I C 159/19

(1)o wydanie lokalu mieszkalnego o r z e k a : I. Nakazuje pozwanemu D. Ż.

(1), aby opróżnił i wydał powódce S. S. stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny nr (...), położony w B. przy ulicy (...), w budynku nr (...), dla którego Sąd Rejonowy w Piszu prowadzi księgę wieczystą nr (...). II. Odstępuje od obciążania pozwanego D. Ż.

(1)kosztami procesu. UZASADNIENIE S. S. (poprzednie nazwisko C.) wytoczyła powództwo przeciwko D. Ż.

(1)o wydanie lokalu mieszkalnego. Wniosła o nakazanie pozwanemu, aby opróżnił i wydał powódce stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny numer (...) położony w B. przy ulicy (...) w budynku numer (...), dla którego to lokalu Sąd Rejonowy w Piszu prowadzi księgę wieczystą numer (...). Nadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, że na podstawie prawomocnej ugody zawartej pomiędzy stronami w sprawie I Ns 12/17 o podział majątku wspólnego, wyłącznym właścicielem wskazanego wyżej lokalu mieszkalnego jest powódka. Powódka uiściła na rzecz pozwanego ustaloną w powyższej ugodzie spłatę. Pozwany zobowiązał się wyprowadzić z przedmiotowego lokalu w terminie 2 miesięcy od dnia 8 marca 2018 roku, czego jednak nie uczynił. Pomimo wielokrotnych próśb ze strony powódki o opróżnienie i wydanie lokalu, pozwany nadal w nim zamieszkuje i wyprzedaje jego wyposażenie, które również stanowi własność powódki. Bezskuteczne okazały się również interwencje policji. Pozwany D. Ż.

(1)w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o przyznanie mu lokalu zastępczego. W uzasadnieniu podniósł, że należną mu spłatę z tytułu podziału majątku wspólnego powódka celowo wpłaciła na rachunek bankowy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Piszu W. M. na poczet zadłużenia alimentacyjnego pozwanego. W konsekwencji pozwany nie posiada obecnie środków finansowych na wynajęcie lokalu mieszkalnego. Dodał, że od listopada 1999 roku jest on osobą niepełnosprawną, pobiera rentę socjalną, która pomniejszona o zajęcie komornicze wypłacana jest mu w kwocie 514 złotych netto miesięcznie. Pobiera również zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 184 złotych i zasiłek okresowy w kwocie 124 złotych miesięcznie. Z tych dochodów opłaca czynsz, ponosi koszt zakupu leków oraz opłaca alimenty na rzecz N. Ż.. Wobec powyższego, zdaniem pozwanego, w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania mu lokalu socjalnego. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 8 marca 2018 roku w sprawie I Ns 12/17, z wniosku S. C. z udziałem D. Ż.

(1)o podział majątku wspólnego, zainteresowani zawarli ugodę, w której zgodnie ustalili, że stanowiący składnik ich majątku wspólnego lokal mieszkalny numer (...) położony w B. przy ulicy (...) w budynku numer (...), dla którego Sąd Rejonowy w Piszu prowadzi księgę wieczystą numer (...), o wartości 40 000 złotych, wraz z wyposażeniem przypada w wyniku podziału majątku S. C.. S. C. zobowiązała się uiścić na rzecz D. Ż.

(1)tytułem spłaty kwotę 22 500 złotych, przy czym kwota 15 000 złotych miała zostać zapłacona w terminie 30 dni od dnia 8 marca 2018 roku, zaś kwota 7 500 złotych w terminie do 31 grudnia 2018 roku z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku zwłoki w płatności tych kwot. Natomiast D. Ż.

(1)zobowiązał się wyprowadzić z opisanego wyżej lokalu mieszkalnego w terminie 2 miesięcy od dnia 8 marca 2018 roku. (okoliczności bezsporne, dowód: ugoda k. 4; odpis z księgi wieczystej k. 26) Środki finansowe należne D. Ż.

(1)od S. C. z tytułu spłaty wynikającej z podziału majątku wspólnego, zostały zajęte przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Piszu na poczet zadłużenia alimentacyjnego D. Ż.

(1). D. Ż.

(1)do dnia dzisiejszego zamieszkuje w lokalu mieszkalnym numer (...) położonym w B. przy ulicy (...). (okoliczności bezsporne) D. Ż.

(1)jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Niepełnosprawność datuje się od listopada 1999 roku. Pobiera on rentę socjalną, która po potrąceniu świadczeń alimentacyjnych wypłacana jest mu kwocie 514,30 złotych netto miesięcznie. Ponadto pobiera zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 184,42 złotych miesięcznie i zasiłek okresowy w kwocie 125,40 złotych miesięcznie. Z tych dochodów ponosi koszty utrzymania wskazanego wyżej lokalu mieszkalnego oraz koszt zakupu leków. (okoliczności bezsporne, dowód: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 31; decyzja o podwyższeniu renty k. 32; decyzje (...) w B. k. 33-35) Sąd zważył, co następuje: Żądanie strony powodowej znajduje podstawę prawną w przepisach gwarantujących ochronę interesów właściciela pozbawionego możliwości korzystania z rzeczy w wyniku posiadania jej przez nieuprawnioną do tego osobę. Interesy właściciela chronione są m. in. za pomocą roszczenia windykacyjnego uregulowanego w kodeksie cywilnym w art. 222 § 1 k.c., zgodnie z którym właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. W niniejszej sprawie bezspornie ustalono, że na podstawie prawomocnej ugody zawartej przez strony w sprawie o podział majątku wspólnego toczącej się przed Sądem Rejonowym w Piszu pod sygnaturą akt I Ns 12/17, właścicielem lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w B. przy ulicy (...) w budynku numer (...), jest powódka, zaś pozwany D. Ż.

(2)od dnia 9 maja 2018 roku zajmuje ten lokal bez tytułu prawnego. Wobec powyższego ustalenia, Sąd uznał przedmiotowe powództwo za całkowicie uzasadnione i dlatego na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 222 § 1 k.c. orzekł jak w pkt I. wyroku. Żądanie pozwanego o przyznanie mu lokalu zastępczego nie znajduje podstaw prawnych w obowiązujących przepisach. Z kolei wobec faktu, iż pozwany jako były współwłaściciel przedmiotowego lokalu mieszkalnego, nie był lokatorem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2015 r., poz. 150 j.t.), w niniejszej sprawie nie mają zastosowania odpowiednie przepisy cytowanej wyżej ustawy dotyczące lokalu socjalnego. Mając na uwadze sytuację zdrowotną, rodzinną i materialną pozwanego, Sąd o kosztach procesu orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. zgodnie z którym, w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.