Sygn. akt IV U 214/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2014r. w S. odwołania F. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 31 stycznia 2013 r. (Nr (...) ) w sprawie F. O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo F. O. do emerytury od 1 stycznia 2013 r.; II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. na rzecz F. O. kwotę 377 (trzysta siedemdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt: IV U 214/13 UZASADNIENIE Decyzją z 31 stycznia 2013r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił F. O. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy podniósł, że udowodniony staż pracy w warunkach szczególnych obejmuje okres zatrudnienia od 29 września 1976r. do 30 grudnia 1990r. w Przedsiębiorstwie (...), co stanowi 14 lat, 3 miesiące i 2 dni. Odwołanie od w/w decyzji złożył F. O. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że w okresie od 10 listopada 1975r. do 25 września 1976r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako kierowca samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Pracę taką wykonywał w okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S.. Okres tej pracy należy doliczyć do zatrudnienia w szczególnych warunkach (odwołanie k.2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony F. O. w dniu (...). ukończył 60-ty rok życia. W dniu 23 stycznia 2013r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 23 stycznia 2013r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat, w tym okresy składkowe wynoszą 23 lata, 11 miesięcy i 14 dni, a w pozostałej części wymagany staż uzupełniono pracą w gospodarstwie rolnym. Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 14 lat, 3 miesiące i 2 dni z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w S. (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach w Przedsiębiorstwie (...) w S. k.7 akt emerytalnych za wnioskiem z19 listopada 2012r.). Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w warunkach szczególnych decyzją z 31 stycznia 2013r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 31 stycznia 2013r. k.5 akt emerytalnych za wnioskiem z 23 stycznia 2013r.). Ubezpieczony był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. w okresie od 10 listopada 1975r. do 25 września 1976r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy z 25 września 1976r. k.1 akt osobowych ubezpieczonego). Zgodnie z dokumentacją zawartą w aktach osobowych ubezpieczonego, z chwilą przyjęcia do w/w przedsiębiorstwa ubezpieczony zatrudniony został na stanowisku kierowcy (umowy o pracę: z 10 listopada 1975r. na okres próbny i z 24 listopada 1975r. na okres wstępny do 24 listopada 1976r. k.6-7 akt osobowych ubezpieczonego). Na stanowisku tym zatrudniony był do końca zatrudnienia w w/w przedsiębiorstwie. Ubezpieczony był kierowcą samochodu ciężarowego marki S. o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, którym przewoził materiały budowlane na budowy. Jeździł również po cement do producenta i przewoził go do magazynu lub na budowy realizowane przez przedsiębiorstwo. Prace te wykonywał stale, nie był delegowany do innych czynności (zeznania świadków: K. W. k.15 – minuty od 10 do 14 nagrania i J. K. k.15 – minuty od 14 do 17 nagrania, zeznania ubezpieczonego k.15v – minuta 19 nagrania i k.14v – minuty od 3 do 7 nagrania). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (okoliczność niesporna – raport analizy konta ubezpieczonego k.4 akt emerytalnych za wnioskiem z 23 stycznia 2013r.). Sąd zważył, co następuje: Odwołanie F. O. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, gdyż oprócz niekwestionowanej przez organ rentowy pracy w takich warunkach w Przedsiębiorstwie (...) w S. pracę w szczególnych warunkach wykonywał również na rzecz Przedsiębiorstwa Budownictwa (...) w S.. Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe dało podstawy do ustalenia, że w okresie zatrudnienia w w/w Przedsiębiorstwie trwającym od 10 listopada 1975r. do 25 września 1976r., a zatem przez 10 miesięcy i 15 dni ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach ,tj. jako kierowca samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Praca tego rodzaju zaliczona jest do pracy w warunkach szczególnych o czym stanowi wykaz A dział VIII poz.2 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. O tym, że ubezpieczony wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony świadczą nie tylko dowody z dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego, ale również rzeczowe i spójne zeznania świadków – współpracowników ubezpieczonego z okresu jego zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. ,tj. K. W. i J. K. oraz zeznania samego ubezpieczonego. Wynika z nich, że ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako kierowca samochodu ciężarowego marki S., którym przewoził materiały budowlane na budowy oraz od producenta do magazynu przedsiębiorstwa. Reasumując, po uzupełnieniu okresu pracy ubezpieczonego w szczególnych warunkach uznanego przez organ rentowy okresem pracy w takich warunkach w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. uznać należało, że do 1 stycznia 1999r. ubezpieczony spełnił przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art.477.14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że F. O. przysługuje prawo do emerytury od 1 stycznia 2013r. ,tj. od miesiąca, w którym ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o emeryturę. Zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu Sąd na podstawie art.98§1 i 3 kpc w zw. z §12 ust.2 i §2 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1348 ze zm.) Sąd zasądził od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 377 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Kwota stanowi sześciokrotność stawki minimalnej przewidzianej w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego powiększonej o 17 złotych opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W myśl §2 ust.2 w/w rozporządzenia jest to maksymalna kwota opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego i do tej kwoty Sąd ograniczył obowiązek organu rentowego zwrotu ubezpieczonemu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika, które to wynagrodzenie wg przedłożonej faktury VAT wyniosło 492 złote (faktura k.13).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.