III Cz 2160/18

Sygn. akt III Cz 2160/18 POSTANOWIENIE Dnia 2 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Barbara Braziewicz SO Marcin Rak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 kwietnia 2019 r. w G. sprawy z powództwa A. L. i D. L. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w P., T. B. i G. B. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w P. na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z dnia 11 maja 2018 r., sygn. akt I C 1068/17 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Barbara Braziewicz Sygn. akt III Cz 2160/18 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w (...) w postanowieniu z dnia 11 05 2018r. umorzył postępowanie po czym w punkcie 2 zasądził solidarnie od powodów A. L. i D. L. na rzecz pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w P. - kwotę 1.000 zł z tytułu zwrotu części kosztów procesu („na mocy art. 102 k.p.c.”), „uznając ją za wystarczającą z uwagi na zawarcie przez powodów ugody z pozwanymi G. B. i T. B. i przy uwęglę-dnieniu, że „po stronie pozwanej występuje ubezpieczyciel zawodowo trudniący się zawieraniem umów ubezpieczenia”. Orzeczenie to zaskarżyła pozwana (...) Spółka Akcyjnej w P., która wnosiła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie solidarnie od powodów na jej rzecz kwoty 5.400 zł z tytułu zwrotu kosztów procesu oraz kosztów postępowania zażale-niowego. Zarzucił, że przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia naruszono prawo procesowe regulację art. 102 k.p.c. „poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie od po-wodów obowiązku zwrotu na rzecz pozwanego jedynie części kosztów procesu, w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie nie zachodziły jakiekolwiek szczególne okoliczności uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Prawodawca przewidując w art. 102 k.p.c. możliwość nieobciążania strony przegrywającej kosztami procesu uzależnił zastosowanie tej regulacji od wystąpienia w sprawie „wypadków szczególnie uzasadnionych”, nie precyzując jednak bliżej, kiedy one mają miejsce, pozostawiając to ocenie sądu. Ocena, czy taki wypadek zachodzi w konkretnej sprawie ma charakter dyskrecjonalny i Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 05 2012r. wyraził pogląd, zgodnie z którym „ w zasadzie nie podlega ona kontroli instancyjnej i może być podważona przez sąd wyższej instancji tylko wtedy, gdy jest rażąco niespra-wiedliwa” (III CZ 25/12, LEX nr 1214589). Z postanowień § 1 łączącej skarżącą z pozwaną G. B. umowy odpowiedzialności cywilnej wynika, że jej przedmiotem „…jest ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej pośrednika w obrocie nieruchomościami za szkody wyrządzone działaniem lub zaniechaniem Ubezpieczonego w okresie trwania ochrony ubezpieczeniowej, w związku z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami….”, stąd też powodowie kierując pozew przeciwko skarżącej mieli podstawy prawne do przyjęcia, że pozwana obok małżonków B. ponosi odpowiedzialność za szkodę w ich majątku oraz ich krzywdę powstałe w następstwie przedmiotowych zdarzeń. Pozwani małżonkowie B. uznali swą odpowiedzialność i zawarli z powodami ugodę, co w konsekwencji doprowadziło do cofnięcia wobec skarżącej pozwu. Dlatego odstąpienie przez Sąd pierwszej instancji od zasady odpowie-dzialności za wynik procesu nie może być uznane za rażąco niesprawiedliwe, przez co zażalenie jest bezzasadne w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i jako takie z mocy zawartej w nim regulacji podlegało ono oddaleniu. Reasumują zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego zażalenie jako bezzasadne oddalono w oparciu o regulację art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.