II W 310/18

(1)syna S. i K. z domu T., ur. (...) w M., obwinionego o to, że: Do dnia 02 kwietnia 2018 roku będąc właścicielem budynku wpisanego do rejestru zabytków przy ulicy (...) w M., w sposób należyty nie zabezpieczył go przed uszkodzeniem i zniszczeniem, w wyniku czego doszło do odpadnięcia tynku i elementu gzymsu, tj. o wykroczenie z art. 110 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. ORZEKA: I. Obwinionego A. W.

(1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu przy czym ustala iż wykroczenie zaistniało w okresie od 30.11.2017 roku do dnia 02.04.2018 roku i za to na podstawie art. 110 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami skazuje go na karę grzywny w wysokości 400 (czterystu) złotych; II. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii adwokackiej adw. J. K. wynagrodzenie za obronę wykonywaną z urzędu; III. Zwalnia obwinionego od kosztów postępowania w całości. Sygn. Akt IIW 310/18 UZASADNIENIE Sąd ustalił, co następuje: A. W.

(1)jest właścicielem nieruchomości położonej na ulicy (...) w M.. Kamienica jest wpisana do rejestru zabytków województwa (...) Nr A-1370 z dnia 20.02.1992 roku ( d. k. 54, 125, 126). Przedmiotowa kamienica, od wielu lat jest nieużytkowana i ulega permanentnemu zniszczeniu. Na przyległy do budynku chodnik, od strony ulicy (...), osypują się fragmenty elewacji, a także elementy gzymsów i okien. Powyższe powoduje nie tylko zanieczyszczenie ulicy, lecz także stwarza realne zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi (protokół oględzin k. 8-9, materiał fotograficzny k. 5, 17-19, 27) W dniu 30 listopada 2017 roku (k. 2) fragment elewacji gzymsu od strony ulicy (...) spadł na chodnik. W związku z powyższym w dniu 05 grudnia 2017 roku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło pismo od Burmistrza Miasta M. dotyczące utrzymania budynku położonego w M. przy ulicy (...) i podjęcia działań związanych z usunięciem nieprawidłowości przy użytkowaniu w/w budynku. W dniu 02 kwietnia 2018 roku na chodnik znajdujący się bezpośrednio przy budynku osypały się duże ilości cegieł i fragmenty elewacji (bezsporne). W dniu 05 kwietnia 2018 roku Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w M. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie niszczejącego, nieużytkowanego budynku. Pismem z dnia 3 kwietnia 2018 roku o zaistniałej sytuacji został poinformowany również Wojewódzki Konserwator Zabytków w O. (d. kserokopie pism k. 54, 57). Z racji tego, że obwiniony A. W.

(1)nie przebywa obecnie na terenie Polski, do zajmowania się budynkiem należącym do obwinionego została nieformalnie upoważniona A. Z.. Uprzątniecie gruzu z chodnika oraz wykonanie niezbędnych robót zleciała ona firmie (...) (d. zeznania P. K. k. 141). W dniu 20 sierpnia 2018 roku A. W.

(1)została wydana decyzja nakazująca A. W.

(2)obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości na w/w budynku (bezsporne, k. 125, 126). Obwiniony A. W.

(1)nie składał wyjaśnień, jedynie w piśmie procesowym (vide k. 82) złożył sprzeciw od wyroku nakazowego. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z artykułem 110 ustawy z dnia 23 lipca 2003 roku o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami kto, będąc właścicielem lub posiadaczem zabytku nie zabezpieczył go w należyty sposób przed uszkodzeniem, zniszczeniem, zaginięciem lub kradzieżą, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Obwiniony A. W.

(1)w okresie od dnia 30 listopada 2017 roku do dnia 02 kwietnia 2018 roku, będąc właścicielem budynku wpisanego do rejestru zabytków przy ulicy (...) w M., w sposób należyty nie zabezpieczył go przed uszkodzeniem i zniszczeniem, w wyniku czego doszło do odpadnięcia tynku i elementu gzymsu. Wskazać należy, że w istocie okoliczności faktyczne sprawy są poza sporem albowiem wszystkie dowody natury rzeczowej i osobowej wprost wskazują, że obwiniony swoim zaniechaniem wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia. Niezależnie od tego należy wskazać, że jak wynika z pism procesowych i innych dokumentów pochodzących od obwinionego nie kwestionuje on okoliczności tego, że nie zabezpieczył budynku w należyty sposób przed niszczeniem. Wynika to choćby z niego konkludentnych działań mających na celu uprzątniecie gruzu oraz zabezpieczenia ściany kamienicy (na jego zlecenie przez P. K.

(2)) , przy czym z upoważnienia obwinionego działała A. Z.. W tym stanie rzeczy wina obwinionego nie budzi wątpliwości i została mu wykazana zebranymi w sprawie dowodami. Działaniem swym wyczerpał on dyspozycję art. 110 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W ocenie Sądu konieczne było sprecyzowanie ram czasowych wykroczenia i przyjęcie, że zaistniało ono w okresie wskazanym w punkcie I części dyspozytywnej wyroku z uwagi na treść dokumentu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., wskazującego datę 30.11.2017 roku, uchwyconą jako pierwszy element strony przedmiotowej wykroczenia. Obwiniony A. W.

(1)nie był dotychczas karany sądownie za podobne przestępstwo czy wykroczenie ( d. dane o karalności k. 76). W tym stanie rzeczy wymierzona obwinionemu kara grzywny jest adekwatna do stopnia zawinienia, społecznej szkodliwości i stosunków majątkowych obwinionego. O wynagrodzeniu za obronę z urzędu wykonywaną wobec obwinionego Sąd orzekł po myśli art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 prawo o adwokaturze. Z uwagi na fakt, że obwiniony nie pracuje i nie posiada żadnych dochodów Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów postępowania na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. art. 121 § 1 k.p.o.w.