jego treścią (§ 1 aneksu) zmieniał jedynie treść Załącznika nr 1 do umowy przelewu wierzytelności z dnia 22 grudnia 2016 r. Powodowie podnieśli, ze aneks nr (...) nie mówi w żadnym punkcie o zmianie Załącznika nr 2, dlatego też przedstawiony przez powoda Załącznik nr 2 do aneksu nr (...) nie świadczy o przejściu jakichkolwiek wierzytelności wobec pozwanych na rzecz powoda, gdyż
treścią aneksu nr (...) treść załącznika nr 2 umowy nie została zmieniona, a zatem powód nie wykazał faktu skutecznego nabycia wierzytelności przysługujących (...) Bank S.A. W piśmie procesowym z dnia 26 lipca 2017 r. (k. 189 - 193) strona powodowa podniosłą, że umową aneksu nr (...) strony umowy przelewu postanowiły zmienić treść Załącznika nr 1 oraz Załącznika nr 2 do umowy przelewu i nadać im brzmienie zgodne z załącznikami do aneksu – załącznikiem nr 1 do aneksu nr 1 wykaz wierzytelności wchodzących w skład portfela nr 5 oraz załącznikiem nr 2 do aneksu – wykaz wierzytelności wchodzących w skład portfela nr 7. Powód podniósł, że załącznik nr 2 do umowy aneksu nr (...) – wykaz wierzytelności wchodzących w skład portfela 7, jako obejmujący wierzytelności przysługujące powodowi w stosunku do obojga pozwanych, został dołączony w niniejszej sprawie. Nadto powód podniósł, że przepis art. 511 k.c. odnosi się do stwierdzenia zawarcia umowy cesji na piśmie, nie zaś do konieczności zawarcia takiej umowy w formie pisemnej, zasadnym jest zatem uznanie, że do skuteczności umowy przelewu nie było konieczne jej zawarcie na piśmie, co czyni bezpodstawnym zarzut pozwanych dotyczący braku skuteczności umowy przelewu; niezależnie zaś od tego przelew wierzytelności wobec pozwanych został skutecznie stwierdzony pismem w postaci Załącznika nr 2 do aneksu nr (...). Powód wskazał również, że okoliczność, iż w treści § 1 aneksu nr (...) nie zostało zawarte postanowienie o zmianie Załącznika nr 2 do umowy w całości i nadaniu mu brzmienia zgodnego z załącznikiem do aneksu, nie miała wpływu na skuteczność dokonania przelewu w stosunku do obojga pozwanych, bowiem sam fakt sporządzenia i podpisania przez strony Załącznika nr 2 do aneksu nr (...) jest wystarczający do uznania, że wolą stron było przeniesienie na powoda wierzytelności przysługujących wobec pozwanych; strona powodowa powołała się przy tym na przepisy art. 65 § 2 i art. 60 k.c. Pismem z dnia 1 sierpnia 2017 r. (k. 202 - 205) swój udział w sprawie zgłosiła Fundacja (...) w W. wnosząc o oddalenie powództwa i podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia oraz zarzut braku legitymacji strony powodowej w niniejszym postępowaniu, a także zarzut niewykazania przez powoda wysokości dochodzonej należności z uwagi na rozbieżności w dokumentach złożonych przez powoda. W piśmie procesowym z dnia 20 sierpnia 2017 r. (k. 226 - 70) strona powodowa wskazała, że umowa kredytowa została pozwanym wypowiedziana pismami z dnia 16 stycznia 2016 r., doręczonymi pozwanym w dniu 4 lutego 2016 r., ze skutkiem rozwiązania umowy na dzień 18 marca 2016 r., a zatem przedawnienie roszczenia nie nastąpiło. Strony podtrzymały swe stanowiska w toku dalszego postępowania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 7 czerwca 2011 r. L. K.
§ 9 ust. 3 umowy stanowił, że jeżeli kredytobiorca zalega ze spłatą dwóch kolejnych rat kredytu, Bank pisemnie wzywa kredytobiorcę do zapłaty; gdy należności nie zostaną uregulowane w terminie 7 dni od daty odbioru wezwania do zapłaty, Bank ma prawo wypowiedzieć umowę. Po zawarciu umowy kredytu pozwani kilkukrotnie zwracali się do (...) Bank S.A. o jego restrukturyzację z uwagi na problemy finansowe. W dniu 19 stycznia 2012 r. pozwani zawarli z (...) Bank S.A. aneks nr (...) do umowy,
którym udzielono im trzymiesięcznej karencji w spłacie kredytu, raty kapitałowo – odsetkowe za okres od stycznia 2012 r. do marca 2012 r. zostały zawieszone, a okres kredytowania został wydłużony o okres karencji. W dniu 16 kwietnia 2013 r. pozwani zawarli z (...) Bank S.A. aneks nr (...) do umowy kredytu. W przedmiotowym aneksie strony umowy kredytu oświadczyły, że zobowiązanie kredytobiorców wobec banku wynosi 117 805,12 zł. T. K. i L. K.
harmonogramem spłaty, przy czym pierwsza rata płatna w dniu 29 kwietnia 2013 r. Pozwani zobowiązali się do spłaty tej kwoty w 97 równych miesięcznych ratach, do dnia 29 każdego miesiąca, począwszy od dnia 29 września 2015 r.
3 aneksu z dnia 22 czerwca 2015 r. jeżeli kredytobiorca zalegał ze spłatą dwóch kolejnych rat kredytu, bank miał prawo wypowiedzieć umowę w trybie natychmiastowym. Rata kredytu wynosiła 1 587,57 zł. dowód: - umowa o kredyt konsolidacyjny z dnia 7 czerwca 2011 r. z harmonogramem spłaty k. 46 – 59 - wniosek o restrukturyzację z dnia 16 stycznia 2012 r. k. 330 – 331 - aneks z dnia 19 stycznia 2012 r. do umowy pożyczki k. 332 - pismo pozwanych z dnia 9 lipca 2012 r. k. 320 - pismo pozwanych z dnia 19 listopada 2012 r. k. 333 - aneks z dnia 16 kwietnia 2013 r. k. 321 – 327 - aneks z dnia 22 czerwca 2015 r. z załącznikami k. 339 - 351 Pismami z dnia 28 stycznia 2016 r. (...) Bank S.A. wezwał pozwanych do dokonania w terminie 14 dni roboczych licząc od dnia otrzymania pisma spłaty zaległości, które na dzień sporządzenia pisma wynosiły 4 624,28 zł + 40 zł (koszt wysyłki pisma). Przedmiotowe pisma doręczone zostały pozwanym w dniu 4 lutego 2016 r. dowód: - pisma z dnia 28 stycznia 2016 r. wraz z potwierdzeniami odbioru k. 272 – 279 W dniu 22 grudnia 2016 r. (...) Bank S.A. wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych banku w którym stwierdził, że w księgach rachunkowych banku w stosunku do L. K.
treścią aneksu strony umowy zmieniły treść załącznika nr 1 do umowy przelewu w całości – wykaz wierzytelności wchodzących w skład portfela 5 i nadały mu brzmienie
załącznikiem do aneksu. Do umowy aneksu nr (...) sporządzony został załącznik numer 2 (portfel 7), gdzie pod pozycją 188 wskazane zostało, że powód nabywa od (...) Bank S.A. wierzytelność w stosunku do L. K.
zasadami nauki i praktyki w tym zakresie i jako taka dała Sądowi pełne podstawy do przyjęcia, iż biegły ją sporządzający dysponuje wiadomościami specjalnymi niezbędnymi do stwierdzenia okoliczności mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd zważył, co następuje: Powództwo Bonus Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. zasługuje na uwzględnienie w całości w stosunku do pozwanego L. K.
§ 9 ust. 3 umowy stanowił, że jeżeli kredytobiorca zalega ze spłatą dwóch kolejnych rat kredytu, Bank pisemnie wzywa kredytobiorcę do zapłaty; gdy należności nie zostaną uregulowane w terminie 7 dni od daty odbioru wezwania do zapłaty, Bank ma prawo wypowiedzieć umowę. Nadto z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że umowa kredytu z dnia 7 czerwca 2011 r. była trzykrotnie aneksowana, ostatni raz aneksem nr (...) z dnia 22 czerwca 2015 r. - strony umowy oświadczyły wówczas, że zobowiązanie pozwanych z umowy kredytu z dnia 6 czerwca 2011 r. wynosi 103 418,81 zł, a całkowita kwota pozostająca do zapłaty wynosi 154 094,60 zł (z doliczonym całkowitym kosztem kredytu w wysokości 50 675,79 zł, w tym odsetkami w wysokości 50 575,79 zł). Pozwani zobowiązali się do spłaty tej kwoty w 97 równych miesięcznych ratach, do dnia 29 każdego miesiąca, począwszy od dnia 29 września 2015 r.
3 aneksu z dnia 22 czerwca 2015 r. jeżeli kredytobiorca zalegał ze spłatą dwóch kolejnych rat kredytu, bank miał prawo wypowiedzieć umowę w trybie natychmiastowym. Rata kredytu wynosiła 1 587,57 zł. Podkreślić należy, iż zawarcie umowy kredytu, aneksów do przedmiotowej umowy, a także ich treść, nie były przez pozwanych kwestionowane. Co do wymagalności roszczenia wobec pozwanych stwierdzić należy, że niezasadnym był podnoszony w niniejszej sprawie zarzut niewykazania, że umowa kredytu została pozwanym skutecznie wypowiedziana. Strona powodowa przedłożyła bowiem w niniejszej sprawie dokumenty w postaci pism z dnia 28 stycznia 2016 r., którymi to pismami (...) Bank S.A. wezwał pozwanych do dokonania w terminie 14 dni roboczych licząc od dnia otrzymania pisma spłaty zaległości, które na dzień sporządzenia pisma wynosiły 4 624,28 zł + 40 zł oraz dokumentów w postaci potwierdzeń doręczenia pozwanym przedmiotowych pism (k. 272 – 279), z których wynika, że zostały one doręczone pozwanym w dniu 4 lutego 2016 r. Sąd dostrzega przy tym, że dowody doręczenia w/w pism zostały przedłożone przez pozwanego jedynie w niepoświadczonych kopiach, zauważyć jednakże należy, że pozwani w toku niniejszego postępowania nie podnosili, że nie potwierdzili własnoręcznymi podpisami otrzymania wypowiedzeń umowy. Pozwani wzywani byli nadto do osobistego stawiennictwa celem przesłuchania w charakterze strony, a to m. in. w celu ustalenia, czy podpisy na zwrotnych poświadczeniach odbioru z k. 275 i 279 są ich podpisami i na to przesłuchanie się nie stawili. Przyjąć zatem należy, że nie zaprzeczyli oni skutecznie prawdziwości dokumentów przedłożonych przez stronę powodową. Nadto podkreślić należy, że wypowiedzenie umowy kredytu dokonane pismami z dnia 28 stycznia 2016 r. uznać należy za skuteczne w świetle postanowień § 7 ust. 3 aneksu z dnia 22 czerwca 2015 r., który stanowił, że jeżeli kredytobiorca zalegał ze spłatą dwóch kolejnych rat kredytu, bank miał prawo wypowiedzieć umowę w trybie natychmiastowym. Wypowiedzenie umowy kredytu mogło zatem zostać dokonane bez wcześniejszego wzywania pozwanych do zapłaty zaległości kredytowych. Również wysokość zaległości w spłacie kredytu na dzień 28 stycznia 2016 r. uzasadniała wypowiedzenie umowy. Zaległość na ten dzień wynosiła bowiem 4 624,28 zł + 40 zł, podczas gdy miesięczna rata kredytu
aneksem zawartym w dniu 22 czerwca 2015 r. wynosiła 1 587,57 zł (k. 346). Jak zaś wynika z ustalonego w sprawie stanu faktycznego (na podstawie opinii biegłego), przy założeniu, że umowa została pozwanym skutecznie wypowiedziana, wymagalne zadłużenie pozwanych wobec (...) Bank S.A. na dzień 22 grudnia 2016 r. wynosiło 116 180,48 zł, w tym: - 103 418,81 zł tytułem kapitału, - 5 144,18 zł tytułem odsetek umownych, - 7 617,49 zł tytułem odsetek karnych. Odnosząc się z kolei do zarzutu, iż roszczenie powoda uległo przedawnieniu wskazać należy, że podług treści art. 118 k.c., wierzytelność, która dotyczy świadczeń związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, ulega przedawnieniu z upływem lat 3 od dnia, w którym stała się ona wymagalna.
aś z treścią przepisu art.123 § 1 k.c. bieg przedawnienia przerywa się: 1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia; 2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje; 3) przez wszczęcie mediacji. Jak wynika z ustalonego w sprawie stanu faktycznego, pozwani po zawarciu umowy kredytu w dniu 7 czerwca 2011 r., zawierali z (...) Bank S.A. trzy aneksy do umowy kredytu, każdorazowo w aneksie oświadczając, jaka jest aktualna wysokość ich zobowiązań wobec banku. Zawarcie zatem aneksów w dniach 19 stycznia 2012 r., 16 kwietnia 2013 r. i 22 czerwca 2015 r. stanowiło uznanie roszczenia przez pozwanych, a zatem termin przedawnienia roszczenia z uwzględnieniem wypowiedzenia umowy kredytu i daty wniesienia pozwu w niniejszej sprawie jeszcze nie upłynął. Z uwagi na fakt, że powodem w niniejszej sprawie nie jest jednakże (...) Bank S.A. w W., w tym miejscu należy wreszcie odnieść się do zarzutu pozwanych co do niewykazania przez powoda Bonus Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W., iż nabył on przedmiotową wierzytelność w stosunku do pozwanych.
treścią przepisu art. 511 k.c. jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelności powinien być również pismem stwierdzony. Jak więc wynika z treści powołanego przepisu, ważność przelewu wierzytelności nie została w przepisach kodeksu cywilnego uzależniona od zachowania szczególnej formy prawnej. Jak jednakże wynika z przedłożonych przez powoda dokumentów, w dniu 22 grudnia 2016 r. (...) Bank S. A. w W. oraz Bonus Wierzytelności (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. zawarły pisemną umowę cesji wierzytelności, na podstawie której Bank przeniósł na Bonus Wierzytelności (...) w W. pakiet wierzytelności określony w § 1 umowy, to jest wierzytelności szczegółowo określone w Załączniku nr 1 (portfel 5) i Załączniku nr 2 (portfel 7) do umowy. Nadto do umowy przelewu wierzytelności jej strony sporządziły Załącznik nr 2 (portfel 7) - punkcie 168 tego załącznika wskazane zostało, że powodowy fundusz nabywa od banku wierzytelność w stosunku do L. K.
treścią aneksu strony umowy zmieniły treść załącznika nr 1 do umowy przelewu w całości – wykaz wierzytelności wchodzących w skład portfela 5 i nadały mu brzmienie
załącznikiem do aneksu. Do umowy aneksu nr (...) sporządzony został jednakże załącznik numer 2 (portfel 7), gdzie pod pozycją 188 wskazane zostało, że powód nabywa od (...) Bank S.A. wierzytelność w stosunku do L. K.
dyspozycją art. 76 k.c., że była ona zastrzeżona jedynie dla celów dowodowych. W takiej sytuacji możliwe jest wiec stosowanie reguł wykładni woli stron umowy określonych w art. 65 k.c. dla ustalenia, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy. Wskazać w tym miejscu należy, że powodowy Fundusz nie zaoferował żadnych źródeł dowodowych dla ustalenia zgodnego zamiaru i celu umowy pochodzących ze strony (...) Banku S.A., poza przedłożonymi w sprawie dokumentami. Z aneksu nr (...) do umowy cesji wierzytelności wynika zaś jednoznacznie, że zamiarem i celem zawarcia tego aneksu przez (...) Bank S.A. i Bonus Wierzytelności (...) była zmiana załącznika nr 1 portfela 5 do umowy przelewu wierzytelności. W takiej zaś sytuacji zdaniem Sądu brak jest podstaw do domniemywania (jak czyni to powód), że z uwagi na sporządzenie przy aneksie załącznika nr 2 portfel 7, zamiarem i wolą powoda i banku była również zmiana załącznika nr 2 portfela 7 do umowy przelewu wierzytelności. Za brakiem podstaw do przyjęcia takiego domniemania przemawia bowiem jednoznaczna treść aneksu nr (...) do umowy przelewu. Sporządzenie zaś załącznika nr 2 portfel 7 świadczy jedynie o tym, że strony miały zamiar taki załącznik sporządzić; z faktu sporządzenia załącznika nr 2 portfel 7 nie wynika, że Bank miał zamiar przenieść na powoda ujęte w tym załączniku wierzytelności. W takiej więc sytuacji za wiążące w niniejszej sprawie uznać należy postanowienia umowy przelewu wierzytelności z dnia 22 grudnia 2016 r. wraz z załącznikiem nr 2 (portfel 7), w którego punkcie 168 wskazane zostało, że powodowy fundusz nabywa od banku wierzytelność w stosunku do L. K.
art. 481 § 1 i 2 k.c. oraz art. 482 k.c., zasądzając je
żądaniem pozwu od dnia jego wniesienia, to jest od dnia 7 lutego 2017 r. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punktach I i II wyroku. Orzeczenie w zakresie kosztów procesu co do pozwanego L. K.
którym strona przegrywająca proces obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi koszty celowego dochodzenia praw lub celowej obrony, w tym wynagrodzenie pełnomocnika fachowego strony. Strona powodowa poniosła w niniejszej sprawie koszty procesu w łącznej kwocie 9 846,38 zł, na którą złożyły się: - kwota 1 438 zł tytułem opłaty od pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym, - kwota 17,98 zł tytułem opłaty manipulacyjnej w elektronicznym postępowaniu upominawczym, - kwota 2 875 zł tytułem uzupełniającej opłaty od pozwu, - kwota 61,50 zł tytułem kosztów opłaty notarialnej (k. 181 odwrót), - kwota 36,90 zł tytułem kosztów opłaty notarialnej (k. 188 odwrót), - kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, - kwota 5 400 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika będącego adwokatem, ustalona stosownie do treści przepisu § 2 pkt. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia pozwu. Przy czym zauważyć należy, iż strona powodowa domagała się zapłaty w niniejszej sprawie od dwojga pozwanych, powództwo uwzględnione zaś zostało jedynie w stosunku do L. K.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.