Sygn. akt II K 683/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 stycznia 2019 roku Sąd Rejonowy w Kaliszu Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia Sądu Rejonowego Joanna Urbańska -

§ 1kk 1.

uznając, iż oskarżona B. K. swoim zachowaniem opisanym wyżej wyczerpała ustawowe dyspozycje art.

§ 1kk, na podst.

art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonej na okres próby 2 (dwóch) lat,

1. na podst. art. 67 § 3 kk orzeka wobec oskarżonej tytułem środka karnego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkich kategorii w strefie ruchu lądowego na okres 1 /jednego/ roku,
2. na podstawie art. 63 § 4 kk zalicza oskarżonej na poczet orzeczonego w pkt. 2 wyroku zakazu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 27 maja 2018 roku,
3. na podst. art. 67 § 3 kk orzeka od oskarżonej na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000,00 /pięć tysięcy/ złotych,
4. na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250,00 /dwieście pięćdziesiąt 00/100/ złotych tytułem kosztów sądowych. SSR J. C. Sygn. akt II K 683/18 UZASADNIENIE W dniu 26 maja 2018 roku oskarżona B. K. wróciła około godz. 16:00 do domu, gdzie zjadła na obiad zupę. Następnie pomiędzy godziną 21:00 – 23:00 wypiła ze swoją matką drinka (wódkę z sokiem pomarańczowym) z okazji dnia matki. Później poszła spać, a następnego dnia około godziny 6:00 wstała i wypiła jedynie kawę nie jedząc śniadania. Po godzinie 7:00 wyjechała swoim samochodem marki C. z domu do K. na egzamin. ( dowód: wyjaśnienia oskarżonej- k. 17-18) Jadąc ulicą (...) w K. o godzinie 8:00 została zatrzymana do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy policji K. K., którzy poddali oskarżoną badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem (...) z wynikiem pozytywnym. Następnie poddano ją badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem A. (...). Badanie wykazało, iż prowadziła pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości z następującymi wynikami: - o godzinie 08 : 07 – wynik 0,27 mg / l, - o godzinie 08 : 27 – wynik 0,25 mg / l Później na urządzeniu ALKOMETR A2.0 o godzinach 08:44 i 08:47 wyniki badań wyniosły 0,23mg/l oraz 0,23 mg/l. . Funkcjonariusze zatrzymali oskarżonej prawo jazdy o nr (...) wydane przez Starostę (...), a jej samochód zabezpieczyła inna osoba. ( dowód: notatka urzędowa- k. 1, protokoły z przebiegu badania stanu trzeźwości k. 2 i 4, świadectwa wzorcowania k. 3 i 5, oświadczenie k. 6, postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy k- 10 ) Oskarżona B. K. ma 50 lata, jest córką H. i M. zd. K.. Posiada wykształcenie wyższe. Z zawodu wyuczonego jest nauczycielem zatrudnionym w zawodzie z dochodem w wysokości 3600-3700,- zł. brutto miesięcznie. Jest mężatką nie posiadającą nikogo na swoim utrzymaniu. Jest współwłaścicielką domu jednorodzinnego o pow. 120 m2 oraz samochodu marki C. (...)r. o wartości 9000,- zł.. Nie była uprzednio karana. Nie figuruje również w ewidencji kierowców jako osoba naruszająca przepisy ruchu drogowego. Wśród przełożonych posiada bardzo pozytywne opinie związane z wykonywanym przez nią zawodem. ( dowód: wyjaśnienia oskarżonej- k. 105, dane o karalności- k. 11, 104, informacja z ewidencji kierowców k. 13,14, dokumentacja związana z przebiegiem pracy k. 26-49, 83-84 , dokumentacja związana z chorobą matki k. 86-97 ) W dniu 7 sierpnia 2018r. dokonała wpłaty w wysokości 150,- zł. na rzecz Fundacji (...) w wypadkach drogowych (...) w P.. ( dowód: potwierdzenie wpłaty k. 70 ) Oskarżona B. K. zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem przyznała się do zarzucanego jej czynu wyjaśniając, że dzień wcześniej wypiła ze swoją matką drinka z okazji dnia matki, nie jedząc wcześniej porządnego obiadu. Rano nie zjadła śniadania i po wypiciu kawy wyjechała z domu na egzamin, nie mając żadnych dolegliwości w związku z wypitym dzień wcześniej alkoholem. Rano nie stworzyła żadnego zagrożenia na drodze, a funkcjonariusze przeprowadzali wtedy rutynową kontrolę. Dodała, że bardzo żałuje, że w jej życiu doszło do takiego epizodu, tym bardziej że w pracy uchodzi za pracownika wzorowego i obowiązkowego. Wydanie wyroku skazującego będzie się w jej przypadku wiązało z utratą pracy i problemami z dowożeniem mamy na różne badania w z Wobec zebranego w sprawie materiału dowodowego wyjaśnienia oskarżonej są zupełnie wiarygodne. Za wiarygodne należało uznać także zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione organy w ramach przysługujących im kompetencji, w sposób rzetelny i fachowy. Ich prawdziwość i autentyczność nie wzbudziła w ocenie Sądu wątpliwości. Ponadto nie budziła wątpliwości także sprawność urządzeń, za pomocą których dokonywano pomiaru zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, gdyż posiadały one ważne świadectwa legalizacji. Sąd zważył, co następuje: Przepis artykułu

§ 1k.k.

penalizuje czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających. Zgodnie z art. 115 § 16 k. k. człowiek znajduje się w stanie nietrzeźwości, gdy zawartość alkoholu w jego krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego te wartość, lub gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg, albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Występek przewidziany w art.

§ 1k. k.

jest przestępstwem formalnym, które może nastąpić bez względu na to czy zaistniał jakikolwiek skutek. Stronę podmiotową tego występku stanowi umyślność. Oskarżona B. K. wypełniła swoim zachowaniem przedmiotową stronę występku z art.

§ 1

k.k., gdyż po spożyciu alkoholu, mając 0,27 mg /l alkoholu w wydychanym powietrzu, wsiadła do samochodu i wyjechała nim na drogę publiczną. Oskarżona, jako dorosła osoba, miała pełną świadomość, iż po spożywaniu alkoholu możne znajdować się w stanie nietrzeźwości. Analiza dowodów zebranych w sprawie wskazuje, iż oskarżona działał umyślnie z zamiarem ewentualnym, gdyż zdając sobie sprawę, że może znajdować się w stanie nietrzeźwości, przewidywała możliwość popełnienia przestępstwa i godziła się na to. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem analizy i oceny Sądu, pozwala na przypisanie oskarżonej winy, gdyż w czasie swojego bezprawnego i karalnego zachowania, mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa, nie dała posłuchu normie prawnej. Sąd uznał jednak, iż oskarżona zasługuje na dobrodziejstwo warunkowego umorzenia postępowania karnego. Zgodnie z treścią art. 66 § 1 k.k. Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Wskazane w art. 66 § 1 k.k. właściwości i warunki osobiste sprawcy, jego postawa i dotychczasowy sposób życia stanowią odrębną przesłankę warunkowego umorzenia postępowania. Nie mogą one być uwzględniane w ocenie społecznej szkodliwości popełnionego czynu i winy sprawcy, tj. przemawiać za ich „znacznością” lub „nieznacznością”. Należy zatem przyjąć, że przesłanka ta wchodzi w grę dopiero po ustaleniu, iż społeczna szkodliwość czynu i wina sprawcy nie są znaczne. ( por. komentarz do art. 66 kk pod red. Piotra Hofmańskiego). Zgodnie z art. 115 § 2 kk, przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Oceniając popełniony przez oskarżoną czyn, jak również dotychczasową postawę oskarżonej Sąd meriti doszedł do przekonania, iż istnieją podstawy do warunkowego umorzenia prowadzonego wobec oskarżonej postępowania karnego. Jakkolwiek oskarżona swoim działaniem wyczerpała znamiona czynu karalnego z art.

§ 1

kk, to wskazać należy, iż nie należy on do tych, które uznawane są za bardzo szkodliwe. Zwrócić należy bowiem uwagę na to, iż przestępstwo to zagrożone jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności oraz karą pozbawienia wolności do 2 lat. Zagrożenie karą jest pierwszym wykładnikiem stopnia społecznej szkodliwości społecznej danego czynu. Biorąc powyższe pod uwagę, jak również stan nietrzeźwości oskarżonej, który wynosił jedynie 0,27 mg/l oraz fakt, iż oskarżona działała z zamiarem ewentualnym i została zatrzymana do rutynowej kontroli drogowej, a nadto postawę oskarżonej, która od razu przyznała się do winy, należy uznać, że społeczna szkodliwość przypisanego oskarżonej czynu, jak również stopień winy oskarżonej nie są znaczne. Zwrócić należy uwagę i na to, że oskarżona nie była dotychczas karana, w tym nawet za wykroczenia drogowe. Przed popełnieniem przypisanego czynu oskarżona posiadała nienaganną opinię w miejscu pracy. Należy zatem przyjąć, iż czyn rozpatrywany w niniejszej sprawie był w jej życiu wyjątkowym. Mając na uwadze okoliczności popełnienia czynu i dotychczasową niekaralność oskarżonej Sąd potraktował występek oskarżonej jako incydent nie świadczący o demoralizacji i przyjął, że dla osiągnięcia celów postępowania nie jest konieczne wymierzenie jej kary. Dlatego też Sąd art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 kk postepowanie karne przeciwko oskarżonej B. K. warunkowo umorzył na okres próby 2 lat. Pozytywna ocena postawy oskarżonej, uwzględniająca jej właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia ma charakter prognostyczny i prowadzi Sąd do przekonania, że mimo warunkowego umorzenia postępowania sprawca, który nie był dotychczas karany za przestępstwo umyślne, będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Weryfikację tej prognozy stanowił będzie zakreślony dwu letni okres próby, w którym oskarżona będzie mógł potwierdzić, iż istotnie przestrzega obowiązujących norm prawnych, a cele przedmiotowego postępowania w postaci uświadomienia sobie niewłaściwości postępowania zostały spełnione, mimo braku orzeczenia i wykonania grożącej za popełnione przestępstwo kary. Podkreślić należy, że warunkowe umorzenie postępowania nie jest skazaniem, ale szansą – środkiem mającym na celu poddanie sprawcy próbie. W przypadku niewłaściwego zachowania oskarżonego w okresie próby tj. w razie popełnienia umyślnego przestępstwa Sąd obligatoryjnie podejmuje warunkowo umorzone postępowanie (art. 68§1 kk.). Ponadto zgodnie z art. 68 § 2 kk Sąd może podjąć postępowanie karne, jeżeli sprawca w okresie próby rażąco narusza porządek prawny, w szczególności gdy popełni inne niż określone w § 1 przestępstwo, jeżeli uchyla się od dozoru, wykonania nałożonego obowiązku lub orzeczonego środka karnego albo nie wykonuje zawartej z pokrzywdzonym ugody. W ocenie Sądu orzeczenie warunkowego umorzenia postępowania zaspokoi społeczne poczucie sprawiedliwości, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Z uwagi na fakt, iż oskarżona dopuściła się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości, Sąd na podstawie art. 67 § 3 k. k. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 18 maja 2015r.) orzekł w stosunku do B. K. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w stresie ruchu lądowego na okres 1 roku. Nadmienić należy, iż okres wymierzonego zakazu jest okresem minimalnym, bowiem w myśl wyżej cytowanego przepisu Sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 1 rok, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełni to przestępstwo w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających. Ustalając minimalny okres trwania orzeczonego zakazu Sąd wziął pod uwagę stan nietrzeźwości oskarżonej. Zgodnie z art. 63 § 4 k.k. Sąd zaliczył oskarżonej na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 27 maja 2018r.. Wobec popełnienia przez oskarżoną przestępstwa z art.

§ 1kk.

Sąd orzekł również w stosunku do oskarżonej na podstawie przepisu art. 67 § 3 kpk na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości od 5.000,00 Zasądzając w przedmiotowym wyroku świadczenie pieniężne w tej właśnie wysokości, Sąd kierował się stanem nietrzeźwości oskarżonej i jej sytuacją materialną. Na podstawie art. 627 kpk uwzględniając sytuację rodzinną i finansową oskarżonej Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250,00 złotych tytułem poniesionych w niniejszej sprawie kosztów sądowych. Oskarżona jest osobą pracującą, uzyskującą z pracy zarobkowej wynagrodzenie w wysokości ok 3600-3700 złotych brutto, a poza tym posiada dom jednorodzinny i samochód. Zatem uiszczenie poniesionych w sprawie kosztów nie będzie dla niej stanowiło zbyt dużego obciążenia. Na koszty te składa się opłata od warunkowego umorzenia oraz koszty poniesione zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i sądowym. SSR J. C.