IV Ka 732/18

Sygn. akt IV Ka 732/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski Protokolant: Magdalena Telesz przy udziale Eligiusza Wnuka Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. sprawy G. G. syna M. i K. z domu R. urodzonego (...) w W. oskarżonego z art. 209 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 10 września 2018 r. sygnatura akt III K 920/18 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 732/18 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 10 września 2018 roku sygnatura akt III K 920/18 Sąd Rejonowy w Wałbrzychu uznał oskarżonego G. G. za winnego tego, że w okresie od 1 czerwca 2014 r. do 18 stycznia 2016 r. w W. woj. (...) uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wynikającego z ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w Wałbrzychu z dnia 1 kwietnia 2014 r. o sygn. akt IV RC 780/13 na rzecz L. G., powodując powstanie zaległości wynoszącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, to jest za winnego popełnienie czynu z art. 209 § 1 kk i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Wyrok ten zaskarżył w całości prokurator, zarzucając mu obrazę art. 343 §7 kpk, która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez jego niezastosowanie i nie zwrócenie sprawy prokuratorowi z powodu braku podstaw do uwzględnienie jego wniosku złożonego na podstawie art. 335 §1 kpk w sytuacji, gdy G. G. zarzucono popełnienie czynu z art. 209 §1 kk w brzmieniu aktualnie obowiązującym za okres w jakim ten przepis nie obowiązywał i nie istniał typ przestępstwa określonego w tym przepisie. W konsekwencji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Zasadny jest zarzut naruszenia art. 343 §7 kpk poprzez niezwrócenie prokuratorowi sprawy, nie było bowiem podstaw do uwzględnienia wniosku o którym mowa w art. 335 §1 kpk. Przyjmując jako datę końcową popełnienia czynu 18 stycznia 2016 r., opisany we wniosku występek - stosownie do art. 4 §1 kk- powinien być rozpatrywany na gruncie art. 209 §1 kk w brzmieniu sprzed 31 maja 2017 r. Przepis ten typizował zachowanie polegające na uporczywym uchylaniu się od wykonania ciążącego z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby i zawierał ponadto znamię narażenia na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W brzmieniu nadanym po 31 maja 2017 r. dla zrealizowania znamion czynu określonego w art. 209 §1 kk wystarczające jest natomiast powstanie wskutek uchylania się od obowiązku alimentacyjnego zaległości stanowiącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wyniosło co najmniej 3 miesiące. W konsekwencji należy stwierdzić, że czyn zarzucany i przypisany oskarżonemu przed nowelizacją art.209 kk nie stanowił przestępstwa i związku z tym niedopuszczalne było uwzględnienie przez sąd wniosku złożonego w trybie art. 335 § 1 kpk, lecz należało sprawę zwrócić sprawę prokuratorowi. Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.