Sygn. akt II Ka 29/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSO. Anna Łaszczych(spr.) Sędziowie SSO. Jerzy

§ 4

kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 15 listopada 2013 r. sygn. akt. II K 1008/13 o r z e k a : I. utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną II. zwalnia oskarżonego od kosztów i opłat sądowych za drugą instancję Sygn. akt II Ka 29/14 UZASADNIENIE B. L. został oskarżony o to, że : I. dniu 05 sierpnia 2013 roku o godz. 15:10 w miejscowości O. na ul. (...) będąc wcześniej prawomocnie skazanym za przestępstwo określone w art.

§ 1kk przez Sąd Rejonowy w Ostrołęce sygn.

akt VIIK 505/03 kierował motorowerem marki (...) o nr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikiem: I badanie-1,16 mg/l, II badanie-1,12 mg/l, II badanie – 1,07mg/l, przy czym czynu tego dopuścił się w czasie obowiązywania prawomocnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego za w/w przestępstwo tj. o czyn z art. 1 7 8 a § 4 k k II. w dniu 29 sierpnia 2013 roku o godz. 07:15 w miejscowości O. na ul. (...) będąc wcześniej prawomocnie skazanym za przestępstwo określone w art.

§ 1kk przez Sąd Rejonowy w Ostrołęce sygn.

akt VIIK 505/03 kierował motorowerem marki (...) o nr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikiem: I badanie- 1,36 mg/l, II badanie- 1,13 mg/l, III badanie- 1,07 mg/l, przy czym czynu tego dopuścił się w czasie obowiązywania prawomocnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego za w/w przestępstwo tj. o czyn z art.

§ 4kk.

Sąd Rejonowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 15 listopada 2013 roku w sprawie II K 1008/13: 1. w ramach zarzucanych czynów oskarżonego B. L. uznał za winnego tego, że w okresie od 05 sierpnia 2013r. do 29 sierpnia 2013r. w O. w krótkich odstępach czasu w podobny sposób dopuścił się przestępstw polegających na tym, że: - w dniu 05 sierpnia 2013 roku o godz. 15:10 w O. na ul. (...) kierował motorowerem marki (...) o nr rej. (...) w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu I badanie-1,16 mg/l, II badanie-1,12 mg/l, III badanie-1,07 mg/l, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za przestępstwo określone w art.

§ 1

kk i w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego za to przestępstwo - w dniu 29 sierpnia 2013 roku o godz. 07:15 w O. na ul. 11 listopada kierował motorowerem marki (...) o nr rej. (...) w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu I badanie-1,36 mg/l, II badanie- 1,13 mg/l, III badanie- 1,07 mg/l, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za przestępstwo określone w art.

§ 1

kk i w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego za to przestępstwo i stwierdzając, że czyny oskarżonego B. L. stanowią ciąg przestępstw kwalifikowany z art.

§ 4k.k.

w zw. z art.91 § 1 k.k. na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

1. na podstawie art.42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 (dziesięciu) lat;
2. na podstawie art.50 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie jego treści na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w L. na okres 1 (jednego) miesiąca;
3. zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od powyższego wyroku złożył oskarżony B. L.. Oskarżony zarzucił zaskarżonemu wyrokowi rażącą niewspółmierność orzeczonej kary wyrażającą się w wymierzeniu bezwzględniej kary pozbawienia wolności. Oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja oskarżonego B. L. jest oczywiście bezzasadna i nie została uwzględniona. Podnoszony w apelacji przez oskarżonego B. L. zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności jest całkowicie chybiony. Wbrew temu, co podnosi w apelacji oskarżony, Sąd Rejonowy wymierzając oskarżonemu bezwzględną karę pozbawienia wolności uwzględnił wszystkie okoliczności przedmiotowe i podmiotowe sprawy. Sądowi I instancji znane były okoliczności dotyczące sytuacji rodzinnej oskarżonego oraz ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego, co tak eksponuje w apelacji oskarżony. Znany był także fakt wykonywania przez niego pracy dorywczej. Oskarżony B. L. pomija zupełnie w apelacji okoliczności obciążające, które także muszą mieć odzwierciedlenie wymiarze kary. Oskarżony w ciągu niespełna miesiąca 2- krotnie kierował motorowerem w stanie głębokiej nietrzeźwości na ruchliwych ulicach (...) w czasie szczytu komunikacyjnego. Zarzucanych przestępstw dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym za przestępstwo z art.

§ 1

kk i w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art.

§ 4kk w zw.

z art. 91 §1 kk, a ponadto wykazał całkowite lekceważenie podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz wyroków sądowych. Sąd Rejonowy szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko w zakresie wymierzonej oskarżonemu B. L. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Treść apelacji wskazuje jednoznacznie, że oskarżony w dalszym ciągu nie rozumie naganności swojego dotychczasowego zachowania. Sąd Okręgowy w całości podzielił stanowisko Sądu Rejonowego w zakresie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności. Sąd nie znalazł żadnych szczególnych okoliczności, o których mowa jest w art. 69 § 4 kk, co uzasadniałoby warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec oskarżonego B. L. kary pozbawienia wolności. Z tych względów z mocy art. 437 § 1 kpk Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku. O kosztach procesu za postepowanie odwoławcze, w tym opłacie Sąd orzekł na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych z późn. zmianami.