poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy pozew złożony powtórnie na skutek wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych zawierał nowe roszczenie, co oznacza, że nie został uzupełniony w sposób prawidłowy, a zatem powinien zostać zwrócony, a powództwo sformułowane w powtórnie wniesionym pozwie (które powinno zostać uznane za nowy pozew) winno zostać oddalone, 2) naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 358 § 1 w zw. z 365 § 1 k.c. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy przepisy Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów przewidują odszkodowanie w walucie euro, a roszczenie wyrażone w złożonym na skutek uzupełnienia braków formalnych pozwie wyrażone zostało w złotówkach, pomimo braku zgody dłużnika na zmianę waluty. ewentualnie zarzucił naruszenie: 3) naruszenie art. 481 k.c. w zw. z art.
do dnia zapłaty, podczas gdy strona powodowa domagała się zasądzenia odsetek od dnia wniesienia pozwu, a uzupełnienie pozwu niewniesionego pierwotnie na urzędowym formularzu, wywołuje skutki dopiero od chwili jego uzupełnienia. Wskazując na powyższe zarzuty pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem żaden z podniesionych w niej zarzutów nie był zasadny. Sąd Okręgowy podkreśla, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze świadczeniem wynikającym z umowy, w której strony mogły dowolnie ustalić walutę w jakiej chcą spełnić to świadczenie. Podstawą roszczenia jest bowiem Rozporządzenie (WE) 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 296/91 ( Dz. UE 17.2.2004, zwane dalej Rozporządzeniem nr 261/2004) ustalającym wysokość odszkodowania, która została określona w euro z uwagi na fakt, że akt prawny, na podstawie którego powód domaga się odszkodowania, pochodzi od organów Unii Europejskiej, której walutą jest właśnie euro. Tym samym odszkodowanie zostało określone de facto nie w walucie obcej dla ustawodawcy, lecz w walucie unijnej. Sąd Okręgowy stoi na stanowisku, że zamiarem ustawodawcy nie było ukształtowanie sposobu zapłaty odszkodowania jedynie w jednostkach euro, a wyłącznie waluta ta określa wysokość odszkodowania. Ponieważ rozporządzenie obowiązuje wprost w krajach członkowskich, oznacza to, że nie wymagało ono implementacji do naszego systemu prawnego, jednak taka sytuacja nie może powodować negatywnych skutków dla wierzycieli będących polskimi obywatelami, którzy niewątpliwie mogą dochodzić odszkodowania w walucie krajowej. Po dokonaniu zatem celowościowej wykładni art. 358 k.c. w stosunku do regulacji ww. rozporządzenia Sąd Okręgowy uznał, że niezasadnym by było przyjęcie, że w niniejszej sprawie wiąże Sąd klauzula efektywnej waluty, a powód nie może domagać się wykonania zobowiązania w walucie polskiej, co oznacza, że zasada z art. 358 k.c. nie mogła stanowić wyłącznej podstawy do oddalenia powództwa. Sąd II instancji stwierdza tym samym, że racji nie ma skarżący, iż Sąd Rejonowy naruszył przepis art.
poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy pozew złożony powtórnie na skutek wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych zawierał nowe roszczenie. Podkreślić w tym miejscu należy, że powodowie zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych pozwu poprzez wskazanie wartości przedmiotu sporu w walucie polskiej, gdyż ma ona znaczenie, dla ustalenia właściwości rzeczowej sądu w sprawach o prawa majątkowe (art. 17 pkt 4 k.p.c.), wysokości opłat sądowych, głównie stosunkowych (art. 13 u.k.s.c.) a wyjątkowo stałych (np. art. 28 u.k.s.c.) oraz wysokości wynagrodzenia pełnomocnika profesjonalnego. W ocenie Sądu Okręgowego brak było podstaw do uznania, że wskazanie wartości przedmiotu sporu w walucie polskiej należało ocenić jako zmianę powództwa. Zauważyć należy, że zmianą podstawy powództwa jest taka zmiana, która prowadzi do zmiany okoliczności faktycznych przytoczonych w pozwie, czy też do zasadniczej zmiany samego żądania. Nie dotyczy to takiej sytuacji, gdy powód dochodzi w pozwie zapłaty określonej kwoty pieniężnej w złotych, a następnie domaga się zasądzenia jej w innej walucie. Żądanie spełnienia świadczenia pieniężnego jest bowiem w istocie żądaniem przekazania określonej wartości ekonomicznej, którą pieniądz wyraża. Z tej przyczyny, brak też było podstaw do potraktowania dokonanej przez powodów zmiany rodzaju dochodzonej waluty, jako zmianę żądania. Odnosząc się do zarzutu kwestionującego prawidłowość zasądzonych na rzecz powodów odsetek Sąd Okręgowy podkreśla, że Sąd I instancji prawidłowo oznaczył termin ich naliczania od dnia 22 stycznia 2015 r., bowiem w tym dniu ich pozew został zarejestrowany na biurze podawczym Sądu Rejonowego. Mając na uwadze powyższe Sąd II instancji stwierdza, że Sąd Rejonowy prawidłowo uwzględnił żądania powodów zarówno co do należności głównej, jak i należnych od nich odsetek, a tym samym apelacja pozwanego, jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Ii instancji orzekł na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 98 §1 k.p.c. oraz § 6 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461). SSO Waldemar Beczek
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.