IX U 371/19

Sygn. akt IX U 371/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2019 r. w Rybniku sprawy z odwołania W. A. (A.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o emeryturę pomostową na skutek odwołania W. A. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 21 marca 2019 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury pomostowej poczynając od dnia (...). Sędzia Sygn. akt IX U 371/19 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 21.03.2019r Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił W. A. prawa do emerytury pomostowej gdyż nie udokumentował okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszącego co najmniej 15 lat ponieważ do pracy w warunkach szczególnych organ rentowy nie zaliczył okresów zatrudnienia w (...) w P. od 22.05.1996r do 21.08.1996r oraz w (...) w K. od 22.05.1996r do 5.07.1997r, 2od 0.08.1997r do 4.07.2004r, od 17.07.2004r do 24.06.2006r bo w świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych powołano się na zarządzenia resortowe i nie powołano się na nowe wykazy wymienione odpowiednio w załącznikach 1 lub 2 do ustawy o emeryturach pomostowych. Ubezpieczony odwołał się od tej decyzji i ;wniósł o jej zmianę i przyznanie mu prawa do emerytury pomostowej gdyż posiada ponad 17 lat pracy w warunkach szczególnych a po 31.12.2007r zaprzestał zatrudnienia ze względu na stan zdrowia. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W. A. urodzony (...) w dniu (...) złożył wniosek o emeryturę pomostową. Nie pozostaje on w stosunku pracy. W sposób niesporny między stronami udokumentował on 30 lat 3 miesiące okresów składkowych i 1 rok 9 miesięcy i 25 dni okresów nieskładkowych (akta rentowe). Ubezpieczony od 30.07.1984r posiada uprawnienia do prowadzenia autobusów (k. 35a akt spr.). W. A. pracował stale i w pełnym wymiarze czasu jako kierowca autobusu w następujących okresach: - od 31.07.1984r do 28.02.1993r w (...) w J. Nie miał w tym czasie urlopów bezpłatnych i nieusprawiedliwionych nieobecności i 36 dni okresów niezdolności do pracy - od 4.04.1995r do 31.10.1995r w (...) w R. - od 22.05.1996r do 21.08.1996r w (...) w P., w tym 29 dni nieskładkowych w powodu niezdolności - od 26.09.1996r do 5.07.1997r - od 20.08.1997r do 4.07.2004r - od 17.07.2004r do 25.06.2006r W (...) w K. (akta rentowe, k. 7-12 akt sprawy, załączone akta osobowe). Łącznie z wyłączeniem okresów niezdolności do pracy ubezpieczony w powyższych okresach udokumentował 17 lat 10 miesięcy i 14 dni pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w charakterze kierowcy autobusu w komunikacji publicznej. W oparciu o powyższe, Sąd zważył, co następuje. W ocenie Sądu z akt osobowych i świadectw pracy potwierdzonych zeznaniami ubezpieczonego w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że ubezpieczony przez okres ponad 15 lat wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę kierowcy autobusu w transporcie publicznym, tj. pracę wymienioną w załączniku nr 2, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 19.12.2008r o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2017 poz. 664). Uchybienia formalne w zakresie wskazania w świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych właściwego aktu prawnego nie mają znaczenia dla oceny uprawnień ubezpieczonego do emerytury pomostowej skoro prace wymienione w powołanym wyżej załączniku faktycznie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W. A. po 31.12.2008r prac tych już nie wykonywał ale spełnił warunki z art. 49 ww ustawy. Urodził się bowiem po 31.12.1949r, osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat, ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 31 lata i 25 dni, nie pozostaje w stosunku pracy i posiada ponad 15 lat pracy o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy o emeryturach pomostowych. Dlatego też Sąd na mocy art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji wyroku. Sędzia: