V ACz 119/14

Sygn. akt V ACz 119/14 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2014 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach, Wydział V Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Iwona Wilk Sędziowie: SA Barbara Kurzeja (spr.) SO (del.) Aleksandra Janas po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. Ł., Z. N. z udziałem G. B. o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika na skutek zażalenia małżonki dłużnika na punkt 1 postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 5 czerwca 2000 r., sygn. XIV GCo 50/00 postanawia: 1.zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że wniosek o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika oddalić; 2. zasądzić od wnioskodawców na rzecz uczestniczki kwotę 30 (trzydzieści) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. Sygn. akt V ACz 119/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy prawomocnemu wyrokowi Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 21 listopada 1995 r., sygn. akt XIV GC 661/95 nadał klauzulę wykonalności także przeciwko małżonce dłużnika G. B., z ograniczeniem jej odpowiedzialności do majątku objętego współwłasnością ustawową. Po doręczeniu uczestniczce postępowania zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, w zażaleniu na powyższe postanowienie uczestniczka wniosła – w terminie, o którym mowa w art. 795 § 2 k.p.c. – o jego zmianę poprzez oddalenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Mimo, iż podniesiony przez uczestniczkę zarzut przedawnienia roszczenia nie mógł zostać uwzględniony z tego względu, że w postępowaniu klauzulowym sąd nie bada żadnych zarzutów materialnoprawnych, to jednak przytoczona okoliczność orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 6 marca 2003 r., sygn. akt I C 2015/01 separacji małżeństwa G. B. (małżonki dłużnika) z T. B. (dłużnikiem) ma znaczenie dla rozstrzyganej niniejszym postanowieniem kwestii (art. 316 § 1 k.p.c.). W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, iż dla uwzględnienia wniosku z art. 787 k.p.c. konieczne jest, aby w chwili orzekania o klauzuli wykonalności pomiędzy małżonkami istniał ustrój wspólności majątkowej, co w przypadku orzeczenia separacji jest wyłączone (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 1967 r., sygn. I CZ 18/67, postanowienie Sądy Najwyższego z dnia 3 października 1975 r., syng. I PZ 59/73, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., sygn. V CSK 471/08). Od powyższej reguły dopuszczony został wprawdzie wyjątek, ale dotyczy on specyficznej sytuacji, gdy rozdzielność majątkowa powstała w drodze umowy zawartej po powstaniu wierzytelności i gdy umowa ta nie była skuteczna względem wierzyciela (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 1980 r., sygn. III CZP 13/80). Taka sytuacja w niniejszej sprawie jednak nie zachodzi. W konsekwencji, wobec nieistnienia na chwilę orzekania wspólności majątkowej pomiędzy dłużnikiem a małżonkiem, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku wierzyciela. Z przedstawionym względów zaskarżone postanowienie podlega zmianie w sposób wskazany w sentencji na podstawie art. 386 § 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 w związku z art. 108 k.p.c.