IV Ka 886/18

Sygn. akt IV Ka 886 /18 UZASADNIENIE Apelacja obwinionego A. N. wobec nietrafności podniesionych w niej zarzutów, została uznana za bezzasadną. Sąd pierwszej instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, uwzględniając przy tym wszystkie zebrane w sprawie dowody, które poddał wnikliwej analizie i na ich podstawie wyprowadził prawidłowy wniosek o winie i sprawstwie obwinionego A. N. w odniesieniu do przypisanego mu czynu. Ustalony przez tenże sąd stan faktyczny jest wynikiem przeprowadzonej w sposób logiczny i niesprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego oceny wszystkich zebranych w sprawie dowodów, a zatem oceny mieszczącej się w granicach swobodnego ich wartościowania określonego w art. 7 kpk w zw. z art. 8 kpw. Poza sporem pozostaje oczywiście okoliczność, że w dniu 31 października 2017 roku obwiniony kierował samochodem osobowym marki R. (...) nr rej. (...) E i przemieszczał się drogą krajową nr (...) z K. do Ł., zaś w miejscowości S. został zatrzymany do kontroli drogowej. Przyczyną takiego stanu rzeczy było przekroczenie przez niego prędkości w terenie zabudowanym o 33 km/h, zmierzonej przez funkcjonariusza policji K. F. urządzeniem laserowym typu (...) 20-20 100 LR, której poprawność pomiaru została przez obwinionego zakwestionowana. Według niego poruszał się z prędkością dozwoloną, nie przekraczającą 50 km/h, gdyż włączony tempomat blokował zwiększenie ustawionej prędkości, zaś wzmożony ruch na drodze notowany w dniu poprzedzającym święto zmarłych mógł być powodem namierzenia prędkości innego pojazdu i przypisania tejże omyłkowo jego osobie. Przesłuchany przed sądem rejonowym oraz uzupełniająco przed sądem odwoławczym wspomniany policjant wykluczył możliwość zmierzenia prędkości innego pojazdu gdyż w momencie użycia urządzenia laserowego przed pojazdem obwinionego nie jechały żadne inne pojazdy, on natomiast wycelował miernik na przód pojazdu, w punkt centralnie położony pomiędzy światłami, a po naciśnięciu spustu otrzymał wynik prędkości na wyświetlaczu celownika. Wykonywanemu pomiarowi towarzyszyły odpowiednie dźwięki urządzenia. Podniósł, że niski końcowy dźwięk oznaczałby błąd i zaznaczył, że w przypadku przesunięcia celownika przyrządu z namierzanego pojazdu na inny cel przed zakończeniem pomiaru na wyświetlaczu przyrządu pojawiłby się jeden z kodów błędu. Ponieważ otrzymał wynik pomiaru a nie kod błędu uznał pomiar za prawidłowy, a tym samym wykluczył insynuacje obwinionego jakoby przypadkowo namierzył prędkość samochodu jadącego za nim. Ten ostatni argument obwinionego w realiach sprawy pozostaje wątpliwym z uwagi na to, iż pojazd jadący za nim z prędkością o 33 km/h szybszą, byłby blokowany przez jego pojazd i musiałby hamować i zwolnić do 50 km/h albo podjąć manewr wyprzedzania a taka sytuacja nie wystąpiła. Obsługujący urządzenie laserowe K. F. potwierdził wykonanie na drodze w punkcie kontrolnym ( na stanowisku pomiarowym ) przed rozpoczęciem pierwszego pomiaru prędkości pojazdów, rutynowych badań urządzenia laserowego w postaci testów sprawdzających czy przyrząd nie uległ wcześniejszemu uszkodzeniu ( czy się nie rozkalibrował ), opisał wykonanie testu poprawności precyzji i celowania, służącego potwierdzeniu poprawności funkcjonowania elementów celowniczych i testu stałej odległości służącego weryfikacji poprawności pomiaru ( testów opisanych w instrukcji obsługi przyrządu ). Czynności te odnotował w notatniku służbowym skrótem „ kalibracja”. Pomiaru dokonał na prostym odcinku drogi ( co jest istotne z punktu widzenia dopuszczalnego kąta pomiaru dla tego przyrządu, gdyż należy unikać pomiaru na łuku drogi, na którym drastycznie wzrasta kąt pomiędzy osią pomiaru laserem a osią poruszającego się pojazdu), z odległości 260 metrów. Pismem z dnia 21 stycznia 2018 roku zastępca Komendanta Powiatowego Policji w O. potwierdził, że dniu dokonanego pomiaru sierż. szt. K. F. był przeszkolony i zapoznany z instrukcją obsługi laserowego miernika prędkości (...) 20-20 LR i na tej podstawie w czasie prowadzonej kontroli mógł używać podczas pełnienia służby tego urządzenia do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym. Na potwierdzenie załączył kserokopię karty zapoznania funkcjonariuszy (...) O. z instrukcją obsługi laserowego miernika prędkości, kserokopię książki pracy przedmiotowego urządzenia z zapisem pod pozycją 684 pracy funkcjonariuszy (...), którzy pracowali na urządzeniu w dniu 31 października 2017 roku w miejscowości S. na drodze (...), gdzie doszło do ujawnienia wykroczenia oraz kserokopię kart notatników służbowych asp. M. A. i sierż. szt. K. F. ( karta 100 – 107 ). W chwili wykonywania pomiaru, w dniu 31 października 2017 roku, laserowy przyrząd posiadał aktualne świadectwo legalizacji ponownej, wystawione przez Okręgowy Urząd Miar w Ł. w dniu 09 marca 2017 roku, ważne do dnia 31 marca 2018 roku ( karta 3 ). Z opinii biegłego sądowego w dziedzinie laserowych przyrządów do pomiaru prędkości pojazdów - P. B., wydanej w innych sprawach: IV Ka 460/15 i IV Ka145/16 Sadu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim jednoznacznie wynika, że laserowy miernik prędkości (...) należy do najbardziej precyzyjnych instrumentów pomiarowych na świecie i jest stosowany przez policję w ponad 70 krajach, w tym na terenie całej Unii Europejskiej. Urządzenie to oblicza prędkość na podstawie pomiaru czasu przelotu bardzo krótkich impulsów światła pomiędzy nim a celem. Wykorzystuje ono do wykrywania obiektów wąską wiązkę światła laserowego, a nie mikrofal, jak w przypadku radaru ( nie jest radarem, jak błędnie zakładał obwiniony ). Pomiar prędkości dokonywany jest w następujący sposób: po naciśnięciu spustu urządzenie emituje impuls światła laserowego w kierunku celu, którego prędkość jest mierzona. Odbita porcja energii powracająca w kierunku urządzenia zostaje przetworzona w urządzeniu na sygnał elektryczny, podlegający dalszej obróbce. Po przetworzeniu informacji o pierwszym odbitym impulsie, urządzenie emituje drugi impuls światła laserowego i ponownie analizuje informacje związane z odbiciem tego impulsu. Ponieważ prędkość światła jest stała, czas potrzebny na przebycia drogi poprzez impuls światła od (...) do mierzonego obiektu i z powrotem, jest proporcjonalny do podwojonej odległości obiektu. Wykorzystując tą zależność, urządzenie przelicza odległość do celu w momencie wystrzelenia pierwszej wiązki oraz drugiej wiązki. Różnica pomiędzy dwoma pomiarami odległości jest równa drodze, którą pojazd pokonał pomiędzy dwoma impulsami. Ta odległość, podzielona przez czas pomiędzy emisją obu impulsów jest równa prędkości z jaką porusza się pojazd. Teoretycznie można dokonać pomiaru prędkości wykorzystując tylko dwa impulsy, w praktyce taki pomiar może być błędny. Aby wyeliminować te błędy (...) wykorzystuje emisję wielu impulsów