sygn. akt III Kop 218/12 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2012r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący - SSO Mariusz Wiązek Protokolant: Emilia Rąk przy udziale proku

§ 1k.p.k.

obligatoryjne podstawy odmowy wykonania orzeczenia. Czyn w związku z którym wydano to orzeczenie, stanowi przestępstwo według prawa polskiego, przekazane do wykonania orzeczenie nie dotyczy czynu, co do której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim Unii Europejskiej, a orzeczenie w zakresie kary pozbawienia wolności zostało wykonane. Nadto odpowiedzialność skazanego nie ulega ograniczeniu na gruncie prawa polskiego z racji jego wieku, orzeczenie o wykonaniu kary w Polsce nie narusza to wolności i prawa człowieka i obywatela, wykonanie kary nie łączy się z zastosowaniem terapii lub innych środków nieznanych ustawie. Wprawdzie skazany nie wyraził zgody na przekazanie, niemniej jednak zachodzą w niniejszej sprawie wyjątki opisane w art.

§ 1

punkt 3 lit a i b, kiedy zgoda ta nie jest wymagana, bowiem skazany jest obywatelem polskim i jak wynika z dokumentacji strony austriackiej ma w Polsce stałe miejsce pobytu, a nadto wobec skazanego została wydana decyzja o wydaleniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W literaturze procesu karnego wskazuje się, że wystarczy, że w sprawie zachodzi choć jedna z sytuacji opisanych w art.

§ 1

punkt 3, by zgoda skazanego nie była wymagana dla przekazania kary do wykonania w Polsce. (por. S. Steinborn Komentarz do art.

k.p.k., LEX). Skazany, jak wynika z dokumentacji strony austriackiej przyjechał do Austrii na dwa dni przed popełnieniem przypisanego mu przestępstwa, jego rodzina zamieszkuje w Polsce. Powyższe wskazuje na to, ze pobyt skazanego w Austrii miał charakter incydentalny. W związku z powyższym odbywanie przez niego kary w Polsce spełnia cele wychowawcze i zapobiegawcze. Nie zachodzą również fakultatywne podstawy odmowy wykonania orzeczenia sądu austriackiego. Strona austriacka przesłała niezbędną dokumentację, orzeczenie nie zostało wydane pod nieobecność skazanego, skazany był obecny przy jego ogłoszeniu, nadto był reprezentowany przez obrońcę. Orzeczenie nie dotyczy przestępstwa, które według prawa polskiego zostało popełnione w całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym, w chwili otrzymania orzeczenia pozostała do wykonania kara jest dłuższa niż 6 miesięcy pozbawienia wolności, skazany podlega jurysdykcji polskich sądów karnych, przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych nie podlegałoby darowaniu na mocy amnestii, nie zachodzi sytuacja, o której mowa w art.

§ 3punkt 9 k.p.k.

Stosownie do treści art. 611 tl § 1 k.p.k. Sąd określił kwalifikację przypisanego skazanemu czynu według prawa polskiego i orzekł, iż wykonaniu w Rzeczypospolitej Polskiej podlega kara 3 lat pozbawienia wolności na poczet której zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności skazanego w sprawie od dnia 27 października 2011r. do dnia 23 stycznia 2012r. oraz okres kary już odbytej na terytorium Republiki Austrii do czasu przekazania. Czyn przypisany skazanemu określony jako usiłowanie ciężkiego oszustwa w celach zarobkowych polegał na tym, że „w dniu 27 października 2011 w W.świadomie i w zamierzonym działaniu jako współsprawca w porozumieniu z co najmniej jedną osobą, której tożsamość należy ustalić i która jest ścigana oddzielnie, z zamiarem niezgodnego z prawem wzbogacenia się dzięki zachowaniu się osób wprowadzonych w błąd i w zamiarze zapewnienia sobie ciągłych dochodów przez powtarzające się popełnianie ciężkich czynów oszustwa; wprowadzając H. H., którego wziął za F. A.w błąd co do stanu faktycznego - utrzymując, iż wykonujący telefon jest znajomym bądź krewnym o imieniu (...), który pilnie potrzebuje krótkoterminowej pożyczki, a pożyczone pieniądze zwróci następnego dnia, przy czym M. R.