kc, który stanowi, że w wyjątkowych przypadkach sąd może, po rozważeniu interesów stron, nie uwzględnić terminu przedawnienia roszczenia przysługującego konsumentowi, jeżeli wymagają tego względy słuszności. O kosztach procesu Sąd Rejonowy orzekł na podstawie art. 98 kpc. Apelację od wyroku złożył U. 3Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W., zaskarżając go w całości i zarzucił naruszenie art.
z art. 5 kc poprzez ich niezastosowanie i uznanie, że dochodzone przez powoda roszczenie powinno ulec oddaleniu z uwagi na przedawnienie, podczas gdy w niniejszej sprawie zachodzi wyjątkowa okoliczność przemawiająca za nieuwzględnieniem z urzędu upływu przedawnienia roszczenia, a mianowicie okoliczność wystąpienia przez powoda z powództwem 12 kwietnia 2017r., tj. w czasie gdy art. 117 § 2 1 kc, dotyczący przedawnienia jeszcze nie obowiązywał. Mając na uwadze powyższe zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w całości oraz zasadzenie na jego rzecz kosztów procesu za obie instancje. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że możliwość nieuwzględnienia przez sąd także z urzędu upływu przedawnienia, jako norma o charakterze szczególnym, wskazuje na wyłączenie stosowania do przedawnienia konstrukcji nadużycia prawa zawartej w art. 5 kc. (por. aktualny znów wyrok Sądu Najwyższego z 4 marca 1966 r., II PR 34/66, OSPiKA 1966/9, poz. 210). Dlatego też, oceniając argumenty apelacji, Sąd II instancji odniesie się przede wszystkim do art.
5 kc. Sąd Okręgowy nie podziela zapatrywania strony powodowej, że Sąd powinien był zastosować art.
kc, zgodnie z którym w wyjątkowych przypadkach sąd może, po rozważeniu interesów stron, nie uwzględnić upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, jeżeli wymagają tego względy słuszności. W § 2 tegoż przepisu, korzystając z takiego uprawnienia, Sąd powinien rozważyć w szczególności: 1) długość terminu przedawnienia; 2) długość okresu od upływu terminu przedawnienia do chwili dochodzenia roszczenia; 3) charakter okoliczności, które spowodowały niedochodzenie roszczenia przez uprawnionego, w tym wpływ zachowania zobowiązanego na opóźnienie uprawnionego w dochodzeniu roszczenia. Termin przedawnienia roszczenia dochodzonego przez powoda jest stosunkowo krótki. Niemniej jednak, kiedy U. 3 Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty nabywał wierzytelność, powinien mieć świadomość, że wymagalność roszczenia, a zarazem początek biegu przedawniania datuje się od 20 lutego 2012r., zatem przedawniło się ono 20 lutego 2015r. Nabywając 24 kwietnia 2015r. wierzytelność, powód powinien liczyć się z tym, że jest ona przedawniona. Niezależnie od nowelizacji art. 117 kc, która przewiduje, iż po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi (art. 117 § 2 1 kc), powód powinien liczyć się z tym, że także strona pozwana może zgłosić zarzut przedawnienia. Występowanie do Sądu z powództwem o zasądzenie przedawnionego roszczenia zawsze łączy się z ryzykiem, że jako zobowiązanie naturalne, nie zostanie ono uwzględnione. Uznanie zarzutu przedawnienia za nadużycie prawa może mieć miejsce jedynie wyjątkowo, apelujący odwołuje się natomiast do zmiany przepisów, które wpływają na sytuację procesową wielu podmiotów, które wystąpiły z przedawnionymi roszczeniami przeciwko konsumentom. Dochodzone przez powoda roszczenie nie cechuje też wyjątkowy charakter lub krótkie opóźnienie w wytoczeniu powództwa. Z tych względów Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 kpc.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.