II K 432/16

(1)urodz. (...) w G. syna M. i I. z d. G.

1. K. W. urodz. (...) w G. syna Z. i B. z d. S. oskarżonych o to, że: W dniu 27 czerwca 2016 roku na ul. (...) w G. województwa (...), działając wspólnie i w porozumieniu zabrali w celu przywłaszczenia z kieszeni spodenek P. S. pieniądze w kwocie nie mniejszej niż1500 złotych, 200 euro wartości nie mniejszej niż 880 złotych oraz telefon komórkowy N. (...) wartości 100 złotych, tj. pieniądze i przedmioty łącznej wartości około 2480 złotych, działając na szkodę wyżej wymienionego pokrzywdzonego, tj. o czyn z art. 278 § 1 kk
2. Oskarżonych: M. M.

(1)i K. W. uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu i za to na mocy art. 278 § 1 kk skazuje ich na kary po 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Na mocy art. 46 § 1 kk orzeka solidarnie od oskarżonych: M. M.

(1)i K. W. obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego P. S. kwoty 2.480,- (dwóch tysięcy czterystu osiemdziesięciu 00/100) złotych.

1. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. C. kwotę 672,- (sześciuset siedemdziesięciu dwóch 00/100) złotych plus kwotę podatku VAT w wysokości 154,56 (stu pięćdziesięciu czterech 56/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu K. W. z urzędu.
2. Zwalnia oskarżonych: M. M.

(1)i K. W. od opłat sądowych i pozostałych kosztów sądowych w sprawie obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt II K 432/16 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 27 czerwca 2016 roku około godziny 2 po wcześniejszym spożywaniu alkoholu P. S. szedł od strony centrum miasta w rejon skrzyżowania z ulicą (...). Za nim szli M. M.

(1)i K. W. którzy widząc stan nietrzeźwości idącego przed nimi mężczyzny postanowili dokonać kradzieży na jego szkodę. Po wejściu P. S. w ulicę (...) M. i K. W. podeszli do niego i działając wspólnie i w porozumieniu oraz wykorzystując stan nietrzeźwości P. S. zabrali z kieszeni jego spodenek pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 1500 złotych, 200 euro wartości nie mniejszej niż 880 złotych oraz telefon komórkowy N. (...) wartości 100 złotych, tj. pieniądze i przedmioty łącznej wartości około 2480 złotych na szkodę P. S.. Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie: zeznań świadków P. S. k. 318, 4-5, 14-15, B. K. k. 290, 8-10, M. R. k. 382-383, 48-49, A. J. k. 290, 179-180, P. K.

(1)k. 290, 184-185, 422-423, M. S.

(1)k. 382, 422, R. P. k. 406, a ponadto na podstawie tablicy poglądowej k. 12-13, 178, protokołu zatrzymania płytki k. 33-35, płytki CD k. 36, protokołu odtworzenia zapisu k. 40-41, notatek urzędowych k. 42, 55. Oskarżony M. M.

(1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i zarówno przed Sądem jak i w postepowaniu przygotowawczym odmówił składania wyjaśnień w sprawie. Podobnie oskarżony K. W. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu i odmówił składania wyjaśnień w sprawie. Podał jedynie, iż zna M. M.

(1), ale w czerwcu 2016 roku nie był w G.. Następnie stwierdził, iż z funkcjonariuszami A. J. i K. w okresie ostatnich 10 lat nie miał kontaktu. Zdaniem Sądu wyjaśnienia oskarżonych nie zasługują na uwzględnienie ze względu na sprzeczność ich z zebranym w sprawie materiałem dowodowym w tym zwłaszcza zeznaniami P. S., B. K., M. R., A. J., P. K.

(2), M. S.

(1)oraz treścią nagrania płytki CD k. 36. Pokrzywdzony P. S. zeznał, iż gdy szedł w dniu 27 czerwca 2016 roku około godziny 2 ulicą (...) podeszło do niego dwóch mężczyzn którzy wykorzystując jego stan upojenia alkoholowego dokonali kradzieży pieniędzy w kwocie minimum 1500 zł, 200 euro i telefonu komórkowego N. (...) wartości 100 złotych wyjmując te rzeczy z bocznej kieszeni jego spodenek. W dniu 29 czerwca 2016 roku poszedł wraz ze znajomą B. K. do lecznicy weterynaryjnej gdzie pokazano im monitoring zewnętrzny. Na nagraniu widać było jak przechodzi obok tej lecznicy, a za nim idzie dwóch mężczyzn którzy go okradli. B. K. rozpoznała jednego z nich jako M. M.

(1). Później B. spotkała się z tym mężczyzną i on przyznał się do tej kradzieży i prosił aby nie iść z tym na policje gdyż on zwróci pieniądze. Gdy M. nie skontaktował się z nim zgłosił sprawę na policje. B. K. podała, iż na nagraniu odtworzonym w lecznicy wśród dwóch idących mężczyzn którzy później dokonali kradzieży na szkodę P. S. rozpoznała znanego jej M. M.

(1). Później rozmawiała na temat tej kradzieży z M. M.

(1)który przyznał się do dokonania tego czynu i w obecności M. R. prosił aby nie iść z tym na policje gdyż on do soboty 2 lipca to co zostało odniesie i w ratach zwróci resztę pieniędzy. Zadzwoniła do P. S. i ten zgodził się na to. Powyższe zeznania świadków znajdują potwierdzenie w zeznaniach M. R.. Co prawda na rozprawie M. R. zmienił treść swoich zeznań ale mając na uwadze zeznania przesłuchującego go funkcjonariusza policji R. P. zmiana ta nie zasługuje na uwzględnienie i wynikała niewątpliwie z faktu, iż ich treść obciążała jego kolegę M. M.

(1). Zwrócić należy uwagę, iż zeznania P. S., a zwłaszcza B. K. zasługują na uwzględnienie albowiem nie mieli oni żadnych podstaw aby niezgodnie z rzeczywistością obciążać oskarżonego M. M.

(1), który dodatkowo był kolegę zmarłego syna B. K.. A. J. funkcjonariusz policji zeznał, iż rozpoznał na nagraniu z monitoringu zamontowanego przy budynku weterynarii idących dwóch mężczyzn - wyższego M. M.

(1)i niższego K. W.. Podał, iż K. W. rozpoznał po charakterystycznym sposobie poruszania się. Podał, iż wcześniej miał z nimi kontakt służbowy. Podobnie zeznał co do rozpoznania oskarżonych funkcjonariusz policji P. K.

(2). Powyższe zeznania znajdują dalsze potwierdzenie w zeznaniach M. S.

(1)Okoliczności dotyczące czasu i miejsca rozpoznania oskarżonych przez powyższych funkcjonariusz policji zostały stosownie do upływu znacznego okresu czasu pomiędzy tymi czynnościami a złożonymi przed Sądem powyższymi zeznaniami wyjaśnione w zeznaniach M. S.

(2)i P. K.

(2)k. 423. Zwrócić należy, iż co prawda nie mieli oni z tymi oskarżonymi w ostatnim okresie czasu kontaktu, ale byli oni im znani z wcześniejszych czynności co znajduje potwierdzenie w ich kartach karalności. Powyższe także wskazuje, iż trudno uznać aby mieli w stosunku do oskarżonych jakiekolwiek podstawy do niezgodnego z rzeczywistością ich obciążania. Zdaniem Sądu po odtworzeniu płytki CD k. 36 na rozprawie rozpoznanie na tymże nagraniu obu oskarżonych w tym K. W. przez funkcjonariuszy policji znajduje pełne potwierdzenie w treści nagrania. Zwrócić należy uwagę na wyjaśnienia K. W., iż znają się z M. M.

(1)i w stosunku do ich obu toczyło się postępowanie w sprawie rozboju dokonanego w W.. Zdaniem Sądu powyżej opisane dowody zasługują na obdarzenie ich wiarą i są one spójne, logiczne oraz wzajemnie korespondują ze sobą tworząc wewnętrzną całość. Dlatego w świetle tak jednoznacznych powyżej przedstawionych dowodów i zasad doświadczenia życiowego Zdaniem Sądu można stwierdzić, iż wyjaśnienia oskarżonych są niezgodne z rzeczywistością i składane były jedynie w celu uniknięcia odpowiedzialności prawnej. Dlatego zdaniem Sądu rzeczywistość wyglądała, jak w powyżej ustalonym stanie faktycznym, a czyn popełniony przez oskarżonych stanowi przestępstwo określone w art. 278 § 1 kk. Przedmiotem wykonawczym kradzieży z art. 278 § 1 kk jest cudza rzecz ruchoma, czyli rzecz, którą sprawca nie ma prawa rozporządzać i którą to obejmuje we władanie wbrew woli jej właściciela lub innej uprawnionej osoby. Kradzież jest więc czynem, który z uwagi na zamiar sprawcy polega właśnie na trwałym pozbawieniu możliwości korzystania z własnej rzeczy przez pokrzywdzonego. Mając powyższe na uwadze należało uznać kwalifikacje czynu popełnionego przez oskarżonych z art. w art. 278 § 1 kk za właściwą. Przy wymiarze kary Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 kk. Zdaniem Sądu stopień społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonym jest znaczny zwłaszcza przy nagminności podobnych czynów. Jako okoliczność obciążającą przyjęto wielokrotną karalność oskarżonych w tym za podobne czyny. Okoliczności łagodzących nie stwierdzono. Mając powyższe na uwadze Sąd wymierzył obu oskarżonym kary po 10 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu powyższa kara spełnia cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonych, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa przy uwzględnieniu nagminności przestępstw tego rodzaju. Na mocy art. 46 § 1 kk orzeczono solidarnie wobec obu oskarżonych obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 2.480 złotych. Z. od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu kwotę 672 zł plus kwotę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu - § 4, § 17 ust. 2 pkt 3, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 03.10.2016 r. Ze względu sytuacje majątkową zwolniono oskarżonych od opłaty sądowej i kosztów sądowych- art. 624 1 kpk.