Sygn. akt V .2 Ka 720/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza w składzie: Przewodni
§ 1kk.
Wyrokiem z dnia 12 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Rybniku uznał S. B. za winnego zarzucanych mu czynów szczegółowo opisanych w pkt I-XII, z których czyny z pkt I, IX, XII stanowią występki z art. 13§1 kk w zw. z art. 279§1 kk, czyn z pkt VII występek z art. 13§2 kk w zw. z art. 279§1 kk, czyny z pkt II-VI, VIII, X-XI występki z art. 279§1 kk i ustala wartość skradzionego motoroweru opisanego w pkt I na kwotę 3 900 złotych, nadto, iż pokrzywdzoną czynem opisanym w pkt IV jest wyłącznie J. I. a pokrzywdzonym czynem z pkt XII jest D. B.
(2), oraz oznacza markę i nr rej. motoroweru z czynu XII na Router B. nr rej. (...) i przyjmując, że czynów tych dopuścił się działając ciągiem przestępstw w rozumieniu art. 91 §1 kk, a czynów opisanych w pkt IV, V, VII, VIII, IX, X dopuścił się wspólnie i w porozumieniu z K. P. i inną ustaloną osobą, na mocy art. 279§1 kk przy zast. art. 91§1 kk wymierzył mu karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Tym samym wyrokiem Sąd uznał oskarżonego S. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu szczegółowo opisanego w pkt XIII wyroku stanowiącego występek z art.
§1
kk i za czyn ten na mocy art.
§1kk wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Na mocy art. 91§2 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego w wyroku kary i wymierzył mu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na mocy art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, tj. okres zatrzymania od dnia 28 stycznia 2016r. godz. 20.50 do dnia 30 tycznia 2016 r. godz. 13.30. Na mocy art. 42§2 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Na mocy art. 43a§2 kk orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5000zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Na mocy art. 46§1 kk orzekł wobec oskarżonego środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę solidarnie z oskarżonym K. K. na rzecz pokrzywdzonej J. I. kwoty 1 000 złotych. Na mocy art. 627 k.p.k., art. 633 kpk i art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty kwotę 300złotych oraz wydatki poniesione od chwili wszczęcia postępowania w kwocie 50 złotych. Apelację od tego wyroku wniósł oskarżony S. B. zaskarżając wyrok w całości na korzyść zarzucając, że nie zgadza się z zarzucanymi mu artykułami. W oparciu o tak sformułowany zarzut w apelacji wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku w całości lub uchylenie zaskarżonego wyroku w całości lub części i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył co następuje: apelacja oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie. Lakoniczność zarzutów podniesionych w osobistej apelacji oskarżonego S. B. powoduje, że trudno jest sądowi odwoławczemu ustosunkować się do nich. Podkreślić należy, że oskarżony S. B. w swoich wyjaśnieniach przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Jedynie kwestią sporną była kradzież radioodtwarzacza i pendriva z samochodu F. (...) pokrzywdzonej P. L.
(2). Według oskarżonego samochód ten był raczej otwarty. Sąd rejonowy nie da wiary jednak w tej części wyjaśnieniom oskarżonego albowiem w sw2oich zeznaniach świadek P. L.
(2)zeznała, że bagażnik nie był zamknięty, jednak sprawca nie mógł dostać się do środka samochodu bez usunięcia kompletu opon , które przewoziła w bagażniku, a te nie zostały w żaden sposób naruszone. Wyjaśnienia drugiego z oskarżonych K. K. korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego w jaki sposób przełamywali zabezpieczenia kradzionych motorowerów. Również zeznania pokrzywdzonych potwierdzają daty kradzieży , ujawnionych uszkodzeń po ich odzyskaniu n oraz wartość skradzionych rzeczy. Zeznania świadka K. G. potwierdzają to co sam oskarżony S. B. opisywał w swoich wyjaśnieniach dotyczących zdarzenia z dnia 28 stycznia 2016 r. tj. prowadzenia skradzionego skutera w stanie nietrzeźwości. W tych okolicznościach w ocenie Sądu Okręgowego nie ulega wątpliwości, iż zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona zarzucanych mu czynów. Sąd rejonowy dokonał oceny dowodów zgromadzonych zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i sądowego w sposób bezstronny, nie przekraczając granic swobodnej oceny dowodów, a przy tym uwzględnił zasady doświadczenia życiowego, a swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Tym samym zarzuty podniesione w apelacji mają w ocenie Sądu Okręgowego charakter czysto polemiczny i sprowadzają się do negowania właściwych ocen i ustaleń sądu, przeciwstawiając im własne oceny i wnioski, które w żadnym razie nie mogą podważyć trafności rozstrzygnięcia sądu rejonowego. ". Ponieważ apelacje oskarżonego skierowana są do całości orzeczenia obowiązkiem sądu odwoławczego było ocenienie czy wymierzona mu kara nie jest rażąco niewspółmiernie surowa. W niniejszej sprawie wymierzone przez sąd I instancji oskarżonemu kary jednostkowe oraz kara łączną1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności nie naruszyły zasady i dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 kk. Przy wymiarze kary sąd rejonowy miał na uwadze fakt, że oskarżony dopuścił się czynów o znacznym stopniu społecznej szkodliwości. Dolegliwość tej kary nie przekracza zdaniem sądu odwoławczego stopnia winy oskarżonego i prawidłowo realizuje cele zapobiegawcze w zakresie prewencji indywidualnej jak i ogólnej. Z tych też względów nie uznając zasadności zarzutów apelacji oskarżonego i , nie podzielając przytoczone na ich poparcie argumentów Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach sądowych orzeczono po myśli art. 624 § 1 kpk. SSO Sławomir Klekocki