← Polska

I ACz 1173/18

Sygn. akt I ACz 1173/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2018 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Jan Kremer (spr.) Sędziowie: SSA Robert Jurga SSA Hanna Now

§ 1k.p.c.

w zw. z art.

§ 2k.p.c.

poprzez błędne przyjęcie, że uprawniony posiada interes prawny w udzieleniu mu zabezpieczenia. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie wniosku o zabezpieczenie roszczenia względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania względnie zmianę postanowienia w zakresie punktu I i orzeczenie co do istotny sprawy poprzez oddalenie wniosku o zajęcie wierzytelności do kwoty 900 000 zł na rachunku bankowym obowiązanego oraz zasądzenie od uprawnionego na rzecz obowiązanego kosztów postępowania zabezpieczającego według norm przepisanych. W zażaleniu obowiązany podniósł, że nie zachodzi obawa pozbawienia uprawnionego zaspokojenia bowiem w sytuacji gdy wartość nieruchomości do których prawo ma obowiązany i która zgodnie z wola obu wspólników ma być zbyta wynosi przynajmniej 18 450 000 zł. W odpowiedzi na zażalenie uprawniony wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie od obowiązanego kosztów postępowania zabezpieczającego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie prowadząc od jego oddalenia. Zażalenia kwestionuje jedynie uprawdopodobnienie przez uprawnionego interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Sąd Apelacyjny podziela zaś pogląd Sądu Okręgowego, że uprawniony uprawdopodobnił obydwie przesłanki, których spełnienie kumulatywne daje możliwość uprawnionemu udzielenia przez Sąd zabezpieczenia. Wbrew wywodom zażalenia uprawniony uprawdopodobnił interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Uprawniony przedłożył szereg dokumentów, które uprawdopodabniają, że brak uzyskania zabezpieczenia może poważnie utrudnić realizację zapadłego w sprawie wyroku zasądzającego. Obowiązany w zażaleniu nie kwestionuje w ogóle istnienia po jego stronie zobowiązania. Mimo zaś świadomości jego istnienia i jak twierdzi posiadania możliwości realizacji zobowiązania - zobowiązania tego nie wykonuje. Z treści przedłożonych do wniosku o zabezpieczenie dokumentów wynika, że obowiązany podejmuje kroki mające na celu zmuszenie uprawnionego do zmiany treści umowy pożyczki łączącej strony poprzez obniżenie świadczenia zwrotnego obowiązanego bądź realizacji umowy pożyczki o innej treści niż przedłożona przez uprawnionego do wniosku, przy czym na obecnym etapie postępowania obowiązany nie kwestionuje wysokości zobowiązania wynikającego z tej umowy pożyczki. W tym celu obowiązana zabezpieczyła roszczenie drugiego pożyczkodawcy będącego synem drugiego wspólnika obowiązanej na nieruchomości obowiązanej stanowiącej jedyny składnik majątkowy spółki, podnosi zobowiązania spółki wobec wspólników prowadzących sprawy spółki. Obecnie zaś Spółka zamierza zbyć nieruchomość stanowiącą majątek Spółki na rzecz drugiego pożyczkodawcy będącego synem drugiego wspólnika zobowiązanej na zabezpieczenie roszczenia tego wspólnika wynikających z umowy pożyczki będącej źródłem uprawnień również uprawnionego. Podkreślić należy, że mimo, że obowiązana wskazuje majątek, z którego uprawniony mógłby się zaspokoić to jednocześnie zastrzega, że majątek ten zamierza zbyć, co z punktu widzenia rosnących zobowiązań spółki wobec wspólników będących krewnymi w linii prostej świadczy o niskim prawdopodobieństwie możliwości zaspokojenia się uprawnionego z majątku spółki dopiero po zakończeniu procesu. Powyższe świadczy o prawdopodobieństwie istnienia interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia po stronie uprawnionej bez konieczności odnoszenia się do zarzutów obowiązanej dotyczącej adresu Spółki czy też udostępniania uprawnionemu dokumentacji Spółki. Wysokość sumy zabezpieczenia oraz fakt obciążenia nieruchomości hipoteką na rzecz jednego ze wspólników obowiązanego uzasadnia udzielenie zabezpieczenia w obydwu jego formach bez naruszenia treści art.

§ 3k.p.c.

Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił jak w sentencji na zasadzie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeknie Sąd I instancji w orzeczeniu kończącym sprawę na zasadzie art. 745§ 1 k.p.c. SSA Robert Jurga SSA Jan Kremer SSA Hanna Nowicka de Poraj

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.