Organ rentowy wskazał, że ustalona na dzień 1 stycznia 1999 r. wartość kapitału początkowego odwołującego wyniosła 116.665,89 złotych a do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych od 1980 r. do 1989 r. Na podstawie przedłożonych dokumentów Oddział uznał, że w okresie od dnia 1 września 1965 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. ubezpieczony udowodnił 31 lat, 4 miesiące i 5 dni okresów składkowych oraz 2 miesiące okresów nieskładkowych. Zdaniem organu rentowego przy ustalaniu wartości kapitału początkowego uwzględnił okresy prowadzenia przez odwołującego działalności gospodarczej, za które zostały opłacone składki na ubezpieczenie społeczne. Przy tym organ rentowy podkreślił, że decyzją z dnia 10 maja 2010 r., od której nie wnoszono odwołania, stwierdzono, iż ubezpieczony w okresie od dnia 1 kwietnia 1983 r. do dnia 28 lutego 1985 r. nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu ( k. 4 a. s.). S. K.
Organ rentowy podniósł, że jedynym zarzutem podniesionym w odwołaniu jest kwestia uwzględnienia do ustalenia wartości kapitału początkowego składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, do której ustosunkowano się w odpowiedzi na odwołanie od decyzji z dnia 16 sierpnia 2017 r. ( k. 5 a. s. VII U 1661/17). Sąd zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2018 r. na podstawie art. 219 k.p.c. połączył sprawę o sygn. akt VII U 1661/17 ze sprawą o sygn. akt VII U 1468/17 celem łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenia dalej pod sygn. akt VII U 1468/17 ( k. 8 a. s. VII U 1661/17). Sąd postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r. dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu rachunkowości celem wyliczenia hipotetycznej wysokości kapitału początkowego i emerytury odwołującego na podstawie dokumentacji zawartej w aktach rentowych ubezpieczonego w sprawach o sygn. akt VII U 1468/17 i VII U 1661/17 oraz przy uwzględnieniu zastrzeżeń zgłoszonych przez strony postępowania w pismach procesowych a dotyczących w szczególności podlegania bądź niepodlegania ubezpieczeniom społecznym w okresie od dnia 1 października 1982 r. do dnia 28 lutego 1985 r. oraz w okresach wskazanych w treści zaskarżonej decyzji ( k. 30 a. s.). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Zgodnie z zaświadczeniem o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 9 maja 2006 r. odwołujący w okresie od dnia 1 października 1982 r. do dnia 28 lutego 1985 r. był zatrudniony w Szpitalnym Ośrodku Szkolno- (...)-Rehabilitacyjnym w W. na stanowisku konserwatora urządzeń telefonicznych. Ubezpieczony otrzymywał wynagrodzenie w kwotach 2100,00 złotych za 1982 r., 10.400,00 złotych za 1983 r., 10.800,00 złotych za 1984 r. oraz 1800,00 złotych za 1985 r. ( k. 60 tom II akt ZUS). Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...) Oddział w W. decyzją z dnia 10 maja 2010 r., znak: (...)/o/ (...) stwierdził, że odwołujący w okresie od dnia 1 kwietnia 1983 r. do dnia 28 lutego 1985 r. nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu osób prowadzących działalność gospodarczą na podstawie ustawy z dnia 18 grudnia 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym osób prowadzących działalność gospodarczą i ich rodzin. Powyższa decyzja uprawomocniła się, ponieważ ubezpieczony nie wniósł od niej środka zaskarżenia ( k. 35-37 tom II akt ZUS). Odwołujący w dniu 1 sierpnia 2017 r. złożył wniosek do organu rentowego o ponowne przeliczenie kapitału początkowego z uwzględnieniem 20 lat i 10 lat pracy ( k. 61 tom II akt ZUS). Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...)Oddział w W. po rozpoznaniu wniosku wydał zaskarżoną decyzję z dnia 16 sierpnia 2017 r., znak: (...)-2006, zgodnie z którą ustalił odwołującemu wartość kapitału początkowego. Do niej przyjął podstawę wymiaru w kwocie 710,31 złotych wyliczoną w oparciu o przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych od 1980 r. do 1989 r, gdzie wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 58,18%. Organ rentowy zaliczył odwołującemu 31 lat, 4 miesiące i 5 dni okresów składkowych oraz 2 miesiące okresów nieskładkowych. Kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 116.665,89 złotych ( k. 65-67 tom II akt ZUS). Odwołujący również złożył wniosek do organu rentowego w dniu 5 września 2017 r. o przyznanie prawa do emerytury ( tom IV akt ZUS). Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. wydał kolejną zaskarżoną decyzję z dnia 2 października 2017 r., znak: (...), zgodnie z którą przyznał odwołującemu emeryturę od dnia 1 października 2017 r. Organ rentowy wyliczył przedmiotowe świadczenie na kwotę 2498,43 złotych brutto ( tom IV akt ZUS). Naliczenia kapitału początkowego nie mogą obejmować zapłaconych składek na rzecz organu rentowego od prowadzonej przez odwołującego działalności gospodarczej w nakładającym się okresie czasowym od dnia 1 kwietnia 1983 r. do dnia 28 lutego 1985 r., ponieważ pierwszeństwo miało jego zatrudnienie na podstawie umowy o pracę, co wiązało się z brakiem obowiązku opłacania składki z własnej działalności. Składek opłaconych ostatecznie nie zwrócono ubezpieczonemu. Przy uznaniu słuszności decyzji o niepodleganiu ubezpieczeniu przez odwołującego w w/w okresie czasu i braku zwrotu opłaconych składek, naliczenia kapitału początkowego są prawidłowe. Zgodnie z tym wskaźnik wysokości podstawy wymiaru pozostanie na dotychczasowym poziomie 58,18% a ustalona wysokość emerytury na kwotę 2498,43 złotych brutto jest prawidłowa ( opinia biegłego sądowego z zakresu księgowości, k. 45-52 a. s.). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w aktach sprawy, w tym aktach rentowych i w oparciu o opinię sporządzoną przez biegłego sądowego. Dokumenty znajdujące się w aktach nie były kwestionowane przez strony procesu, dlatego też stanowiły podstawę ustaleń w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu opinia biegłego była wiarygodnym dowodem w niniejszej sprawie. Biegły w sposób jasny i wyczerpujący odpowiedział na tezę dowodową zawartą w postanowieniu. Z opinii wynika, że wyliczenia organu rentowego w zakresie ustalenia kapitału początkowego i wysokości emerytury były prawidłowe. Sąd nie uwzględnił hipotetycznych wyliczeń biegłego w wariancie I i II z uwagi na zebrany materiał dowodowy, co też zostanie wyjaśnione w części dotyczącej rozważań prawnych. Dlatego też w tym zakresie zastrzeżenia kierowane do opinii przez organ rentowy były nieistotne dla rozstrzygnięcia Sądu. Jednocześnie Sąd nie znalazł podstaw do dopuszczenia dowodu z opinii uzupełniającej biegłego sądowego czy też o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego sądowego niezależnego od organu rentowego, o co wnosił odwołujący. Biegły zaznajomił się ze wszystkimi dokumentami znajdującymi się w niniejszej sprawie i na ich podstawie sporządził przedmiotową decyzję. Biegły sporządził opinię w kilku wariantach, skąd wzięły się różnice w przyjętych danych. Na gruncie tej sprawy nie można uznać podwójnego opłacania składek przez odwołującego, ponieważ takie działanie byłoby wbrew obowiązującym przepisom prawa materialnego. Powołanie niezależnego biegłego od organu rentowego stanowiło jedynie subiektywny i niczym nie uzasadniony wniosek odwołującego, gdyż wszyscy biegli dopuszczani do sprawy znajdują się na liście Sądu Okręgowego. Sąd uznał tak zgromadzony materiał dowodowy za wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd zważył, co następuje: Odwołania S. K.
Zarządzenie: (...) MK
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.