i art. 43 § 1 k.k. środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się i zbliżania się oskarżonego do pokrzywdzonej, oraz na podstawie art. 39 ust. 2 e w zw. z art.
i art. 43 § 1 k.k. nakazu okresowego opuszczenia przez oskarżonego lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zaostrzenie orzeczonej wobec oskarżonego kary, wskutek wymierzenia oskarżonemu na podstawie art. 39 ust. 2 b w zw. z art.
i art. 43 § 1 k.k. środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się i zbliżania się oskarżonego do pokrzywdzonej na okres lat 10 na odległość nie mniejszą niż 50 metrów, oraz na podstawie art. 39 ust. 2 e w zw. z art.
i art. 43 § 1 k.k. nakazu okresowego opuszczenia przez oskarżonego lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną na okres lat 10. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W niniejszej sprawie zachodzi bezwzględna przesłanka odwoławcza w postaci śmierci oskarżonego, określona w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Bezwzględne przyczyny odwoławcze to uchybienia, które Sąd Odwoławczy musi uwzględnić z urzędu, niezależnie od granic środka zaskarżenia, podniesionych zarzutów i wpływu na treść orzeczenia. Stwierdzenie jednej z przyczyn zaliczonych przez ustawodawcę do katalogu bezwzględnych przesłanek uchylenia orzeczenia nie tylko nie zobowiązuje, ale nawet nie zezwala na badanie możliwości wpływu tej wadliwości na treść tego orzeczenia ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt II KK 99/11, LEX nr 898597). Z dołączonego do akt sprawy wydruku z systemu (...)-SAD wynika, iż oskarżony A. Z. zmarł w dniu 31 grudnia 2018 r. Zgodnie z treścią art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. śmierć oskarżonego stanowi bezwzględną przesłankę procesową skutkującą niedopuszczalnością postępowania karnego. Proces umarza się zatem w każdym jego stadium, w którym przesłanka powyższa zaistnieje. W przedmiotowej sprawie oskarżony zmarł podczas trwania postępowania odwoławczego, już po wniesieniu apelacji przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Z tego powodu nie jest możliwym rozpoznanie środka odwoławczego i merytoryczne orzekanie, co zgodnie z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. spowodowało konieczność uchylenia wyroku i umorzenia postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II KK 126/17, KZS 2017/9/28; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt II AKa 31/17, LEX nr 2310565). Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II wyroku Sądu Okręgowego oparto na brzmieniu § 17 ust. 2 pkt 4 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt III wyroku Sądu Okręgowego oparto na brzmieniu art. 632 k.p.k.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.