w zw. z art. 552 §
448 k.c. w zw. z art. 445 § 1 k.c. z art. 24 § 1 k.c. i art. 23 k.c. w zw. z art. 552 §
w zw. z art. 558 k.p.k. oraz art.5 ust.5 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, a także błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku , w stopniu który miał wpływ na wynik sprawy. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o przeprowadzenie postępowania dowodowego w postępowaniu odwoławczym poprzez dopuszczenie dowodów z zeznań świadków oraz z dokumentów i zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie na rzecz wnioskodawcy za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie kwot: 1.965.000 zł. tytułem zadośćuczynienia i 5.599.975 zł. tytułem odszkodowania. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 7 maja 2019 r. w sprawie V KK 180/18 w wyniku rozpoznania kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na niekorzyść m.in. M. K. uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 27.04.2017 r. sygn. akt II AKa 213/16 zmieniający wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20.04.2016 r. sygn. akt III K 276/15 i sprawę m.in. M. K. przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu w postępowaniu odwoławczym. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 10.05.2019 r. pełnomocnik wnioskodawcy w imieniu wnioskodawcy M. K. cofnął wniosek o zadośćuczynienie i odszkodowanie w zaskarżonej części. Występujący w imieniu Skarbu Państwa Prokurator Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu poparł stanowisko pełnomocnika wnioskodawcy i wniósł o umorzenie postępowania w zaskarżonej części. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Wobec cofnięcia wniosku o zadośćuczynienie i odszkodowanie na rozprawie apelacyjnej bezprzedmiotowe okazało się rozpoznawanie zarzutów apelacji. Zgodnie z art. 558 k.p.k. w sprawach o odszkodowanie za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie w kwestiach nieuregulowanych w Kodeksie postępowania karnego stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Jedną z takich kwestii jest cofnięcie wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie, nieuregulowane w k.p.k., w szczególności w jego 58 rozdziale, w związku z czym w kwestii tej stosuje się przepisy o cofnięciu pozwu z k.p.c. tj. m.in. art. 203 k.p.c. i art. 355 § 1 k.p.c. ( zob. m.in. Kodeks postępowania karnego , Komentarz pod red. J. Skorupki, wyd. C.H. Beck W –wa 2015 str. 1333; Kodeks postępowania karnego pod red. D. Świeckiego, wyd. Wolters Kluwer W –wa 2018, str.768 ). Mając na uwadze a contrario treść art. 203 § 1 k.p.c. wniosek złożony na podstawie 552 § 4 k.p.k. może być cofnięty za zezwoleniem ( zgodą ) pozwanego ( prokuratora występującego w imieniu Skarbu Państwa ) aż do wydania prawomocnego wyroku w sprawie. Dla skutecznego cofnięcia pozwu przed rozpoczęciem rozprawy wystarczy że powód złoży samo oświadczenie, że cofa pozew. Później nadal może on cofnąć pozew, ale tylko jeśli oświadczy że zrzeka się ( rezygnuje ) z roszczenia albo jeśli pozwany wyrazi zgodę na cofnięcie pozwu (zob. Kodeks postępowania cywilnego, Komentarz aktualizowany, Tom I pod red. A. Jakubeckiego , teza 2, LEX/el 2018 ). Na rozprawie apelacyjnej w dniu 10.05.2019 r. pełnomocnik wnioskodawcy w imieniu wnioskodawcy M. K. cofnął wniosek o zadośćuczynienie i odszkodowanie w zaskarżonej części. Pełnomocnik w imieniu wnioskodawcy nie zrzekł się roszczenia, niemniej Prokurator Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu poparł stanowisko pełnomocnika wnioskodawcy, co ponad wszelką wątpliwość uznać należy za zgodę na cofnięcie wniosku. Jednocześnie prokurator wniósł o umorzenie postępowania w części w której wniosek został cofnięty, co znajduje podstawę prawną w art. 355 § 1 k.p.c. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 558 k.p.k., mając ponadto na uwadze treść art. 437 §
2 k.p.k. uchylił wyrok Sądu Okręgowego w zaskarżonej części i postępowanie w tej części umorzył. Zgodnie z art. 355 § 2 k.p.c. pozew ( wniosek ) cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Wnioskodawca nie zrzekł się roszczenia, a więc będzie mógł w każdym czasie dochodzić odszkodowania i zadośćuczynienia w części w której nastąpiło cofnięcie wniosku tj. ponad zasądzoną kwotę 35.000 zł., także wówczas gdy Sąd Apelacyjny ponownie rozpatrzy w postępowaniu odwoławczym sprawę III K 276/15 Sądu Okręgowego we Wrocławiu. Wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu w sprawie III Ko 178/18 w części zasądzającej na rzecz wnioskodawcy kwotę 35.000 zł. tytułem zadośćuczynienia uprawomocnił się w I instancji ( w sprawie nie wniesiono apelacji na niekorzyść wnioskodawcy ). Na podstawie art. 554 § 4 k.p.k. Sąd Apelacyjny wydatki postępowania odwoławczego zaliczył na rachunek Skarbu Państwa. SSA Wiesław Pędziwiatr SSA Barbara Krameris SSO(del.do SA) Andrzej Tekieli
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.