Sygn. akt IV Ca 787/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 6 lutego 2019r. Sąd Okręgowy w Płocku, IV Wydział Cywilny - Odwoławczy w składzie: Przewodnicząca SSO Renata Wanecka (spr.) Sędziowie:

§ l i 2 kc w zw. z art. 353 1 kc w zw. z art. art. 385 2 kc poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji, że w umowie wiążącej strony doszło do naruszenia wskazanych przepisów, w sytuacji pełnej akceptacji przez pozwanego warunków umowy, w tym opłaty przygotowawczej i wynagrodzenia umownego oraz w sytuacji, gdy postanowienia umowy nie kształtują obowiązków konsumenta sprzecznie z dobrymi obyczajami i nie naruszają rażąco interesów konsumenta. Mając na uwadze powyższe zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w zaskarżonej części, tj. co do kwoty 2.944 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 27 sierpnia 2016 r. do dnia zapłaty i zasądzenie kosztów procesu za obie instancje, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że mimo stwierdzenia, iż umowa pożyczki zawarta przez E. W.

(1)z (...) S.A. zawierała niedozwolone postanowienia umowne, to nie można zgodzić się ze zwolnieniem dłużnika z jej wykonania w całości, w szczególności spłacenia całego kapitału. Sąd I instancji nieprawidłowo ustalił, że E. W.

(1)wpłacił na poczet zobowiązania wynikającego z umowy kwotę wyższą niż 4.030 zł. Skoro pożyczka wynosiła 5.000 zł, to tylko z tytułu spłaty należności głównej pozwanego obciąża jeszcze 970 zł. Zgodnie z art.

§ 2

kc, jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 art.

kc nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. Sąd I instancji przesądził, że (...) S.A. nie jest uprawniony do obciążenia pozwanego składką na ubezpieczenie, który to pogląd Sąd Okręgowy w całości aprobuje. Nie oznacza to jednak, że powód nie ma prawa do jakichkolwiek świadczeń dodatkowych, w szczególności wynagrodzenia za udzielenie pożyczki. Z treści art.

§ 1

kc wynika, że postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne), ale nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Opisane wyżej świadczenia dodatkowe, w tym opłata przygotowawcza i wynagrodzenie umowne zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Niemniej jednak należało ocenić, czy ich wysokość nie przekracza rozsądnych granic. Mając na uwadze wysokość udzielonej pożyczki oraz czas kredytowania, Sąd Okręgowy posiłkował się wzorem przewidzianym w art. 36a ust. 1 ustawy z 12 maja 2011r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. 2018.993 j.t.). Przepis ten wszedł w życie dopiero od 11 marca 2016r., czyli już po zawarciu umowy pożyczki przez strony. Niemniej jednak, skoro jest to rozwiązanie mające na celu ochronę konsumentów przed nadmiernym obciążeniem finansowym w związku z kredytem konsumenckim (lichwą), to nie ma przeszkód, by się na nim wzorować również w innych wypadkach. Zgodnie z art. 36a ust. 1 cyt. ustawy, maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu oblicza się według wzoru: (...) ≤ (K + 25%) + (K x n/R x 30%), w którym poszczególne symbole oznaczają: (...) maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu, K - całkowitą kwotę kredytu, n - okres spłaty wyrażony w dniach, R - liczbę dni w roku. Po przeanalizowaniu kosztów pożyczki udzielnej E. W.

(1), Sąd Okręgowy ustalił, że dodatkowe koszty wynikające z opłaty przygotowawczej 926 zł i wynagrodzenia umownego 1.046 zł, łącznie: 1.974 zł, mieszczą się w zakreślonych granicach. Pożyczka w wysokości 5.000 zł została udzielona na 48 miesięcy, czyli 1440 dni (4 lata). Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy uznał, że apelacja jest zasadna i zmienił zaskarżony wyrok poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda 2.944 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, ale od 31 sierpnia 2016r., a nie od 27 sierpnia 2016r. do dnia zapłaty. Wypowiedzenie umowy nastąpiło w piśmie datowanym na 27 lipca 2016r. i zostało określone na 30 dni. Przy założeniu, że na obrót pocztowy należy przyjąć 4 dni, okres wypowiedzenia zaczął biec od 1 sierpnia 2016r. do 30 sierpnia 2016r., zatem wymagalność odsetek ustawowych za opóźnienie należało oznaczyć na 31 sierpnia 2016r. Następstwem zmiany wyroku w zakresie dochodzonego roszczenia, była konieczność zmiany orzeczenia także co do kosztów procesu. Sąd dokonał stosunkowego ich rozdzielenia (art. 100 kpc). Powód nadal jest stroną przegrywającą, ponieważ ostatecznie tylko część jego żądania została uwzględniona, tj. w 22% (2.944 zł/13.376,11 zł). (...) S.A. poniósł opłatę od pozwu w wysokości 168 zł, wynagrodzenie pełnomocnika 4.800 zł, opłatę skarbową od pełnomocnictwa 17 zł, łącznie 4.985 zł; 22% z tej sumy to 1.096,70 zł. Natomiast E. W.

(2)poniósł koszty zastępstwa prawnego 4.800 zł i opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł), łącznie 4.817 zł. Ponieważ wygrał spór w 78%, należało zwrócić na jego rzecz 3.757,26 zł. Po potrąceniu wzajemnych roszczeń z tego tytułu, Sąd zasądził ostatecznie na rzecz pozwanego 2.660,56 zł (3.757,26 zł – 1.096,70 zł). Z tych wszystkich względów, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok na podstawie art. 386 § 1 kpc. O kosztach procesu za II instancję Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialnością za wynik (art. 98 kpc). Ponieważ apelacja okazała się zasadna, należało zasądzić od pozwanego na rzecz powoda zwrot kosztów postępowania odwoławczego, do których należy opłata od apelacji w wysokości 148 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 450 zł (§ 10 ust. 1 pkt. 1 w zw. z § 2 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych).

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.