VI Ka 518/18

(1)ur. (...) w J. s. A. i K. z domu P. oskarżonego z art. 13 § 1 kk w związku z art. 279 § 1 kk w związku z art. 64 § 1 kk z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt II K 8/18 I. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego D. D.

(1)i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. A.kwotę 516,60 zł w tym 96,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt VI Ka 518/18 UZASADNIENIE D. D.

(1)oskarżony został o to że: w dniu 8 lipca 2017 roku w J. przy ulicy (...) działając wspólnie i w porozumieniu z D. D.

(2)usiłował dokonać kradzieży z włamaniem do garażu w ten sposób że po uprzednim wypchnięciu okna dostał się do jego wnętrza celem dokonania kradzieży znajdującego się tam mienia którego jednak nie zabrał z uwagi na brak przedmiotów będących w jego zainteresowaniu czym działał na szkodę I. T. przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 23 lutego 2015 roku o sygnaturze akt II K 1248/14 za przestępstwa przeciwko mieniu na kare 3 lat pozbawienia wolności która będzie w okresie od 27.10.2010 roku do 9.04.2022 roku, zaliczono okres od 15.10.2012 roku do 16.10.2012 roku, 20.11.2012 roku oraz okres od 8.06.2013 roku 23.12. 2014 roku to jest o czyn z art.13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 13 marca 2018 roku w sprawie II K 8/18: I.uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku przy czym ustalił, że zarzucanego mu czynu dopuścił się działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą tj. występku z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania od 10 lipca 2017 r. godz.10:00 do 11 lipca 2007 r. godz.10:23; III. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Apelacje od powyższego wyroku złożyli obrońca oskarżonego D. D.

(1)i Prokurator Rejonowy w J.. Obrońca oskarżonego zarzuciła w apelacji: 1.obrazę przepisów postepowania która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia a mianowicie art. 374 § 1 k.p.k. w zw. z art. 117 § 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. polegająca na błędnym przyjęciu iż nastąpiło prawidłowe doręczenie oskarżonemu zawiadomienia o terminie rozprawy głównej a tym samym że istniały warunki do przeprowadzenia rozprawy pod nieobecność oskarżonego i wydania orzeczenia co w konsekwencji doprowadziło do uniemożliwienia oskarżonemu realizacji przysługującego mu prawa do obrony w postepowaniu przed Sądem I instancji;

1. obrazę przepisów postepowania która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia a mianowicie art. 167 k.p.k. w zw. z art. 352 k.p.k. polegająca na zaniechaniu przeprowadzenia przez Sąd dowodu z urzędu w postaci przesłuchania świadka M. B. w sytuacji gdy dowód ten mógł wnieść dodatkowy element przybliżający wyjaśnienie prawdy materialnej; ponadto z daleko idącej ostrożności procesowej zarzuciła:
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia który mógł mieć wpływ na jego treść a wyrażający się w przyjęciu iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu podczas gdy takiemu przyjęciu przeczy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Stawiając powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu względnie o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie oskarżonego. Prokurator w swojej apelacji zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego – art. 13 § 1 k.k. polegającą na błędnym wskazaniu w pkt I sentencji wyroku tego przepisu jako podstawy wymiaru kary w sytuacji gdy przepis ten nie stanowi podstawy wymiaru kary. Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie jako podstawy wymiaru kary art. 14 § 1 k.k. w miejsce art. 13 § 1 k.k. i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy w pozostałej części. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja obrońcy oskarżonego D. D.

(1)nie była pozbawiona racji odnośnie pierwszego z zarzutów, co skutkowało uwzględnieniem wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zgodnie z art. 374 § 1 zd.1 k.p.k. oskarżony ma prawo brać udział w rozprawie. Powyższe oznacza, że udział w rozprawie przed Sądem I instancji nie jest co do zasady dla oskarżonego obowiązkowy, jest natomiast jego prawem, w związku z czym Sąd zobowiązany jest do umożliwienia mu skorzystania z tego prawa poprzez prawidłowe zawiadomienie o terminie rozprawy. Zgodnie z ogólną zasadą udziału osób w czynności procesowej, nie przeprowadza się takiej czynności jeśli osoba nie stawiła się a brak dowodu, że została o niej powiadomiona ( art. 117 § 2 zd.1 k.p.k. ). Sprawa niniejsza zakończyła się wydaniem wyroku na pierwszym terminie rozprawy w dniu 13 marca 2018 r., w protokole rozprawy odnotowano że oskarżony nie stawił się „zawiadomiony prawidłowo na adres AŚ w J.” ( k.116 ). Tymczasem z akt sprawy wynika że Sąd I instancji nie dysponował zwrotnym poświadczeniem odbioru podpisanym przez oskarżonego a jedynie pokwitowaniem odbioru przesyłki podpisanym przez pracownika Aresztu Śledczego w J. w dniu 1 lutego 2018 r. ( k.126 ). Oskarżonego D. D.

(1)w tym czasie nie było w Areszcie Śledczym w J., w dniu 16 października 2017 r. został przetransportowany do Aresztu Śledczego w D., gdzie przebywał w dniu 1 lutego 2018 r. i w dniu rozprawy, o której zawiadomienie nie zostało mu doręczone ( k. 153, k.156 ). D. D.

(1)nie został więc zawiadomiony o terminie rozprawy w dniu 13 marca 2018 r., co pozbawiło go możliwości złożenia wniosku o doprowadzenie na rozprawę i uczestniczenia w niej, w tym złożenia wyjaśnień. Sąd I instancji nie dysponując na rozprawie dowodem zawiadomienia oskarżonego o jej terminie powinien rozprawę odroczyć, czego nie uczynił i w tym dniu wydał wyrok. Rację ma skarżący obrońca, że tym samym naruszone zostało prawo do obrony oskarżonego, tym bardziej że D. D.

(1)przed Sądem I instancji występował bez obrońcy. Zarzut naruszenia art. 374 § 1 k.p.k. w zw. z art. 117 § 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. jest wiec uzasadniony. Wobec naruszenia prawa do obrony oskarżonego konieczne jest przeprowadzenie na nowo przewodu sadowego w całości. Tym samym niezbędne było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi Rejonowemu w Jeleniej Górze ( art. 437 § 2 k.p.k.). Rozpoznanie pozostałych zarzutów zawartych w apelacji obrońcy oraz zarzutu apelacji prokuratora było w tej sytuacji przedwczesne ( art.436 k.p.k.). Będzie je miał na uwadze Sąd I instancji ponownie rozpoznając sprawę. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji przeprowadzi postępowanie dowodowe w całości bacząc aby nie naruszyć przepisów procesowych które były powodem uchylenia wyroku. Zebrany materiał dowodowy Sąd ten prawidłowo oceni i wyda wyrok który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogami art. 424 k.p.k. Na podstawie art. 29 ust.1 ustawy prawo o adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. A.kwotę 516,60 zł. w tym 96,60 zł. podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony z urzędu oskarzonego w postępowaniu odwoławczym.