VI Ka 793/18

Warszawa, dnia 8 maja 2019 r. Sygn. akt VI Ka 793/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Maciej Schulz protokolant: apl. radc. Malwina Kryszkiewicz po rozpoznaniu dnia 8 maja 2019 r. sprawy J. M., syna S. i E., ur. (...) w T. obwinionego o wykroczenie z art. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 2 lutego 2018 r. sygn. akt IV W 214/17 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia obwinionego od popełnienia zarzucanych mu czynów, koszty postepowania w sprawie przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. VI Ka 793/18 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy J. M. , obwinionego o to, że: I W okresie co najmniej od dnia 31.03.2016r. do dnia 11.07.2016r. bez wymaganego zezwolenia na pracę na terytorium RP, nie będąc zwolnionym na podstawie przepisów szczególnych z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, jak też bez zawarcia umowy o pracę, jak też bez zawarcia umowy o pracę albo umowy cywilno-prawnej w wymaganej formie, powierzył nielegalne wykonywanie pracy ob. U.: (...) w firmie (...) Sp. z o.o. z adresem głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej przy ul. (...) (...), (...), tj. o czyn z art. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, II W okresie co najmniej od dnia 27.06.2016r. do dnia 11.07.2016r. bez wymaganego zezwolenia na pracę na terytorium RP, nie będąc zwolnionym na podstawie przepisów szczególnych z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, jak też bez zawarcia umowy o pracę, jak też bez zawarcia umowy o pracę albo umowy cywilno-prawnej w wymaganej formie, powierzył nielegalne wykonywanie pracy ob. U.: (...) w firmie (...) Sp. z o.o. z adresem głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej przy ul. (...) (...), (...), tj. o czyn z art. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy III W okresie co najmniej od dnia 01.01.2016r. do dnia 31.01.2016r. oraz od dnia 01.04.2016r. do dnia 30.04.2016r. powierzył nielegalne wykonywanie pracy na innych warunkach niż określone w zezwoleniu na pobyt czasowy ob. U.: (...) w firmie (...) Sp. z o.o. z adresem głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej przy ul. (...) (...), (...), tj. o czyn z art. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy IV W okresie co najmniej od dnia 01.01.2016r. do dnia 31.01.2016r. oraz od dnia 01.05.2016r. do dnia 31.05.2016r. powierzył nielegalne wykonywanie pracy na innych warunkach niż określone w zezwoleniu na pobyt czasowy ob. U.: (...) w firmie (...) Sp. z o.o. z adresem głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej przy ul. (...) (...), (...). tj. o czyn z art. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wyrokiem z dnia 2 lutego 2018r. (sygn.. akt IV W 214/17 orzekł: 1) Obwinionego J. M. uznał za winnego popełnienia wszystkich czterech zarzucanych mu czynów, i za to na podstawie art. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w zw. z art. 9 §2 kw w zw. z art. 39 §2 kw wymierzył mu za wszystkie cztery czyny jedną nadzwyczajnie złagodzoną karę nagany, 2) Na podstawie art. 624 §1 kpk w zw. z art. 119 kpwsow zwalnia obwinionego od obowiązku uiszczenia opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. Powyższy wyrok zaskarżył w całości obwiniony J. M.. Wyrokowi temu zarzucił: 1. Naruszenie prawa materialnego poprzez przyjęcie w oparciu o błędne ustalenia faktyczne, że jego zachowanie wyczerpuje znamiona wykroczenia opisane w art. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. 2. Niezastosowanie art. 120 a Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. 3. Naruszenie zasad postępowania mającej wpływ na treść orzeczenia poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uniewinnienie go od popełnienia zarzucanego mu czynu ewentualnie o odstąpienie od wymierzenia kary w oparciu o przepis art. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: apelacja obwinionego, pomimo, że zawiera nieprawidłowo sformułowane zarzuty, zasługuje na uwzględnienie. Na początku stwierdzić należy, że wykroczenie, o którym mowa w art. 120 ust. 1, występuje w trzech postaciach i polega na: powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi niemającemu zezwolenia na pracę, lub na innym stanowisku niż to wynika z zezwolenia, lub na innych warunkach niż określone w zezwoleniu. W realiach niniejszej sprawy wszyscy wskazani we wniosku o ukaranie cudzoziemcy mieli ważne zezwolenia na pracę. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika natomiast, że obwiniony zawarł z obywatelem U. (...) w okresie co najmniej od dnia 31.03.2016r. do dnia 11.07.2016r., umowę o pracę na stanowisku cieśli, podczas gdy oświadczenie o zamiarze powierzenia wykonywania pracy przewidywało zatrudnienie na stanowisku zbrojarza. W ocenie Sądu Odwoławczego były to jednak tak podobne stanowiska, że pomimo rozbieżności pomiędzy umową o pracę, a zezwoleniem nie można mówić o umyślnym popełnieniu wykroczenia z art. 120 ust. 1 w/w ustawy. Tym bardziej, że z wyjaśnień obwinionego oraz z zeznań świadka J. A.