zgodnie z którym pracownikowi spełniającymi warunki uprawniające do emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na emeryturę przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia, która została w całości powódce wypłacona. W konsekwencji powyższego, skarżącej nie należała się dopłata do wypłaconej już na podstawie Kodeksu pracy odprawy emerytalnej, co Sąd Rejonowy słusznie ustalił i szczegółowo w uzasadnieniu wyroku opisał i uzasadnił. W związku z powyższym należy uznać, że Sąd Rejonowy w sposób należyty zbadał merytoryczną podstawę żądania, a treść uzasadnienia w wystarczający i niebudzący wątpliwości sposób pozwala na odtworzenie toku wywodu, który doprowadził Sąd Rejonowy do przedmiotowego rozstrzygnięcia. Sąd Okręgowy za nietrafny również uznał zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy art. 42 § 2 k.p. Jak już wskazano powyżej, Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że powódce przysługiwała odprawa emerytalna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Sąd Rejonowy prawidłowo zgromadził oraz ocenił materiał dowodowy w tym zakresie. Wyczerpująco także przedstawił tok myślowy prowadzący do wskazanego rozstrzygnięcia. Należy zaznaczyć, że z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, że zostały zachowane warunki formalne wypowiedzenia zmieniającego, a w konsekwencji wypowiedzenie zmieniające zostało skutecznie dokonane względem powódki. Uznaniu zaproponowania nowych warunków odprawy emerytalnej nie przeczy w szczególności wskazanie w wypowiedzeniu zmieniającym wprost tylko składników wynagrodzenia. Wskazanie tych składników w umowie o pracę jest obligatoryjne. Przepisy nie nakładają natomiast na strony obowiązku uwzględnienia w umowie o pracę postanowień dotyczących odprawy emerytalnej, która nie jest składnikiem wynagrodzenia. W przypadku braku uregulowania w umowie o pracę zasad wyliczania i zasad wypłaty odprawy emerytalnej, odprawa emerytalna przysługuje w takim zakresie, jaki wynika z przepisów Kodeksu pracy. Ponadto w ocenie Sądu Okręgowego nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie skarżącej, że pracodawca był obowiązany zaproponować jej w wypowiedzeniu zmieniającym nowe warunki płacy w zakresie nagrody jubileuszowej i odprawy pieniężnej, ponieważ nie są to składniki wynagrodzenia, a inne świadczenia związane z pracą. Sąd Okręgowy w tym zakresie podziela aktualne stanowisko Sądu Najwyższego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2016 r. I PK 127/15, LEX nr 2390665), zgodnie z którym zasady wynagradzania (art. 43 pkt 1 k.p.) to wynikające z przepisów prawa pracy reguły określające wysokość oraz zasady przyznawania pracownikom stawek wynagrodzenia za pracę określonego rodzaju lub na określonym stanowisku, a także innych (dodatkowych) składników wynagrodzenia (art. 78 § 2 k.p.), a nie zasady przyznawania innych świadczeń związanych z pracą (np. odpraw pieniężnych w związku z przejściem pracownika na emeryturę lub rentę - art.
Powyższe oznacza, że wobec powódki od 1 lutego 2016 r. podstawą wypłaty odprawy emerytalnej był art.
k.p., zgodnie z którym pracownikowi spełniającymi warunki uprawniające do emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na emeryturę przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia, która została powódce wypłacona w prawidłowej wysokości. W konsekwencji Sąd Rejonowy słusznie ocenił, że powódce nie była należna dopłata do wypłaconej już na podstawie Kodeksu pracy odprawy emerytalnej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy stwierdził, że skarżone rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego było prawidłowe, gdyż Sąd ten na podstawie zebranego materiału dowodowego wyczerpująco ustalił stan faktyczny, jak również zasadnie i adekwatnie do ustalonego stanu faktycznego wskazał przepisy prawa stanowiące podstawę rozstrzygnięcia. Z kolei podniesione przez skarżącą zarzuty stanowiły jedynie nietrafną i nieuzasadnioną polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego i nie mogły skutkować jego wzruszeniem. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację powódki jako bezzasadną. O kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu II instancyjnym Sąd Okręgowy orzekł w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik procesu oraz na podstawie § 10 ust. 1 pkt. 1 w zw. z § 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804). SSO Renata Gąsior SSO Zbigniew Szczuka SSO Monika Rosłan - Karasińska (spr.) (...). (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.