z art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk 1. oskarżonego Z. B. w miejsce zarzucanego mu czynu opisanego w akcie oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 06 maja 2017 roku około godziny 09:03 w T. na ulicy (...), powiat (...), województwo (...), prowadził na drodze publicznej pojazd mechaniczny – samochód osobowy marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości z zawartością alkoholu w wydychanym powietrzu prowadzącą o godz. 09:35 do stężenia na poziomie 1,43 mg/l, o godz. 09:52 do stężenia na poziomie 1,31 mg/l, o godz. 10:15 do stężenia na poziomie 1,39 mg/l, o godz. 10:18 do stężenia na poziomie 1,29 mg/l, o godz. 10:47 do stężenia na poziomie 1,28 mg/l, zaś o godz. 10:49 do stężenia na poziomie 1,10 mg/l, nie stosując się do decyzji wydanej przez Starostę (...) w T. nr (...) z dnia 10 lutego 2015r. dotyczącej cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w zakresie kat. B, to jest czynu wyczerpującego dyspozycję art.
w zw. z art. 180a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art.
w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
z art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk W toku przewodu sądowego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny : Decyzją Starosty (...) znak (...) z dnia 10 lutego 2015r. cofnięto Z. B. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi w kategorii B wynikającej z prawa jazdy kategorii (...) z uwagi na utratę kwalifikacji do kierowania pojazdami. W dniu 6 maja 2017 roku A. D. chodził z psem na spacerze po kopalni na L. od strony wjazdu. To były godziny ranne. W pewnym momencie zobaczył mężczyznę, który przyjechał ulicą (...) od strony szkoły samochodem marki F. (...) w kolorze białym o numerze rejestracyjnym (...). Nikogo więcej w pojeździe nie było. Podjechał pod szlaban, który jest zamykany łańcuchem, dojechał do szlabanu, nie stanął na wprost tylko stanął w skos przed słupkiem. Kierujący wysiadł z samochodu, przytrzymywał się auta żeby dojść do szlabanu i chwiał się na nogach. A. D. znajdował się w odległości 20 metrów od niego. Ten mężczyzna otworzył szlaban, wjechał na teren kopalni. Wówczas A. D. zadzwonił na policję. Policja przyjechała po jakiś 10 minutach. Wjechali na teren kopalni, bo szlaban był już otwarty. Po chwili dostał telefon z K. chyba z P., żeby wszedł na teren kopalni i rozpoznał pana. A. D. spotkał ich w połowie drogi i rozpoznał osobę kierującą pojazdem. Okazał się nim Z. B., który został poddany badaniu stanu trzeźwości urządzeniem kontrolno – pomiarowym. Wyniki badania przeprowadzonego za pomocą A. wykazały u niego o godz. 09:35 stężenie na poziomie 1,43 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, o godz. 09:52 stężenie na poziomie 1,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, zaś wyniki badania przeprowadzonego za pomocą A. wykazały u niego o godz. 10:15 stężenie na poziomie 1,39 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, o godz. 10:18 stężenie na poziomie 1,29 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, o godz. 10:47 stężenie na poziomie 1,28 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, zaś o godz. 10:49 stężenie na poziomie 1,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. ( notatki urzędowe k.1-3 protokoły z przebiegu badania trzeźwości urządzeniem elektronicznym k.4-5 protokół oględzin rzeczy k.15-16 karta zatrzymania osoby k.20 protokół zatrzymania osoby k.21 metryka identyfikacyjna nośnika wraz z płytą (...) k.24-26 pismo Starostwa Powiatowego Wydział Komunikacji w T. k.27 pismo Starosty (...) k.28 decyzje Starostwa Powiatowego w T. k.29-30 pismo KPP w T. wraz z kserokopią notatników służbowych k.93-98 pismo Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Maz. k.99 zeznania świadka A. D. k. 7-8, k. 73v.-74 zeznania świadka A. N. k. 10-11, k. 102v-103 zeznania świadka T. J.
w zw. z art. 180a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., albowiem w dniu 06 maja 2017 roku około godziny 09:03 w T. na ulicy (...), powiat (...), województwo (...), prowadził na drodze publicznej pojazd mechaniczny – samochód osobowy marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości z zawartością alkoholu w wydychanym powietrzu prowadzącą o godz. 09:35 do stężenia na poziomie 1,43 mg/l, o godz. 09:52 do stężenia na poziomie 1,31 mg/l, o godz. 10:15 do stężenia na poziomie 1,39 mg/l, o godz. 10:18 do stężenia na poziomie 1,29 mg/l, o godz. 10:47 do stężenia na poziomie 1,28 mg/l, zaś o godz. 10:49 do stężenia na poziomie 1,10 mg/l, nie stosując się do decyzji wydanej przez Starostę (...) w T. nr (...)z dnia 10 lutego 2015r. dotyczącej cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w zakresie kat. B. Sąd zmienił opis zarzucanego oskarżonemu czynu w ten sposób, że zawarł w nim wyniki wszystkich przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wraz z godzinami przeprowadzenia pomiaru, a także doprecyzował opis czynu w zakresie nie stosowania się do decyzji Starosty (...). W ocenie Sądu przestępstwo, jakiego dopuścił się oskarżony Z. B. cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości. Oskarżony powinien mieć świadomość zagrożenia, jakie stwarza dla innych uczestników ruchu nietrzeźwy kierowca. Oskarżony kierując samochodem po drodze publicznej w stanie znacznej nietrzeźwości naruszył jedną z podstawowych zasad obowiązujących w ruchu lądowym, a mianowicie wymóg trzeźwości. Postawa oskarżonego świadczy o całkowitym braku poszanowania nie tylko dla powyższej zasady, ale też wyjątkowo lekceważącym stosunku do przepisów prawa karnego penalizujących takie zachowanie oraz o ewidentnym braku poczucia odpowiedzialności za zdrowie i życie innych uczestników ruchu drogowego. Kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości zawsze jest niebezpieczne. Oznacza to, że organ orzekający nie musi wykazać, iż zachowanie sprawcy sprowadziło zagrożenie, a nawet stwierdzić należy, iż udowodnienie przez oskarżonego, że w konkretnej sytuacji zagrożenie nie powstało i powstać nie mogło, jest bezskuteczne i nie zwalnia z odpowiedzialności za przestępstwo z art.
W ocenie Sądu wina oskarżonego została udowodniona. Oskarżony Z. B. działał umyślnie i z zamiarem bezpośrednim. Przypisany zaś oskarżonemu czyn miał charakter zawiniony. W ustalonym bowiem stanie faktycznym oskarżony mógł zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które z uwagi na osobowość oskarżonego mogłyby wpływać ograniczająco na możliwość jego zachowania się w sposób zgodny z prawem, czy też okoliczności, które wyłączałyby jego winę. Ponadto, w ocenie Sądu, przypisany oskarżonemu czyn był bezprawny, a stopień jego społecznej szkodliwości był wyższy niż znikomy. Czyn zaś oskarżonego charakteryzuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Za taką oceną przemawia przede wszystkim fakt, że oskarżony swoim działaniem stworzył potencjalne zagrożenie w ruchu drogowym, z uwagi na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Przy wyborze rodzaju i rozmiaru kary, jak również przy orzekaniu o rodzaju i rozmiarze środków karnych w stosunku do oskarżonego Z. B. Sąd baczył, aby były one współmierne do wagi i okoliczności popełnionego czynu oraz do stopnia naruszonych przez oskarżonego dóbr prawnie chronionych. W związku z tym, przy wymiarze oskarżonemu kary zasadniczej, Sąd wziął pod uwagę dotychczasową niekaralność oskarżonego, znaczny stopień intoksykacji alkoholowej jego organizmu (1,43 mg/l, 1,31 mg/l, 1,39 mg/l, 1,29 mg/l, 1,28 mg/l, 1,10 alkoholu w wydychanym powietrzu) oraz okoliczności popełnionego czynu (prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w godzinach rannych w centrum miasta, kiedy jest duże natężenie ruchu drogowego). W aspekcie powyższego, w ocenie Sądu, wymierzona oskarżonemu kara 10 miesięcy pozbawienia wolności o charakterze nieizolacyjnym, jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości jego czynu, a także spełni oczekiwane rezultaty wychowawcze i zapobiegawcze, oraz w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Bowiem Sąd stwierdził, iż w przypadku oskarżonego zasługuje on na dobrodziejstwo instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary, gdyż postawiono wobec niego pozytywną prognozę kryminologiczną. W ocenie Sądu kara zasadnicza, w postaci kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, jest karą adekwatną do stopnia zawinienia i znacznej społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu, przede wszystkim zaś umożliwi wdrożenie wobec oskarżonego poczucia obowiązku przestrzegania w przyszłości norm prawnych. Zdaniem Sądu, kara zasadnicza w postaci kary pozbawienia wolności o charakterze wolnościowym na poziomie 10 miesięcy uwzględnia w sposób prawidłowy okoliczności popełnionego czynu, rangę naruszonych dóbr prawnie chronionych, motywację i osobowość sprawcy, oraz jest współmierna zarówno do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości popełnionego czynu, jak również spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przy czym, na podstawie art. 73 § 1 k.k. Sąd oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora uznając, iż instytucja ta będzie skutecznym narzędziem nadzoru nad oskarżonym, gdyż istnieje potrzeba stałej kontroli umożliwiającej Sądowi wgląd w przebieg okresu próby, zdyscyplinuje oskarżonego i zachęci go do przestrzegania porządku prawnego, a ponadto kontakt z kuratorem na celu ułatwienie oskarżonemu przestrzeganie porządku prawnego. Dodatkowo, na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. Sąd zobowiązał oskarżonego Z. B. do informowania kuratora o przebiegu okresu próby na piśmie jeden raz na trzy miesiące. W przypadku skazania za przestępstwo z art.
sąd obowiązany jest w oparciu o treść art. 42 § 2 k.k. orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju na okres nie krótszy niż 3 lata. Mając na uwadze poziom alkoholu w organizmie oskarżonego, przekraczający próg trzeźwości opisany w art. 115 § 16 k.k., jak również czas i miejsce popełnienia zarzucanego mu czynu, uzasadnione jest twierdzenie, iż oskarżony stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego i przemawia to za czasowym pozbawieniem go uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Podkreślić w tym miejscu należy, iż Sąd miał na uwadze, że poruszanie się pojazdami mechanicznymi, ale też innymi pojazdami pod wpływem alkoholu stwarza realne niebezpieczeństwo dla innych użytkowników dróg, albowiem osoba jadąca pojazdem w stanie nietrzeźwości ma ograniczoną możliwość postrzegania oraz ograniczoną zdolność reagowania na zmieniającą się w sposób dynamiczny sytuację na drodze, wzrasta zatem ryzyko nieprzewidzianych zachowań kierującego. Zważywszy na okoliczności popełnionego czynu, osobowość oskarżonego Z. B. , a także jego dotychczasową niekaralność, zasadnym jest pozbawienie oskarżonego uprawnień do kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi za czyn stypizowany w art.
na okres 3 lat. Ponadto, ze względów wychowawczych, Sąd orzekł również na podstawie art. 43a § 2 k.k. środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 złotych, które zasądził od oskarżonego Z. B. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. W oparciu o art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonego Z. B. na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu wydatków kwotę 1264,38 złotych uznając, że oskarżony jest w stanie ponieść je bez uszczerbku dla swojego utrzymania i swojej rodziny. Opłatę w wysokości 120 złotych wymierzono na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (j. t. Dz. U. z 1983 roku, Nr 49, poz. 223 z późn. zm.). Sąd obciążając oskarżonego w całości opłatami i obowiązkiem zwrotu wydatków miał na względzie jego sytuację rodzinną, osobistą i wysokość osiąganych dochodów. Bowiem oskarżony jest rozwiedziony, nie ma nikogo na utrzymaniu i wprawdzie utrzymuje się z opieki społecznej z dochodem około 500 złotych, lecz może poczynić starania o podjęcie dodatkowego zatrudnienia (tym bardziej, że nie ma ku temu przeciwwskazań zdrowotnych) celem realizacji zobowiązań finansowych związanych z przedmiotowym skazaniem.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.