XX GC 1060/12 UZASADNIENIE Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w konsekwencji wystąpienia w dniu 22 marca 2012 roku przez H. B. (dalej: „ Powódka”) z pozwem w europejskim postępowaniu nakazowym o zapłatę kwoty 752.304,99 zł jako równowartości kwot zatrzymanych przez (...) SPÓŁKA AKCYJNA w (...), Grecja (dalej: „ Pozwana”) na zabezpieczenie roszczeń wynikających z umowy nr (...) z dnia 16 maja 2007 roku (dalej: „ Umowa”). Europejskim nakazem zapłaty z dnia 12 kwietnia 2012 roku sygn. akt VIII GNc 75/12, Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział VIII Gospodarczy uwzględnił roszczenie powódki i orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. W sprzeciwie, przed wdaniem się w spór, Pozwana podniosła zarzut niewłaściwości miejscowej Sądu Okręgowego w Bydgoszczy i wniosła o przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie jako właściwemu zgodnie z klauzulą prorogacyjną zawartą w § 13 ust. 5 ww. Umowy. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości, zasądzenie kosztów procesu. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2012 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy stwierdził swoją niewłaściwość miejscową w sprawie o zapłatę z powództwa Powódki przeciwko Pozwanej i przekazał sprawę według właściwości Sądowi Okręgowemu w Warszawie – Wydziałowi XX Gospodarczemu. Zgodnie z Umową Pozwana występowała jako generalny wykonawca robót związanych z realizacją kontraktu nr (...) pod nazwą „(...)”, jaki został zawarty z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy wskazał, że z treści § 13 ust. 5 Umowy dołączonej do akt sprawy, wolą stron było poddanie wszelkich mogących wynikać pomiędzy nimi sporów powstałych na tle ww. Umowy rozpoznaniu przez właściwy miejscowo i rzeczowo sąd powszechny właściwy dla generalnego wykonawcy. Siedziba Generalnego Wykonawcy mieści się zaś w W. przy ul. (...). W piśmie procesowym z dnia 26 czerwca 2012 roku Pozwana wskazała, m.in. że nie został spełniony podstawowy warunek umożliwiający Pozwanej zwrot kwot zatrzymanych, ponieważ Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad (dalej: „ Inwestor”) nie zwróciła jeszcze zabezpieczenia ustanowionego przez Pozwaną na rzecz Inwestora w celu należytego wykonania kontraktu podpisanego pomiędzy Pozwaną a Inwestorem. Odzwierciedleniem powyższego rozwiązania był zapis przewidziany w § 10 ust. 5 Umowy, zgodnie z którym zwrot kwot zatrzymanych miał nastąpić nie wcześniej niż w terminie 14 dni od zwrotu przez Inwestora na rzecz Pozwanej całości zabezpieczeń ustanowionych w celu zabezpieczenia należytego wykonania przez Pozwaną kontraktu łączącego Pozwaną z Inwestorem. Co więcej, Pozwana wskazała ponadto, że gwarancja bankowa na zabezpieczenie roszczeń Inwestora została wydłużona do dnia 16 grudnia 2012 roku i przy założeniu, że nie zostanie wydłużona ponownie roszczenie o zwrot kwot zatrzymanych stanie się wymagalne z upływem 14 dni od dnia zwrotu przez Inwestora oryginału gwarancji bankowej, a więc dopiero w styczniu 2013 roku. W związku z powyższym Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w sprawie. Pismem procesowym z dnia 6 lipca 2012 roku Powódka wniosła o odrzucenie sprzeciwu Pozwanej, a w razie braku odrzucenia o orzeczenie wyrokiem, że Pozwana jest zobowiązana zapłacić na rzecz Powódki kwotę 752.304,99 zł wraz z kosztami procesu (zawierającymi także koszty zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych), przeprowadzenie dowodów zgłoszonych przez Pozwaną w postępowaniu na podniesione przez Pozwaną okoliczności oraz o przeprowadzenie rozprawy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 16 maja 2007 roku została zawarta umowa nr (...) pomiędzy H. B., prowadzącą działalność pod firmą (...) H. B., na podstawie wpisu pod numerem (...) w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Burmistrza Miasta Ś. a spółką pod firmą (...) SPÓŁKA AKCYJNA w (...), Grecja, poprzez jej oddział w Polsce z siedzibą w W. przy ul. (...). Przedmiotem Umowy było podwykonawstwo robót budowlanych w ramach zadania inwestycyjnego „(...)” (Umowa k. 12 – 24). Pozwana występowała jako Generalny Wykonawca robót. Umowa łącząca Pozwaną jako generalnego wykonawcę oraz Powódkę jako podwykonawcę przewidywała w § 10 ust. 5 m.in. że zwrot część płatności na rzecz Powódki nastąpi nie wcześniej niż w terminie 14 dni od zwrotu przez Inwestora na rzecz Pozwanej całości zabezpieczeń należnego wykonania Umowy odpowiednio do pkt. 3 b) Umowy (Umowa, k. 19). Pozwany podniósł, że zgodnie z warunkami kontraktu podpisanego przez niego z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad Pozwany został zobowiązany do złożenia gwarancji bankowej w wysokości (...) wartości kontraktu w celu zabezpieczenia wykonania przez Pozwanego kontraktu z Inwestorem. Z protokołu z dnia 17 grudnia 2010 r. wynika, że przedłużenie gwarancji bankowej nie dotyczy robót realizowanych przez Powódkę – bowiem dotyczyło ono robót opisanych w załączniku nr 11 do protokołu odbioru ostatecznego robót z dnia 17 grudnia 2010 r. (protokół z dnia 17 grudnia 2010 r., k.158). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dołączonych do akt dokumentów wskazanych w treści uzasadnienia, które jakkolwiek zostały złożone w kserokopiach, to ich autentyczność nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługuje na uwzględnienie. Powód opiera swoje żądanie na art. 353
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.