Sygn. akt X GC 619 /17 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 2 marca 2017 roku powodowie A. K. i R. S. prowadzący działalność gospodarczą jako spółka cywilna (...) w Ł. wnieśli o zasądzenie od pozwanej Ż. D. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowo – Usługowe (...) w Ł. kwoty 266.318,40 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 174.000 złotych od dnia 5 sierpnia 2017 roku do dnia zapłaty od kwoty 92,318,40 złotych od dnia 2 października 2017 roku do dnia zapłaty z zastrzeżeniem, że spełnienie świadczenia przez pozwaną ad. 1 zwalnia z obowiązku zapłaty pozwaną ad
(5)kc. jeżeli przekazujący jest dłużnikiem odbiorcy przekazu, umorzenie długu następuje dopiero przez spełnienie świadczenia, chyba że umówiono się inaczej. Jak z powyższego wynika samo złożenie przekazu przekazanemu lub odbiorcy, a nawet jego przyjęcie przez przekazanego, nie wpływa jeszcze na treść stosunku waluty. W szczególności, w powszechnych sytuacjach tzw. przekazu w dług, jego złożenie nie oznacza jeszcze rozwiązania węzła obligacyjnego między przekazującym a będącym jego wierzycielem odbiorcą przekazu. Konieczne jest do tego spełnienie świadczenia na rzecz odbiorcy przekazu przez przekazanego ( Radwański, Panowicz-Lipska, Zobowiązania, 2008, s. 331; A. Janiak, w: Kidyba, Komentarz KC, t. III. Cz. szczególna, 2010, s. 1277). Komentowany przepis ma jednak charakter dyspozytywny, stąd strony (przekazujący i odbiorca przekazu, nie zaś przekazany, tak trafnie A. Janiak, w: Kidyba, Komentarz KC, t. III. Cz. szczególna, 2010, s. 1277; A. Nowacki, w: Osajda, KC. Komentarz, t. III, s. 1890; K. Zawada, w: Pietrzykowski, Komentarz KC, t. II, 2015, s. 927; P. Machnikowski, w: Gniewek, Machnikowski, Komentarz KC, 2014, s. 1634; zob. także C. Żuławska, w: Gudowski, Komentarz KC, Ks. III, cz. 2, 2013, s. 1223, która dopuszcza zawarcie umowy między przekazanym a odbiorcą przekazu; w orzecznictwie zob. zwłaszcza wyr. SN z 19.9.2002 r., II CKN 1312/00, OSNC 2003, Nr 12, poz. 168; glosa J.P. Naworski, Pr.Sp. 2004, Nr 11, s. 50) mogą uzależnić rozwiązanie węzła obligacyjnego w stosunku waluty od innych zdarzeń, w szczególności od przyjęcia przekazu przez przekazanego. Jest okolicznością w sprawie niekwestionowaną, iż pozwany (...) nie zrealizował przekazu, nie dokonał płatności należności wynikających z wystawionych przez powoda faktur w kwocie dochodzonej pozwem. Nie może zatem być mowy o żądnym zwolnieniu pozwanej Ż. D. z zobowiązania zapłaty na rzecz powodów. Jak wynika z okoliczności faktycznych sprawy strony umowy o podwykonawstwo robót budowlanych zawartej pomiędzy pozwaną ad. 1 a powodami nie dochowały wymogu zachowania formy pisemnej dla tej umowy, co skutkuje jej nieważnością, jako umowy o podwykonawstwo. Jeżeli na podstawie umowy nieważnej z uwagi na brak formy podwykonawca spełni świadczenie w całości lub w części, przysługuje mu swoiste roszczenie restytucyjne. Roszczenie to wiąże się z faktem dokonania nieważnej czynności prawnej oraz spełnienia świadczenia, a podstawę swą znajduje w reżimie świadczenia nienależnego i bezpodstawnego wzbogacenia (art. 410 § 1 w zw. z art. 405 KC) (por. wyr. SN z 14.3.2008 r., IV CSK 460/07, L.; wyr. SN z 29.4.2005 r., V CK 537/04, L.; wyr. SN z 5.12.2006 r., II CSK 327/06, L.; por. również M. G. , Nieważność, 2012, s. 432 i n.). Tak również wskazano w wyroku SN z 7.11.2007 r. (II CSK 344/07, MoP 2007, Nr 24, s. 1340), że nawet w sytuacji, gdy umowa, na podstawie której zostały wykonane roboty budowlane, jest nieważna, od strony korzystającej z efektów przeprowadzonych prac sąd może zasądzić wynagrodzenie na podstawie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu (tak również wyr. SA w Katowicach z 3.6.2014 r., I ACA 975/13, L.). Nie będzie to bowiem wynagrodzenie, lecz zwrot świadczenia, choć zwykle nie in natura. Jak wskazał SN w wyr. z 2.2.2011 r. (II CSK 414/10, L.), w sytuacji gdy nieważność umowy o roboty dodatkowe ze względu na niezachowanie formy uniemożliwia zasądzenie równowartości robót jako wynagrodzenia, nie ma przeszkód, aby równowartość tych robót uwzględnić na podstawie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu, skoro o ich wartość strona pozwana bezspornie została wzbogacona (por. bliżej M. G. , O roszczeniach, s. 750 i n.). Bez znaczenia perzy tym dla kwestii oceny bezpodstawnego wzbogacenia pozwanego (...) spółki z o.o. ska. kosztem powodów jest podniesiona przez pozwanego ad 2 okoliczność, iż na zrealizowanie planowanej inwestycji ( wykonanie robót budowlanych) wydatkował kwotę większą niż pierwotnie planowana i większą od wynagrodzenia ustalonego z pozwaną ad
- Okoliczność ta pozostaje bowiem bez znaczenia dla oceny relacji wzbogacony – zubożony pomiędzy powodami o pozwanymi, którzy niewątpliwie otrzymali kosztem powodów korzyść majątkową wyrażająca się w wartości robót budowlanych wykonanych przez powodów a przez żadnego z pozwanych niezapłaconych. Pozwany ad 2 nie wykazał bowiem, aby powodowie nie wykonali na jego rzecz robót budowlanych stwierdzonych podpisanymi, również przez przedstawicieli pozwanej ad 2 protokołami finansowymi ani też, aby pozwany ad. 2 zapłacił za te roboty innemu podmiotowi. W stosunku do pozwanej ad. 1 jak również pozwanego ad. 2 ( gdyby traktować go, jako Wykonawcę a nie Inwestora przedmiotowej inwestycji) wzbogacenie kosztem powodów wyraża się w powstaniu w ich majątku przysporzenia w postaci wierzytelności o zapłatę wartości robót wykonanych przez powodów wobec pozwanego ad
- bądź do Inwestora, gdyby przyjąć, iż była nim jak podnosi pozwany ad. 2 spółka z o.o. (...). Zubożenie powodów natomiast wyraża się poniesieniem kosztów związanych z wykonaniem robót ( wynagrodzenia, koszty zakupu materiałów itp. , których zwrotu nie otrzymali ) Biorąc powyższe pod uwagę sąd zasądził dochodzone przez powodów roszczenie od obojga pozwanych w taki sposób, że spełnienie zasądzonego świadczenia przez jednego z nich zwalnia drugiego z zobowiązania wobec braku podstaw solidarnej odpowiedzialności pozwanych . O odsetkach ustawowych sąd orzekł na podstawie przepisu art. 481 par. 1 kc. Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności. Jeżeli stopa odsetek nie była z góry oznaczona należą się odsetki ustawowe. W stosunku do pozwanej Ż. D. jako datę wymagalności roszczenia i datę początkową biegu odsetek sąd przyjął daty wymagalności faktur wystawionych przez powoda, natomiast, co do pozwanego ad 2 datę skierowania do pozwanego wezwania do zapłaty. Odpowiedzialność inwestora oparta na art. 647 1 § 5 KC jest ograniczona do wynagrodzenia, a więc tylko do należności głównej i inwestor nie ma obowiązku zapłaty odsetek za opóźnienie generalnego wykonawcy w zapłacie należności podwykonawcy. (wyr. SA w Lublinie z 12.2.2014 r., I ACA 723/13, L.). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. z uwagi na uwzględnienie powództwa strona pozwana jako przegrywająca proces została obciążona obowiązkiem zwrotu na rzecz powoda kosztów procesu. Na koszty te złożyła się kwota 10.800 zł stanowiąca wynagrodzenie pełnomocnika procesowego ustalone w oparciu § 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( tj. DZ.U. 2018 poz. 265 ) i opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych oraz opłata od pozwu w wysokości 13.316 złotych. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikom pozwanych ad 1 i 2