Sygnatura akt: V GC 484/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K., dnia 15 marca 2019 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu w V Wydziale Gospodarczym w składzie: Przewodniczący: SSR Magdalena Berczyńska – Bruś Protokolant: Katarzyna Niciejewska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2019 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. przeciwko P.W. (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zapłatę
- uchyla wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 31 sierpnia 2018 r. i oddala powództwo
- zasądza od powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. na rzecz pozwanego P.W. (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. kwotę 107 zł ( sto siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. SSR Magdalena Berczyńska-Bruś Sygn. akt V GC 484/18 UZASADNIENIE Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością we W. wniósł w dniu 20 września 2017r. do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie przeciwko pozwanemu P.W. (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zasądzenie nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym kwoty 371,50 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 193,77 zł od dnia 17 września 2016r. do dnia zapłaty, od kwoty 3,73 zł od dnia 6 stycznia 2017r. od dnia zapłaty i od kwoty 174 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że wierzytelność dochodzona przez powoda od pozwanego wynika z umowy zawartej w formie pisemnej w dniu 30 października 2014r. a następnie z aneksu podpisanego przez strony w dniu 8 lutego 2016r. Na mocy tej umowy powód zobowiązał się do dostarczania pozwanemu energii elektrycznej do (...) znajdującego się w K. przy ul. (...). Powód należycie wykonywał zobowiązania wynikające z umowy. Z uwagi na fakt, że pozwany nie zapłacił w terminie faktur (...), powód w dniu 23 lutego 2017r. wezwał pozwanego do dobrowolnej zapłaty żądanej kwoty w terminie 14 dni. Do dnia wniesienia pozwu pozwany nie zapłacił kwoty wynikającej z w/w faktur. Od należności tej powód domaga się również odsetek ustawowych, a także odsetek wynikających z ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (40 euro). Dochodzona wierzytelność jest bezsporna, gdyż wynika ona wprost z umowy. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018r. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód w Lublinie przekazała sprawę do Sądu Rejonowego w Kaliszu (sprawa gospodarcza) albowiem stwierdziła brak podstaw do wydania nakazu zapłaty. Po przekazaniu sprawy w ramach wykonywanych czynności wstępnych stwierdzono, że opłata sądowa od pozwu wynosi 30 zł i została uiszczona a pozew został podpisany przez prokurenta ujawnionego w KRS. Pozwany, któremu prawidłowo doręczono odpis pozwu nie wniósł, wbrew zobowiązaniu odpowiedzi na pozew. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2018r. wyznaczono w sprawie rozprawę, zawiadamiając o niej powoda oraz pozwanego. Powód nie odebrał zawiadomienia mimo dwukrotnego awizowania pod adresem ujawnionym w KRS. Na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2018r. nikt się nie stawił i Sąd wydał wyrok zaoczny, zgodnie z żądaniem pozwu. Po otrzymaniu odpisu wyroku zaocznego pełnomocnik pozwanego wniósł sprzeciw od wyroku zaocznego, w którym wniósł o uchylenie wyroku zaocznego, oddalenie powództwa i zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że pozwany zmienił swój adres korespondencyjny. W sprzeciwie podniesiono zarzut przedawnienia roszczenia. Ponadto pozwany zaprzeczył aby z powodem zawarł umowę. Z tej przyczyny podniósł również zarzut braku legitymacji procesowej biernej pozwanego. W piśmie procesowym z dnia 4 marca 2019r. – odpowiedzi na sprzeciw powód podtrzymał żądanie pozwu. Wskazał, że żądanie w dniu wniesienia pozwu nie było przedawnione albowiem roszczenie stało się wymagalne w dniu 16 września 2016r. Podniósł również, że fakt zawarcia przez strony umowy wynika z umowy załączonej do pozwu, która jednak wbrew tym twierdzeniom nie została załączona do pozwu. Do pisma załączono dwa wezwania do zapłaty. Na rozprawie w dniu 15 marca nikt się nie stawił, mimo prawidłowego zawiadomienia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pismem z dnia 6 grudnia 2016r. powód zwrócił się do B. B.
(1)i B. B.
(2)o kontakt w sprawie zadłużenia spółki. Dowód: pismo powoda z dnia 6.12.20`6r. (k. 56 akt) W dniu 29 grudnia 2016r. powód wezwał pozwanego do zapłaty należności wynikającej z faktury pod rygorem wystawienia noty obciążeniowej na kwotę 4.680 zł z tytułu kary za przedterminowe zakończenie umowy. Dowód: pismo powoda z dnia 29.12.2016r. (k. 57 akt) Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie powołanych wyżej dokumentów. Sąd ustalił i zważył co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte przed Sądem Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Po wydaniu wyroku zaocznego, opartego wyłącznie na twierdzeniach powoda, pozwany wniósł sprzeciw od wyroku zaocznego, zaskarżając go w całości. Zgodnie z art. 505 37 §1 k.p.c. po przekazaniu sprawy w przypadkach wskazanych w art. 505 33 § 1 , art. 505 34 §1 oraz art. 505 36 §1 k.p.c. przewodniczący wzywa powoda do wykazania umocowania zgodnie z art. 68 zdanie pierwsze oraz dołączenia pełnomocnictwa zgodnie z art. 89 § 1 zdanie pierwsze i drugie, a po przekazaniu sprawy na podstawie art. 505 33 § 1 oraz 505 34 §1 k.p.c. dodatkowo do uiszczenia opłaty uzupełniającej od pozwu – w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania pod rygorem umorzenia postępowania. W razie nieusunięcia powyższych braków pozwu sąd umarza postępowanie. U podstaw art. 505 37 k.p.c. leży założenie o kontynuacji postępowania w sprawie po tym, jak stwierdzono brak podstaw do wydania nakazu zapłaty, uchylono nakaz lub stracił on moc na skutek sprzeciwu. Przepis ten nie normuje pierwotnego braku formalnego pozwu wniesionego w elektronicznym postępowaniu upominawczym, gdyż z mocy wyraźnych przepisów (art.89 § 1 i art. 126 §3 1 k.p.c.) pozew wniesiony w formie elektronicznej nie jest dotknięty żadnym z powołanych braków. Przepis ten zobowiązuje natomiast sąd do umorzenia postępowania wobec nieusunięcia tych braków w terminie dwutygodniowym od wezwania. Brak załączenia dokumentów staje się aktualny dopiero w toku postępowania. Brak załączenia dokumentów do pozwu nie jest brakiem formalnym. Warunkiem formalnym pozwu, jak każdego pisma procesowego, jest bowiem jedynie to, aby zawierał dowody (por. art. 126 § 1 pkt 3) w zw. z art. 187 §1, a nie to, aby zostały one do niego załączone. „Konieczność dołączenia dowodów do pozwu lub innego pisma wszczynającego postępowanie istnieje tylko wtedy, gdy wymaga tego przepis szczególny; jedynie wtedy należy mówić, że niezałączenie dowodu stanowi brak formalny pozwu lub innego pisma. W sytuacji, w której sprawa zostaje przekazana po zakończeniu elektronicznego postępowania upominawczego, żaden z takich przepisów nie będzie miał zastosowania. Nie ma więc mowy o tym, aby usuwać braki formalne pozwu zgodnie z art. 505
(37)§1 k.p.c. poprzez załączenie do niego dowodów” – komentarz do art. 505
(37)K.Wietz, Kodeks postępowania cywilnego Komentarz pod redakcją Tadeusza Erecińskiego Lexis Nexis Wydanie
- Powołany przepis nie zawiera odesłania do art. 207 k.p.c., który dotyczy doręczenia odpisu pozwu, możliwości zarządzenia wniesienia odpowiedzi na pozew, obowiązku pouczenia o treści art. 207 § 6 k.p.c. Zgodnie z art. 217 § 1 k.p.c. strona może aż do zamknięcia rozprawy przytaczać okoliczności faktyczne i dowody na uzasadnienie swoich wniosków lub dla odparcia wniosków i twierdzeń strony przeciwnej. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich we właściwym czasie bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w ich rozpoznaniu albo że występują inne wyjątkowe okoliczności. Dokumenty powołane w pozwie nie zostały dołączone do zamknięcia rozprawy. Dwa dokumenty załączone przez powoda do odpowiedzi na sprzeciw od wyroku zaocznego nie mogą stanowić dowodu na poparcie twierdzeń pozwu. Ponadto jeden z nich skierowany jest do dwóch osób fizycznych, które nie są stroną niniejszego postępowania. Ze względu na powyższe, należy stwierdzić, że powód wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 6 Kodeksu cywilnego nie udowodnił swojego roszczenia. Sąd na podstawie art. 347 k.p.c. po ponownym rozpoznaniu sprawy uchylił wyrok zaoczny i oddalił powództwo. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie wynikającej z art. 98 k.p.c. zasady odpowiedzialności za wynik sprawy i obciążył nimi w całości powoda jako przegrywającego spór w zakresie przez niego poniesionym. Z tego tytułu powód miał obowiązek zwrócić pozwanemu poniesione przez niego koszty zastępstwa prawnego ustalone w kwocie 90 zł na podstawie § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015r. (Dz.U. z
- poz. 1800) wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. Koszt rozprawy zaocznej i sprzeciwu ponosi zaś pozwany zgodnie z art. 348 k.p.c. SSR Magdalena Berczyńska -Bruś