IV P 203/18

Sygn. akt IV P 203/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2019 roku Sąd Rejonowy w Grudziądzu, Wydział IV Pracy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Kinga Grűnberg-Bartkowska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. B. przeciwko Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) sp. z o. o. o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych p o s t a n a w i a: I. uchylić wyrok zaoczny tut. Sądu z dnia 24 października 2018 roku; II. umorzyć postępowanie w sprawie; III. nie obciążać powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej; IV. kosztami sądowymi, od uiszczenia których powód był zwolniony, obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Powód wniósł w pozwie o zasądzenie od pozwanego kwoty 7.088,88 zł tytułem wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych wraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1.06.2016 roku do dnia 30.10.2017 roku. Wyrokiem zaocznym z dnia 24 października 2018 roku Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 7.088,88 zł, a w pozostałym zakresie umorzył postępowanie. Od powyższego wyroku zaocznego pozwany złożył sprzeciw. W dniu 18 grudnia 2018 roku do tut. Sądu wpłynęło pismo, w którym powód cofnął pozew i wniósł o nieobciążanie go kosztami procesu. Pozwany wyraził zgodę na cofnięcie pozwu, wniósł jednak o zasądzenie od powoda kosztów procesu. Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Na podstawie art. 203 § 4 k.p.c. sąd może jednak uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, gdy okoliczności sprawy wskazują, że czynność ta jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Zgodnie z treścią art. 469 k.p.c. sąd może uznać cofnięcie pozwu za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika. W ocenie Sądu okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują na to, aby cofnięcie pozwu było sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego albo zmierzało do obejścia prawa. Sąd nie znalazł również podstaw do uznania, aby cofnięcie pozwu naruszało słuszny interes powoda. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 355 § 1 kpc orzeczono jak w sentencji. W myśl art. 102 kpc, Sąd nie obciążył powoda kosztami zastępstwa procesowego, poniesionymi przez stronę pozwaną. Powód działał bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika i dlatego mógł nie zdawać sobie sprawy, że podmiot który pozwał nie jest jego pracodawcą. Tym bardziej, iż nazwy obu podmiotów są ze sobą zbieżne, różnią się jedynie dopiskiem „sp. komandytowa”. Z tego samego względu, kosztami sądowymi, od uiszczenia których powód był zwolniony, Sąd obciążył Skarb Państwa na podstawie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 102 kpc. ZARZĄDZENIE 1) odnotować i zakreślić; 2) odpis postanowienia doręczyć: - powodowi z odpisem sprzeciwu i pisma pozwanego z 27.12.2018 r. z pouczeniem; - pełn. pozwanego; 3) z wpływem lub za 10 dni. G., 10.01.2019 r.