z art. 64 § 1 kk, z art. 157 § 2 kk w zw. z art.
z art. 64 § 1 kk, z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, z art. 226 § 1 kk w zb. z art. 224 § 2 kk w zb. z art. 222 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art.
z art. 64 § 1 kk oraz z art. 158 § 1 kk w zb. z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art.
z art. 64 § 1 kk, za które wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie z dnia 18 września 2018r. w sprawie II K 83/17 został skazany na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, z zaliczeniem na jej poczet okresów rzeczywistego pozbawienia wolności od godz. 21.30 w dniu 22 czerwca 2016r. do godz. 05.30 w dniu 24 czerwca 2016r., od godz. 17.00 do godz. 21.40 w dniu 28 czerwca 2016r. i od godz. 21.20 w dniu 25 sierpnia 2016r. do godz. 14.23 w dniu 26 sierpnia 2016r. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 19 grudnia 2018r. (vide odpis wyroku I instancji na k. 26 -28v, odpisy postanowień w przedmiocie zaliczenia rzeczywistego pozbawienia wolności na k. 29 i 31, odpis wyroku II instancji na k. 30). W dniu 22 listopada 2018r. Sąd Rejonowy w Szczytnie wyrokiem wydanym w sprawie II K 302/17 dokonał połączenia orzeczonych wobec P. Ż. kar jednostkowych pozbawienia wolności w wymiarze: 2 miesięcy w sprawie II K 376/17, 1 roku i 10 miesięcy w sprawie II K 354/17, 4 miesięcy w sprawie II K 205/18, 7 miesięcy w sprawie II K 116/18, 11 miesięcy w sprawie II K 600/17 i kary 8 miesięcy ograniczenia wolności w sprawie II K 376/17, wymierzając skazanemu karę łączną 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, z zaliczeniem na jej poczet okresów rzeczywistego pozbawienia wolności od 22 do 23 lutego 2017r., od 24 do 25 lipca 2017r., od 04 marca do 09 kwietnia 2018r., od 14 kwietnia do 10 maja 2018r, od 15 maja do 03 sierpnia 2018r. i od 08 sierpnia do 07 września 2018r. Orzeczenie to uprawomocniło się w dniu 17 stycznia 2019r. Skazany rozpoczął odbywanie powyższej kary w dniu 22 września 2018r. (vide odpis wyroku na k. 13 – 13v). P. Ż. był ogółem trzynastokrotnie karany, za czyny z art. 278 § 1 kk, art. 280 § 1 kk, art. 158 § 1 kk, art. 288 § 1 kk, 209 § 1a kk, a także czterokrotnie karany za wykroczenia przeciwko mieniu i porządkowi publicznemu (vide informacja z Krajowego Rejestru Karnego na k. 8 – 11). Obecnie od dnia 04 marca 2018r. jest osadzony w Areszcie Śledczym w O., jest to siódmy pobyt skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej. Karę odbywa w systemie zwykłym, nie wykazuje zainteresowania systemem programowego oddziaływania. Oczekuje na rozpoczęcie leczenia odwykowego od dnia 16 maja 2019r., skierowany do zatrudnienia zaskarżył decyzję lekarza medycyny pracy i aktualnie nie pracuje. Nie był karany dyscyplinarnie, siedmiokrotnie nagradzany regulaminowo, wśród współosadzonych nie cieszy się dobrą opinią, wobec popełnionych czynów bezkrytyczny. (vide opinia o skazanym na k. 17 – 17v, informacja o pobytach i orzeczeniach na k. 18 - 25). Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 569 § 1 kpk, warunkiem wydania wyroku łącznego w stosunku do osoby skazanej wyrokami różnych sądów, jest spełnienie wymogów określonych w przepisach kodeksu karnego, dotyczących kary łącznej. Art. 85 § 1 kk stanowi, że jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, zgodnie zaś z § 2, podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1 kk. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż przesłanki wskazane w cytowanym przepisie zachodzą wobec podlegających wykonaniu kar łącznych pozbawienia wolności w sprawach II K 83/17 i II K 302/17. Zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 kk, granice kary łącznej wyznaczają najwyższa z kar jednostkowych oraz ich suma. Dopuszczalny wymiar kary łącznej kształtuje się tym samym od 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności do 6 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Ustalając wymiar kar łącznych, kierując się zasadą kumulacji, Sąd miał na względzie takie okoliczności obciążające skazanego, jak jego kilkunastokrotna karalność, dopuszczenie się kolejnych przestępstw, w tym czynów z użyciem przemocy, w warunkach recydywy specjalnej zwykłej, bezskuteczność uprzedniej sześciokrotnej izolacji penitencjarnej. Na niekorzyść P. Ż. przemawia także brak istotnych postępów w procesie jego resocjalizacji – podkreślić należy, iż nie korzysta on z systemu programowego oddziaływania, odmówił podjęcia pracy, nie rozpoczął jeszcze terapii odwykowej, zaś utrzymywanie pozytywnych relacji z konkubiną nie może być potraktowane jako znacząca okoliczność łagodząca. Dodać także należy, iż obie podlegające połączeniu kary łączne zostały wymierzone z zastosowaniem zasady częściowej absorpcji, ponowne obniżenie wymiaru kary podlegającej finalnie wykonaniu przez skazanego byłoby tym samym sprzeczne z jej zadaniami, zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, utwierdzając wielokrotnie naruszającego porządek prawny P. Ż. w poczuciu bezkarności, jak i ogólnej, kształtując niepożądane postawy społeczne i naruszając poczucie sprawiedliwości. Na podstawie art. 577 kpk na poczet orzeczonych kar łącznych zaliczono skazanemu okresy rzeczywistego pozbawienia wolności oraz kar już odbytych. Pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, a nie objęte wyrokiem łącznym, pozostawiono do odrębnego wykonania. Sytuacja finansowa P. Ż., przebywającego w jednostce penitencjarnej, nie pracującego, nie pozwala w ocenie Sądu na poniesienie kosztów sądowych, od których zapłaty został zwolniony, na podstawie art. 624 § 1 kpk. Na rzecz obrońcy skazanego z urzędu zasądzono wynagrodzenie zgodnie z obowiązującymi stawkami, uwzględniając nakład pracy obrońcy.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.