← Polska

II K 598/18

Sygn. akt II K 598/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 października 2018r. Sąd Rejonowy w Kaliszu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Agnieszka Wachłaczenko Protokolan

§ 1k.k.

1. uznaje oskarżonego K. S. za winnego zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję art.

§ 1k.k.

i za to na podstawie art.

§ 1k.k.

wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, 2.na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 3 (trzech) lat,

  1. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5.000,00 (pięciu tysięcy) złotych płatne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,
  2. na podstawie art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego w punkcie drugim środka karnego zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 04 czerwca 2018 r.;
  3. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania w dniu 03 lutego 2018r., od godziny 05.50 do godziny 12.00.,
  4. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę (...),76 (jeden tysiąc dwieście trzydzieści sześć złotych 76/100) złotych tytułem kosztów sądowych. SSR Agnieszka Wachłaczenko II K 598/18 UZASADNIENIE W dniu 3 lutego 2018 r. oskarżony K. S. w K. na ul. (...) kierował samochodem osobowym marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Oskarżony nie znajdował się pod wpływem alkoholu jednak był się pod wpływem amfetaminy, w momencie pobrania krwi w stężeniu 336ng/ml. W takim stężeniu środki te działały na układ nerwowy kierującego jak alkohol w stężeniu przekraczającym 0,5 promila we krwi. Znajdując się w takim stanie nie zapanował nad kierowanym pojazdem i najechał na stojący na chodniku inny pojazd (dowód: notatka urzędowa – k. 1, protokół badania trzeźwości – k. 2, protokół użycia testera narkotykowego – k. 3, zeznania świadka R. T. – k. 19-20, opinia toksykologiczna – k. 24, 41-42). Oskarżony K. S. ma 32 lata. Na utrzymaniu ma dziecko. Jest kawalerem. Ma wykształcenie podstawowe, nie ma wyuczonego zawodu. Pracuje i zarabia ok. 1900 zł miesięcznie. Nie ma majątku większej wartości. Nie był karany za wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym, był wielokrotnie karany głównie za czyny przeciwko mieniu. Biegli psychiatrzy stwierdzili u oskarżonego uzależnienie mieszane (dane osobowe – k. 61, karta karna – k. 33-35, informacja – k. 28, opinia k - 69-71). Sąd dał wiarę zebranym w sprawie dowodom ponieważ nie ujawniły się okoliczności nakazujące zakwestionować rzetelność lub autentyczność tych dowodów. Zgodnie z treścią art.

§ 1k.k.

karze podlega ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym. Jak wynika ze sprawozdania z badania toksykologicznego stwierdzone we krwi oskarżonego stężenia substancji odurzających uprawniają do przyjęcia, iż substancje te działały na układ nerwowy oskarżonego jak alkohol w stężeniu przekraczającym 0,5 promila alkoholu. Nieadekwatne do sytuacji zachowanie oskarżonego zaobserwował to też funkcjonariusz Policji. Oskarżony działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. Normy i konsekwencje dotyczące prowadzenia pojazdów przez kierowców znajdujących się czy to w stanie nietrzeźwości, czy to w stanie po użyciu środków odurzających są szeroko rozpropagowane. Sąd nie dopatrzył się okoliczności wyłączających winę lub bezprawność czynu oskarżonego. Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował wielokrotną karalność oskarżonego, w tym za czyny z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Nie ujawniły się żadne okoliczności nakazujące łagodniejsze potraktowanie oskarżonego dlatego Sąd wymierzył oskarżonemu karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Na podstawie art. 42 § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi w strefie ruchu lądowego na okres najkrótszy z możliwych, tj. trzech lat. Świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej jest świadczeniem obligatoryjnym. Z uwagi na niewielkie dochody oskarżonego orzeczono je w najniższej wysokości. Sąd natomiast nie dopatrzył się okoliczności nakazujących odstąpić od obciążenia oskarżonego kosztami sądowymi w całości. SSR Agnieszka Wachłaczenko

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.