(1)i D. M., i podjęcie uchwał w przedmiocie dokonania zmian w zarządzie spółki (dowód: odpis zawiadomienia k. 32). Były też spotkania pomiędzy P. S.

(2), J. W., P. S.

(1)na których P. S.

(2)i J. W. chcieli uzyskać bliższe informacje na temat tego jakie dokładnie uchwały mają zostać podjęte ale P. S.

(1)twierdził, że nie wie (dowód: zeznania świadka J. S. k. 429, zeznania świadka J. W. k. 426). J. W. proponował, aby B. S. wycofała swoje pismo i złożyła jeszcze raz żądanie zwołania zgromadzenia z zachowaniem terminów i dokładniejszym wyjaśnieniem co ma być przedmiotem uchwał i załączeniem żądania od D. M. (dowód: zeznania świadka J. S. k. 431). W dniu 18 lutego 2015 r. (...) zwrócił się do zarządu (...) o przedstawienie stanowiska, czy zwołanie zgromadzenia jest legalne w świetle przepisów (dowód: odpis pisma k. 420). W dniu 19 lutego 2015 r. J. S. i J. W. działając jako zarząd w piśmie, które (...) otrzymał w tym sam dniu zajęli stanowisko, że zwołanie zgromadzenia przez członka zarządu B. S. jest nie zgodne z przepisami (dowód: odpis pisma k. 421). Następnie pozostali członkowie zarządu J. W. i J. S. w dniu 25 lutego 2015 r. wysłało do wspólników (...) a także do B. S. pismo, w którym odwołało zwołane zgromadzenie (dowód: odpis pism k. 33, 35, 38, odpisy dowodów doręczenia pisma k. 34, 36, 37, 40). Mimo tego jednak w dniu 27 lutego 2015 r. w siedzibie spółki (...) przy ul. (...) w W. stawili się D. M., P. S.

(1), wraz z pełnomocnikami (dowód: odpis notatki k. 422 - 423). J. W. oświadczył, że zgromadzenie jest odwołane i nie udostępni, żadnego pomieszczenia do odbycia zgromadzenia. Wówczas obecni wspólnicy podjęli decyzję, że odbędą zgromadzenie na parterze budynku na korytarzu (dowód: wzmianka w protokole k. 117, odpis notatki służbowej k. 422, zeznania świadka J. W. k. 427, zeznania świadka J. S. k. 429, 430). Na nadzwyczajnym zgromadzeniu wspólników (...) w dniu 27 lutego 2015 r. ze wspólników obecni byli D. M. i P. S.

(1)czyli (...) udziałów czyli ponad (...) kapitału (dowód: odpis protokołu k. 44 odpis krs k. 17). Na zgromadzeniu powzięto m.in. następujące uchwały: - uchwałę nr 3 w której wyrażono zgodę na zbycie przez wspólnika P. S.

(1)1 udziału na rzecz D. M. - za uchwałą oddano (...) głosów (dowód: odpis protokołu k. 45,46), - uchwałę nr 4 w której wyrażono zgodę na przejście prawa własności udziałów w spółce (...) należących do D. M. - za uchwałą oddano (...) głosów, D. M. nie wziął udziału w głosowaniu (dowód: odpis protokołu k. 46, 47), - uchwałę nr 5 w której wyrażono zgodę na przejście prawa własności udziałów w spółce (...) należących do P. S.

(1)-za uchwałą oddano (...) głosów P. S.

(1)nie wziął udziału w głosowaniu (dowód: odpis protokołu k. 47, 48), - uchwałę nr ,6 w której odwołano J. W. z funkcji prezesa zarządu - za uchwałą oddano (...) głosów (dowód: odpis protokołu k. 48), - uchwałę nr 8, w której odwołano J. S. z funkcji członka zarządu - za uchwałą oddano (...) głosów (dowód: odpis protokołu k. 50), - uchwałę nr 9, w której powołano M. F.

(1)na funkcję prezesa zarządu (...) - za uchwałą oddano (...) głosów (dowód: odpis protokołu k. 127, 128). Powyższy stan faktyczny, Sąd ustalił na podstawie twierdzeń co do okoliczności niespornych, wyżej wskazanych odpisów, kopii dokumentów złożonych w sprawie, zeznań świadków: J. W. (425-428), J. S. (428-431). Autentyczności dokumentów strony nie kwestionowały, nie żądano też złożenia oryginałów, tych dokumentów, których złożono kopie. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka J. W. (425-428) w całości, gdyż znajdują potwierdzenie w przedstawionych dokumentach a w zakresie spotkań z P. S.

(1)w zeznaniach J. S.. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka J. S. (428-431) w całości, gdyż znajdują potwierdzenie w przedłożonych dokumentach a także zeznaniach świadka J. W.. Sąd Okręgowy zważył co następuje: W ocenie Sądu w niniejszej sprawie należało wydać wyrok częściowy rozstrzygając żądania stwierdzenia nieważności uchwał i nieistnienia uchwał. Orzekanie w przedmiocie żądania uchylenia uchwał wymaga bowiem dalszego postępowania dowodowego a przesądzenie już na tym etapie o dwóch pierwszych żądaniach będzie korzystne. Zarzuty na podstawie art. 252 k.s.h. przeciwko uchwalonym uchwałom dotyczyły tego, że nadzwyczajne zgromadzenie wspólników zostało zwołane nie prawidłowo przez tylko jednego członka zarządu, w terminie krótszym niż przewidziany w ustawie. Powód nie był obecny na zgromadzeniu wspólników. Jednakże samo to nie pozbawia go od razu legitymacji czynnej bowiem wspólnik nieobecny na walnym zgromadzeniu ma prawo zaskarżyć uchwały jeżeli zgromadzenie było zwołane wadliwie. Zgodnie z art. 236 § 1 k.s.h. wspólnik reprezentujący co najmniej 1/10 kapitału może żądać zwołania nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników. Żądanie takie należy złożyć na piśmie zarządowi najpóźniej na miesiąc przed proponowanym terminem zgromadzenia. Forma pisemna jest tu jednak zastrzeżona dla celów dowodowych. Według świadka J. W. został on poinformowany przez P. S.

(1), że żądanie jego żona otrzymała mailem jednak przedstawiono pismo dotyczące żądania zwołania wraz z potwierdzeniem na tym piśmie, że B. S. otrzymała je w dniu 11 lutego 2015 r. (k. 110). W ocenie Sądu jest to wystarczające i nie ma potrzeby prowadzenia dalszego postępowania w tym zakresie. W literaturze wskazuje się, że jest ono skuteczne gdy jest złożone już wobec jednego członka zarządu (tak Andrzej Kidyba Komentarz Aktualizowany do k.s.h. Lex /El 2016 r.) Natomiast z jego treści wynika, że zostało złożone zbyt późno w stosunku do proponowanego terminu 27.02.2015 r. Jednakże nie ma podstaw aby uznać, iż wówczas nie można zwołać nadzwyczajnego zgromadzenia. W ocenie Sądu o ile zarząd mógłby w tym wypadku odmówić zwołania, lub wskazać inny termin to nie ma zakazu zwołania zgromadzenia w odpowiedzi na tak złożony wniosek. W tej sytuacji w ocenie Sądu sam fakt, iż żądanie zwołania terminu złożono w dniu 11 lutego 2015r, zaproponowano termin 27 lutego 2015 r. a termin ten zaakceptowała zwołująca zgromadzenie nie może być przedmiotem skutecznego zarzutu i stwierdzenie, że podjęto uchwały sprzeczne z ustawą. Kolejny zarzut dotyczył tego, że przed rozpoczęciem zgromadzenia zostało ono odwołane. Tu należy wskazać, iż jest możliwe odwołanie zgromadzenia przez ten sam organ, który je zwołał (a skoro B. S. działała jako zarząd to zarząd mógł je odwołać) - por. wyr. SN z 3.04.2009 r. II CSK 604/08 MoP 2009. Jednakże wskazuje się w literaturze, że gdy zwołano zgromadzenie na żądanie organu nadzoru albo wspólników to odwołanie powinno nastąpić a zgodą tego podmiotu (tak W. Popiołek, w: Pyzioł, Komentarz KS. 2008 r s. 454 - cytowane za Z.Jara Kodeks spółek Handlowych komentarz wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2014 r. k. 943). W tym wypadku odwołanie nastąpiło bez zgody D. M. a zatem należy je uważać za nieskuteczne. Natomiast w ocenie Sądu naruszeniem przepisów (co jest przedmiotem kolejnego zarzutu) było zwołanie zgromadzenia przez jednego członka zarządu w sytuacji kiedy umowa spółki wprowadza zasadę reprezentacji łącznej i konieczne jest współdziałanie co najmniej dwóch członków zarządu. Zgodnie z art. 235 § 1 k.s.h. zgromadzenie wspólników zwołuje zarząd. Takie uprawnienie ma też rada nadzorcza i komisja rewizyjna, umowa spółki może je przyznawać także innym podmiotom. w niniejszej sprawie nie przyznaje (k. 23 - 28). Czynność zwołania zgromadzenia uznaje się za czynność przekraczającą zakres zwykłych czynności spółki (tak Mariusz Stanik w Z. Jara Kodeks spółek Handlowych komentarz wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2014 r. k. 939) i konieczne jest podjęcie uchwały przez zarząd (zgodnie z art. 208 § 3 k.s.h. każdy członek zarządu może prowadzić bez uprzedniej uchwały zarządu sprawy nie przekraczające zakresu zwykłych czynności spółki) - tak również A.Kidyba Komentarz aktualizowany do art. 235 ks.h. Lex/El 2016 r. Odstępstwo od obowiązku podjęcia uchwały jest w przypadku zarządu jednoosobowego, natomiast nie jest to uzasadnione niepełnym składem organu lub konfliktem między członkami (tak Mariusz Stanik w Z. Jara Kodeks spółek Handlowych komentarz Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2014 r. k. 939). Wyrażono także pogląd, że zgromadzenie zwołane bez uchwały nie prowadzi do automatycznego stwierdzenia nieważności uchwał podejmowanych na takim zgromadzeniu (tak Rodzynkiewicz Komentarz KS. 2009, s. 428 cytowane za Z.Jara Kodeks spółek Handlowych komentarz wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2014 r. k. 939). Takie zwołanie uznaje się też za skuteczne o ile w przypadku braku uchwały zostało dokonane zgodnie z zasadami reprezentacji spółki (W. Popiołek w: Pyzioł, Komentarz KS. 2008 r s. 454 cytowane za Z.Jara Kodeks spółek Handlowych komentarz wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2014 r. k. 943). W tym wypadku, jak wskazano już wyżej, B. S. zgodnie z umową spółki nie miała prawa do działania samodzielnego. Sąd Okręgowy w pełni wyżej przedstawione poglądy popiera w szczególności ten, że uzasadnieniem dla samodzielnego działania w takim przypadku jest ewentualny konflikt członków zarządu. Dlatego też nie było potrzeby prowadzenia dalszego postępowania dowodowego na okoliczność konfliktu wśród członków zarządu. Warto wskazać, iż biorąc pod uwagę zachowanie poszczególnych członków zarządu można założyć nie tyle konflikt co reprezentowanie (nie w znaczeniu formalnym ale faktycznego działania) interesów innych podmiotów. Jednakże nie ma to znaczenia dla oceny prawidłowości zwołania zgromadzenia. W orzecznictwie nie ma jednolitego poglądu i zdarzają się także stanowiska, że dopuszczalne jest działanie przez jednego członka zarządu (por. wyrok SN z 29.07.1998 r. II CKN 851/97 w którym wskazano, że uchwała jest potrzebna gdy inny członek sprzeciwi się jego zwołaniu). Jednakże skoro tylko brak sprzeciwu ze strony innych członków zarządu miałby pozwalać na samodzielne działanie B. S. to w niniejszej sprawie skoro pozostali członkowie podjęli próbę odwołania zgromadzenia to znaczy, że sprzeciwiali się jego zwołaniu. Warto wskazać, że nie mieli szansy działania przed zwołaniem, gdyż B. S. powiadomiła ich o zwołaniu zgromadzenia w dniu kiedy wysłała zawiadomienie o zgromadzeniu a nie wiedzieli tez o żądaniu wspólnika. Natomiast podkreśla się także, że dominującym podglądem w literaturze jest konieczność działania wszystkich członków zarządu (tak SN w wyr. z 19 grudnia 2013 r. II CSK 176/13 nie publ.). Należało zatem uznać, iż w niniejszej sprawie zgromadzenie wspólników wyznaczone na dzień 27.02.2015 r. zostało zwołane z naruszeniem przepisu art. 235 § 1 k.s.h. w zw. z art. 208 § 3 k.s.h. i art. 205 § 1 k.s.h. W konsekwencji powód mimo, że nie był obecny na zgromadzeniu ma prawo wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały zgodnie z art. 250 k.s.h. w zw. z art. 252 § 1 k.s.h. bo zgromadzenie wspólników było zwołane wadliwie. Powód został powiadomiony przez pozostałych członków zarządu, że zgromadzenie zwołano nie zgodnie z prawem, miał więc prawo w ocenie Sądu nie brać w nim udziału. Jednakże o ile naruszenie prawa jest stwierdzone to jak wskazano wyżej nie ma automatyzmu w uznawaniu uchwał powziętych na takim zgromadzeniu za sprzeczne z prawem. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że wszelkie uchybienia co do zwołania zgromadzenia mogą być podstawą do stwierdzenia nieważności uchwały o ile miały wpływ na treść uchwały (por. wyrok SN z 9.09.2010 r. I CSK 530/09, OSNC 2011, Nr 3 s. 36, wyr. SN z 24.06.009 r. I CSK 510/08 nie publ. wyrok SN z 19.09.2007 r. II CSK 165/07 nie publ., wyr. SN z 5.07.2007 r. II CSK 163/07 OSNC 2008, Nr 9 s. 104, wyr. SA w Poznaniu z 23.02.2010 r. I ACa 86/10 nie publ. Kodeks spółek handlowych Komentarz pod red. Zbigniewa Jary, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2014 s. 997). Należy przyjąć, że gdyby zgromadzenie zostało zwołane prawidłowo to wszyscy wspólnicy stawiliby się na zgromadzeniu. Biorąc pod uwagę ilość głosów jaką dysponowali poszczególni wspólnicy i zakładając, że powód głosowałby przeciw należy stwierdzić, iż wszystkie uchwały z wyjątkiem uchwały nr 5 i tak zostałyby podjęte. Powód bowiem dysponuje (co wynika z odpisu z krs k. 17) (...) udziałami, wspólnik D. M. (...) udziałami a P. S.

(1)(...) udziałami czyli a jeden udział to jeden głos. Za uchwałą nr 3 oddano (...) głosów za - głosy D. M. i P. S.

(3)(k.45), nawet gdyby powód głosował przeciw to uchwała zostałaby podjęta. Podobnie w przypadku uchwały nr 6 (k. 48, uchwały nr 8 k. 50 i uchwały nr 9 k. 127 . Także uchwała nr 4 zostałaby podjęta tam bowiem w głosowaniu nad nią nie wziął co prawda udziału wspólnik D. M. ale głosów za oddano (...) i także powód mając tylko (...) głosów nie mógłby skutecznie głosować przeciw (k. 46). Natomiast inaczej sytuacja wygląda w przypadku uchwały nr 5. W głosowaniu zgodnie z art. 244 k.s.h. nie brał udziału wspólnik P. S.

(1)k. 47 i oddano tylko (...) głosów za. Gdyby zatem powód wziął udział w głosowaniu to nie uzyskano by bezwzględnej większości głosów i uchwała nie zostałaby podjęta. Należy uznać, że wspólnik nie musi brać udział w zgromadzeniach, które nie są prawidłowo zwołane zatem uchybienia dotyczące zwołania zgromadzenia mają wpływ na treść uchwały nr

1. Gdyby zgromadzenie zostało zwołane prawidłowo to wspólnik powód wziąłby w nim udział i wówczas ta uchwała nie zostałaby powzięta. Należało zatem na podstawie art. 252 k.s.h. w zw. art. 235 § 1 k.s.h. w zw. z art. 208 § 3 k.s.h. i art. 205 § 1 k.s.h. stwierdzić nieważność uchwały nr 5, natomiast należało oddalić powództwo o stwierdzenie nieważności pozostałych zaskarżonych uchwał. Kolejne żądania powoda są żądaniami ewentualnymi, zatem nie ma podstaw do ich rozpatrywania w przypadku uchwały nr 5 bo już tu uwzględniono żądanie główne. Natomiast skoro oddalono to żądanie w przypadku pozostałych uchwał to kolejnym krokiem jest rozpatrzenie żądania stwierdzenia nieistnienia tych uchwał (taka była bowiem kolejność żądań powoda), gdyż w ocenie Sądu także to żądanie może zostać już rozstrzygnięte. W przepisie art. 252 § 1 zd. drugie k.s.h. wyraźnie wyłączono zastosowanie przepisu art. 189 k.p.c. przy stwierdzaniu nieważności uchwały. Sąd podziela stanowisko również zaprezentowane w orzecznictwie i literaturze, że żądanie na podstawie art. 189 kpc stwierdzenia nieistnienia uchwały może być rozpatrywane jedynie w wyjątkowych wypadkach np. kiedy uchwałę podjęłyby osoby nie będące wspólnikami, sfałszowano wyniki głosowania, zaprotokołowano uchwalę bez głosowania lub gdy nie uzyskałaby tej większości. Natomiast jeżeli przy podejmowaniu takich uchwał zostały naruszone przepisy prawa to powinno wytoczyć się powództwo o stwierdzenie nieważności uchwały a jeżeli naruszono zapisy umowy to powództwo o uchylenie uchwały. SN w wyroku z dnia 24.06.1994 r. III CZP 81/94 OSNC 1994, nr 12 poz. 241 stwierdził, że uchwała nie istniejąca to taka, która w rzeczywistości nie zapadła. Podobnie w wyroku SN z 12 grudnia 2008 r. II CSK 278/08 nie publ. jako uchwałę nie istniejącą wymieniono uchwałę właśnie powziętą przez osoby nie będące wspólnikami, gdy w ogóle nie doszło do zwołania zgromadzenia,, brak było quorum, nie było wymaganej większości, wyniki głosowania zostały sfałszowane, zaprotokołowano uchwałę bez głosowania, była powzięta w sprawie nie umieszczonej w porządku obrad, zastosowano przymus fizyczny, został powzięta nie na serio, jest niezrozumiała. W niniejszej sprawie żaden z tych przypadków nie miał miejsca. W szczególności w ocenie Sądu zarzuty dotyczące wadliwego zwołania zgromadzenia nie prowadzą to stwierdzenia nie istnienia uchwały ale do stwierdzenia jej nieważności. Gdyby w ogóle nie podjęto próby zwołania zgromadzenia a tylko np., dwóch wspólników na nie formalnym spotkaniu ogłosiło, że podejmuje uchwały. Jeżeli jednak wspólnicy twierdząc, że nastąpiło ważne zwołanie zgromadzenia przystępują do jego przeprowadzenia to nie ma podstaw, aby uznawać uchwały za nie istniejące. I tak jak wskazano wyżej podlega to rozpoznaniu w ramach powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały. Dodatkowo jako uchwałę nieistniejącą przyjmuje się taką, która została podjęta poza kompetencjami organu (tak T. Szczurowski w Wadliwość czynności spółek kapitałowych na tle sankcji kodeksu cywilnego Wolters Kluwer business Warszawa 2012 s. 220), chociaż w orzecznictwie zakwalifikowano taką uchwałę jako nieważną (wyr. SN z 8.09.2006 r. II CSK 92/06 nie publ.). Podobnie stanowisko co do istnienia quorum jest nie jednolite. Wszystko to pokazuje, że często nie jest jednolicie przyjmowane rozróżnienie pomiędzy uchwałą nieważna a nie istniejącą. W ocenie Sądu biorąc pod uwagę, charakter zarzutu to znaczy, że jeden członek zarządu w tym wypadku nie miał prawa zwołać zgromadzenia i zwołał to w terminie krótszym niż ustawowy, należy uznać, iż uchwały na takim zgromadzeniu zostają podjęte to znaczy istnieją a jedynie należy rozpatrywać ich zgodność z przepisami. Warto wskazać, iż SN w wyroku z dnia 16.02.2005 r. III CK 296/04, OSNC 2006, Nr 2 poz. 31 stwierdził, że podjęcie przez zarząd spółki akcyjnej uchwały o zwołaniu walnego zgromadzenia bez obecności jednego z członków zarządu, który o posiedzeniu nie został powiadomiony nie powoduje bezskuteczności jego zwołania, a podjętych uchwał za nieistniejące. Analogicznie zatem należy oceniać sytuację zwołania zgromadzenia bez uchwały zarządu. Uchwały podjęte na zgromadzeniu nie są nie istniejące i można je zaskarżyć w trybie art. 252 k.s.h. Chociaż wyrażono także stanowisko, że wówczas uchwały takie są traktowane jako nie istniejące (por. Wyrok SN z 28.05.1991 r. I CR 410/90). Sąd jednak tego stanowiska nie podziela wydaje się, że jest ono zbyt daleko idące. Zgromadzenie wspólników mimo, że zwołane wadliwie jednak odbywa się i oświadczenia woli składają na nim wspólnicy, podejmowane są zatem uchwały i nie można uznać, że nie istnieją. Pogląd SN był także krytykowany przez K. Strzelczyka (w. R. Potrzeszcz, T. Siemiątkowski Komentarz t. II s. 464) i w glosie S. Krzesia i E. Marszałkowskiej - Krześ (MoP 1998, Nr 5 s. 194) Dlatego też Sąd oddalił także żądanie stwierdzenia nieistnienia uchwał nr 3, 4, 6, 8,
2. Natomiast nie orzekał już co do kolejnego żądania uchylenia uchwał nr 3,4,8,9, uznając, iż korzystniej będzie przystąpienie do dalszego prowadzenia postępowania po zakończeniu postępowania w przedmiocie wyroku częściowego. Natomiast jak już wskazano wyżej w ocenie Sądu zbędne było dalsze prowadzenie postępowania dowodowego co do żądania stwierdzenia nieważności i żądania stwierdzenia nieistnienia uchwał. Sąd oddalił jako zbędny art. 217 § 3 kpc wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań M. P., (k. 431), gdyż okoliczności na które miała zeznawać zostały już udowodnione protokołem ze zgromadzenia wspólników i protokołem dotyczącym wydarzeń przed zgromadzeniem. Zatem to co pozwany chciałby tymi zeznaniami udowodnić Sąd uznaje już za udowodnione. Oddalił także wniosek o przesłuchanie świadków D. M. i P. S.

(1)na okoliczność braku współpracy pomiędzy byłymi członkami zarządu a B. S. (na podstawie art. 227 kpc) gdyż jak wskazano wyżej nawet ewentualny konflikt nie jest uzasadnieniem dla jej działania bez uchwały zarządu. Także przedmiot rozmów przez rozpoczęciem odbywania zgromadzenia nie ma znaczenia dla sprawy (mimo, że przesłuchani świadkowie J. W. i J. S. zeznawali na ten temat to jednak te fakty nie były podstawą, żadnych wniosków sądu. I podobnie oddalono wniosek o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron (B. S. mogłaby zeznawać jedynie jako strona) na okoliczność braku współpracy i pomijania B. S. przy podejmowaniu decyzji. (k. 432). Z uwagi na fakt, iż wydany wyrok jest wyrokiem częściowym nie ma podstaw do orzekania o kosztach. Należy jeszcze wskazać, iż Sąd uznał, że pełnomocnik pozwanego został w tym postępowaniu skutecznie ustanowiony, gdyż mimo wstrzymania zaskarżonych uchwał o powołaniu członków zarządu, to jak wynika z przedstawionego materiału dowodowego także na kolejnych zgromadzeniach podejmowano uchwały o powołaniu M. F.

(2)i B. S. na członków zarządu pozwanej i nie wszystkie uchwały zostały wstrzymane. Pełnomocnictwo do działania w imieniu pozwanego zostało udzielone w dniu 6 lipca 2015 r. wówczas osoby, które go udzieliły - M. F.

(1)i B. S. (k. 108) działały na podstawie uchwał z 31 marca 2015 r. (k.199). Postanowienie o wstrzymaniu uchwały dotyczącej M. F.

(1)zostało wydane w dniu 17 lipca 2015 r. (wzmianka w zarz. k. 382) zatem pełnomocnictwo zostało udzielone przed wydaniem zabezpieczenia, które ma skutek tylko na przyszłość. W stosunku do uchwały o powołaniu B. S. nie było wstrzymania (co wynika z wydrukowanej z repertorium elektronicznego części postanowienia wydrukowano aby nie dołączać już całych akt, co w razie potrzeby może zostać uczynione), co więcej wstrzymano wykonaniu uchwały o odwołaniu całego składu zarządu zatem B. S. działała także na podstawie uchwały z 27.02.2015r. która nie była zaskarżona ani wstrzymana). Zatem odpowiedź na pozew została wniesiona skutecznie. Ponadto zostało jeszcze przedstawione pełnomocnictwo z dnia 18 stycznia 2016 r. (k. 396) i wówczas M. F.

(1)działał na podstawie uchwały z 9 lipca 2015 r. k. 400, która nie została wstrzymana, a B. S. na podstawie uchwały z 31 marca 2015 r. i uchwały z 27.02.2015 r. która nie została wstrzymana. Zatem nie ma wątpliwości, że pełnomocnik pozwanego mógł skutecznie złożyć odpowiedź na pozew jak i dalej działać w procesie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji. SSO Katarzyna Bartosiewicz ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...) SSO Katarzyna Bartosiewicz