III RC 158/18

(1)reprezentowanej przez matkę M. K.

(2)przeciwko M. M.

(1)o podwyższenie alimentów 1.Podwyższa alimenty zasądzone od pozwanego M. M.

(1)na rzecz małoletniej powódki M. K.

(1)wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 22 maja 2015r. w sprawie sygn. akt IIIRC 158/15 z kwoty 350 złotych miesięcznie, do kwoty 500 (pięćset) złotych miesięcznie, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca, z ustawowymi odsetkami na wypadek uchybienia terminowi płatności każdej z rat, do rąk matki małoletniej M. K.

(2), poczynając od dnia 01 kwietnia 2019 r.

1. W pozostałej części powództwo oddala.
2. Nie obciąża pozwanego opłatą sądową od której powódka była zwolniona z mocy ustawy. 4.Wyrokowi w pkt 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt III RC 158/18 UZASADNIENIE M. K.

(2), zastępująca małoletnią córkę M. K.

(1), w pozwie przeciwko M. M.

(1), wniosła o podwyższenie alimentów należnych małoletniej od pozwanego na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Giżycku wydanego dnia 29 maja 2015r. w sprawie o sygn. akt III RC 158/15, z kwoty po 350 zł miesięcznie do kwoty po 700 zł miesięcznie, płatnej począwszy od dnia wniesienia pozwu, do 10 - go dnia każdego miesiąca z góry, do rąk matki dziecka M. K.

(2), z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat. W uzasadnieniu pozwu wywiodła, że małoletnia M. K.

(1)ur. (...) w G. jest córką pozwanego pochodzącą z jego związku małżeńskiego z M. K.

(2). Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 29 maja 2015r. wydanym w sprawie sygn. akt III RC 158/15 zasądzono od pozwanego M. M.

(1)na rzecz małoletniej alimenty w kwocie po 350 zł miesięcznie, płatne do rąk matki dziecka M. K.

(2). W czasie wydawania tego wyroku małoletnia M. miała niespełna cztery lata, zaś obecnie jest siedmioletnią dziewczynką. Od września bieżącego roku uczęszczać będzie do klasy pierwszej szkoły podstawowej, do klasy o profilu gimnastyka sportowa. W związku z tym wzrosną koszty jej utrzymania i wychowania wynikłe z wybranego profilu nauczania. Obecnie dziewczynka potrzebuje większej ilości pożywienia, kosmetyków, odzieży, podręczników i przyborów szkolnych. Regularnie uczęszcza na zajęcia dodatkowe takie jak taniec towarzyski i basen. Powódka koszty utrzymania dziecka oszacowała na kwotę ok. 1.400 zł miesięcznie. Składają się na nią m.in. opłata za przedszkole wraz z wyżywieniem w wysokości 100 zł, koszty wyżywienia w wysokości 450 zł, opłaty za naukę tańca w wysokości 30 zł wraz opłatą za wypożyczenie stroju w kwocie 20 zł, zakup odzieży w kwocie 100 zł, opłata za telefon z połączeniem internetowym w kwocie 100 zł, udział w kosztach utrzymania mieszkania wynoszący 500 zł. M. K.

(2)wykonuje prace dorywcze jako pomoc domowa. Ponadto otrzymuje środki z programu 500+ oraz zasiłek rodzinny w kwocie 124 zł. Korzysta także z pomocy swojej matki, która daje jej kwotę 350 zł na mieszkanie i opłaty z nim związane. Ojciec małoletniej pozbawiony jest władzy rodzicielskiej nad córką i nie utrzymuje z nią kontaktów oraz nie przeznacza na jej utrzymanie żadnych dodatkowych środków oprócz alimentów, które egzekwowane są przez komornika. Pozwany M. M.

(1)w odpowiedzi na pozew wyraził zgodę na podwyższenie alimentów do kwoty po 400 zł miesięcznie i wniósł o oddalenie powództwa w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew podał, że w związku z egzekucją komorniczą alimentów, ich koszt ponoszony przez pozwanego nie wynosi 350 zł tylko 400 zł miesięcznie. W czasie ostatniej sprawy alimentacyjnej powódka deklarowała, że zrezygnuje z egzekwowania świadczeń alimentacyjnych za pośrednictwem Komornika Sądowego. Wynagrodzenie powoda netto wynosi 1.545,71 zł miesięcznie. Oprócz długu alimentacyjnego pozwany posiada także inne zadłużenie. Pracuje w trybie zmianowym i nie ma możliwości dodatkowego zarobkowania. Jego partnerka jest w ciąży, nadto oprócz M. ma na utrzymaniu inne dziecko L. M., która również idzie do przedszkola. Pozwany w dalszej części odpowiedzi na pozew zakwestionował wskazane przez powódkę koszty w postaci wydatków na chemię i kosmetyki w wysokości 100 zł oraz opłaty za telefon również w tej kwocie, które są według niego zbyt duże. Wyjaśnił, że nie jest prawdą, iż nie interesuje się dzieckiem. Podał, że to matka dziewczynki uniemożliwiała mu kontakty z córką. Dodał, że na żadnej z umów najmu przedstawionych przez powódkę nie widnieje jej nazwisko, zaś umowy podpisywała inna kobieta, która mieszka razem z nią. W związku z tym koszty mieszkaniowe powinny być rozliczane na trzy osoby. W wyniku przeprowadzonej rozprawy Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małoletnia M. K.

(1)jest dzieckiem M. K.

(2)i pozwanego M. M.

(1). Małoletnia początkowo nosiła nazwisko (...) ale decyzją z dnia 15 grudnia 2015r. zmieniła nazwisko na (...). Wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 29 maja 2015r. sygn. akt III RC 158/15 podwyższono alimenty ustalone od pozwanego M. M.

(1)na rzecz małoletniej córki M. M.

(3)wyrokiem tut. Sądu z dnia 24.07.2013r. sygn. III RC 250/13, z kwoty 300 zł miesięcznie do kwoty po 350 zł miesięcznie, płatne z góry do dnia 10 – go każdego miesiąca, z ustawowymi odsetkami na wypadek zwłoki w płatności którejkolwiek z rat, płatne do rąk matki małoletniego dziecka M. K.

(2). Postanowieniem tut. Sądu z dnia 29 lipca 2015r. sygn. III Nsm 239/15 pozwany pozbawiony został władzy rodzicielskiej nad córką (d: decyzja k. 9, wyrok k. 8, postanowienie k. 10, wyrok k. 55 akt sprawy SR w Giżycku III RC 250/13). W czasie ostatniego orzekania o alimentach należnych małoletniej od pozwanego M. M.

(1)pracował zarobkowo i otrzymywał 1.600 zł miesięcznie. Jego partnerka spodziewała się dziecka. Powódka wówczas nie pracowała, pozostawała osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Mieszkała wraz z rodzicami. Utrzymywała się z zasiłku rodzinnego w kwocie 77 zł, alimentów oraz pomocy ze strony rodziców. Małoletnia M. miała wkrótce rozpocząć uczęszczanie do przedszkola (uzasadnienie k. 36 – 38 akt SR w Giżycku sygn. III RC 250/13; d: zaświadczenie k. 3, dane zawarte w wywiadzie k. 8 – 9, decyzja k. 11, zaświadczenie szpitalne k. 22 – akt sprawy SR w Giżycku sygn. III RC 250/13). Aktualnie powódka pracuje jedynie dorywczo i osiąga z tego tytułu miesięczny dochód wynoszący ok. 1.000 zł. Otrzymuje na dziecko zasiłek rodzinny oraz świadczenie z programu 500+, nadto dostawała z systemu opieki społecznej świadczenie na zakup żywności. Pobiera dofinansowanie do kosztów mieszkaniowych w kwocie 233,44 zł. Powódka wynajmuje mieszkanie, którego łączny koszt miesięczny razem z opłatami to kwota 1.250 zł. (wyjaśnienia M. K.

(2)k. 154 – 54v, d: oświadczenie k. 21, decyzja k. 30, 31, umowa najmu k. 145 – 147, pokwitowania k. 148 – 148v). Małoletnia M. K.

(1)uczęszcza obecnie do I klasy szkoły podstawowej o profilu gimnastyka sportowa. Jest dzieckiem zdrowym. Nie uczęszcza na płatne dodatkowe zajęcia (wyjaśnienia M. K.

(2)k. 154 – 54v, d: zaświadczenie k. 16). Pozwany mieszka razem z partnerką w P.. M. oni dwoje wspólnych dzieci – L. M. liczącą 3,5 roku oraz urodzonego w czasie trwania niniejszego postępowania M. M.

(4). M. M.

(1)jest zatrudniony obecnie na ½ etatu, w systemie zmianowym, za wynagrodzeniem wynoszącym ok. 2.000 zł brutto miesięcznie tj. ok. 1500 zł miesięcznie netto. W 2018r. partnerka pozwanego została potrącona przez samochód. Obecnie przebywa na urlopie macierzyńskim. Pozwany nie ma wiedzy w jakiej wysokości pobiera zasiłek macierzyński. Pozwany razem z konkubiną i dziećmi mieszka w wynajętym mieszkaniu, którego łączny miesięczny koszt wynosi 1.500 zł. L. M. uczęszcza do przedszkola i korzysta z płatnego wyżywienia, które kosztuje 8 zł za 3 posiłki. W 2016r. dziewczynka przeszła operację usunięcia torbieli (wyjaśnienia M. M.

(1)k. 119 – 119v, d: odpis aktu urodzenia k. 133, oferta i porozumienie k. 134, 135, przelewy wynagrodzenia k. 42 – 44, wydruk wiadomości email k. 46, wydruk informacji ze strony internetowej k. 47, harmonogram pracy zmianowej k. 48, dokumentacja medyczna k. 54 - 56). Alimenty na rzecz uprawnionej małoletniej M. egzekwowane są przez komornika. W stosunku do pozwanego oprócz wymienionej egzekucji toczy się także inne postępowanie egzekucyjne (okoliczność bezsporna, d: wezwanie k. 11, zawiadomienie, zajęcie i odpis wyroku k. 49 – 51). Pozwany nie utrzymuje kontaktów z córką M. K.. Nie łoży na jej utrzymanie innych środków poza alimentami (okoliczność bezsporna). Sąd zważył, co następuje : Sąd za całkowicie wiarygodne uznał dowody z przedstawionych w sprawie dokumentów, których wiarygodność nie była kwestionowana przez strony postępowania, a ich autentyczność nie budzi wątpliwości. Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, a zakres tych świadczeń wyznaczają z jednej strony usprawiedliwione potrzeby dziecka, z drugiej możliwości zarobkowe i majątkowe rodzica – art. 133 § 1 oraz art.135 § 1 kr i o. Przepis art. 138 kr i o umożliwia korektę zakresu obowiązku alimentacyjnego, w razie zmiany stosunków, przez którą rozumieć należy zmiany w zakresie potrzeb uprawnionego oraz możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Od czasu ostatniego ustalenia wysokości alimentów upłynął okres czasu wynoszący niespełna 4 lata i w przedmiotowej sprawie zachodzą w ocenie Sądu przesłanki umożliwiające korektę ich wysokości. W świetle przeprowadzonych dowodów zasadne zdaniem Sądu jest podwyższenie kwoty alimentów należnych małoletniej M. do kwoty po 500 zł miesięcznie. Sytuacja finansowa zarówno powódki jak i pozwanego uległa od ostatniej sprawy o ustalenie wysokości obowiązku alimentacyjnego zmianie. M. K.

(2)podejmuje się aktualnie prac dorywczych i zarabia około 1.000 zł miesięcznie. Nie mieszka razem z rodzicami, u których zajmowała wcześniej jeden pokój. Powódka wynajęła mieszkanie i ponosi związane z nim koszty wynoszące ok. 1.250 zł miesięcznie. M. M.

(1)nadal pracuje zarobkowo i jak przedstawiał zarabia obecnie około 1.500 złotych miesięcznie. Pracuje jednakże od niedawna tylko na ½ etatu. Od czasu ostatniej sprawy urodziło mu się drugie dziecko – M. M.

(4). Wzrosły niewątpliwie od czasu ostatniego postępowania o podwyższenie alimentów koszty utrzymania małoletniej M., która rozpoczęła właśnie edukację szkolną. Mowa tu głównie o wzroście, jaki wynika z rozwoju dzieci. Niewątpliwie koszty zakupu ubrań małoletniej, jej wyżywienia, zakupu zabawek, przyborów potrzebnych do szkoły, lekarstw są wyższe. Zauważyć przy tym należy, że pozwany z jednej strony neguje wzrost wydatków na małoletnią M. związanych z jej pójściem do szkoły, a z drugiej strony w odpowiedzi na pozew sam przedstawia, iż ponosi obecnie większe wydatki niż wcześniej na swoją drugą córkę L., związane z jej uczęszczaniem do przedszkola. Koszty utrzymania dzieci są niewątpliwie wysokie. Prócz potrzeb wynikających z egzystencji, rodzice powinni zapewnić dzieciom również możliwości rozwoju duchowego, rozrywek. Wymienione potrzeby mogą być jednak zaspokojone w sposób ograniczony możliwościami zarobkowymi i majątkowymi rodziców. Pozwany zadeklarował w odpowiedzi na pozew, że byłby w stanie płacić alimenty w wysokości 400 zł na rzecz dziecka i w tym zakresie uznał powództwo. Zasądzone alimenty w wysokości po 500 zł miesięcznie pokryją koszty ubrań, wyżywienia, odzieży i edukacji małoletniej, w tym koszty związane z jej pójściem do szkoły. Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, iż to M. K.

(2)na co dzień opiekuje się małoletnią, która nie jest jeszcze samodzielna, a zatem w większym stopniu spełnia obowiązek alimentacyjny. Pozwany, który na co dzień nie jest obarczony tym obowiązkiem, może bardziej skupić się na pracy zawodowej i spełniać go względem dziecka, utrzymując je. Zaznaczyć przy tym należy, że w ocenie Sądu pozwany nie w pełni wykorzystuje własne zdolności zarobkowe. Niezrozumiałym jest dlaczego – jak wynika z przedstawionej przez niego umowy – pracuje obecnie tylko na ½ etatu. Nie są znane Sądowi żadne okoliczności uzasadniające wykonywanie przez pozwanego pracy tylko w ograniczonym wymiarze, bowiem jak przedstawił na rozprawie, jego partnerka pozostaje na urlopie wychowawczym, zatem dzieci mają zapewnioną opiekę. Pozwany ma zatem możliwość znalezienia i wykonywania pracy także w pełnym wymiarze czasu. Świadczenie alimentacyjne w wysokości 500 zł, płatne poczynając od 01 kwietnia 2019r., jest adekwatne do możliwości pozwanego i niewiele wyższe niż te, które pozwany deklarował, że jest w stanie płacić. Brak jest przy tym przesłanek, aby uwzględnić powództwo w zakresie żądania powódki podwyższenia alimentów do kwoty 700 złotych miesięcznie. Powódka w ocenie Sądu nie wskazała na okoliczności uzasadniające przekonanie, iż usprawiedliwione potrzeby małoletniej M. wzrosły na tyle, żeby zasądzić świadczenie w takiej wysokości. W pozostałej części więc Sąd powództwo oddalił. Sąd odstąpił od obciążania pozwanego kosztem opłaty sądowej od pozwu, od uiszczenia której powódka była ustawowo zwolniona uznając, iż tego rodzaju rozstrzygnięcie znajduje uzasadnienie w aktualnej sytuacji finansowej zobowiązanego. W oparciu o art. 333 § 1 pkt 1 kpc Sąd wyrokowi w części zasądzającej alimenty nadał rygor natychmiastowej wykonalności.