k.p.c., w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie Lekarza Orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenie Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie od decyzji opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, Sąd nie orzeka, co do istoty sprawy na podstawie nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. W tym przypadku Sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. Przepis ten jest wyjątkiem od zasady, według której Sąd kontroluje tylko stan rzeczy faktyczny i prawny, istniejący w chwili wydania decyzji przez organ rentowy. Wyjątek ten przewiduje możliwość uchylenia przez Sąd decyzji organu rentowego, przekazania sprawy do rozpoznania (i ewentualnego wydania nowej decyzji) organowi rentowemu, z jednoczesnym umorzeniem postępowania sądowego. Jest to możliwe wówczas, gdy w toku postępowania przed Sądem doszło do ujawnienia się nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały po dniu złożenia odwołania od decyzji, a których ujawnienie może wpłynąć na sposób rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 stycznia 2012r. (II UK 79/11), w art.
mowa jest o „nowych okolicznościach”, które, choć powstałe po wniesieniu odwołania, mają znaczenie dla oceny stanu zdrowia do dnia decyzji. Z kolei w postanowieniu z dnia 20 listopada 2013r. (II UK 333/13), Sąd Najwyższy wyjaśnił, że regulacja art.
wynika z tego, że to przed organem rentowym koncentruje się badanie i ocena niezdolności do pracy, co nie zawsze zapewnia i gwarantuje aktualność tej oceny w przypadku późniejszych zmian i pogorszenia stanu zdrowia, nie tylko w ramach tych samych dolegliwości i schorzeń, lecz także również w razie stwierdzenia niezdolności do pracy z przyczyny niebranej pod uwagę na pierwotnym etapie decydowania o prawie do renty. Z powyższego wynika, że mające walor nowości okoliczności dotyczące stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały po dniu złożenia odwołania od negatywnej decyzji rentowej i nadal utrzymują się w okresie wymaganym do nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, nie mogą być samodzielnie ocenione przez sąd z zastosowaniem dyspozycji art. 316 k.p.c. przede wszystkim ze względu na kodeksowy zakaz orzekania co do istoty sprawy zawarty w art.
k.p.c., który w takich przypadkach bezwzględnie zobowiązuje sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji, przekazania sprawy ze względu na ujawnione nowości do rozpoznania organowi rentowemu i umorzenia postępowania sądowego. "Nowe okoliczności" to schorzenia istniejące przed wydaniem decyzji, lecz wykazane przez ubezpieczonego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego i których nie oceniał ani lekarz orzecznik, ani komisja lekarska organu rentowego. Jeśli ujawnią się one w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, sprawa "wraca" na etap postępowania przed organem rentowym po to zasadniczo, aby organy orzecznicze Zakładu Ubezpieczeń Społecznych mogły dokonać ponownej oceny stanu zdrowia z ich uwzględnieniem. Ocena "nowych okoliczności" przez organy orzecznicze Zakładu Ubezpieczeń Społecznych może doprowadzić do zmiany pierwotnego stanowiska organu rentowego i zakończenia sporu - bez potrzeby jego rozstrzygania przed sądem i ponoszenia kosztów opinii biegłych. W rozpatrywanej sprawie dokumenty w postaci zaświadczenia lekarskiego z dnia 20 października 2017r., wystawionego przez lekarza z Poradni Otolaryngologicznej Szpitala (...) w W. oraz kserokopii zalecenia z dnia 16 października 2017r., wystawionego przez K. P. z Centrum Medycznego (...)., wskazały na istnienie u odwołującej uporczywego zawrotu głowy ( (...)) naprzemiennie z lewego i prawego ucha z towarzyszącymi zaburzeniami równowagi, wynikającymi z zaburzonej dynamiki kanałów półkolistych tylnych. Z treści ww. dokumentów wynika, że choroba przebiega z okresami zaostrzeń i naturalnych remisji i z uwagi na obustronność objawów leczenie operacyjne jest bardzo ryzykowne. Poza tym wymienione dokumenty potwierdziły, że zawroty głowy występujące u ubezpieczonej mają charakter napadowy, wobec czego towarzyszy im trwałe uczucie niestabilności otoczenia z zaburzeniami równowagi, które zostały zdiagnozowane jako (...), czyli związane z uszkodzeniem błędników i mechanicznym przemieszczaniem otolitów w obrębie narządu równowagi. Z opisanych dokumentów wynikają nowe okoliczności związane ze stanem zdrowia ubezpieczonej, które powstały po dacie wniesienia przez ubezpieczoną odwołania, a które mogą mieć wpływ na ocenę jej stanu zdrowia. Potwierdziła to zresztą biegła sądowa otolaryngolog, której ocena co do niezdolności do pracy ubezpieczonej odnosi się właśnie do okresu, kiedy opisaną diagnozę postawiono. Biegła stwierdziła, że ubezpieczona powinna być uznana za niezdolną częściowo do pracy od daty 16 października 2017r. Wprawdzie w okresie przed tą datą ubezpieczona również leczyła się z powodu zawrotów głowy, ale ich powstawanie naprzemiennie z lewego i prawego ucha z towarzyszącymi zaburzeniami równowagi, wynikającymi z zaburzonej dynamiki kanałów półkolistych tylnych oraz towarzyszące zawrotom głowy trwałe uczucie niestabilności otoczenia z zaburzeniami równowagi, które zostały zdiagnozowane jako (...), czyli związane z uszkodzeniem błędników i mechanicznym przemieszczaniem otolitów w obrębie narządu równowagi, są okolicznościami nowymi. Ujawniły się one po badaniu przez organy orzecznicze ZUS i po wydaniu decyzji przez ZUS, na co wskazała biegła sądowa, organ rentowy, a także i sama ubezpieczona na rozprawie. Wobec tego konieczne stało się uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia 5 lipca 2016r., przekazanie sprawy do rozpoznania organowi rentowemu i umorzenie postępowania w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji postanowienia na podstawie art.
ZARZĄDZENIE (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.