Sygn. akt VI Ka 5/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Klara Łukasz

§1k.k.

4. w okresie pomiędzy 31 maja 2013r. a 01 czerwca 2013r. w J.woj. (...), po uprzednim odcięciu piłką do metalu dwóch metalowych przęseł o wymiarach 3m x l,5m z ogrodzenia okalającego teren Domu Dziecka (...), dokonał ich zaboru w celu przywłaszczenia, czym spowodował stratę w mieniu o łącznej wartości 520 zł na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

5. w okresie pomiędzy 31 maja 2013r. a 01 czerwca 2013r. w J.woj. (...), po uprzednim odcięciu piłką do metalu dwóch metalowych przęseł o wymiarach 3m x l,5m z ogrodzenia okalającego teren Domu Dziecka (...), dokonał ich zaboru w celu przywłaszczenia, czym spowodował stratę w mieniu o łącznej wartości 520 zł na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

6. w okresie pomiędzy 31 maja 2013r. a 01 czerwca 2013r. w J.woj. (...), po uprzednim odcięciu piłką do metalu dwóch metalowych przęseł o wymiarach 3m x l,5m z ogrodzenia okalającego teren Domu Dziecka (...), dokonał ich zaboru w celu przywłaszczenia, czym spowodował stratę w mieniu o łącznej wartości 520 zł na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

7. w okresie pomiędzy 31 maja 2013r. a 01 czerwca 2013r. w J.woj. (...), po uprzednim odcięciu piłką do metalu dwóch metalowych przęseł o wymiarach 3m x l,5m z ogrodzenia okalającego teren Domu Dziecka (...), dokonał ich zaboru w celu przywłaszczenia, czym spowodował stratę w mieniu o łącznej wartości 520 zł na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

8. w okresie pomiędzy 31 maja 2013r. a 01 czerwca 2013r. w J.woj. (...), po uprzednim odcięciu piłką do metalu dwóch metalowych przęseł o wymiarach 3m x l,5m z ogrodzenia okalającego teren Domu Dziecka (...), dokonał ich zaboru w celu przywłaszczenia, czym spowodował stratę w mieniu o łącznej wartości 520 zł na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

9. w okresie pomiędzy 31 maja 2013r. a 01 czerwca 2013r. w J.woj. (...), po uprzednim odcięciu piłką do metalu dwóch metalowych przęseł o wymiarach 3m x l,5m z ogrodzenia okalającego teren Domu Dziecka (...), dokonał ich zaboru w celu przywłaszczenia, czym spowodował stratę w mieniu o łącznej wartości 520 zł na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

10. w okresie pomiędzy 31 maja 2013r. a 01 czerwca 2013r. w J.woj. (...), po uprzednim odcięciu piłką do metalu dwóch metalowych przęseł o wymiarach 3m x l,5m z ogrodzenia okalającego teren Domu Dziecka (...), dokonał ich zaboru w celu przywłaszczenia, czym spowodował stratę w mieniu o łącznej wartości 520 zł na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

11. w okresie pomiędzy 31 maja 2013r. a 01 czerwca 2013r. w J.woj. (...), po uprzednim odcięciu piłką do metalu dwóch metalowych przęseł o wymiarach 3m x l,5m z ogrodzenia okalającego teren Domu Dziecka (...), dokonał ich zaboru w celu przywłaszczenia, czym spowodował stratę w mieniu o łącznej wartości 520 zł na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

12. w okresie pomiędzy 31 maja 2013r. a 01 czerwca 2013r. w J.woj. (...), po uprzednim odcięciu piłką do metalu metalowego przęsła o wymiarach 3m x l,5m z ogrodzenia okalającego teren Domu Dziecka (...), dokonał jego zaboru w celu przywłaszczenia, czym spowodował stratę w mieniu o łącznej wartości 260 zł na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

13. w okresie pomiędzy 01 a 02 czerwca 2013r. w J.woj. (...), z terenu należącego do Domu Dziecka (...), po uprzednim demontażu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia żeliwnego włazu od studzienki kanalizacyjnej o wartości 300 zł, czym działał na szkodę Domu Dziecka ..(...)"., tj.

61 k.k. 14. w okresie pomiędzy 01 a 02 czerwca 2013r. w J.woj. (...), z terenu należącego do Domu Dziecka (...), po uprzednim demontażu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia żeliwnego włazu od studzienki kanalizacyjnej o wartości 300 zł, czym działał na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

15. w okresie pomiędzy 01 a 02 czerwca 2013r. w J.woj. (...), z terenu należącego do Domu Dziecka (...), po uprzednim demontażu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia żeliwnego włazu od studzienki kanalizacyjnej o wartości 300 zł, czym działał na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

16. w okresie pomiędzy 01 a 02 czerwca 2013r. w J.woj. (...), z terenu należącego do Domu Dziecka (...), po uprzednim demontażu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia żeliwnego włazu od studzienki kanalizacyjnej o wartości 300 zł, czym działał na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

17. w okresie pomiędzy 01 a 02 czerwca 2013r. w J.woj. (...), z terenu należącego do Domu Dziecka (...), po uprzednim demontażu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia żeliwnego włazu od studzienki kanalizacyjnej o wartości 300 zł, czym działał na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

18. w okresie pomiędzy 01 a 02 czerwca 2013r. w J.woj. (...), z terenu należącego do Domu Dziecka (...), po uprzednim demontażu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia żeliwnego włazu od studzienki kanalizacyjnej o wartości 300 zł, czym działał na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

19. w okresie pomiędzy 01 a 02 czerwca 2013r. w J.woj. (...), z terenu należącego do Domu Dziecka (...), po uprzednim demontażu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia żeliwnego włazu od studzienki kanalizacyjnej o wartości 300 zł, czym działał na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

20. w okresie pomiędzy 01 a 02 czerwca 2013r. w J.woj. (...), z terenu należącego do Domu Dziecka (...), po uprzednim demontażu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia żeliwnego włazu od studzienki kanalizacyjnej o wartości 300 zł, czym działał na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

21. w okresie pomiędzy 01 a 02 czerwca 2013r. w J.woj. (...), z terenu należącego do Domu Dziecka (...), po uprzednim demontażu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia żeliwnego włazu od studzienki kanalizacyjnej o wartości 300 zł, czym działał na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

1. P. S. został oskarżony o to, że:
2. w okresie pomiędzy 30 maja 2013r. a 03 czerwca 2013r. w J.woj. (...), z terenu należącego do Domu Dziecka (...), po uprzednim demontażu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia metalowych elementów ze spustu wody na potoku C.w postaci podestu kładki z blachy ryflowanej o wartości 549 zł, czym działał na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

23. w okresie pomiędzy 30 maja 2013r. a 03 czerwca 2013r. w J.woj. (...), z terenu należącego do Domu Dziecka (...), po uprzednim demontażu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia metalowych elementów spustu wody na potoku C.w postaci: części blachy zapory, ceowników blokujących zaporę w ilości 5 m oraz śrub mocujących o łącznej wartości 854 zł, czym działał na szkodę Domu Dziecka (...), tj.

§1k.k.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 15 listopada 2013r. w sprawie II K 1303/13 I. uznał oskarżonego K. D. winnym popełnienia zarzucanych mu czynów, opisanych w pkt 1-2 części wstępnej wyroku tj. występków z art. 279 § 1 k.k. przyjmując, iż oskarżony działał w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 279 § 1 w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 /jednego/ roku i 3 /trzech/ miesięcy pozbawienia wolności; II. uznał oskarżonego K. D. winnym popełnienia zarzucanych mu czynów, opisanych w pkt 3-21 części wstępnej wyroku tj. występków z art. 278 § 1 k.k. przyjmując, iż oskarżony działał w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 /jednego/ roku i 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 91 § 2 k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego K. D. kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 2 /dwóch/ lat pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego K. D. kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 /pięć/ lat; V. na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddał oskarżonego K. D. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; VI. na podstawie art. 72 § 1 pkt 8 k.k. zobowiązał oskarżonego K. D. do podjęcia starań o uzyskanie stałej pracy zarobkowej; VII. na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązł oskarżonego K. D. do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych: - M. W. kwoty 65 zł /sześćdziesiąt pięć złotych/, - A. N.kwoty 150 zł /stu pięćdziesięciu złotych/, - Domu dziecka (...)w J.kwoty 7.640 zł /siedem tysięcy sześćset czterdzieści złotych w terminie 2 lat od uprawomocnienia się wyroku; VIII. uznał oskarżonego P. S. winnym popełnienia zarzucanych mu czynów, opisanych w pkt 22-23 w części wstępnej wyroku tj. występków z art. 278 § 1 k.k. przyjmując, iż oskarżony działał w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 /jednego/ roku i 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności; IX. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego P. S. kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 /pięć/ lat; X. na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddał oskarżonego P. S. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; XI. na podstawie art. 72 § 1 pkt 8 k.k. zobowiązał oskarżonego P. S. do podjęcia starań o uzyskanie stałej pracy zarobkowej; XII. na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał oskarżonego P. S. do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego Domu Dziecka (...)w J.kwoty 1.403 zł /tysiąc czterysta trzy złote/ w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku; XIII. na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonych K. D. i P. S. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe po ½ części, w tym opłaty w kwocie po 300 złotych Powyższy wyrok zaskarżył w części dotyczącej oskarżonego K. D. Prokurator Rejonowy zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu> - obrazę przepisów prawa materialnego to jest art. 278§1 kk – poprzez jego zastosowanie i uznanie, że czyny zarzucone K. D. opisane w pkt od 12 do 21 części wstępnej wyroku, w których wartość skradzionego mienia nie przekroczyła 400 zł stanowią przestępstwo, w sytuacji gdy powołane wyżej czyny zabronione- począwszy od dnia 9 listopada 2013r. na mocy ustawy z dnia 27 września 2013r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. z 2013r., poz. 1247/ - wyczerpują jedynie znamiona wykroczenia z art. 119§1 kk. Stawiając powyższy zarzut prokurator wniósł o: 1. uchylenie wyroku w zaskarżonej części poprzez uchylenie pkt II i III części dyspozytywnej wyroku i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania, 2. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

1. a)wskazanie, że pkt IV części dyspozytywnej wyroku dotyczy warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec od skarżonego kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej w pkt I części dyspozytywnej wyroku – a nie kary łącznej,
2. b)wyeliminowanie z pkt VII części dyspozytywnej wyroku obowiązku naprawienia szkody na rzecz Domu Dziecka (...)w J.w kwocie 7.640 złotych, 3. utrzymania zaskarżonego wyroku w mocy w pozostałym zakresie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora zasługiwała na uwzględnienie. Mocą ustawy z dnia 27 września 2013 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 roku, poz. 1247) od dnia 9 listopada 2013 roku w razie kradzieży, w której wartość mienia stanowiącego przedmiot czynu zabronionego nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia za pracę, tj. 400 złotych (§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2012 roku w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za prace w 2013 roku – Dz. U. z 2012 r., poz. 1026), popełniony czyn należy uznać za wykroczenie (art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 września 2013 roku). Tym samym podniesiona została granica, od której kradzież lub przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej przestaje być wykroczeniem, a staje się przestępstwem (z kwoty 250 złotych do wskazanej kwoty 400 złotych). Nie można zatem odmówić racji oskarżycielowi publicznemu, gdy kwestionując ocenę prawną czynów przypisanych oskarżonemu K. D. w pkt od 12 do 21 części wstępnej wyroku wskazuje na obrazę prawa materialnego, to jest art. 278 § 1 k.k. poprzez jego zastosowanie i uznanie, iż czyny opisane we wskazanej wyżej części wstępnej skarżonego orzeczenia stanowią przestępstwa stypizowane w tym przepisie, w sytuacji, gdy mając na uwadze wartość skradzionego mienia nie przekraczającą kwoty 400 złotych, należało je zakwalifikować, jako wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. W tym miejscu podnieść należy, iż Sąd Rejonowy dostrzegł swój błąd, co wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku ( vide: strona 12 uzasadnienia wyroku, k.127v). Wbrew stanowisku wyrażonemu przez apelującego prokuratora domagającego się uchylenia skarżonego wyroku (jego pkt II i III części dyspozytywnej) Sad Okręgowy nie dostrzegł powodów, dla których niemożliwa mogła być konwalidacja błędu Sądu meriti w drodze postępowania odwoławczego. Wobec takiego stanu rzeczy należało dokonać zmiany zaskarżonego wyroku w jego pkt II części dyspozytywnej przyjmując, iż czyny opisane w pkt 3 do 11 części wstępnej wyroku stanowią ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., zaś czyny opisane w pkt 12 do 21 części wstępnej wyroku stanowią wykroczenia z art. 119 § 1 k.k. Oczywistym pozostaje, iż następstwem powyższej korekty orzeczenia pozostawała zmiana zapadłego rozstrzygnięcia, co do kary. Kierując się zatem uwarunkowaniami wiążącymi się z poszczególnymi ustawowymi dyrektywami i wskazaniami, co do wymiaru kary, jak również mając na uwadze cele stawiane karze, bacząc przy tym, aby granice swobodnego uznania sędziowskiego nie zostały przekroczone, Sąd I instancji za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. (czyny z pkt 3-11) wymierzył oskarżonemu K. D. karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Kara w tej postaci w pełni uwzględnia wszystkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe mające wpływ na wymiar zastosowanej sankcji, stanowiąc sprawiedliwą, właściwą i adekwatną reakcję karną. Co się tyczy rzeczywistego zbiegu wykroczeń obejmującego czyny z pkt 12 do 21 części wstępnej wyroku, Sąd Okręgowy, kierując się tymi samym względami i przesłankami, które determinowały rozstrzygnięcie o karze za opisany ciąg przestępstw, w oparciu o treść art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego karę 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym. Żadnej z tych kar nie można przypisać cechy kary niewspółmiernie łagodnej bądź surowej w rozumieniu art. 438 pkt 4 k.p.k. Idąc dalej, poczynione, a opisane zmiany wyroku Sądu I instancji skutkowały stwierdzeniem, że rozstrzygnięcie z pkt III części dyspozytywnej o karze łącznej straciło moc. Sąd Okręgowy na podstawie art. 91 § 2 k.k. łącząc orzeczone wobec oskarżonego K. D. kary pozbawienia wolności orzeczone za dwa ciągi przestępstw wymierzył nową karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzekając karę łączną w tej postaci Sąd Odwoławczy stosując zasadę asperacji miał na uwadze podobieństwo rodzajowe popełnionych przez oskarżonego K. D. przestępstw, motywację i czas popełnienia każdego z nich ( vide: wyrok SA w Krakowie z 2 lipca 1992 r., II Akr 117/92, KZS 1992, z. 3-9, poz. 50). Wreszcie, wobec zastosowanego środka probacyjnego związanego z warunkowym zawieszeniem wykonania kary łącznej pozbawienia wolności, Sąd I instancji w ustalonym okres próby zobowiązał oskarżonego K. D.do naprawienia szkody wyrządzonej popełnionymi przestępstwami (art. 72 § 2 k.k.). Mając na względzie opisane wyżej zmiany wyroku i uznanie, iż część czynów stanowi wykroczenia (od pkt 12 do 21 części wstępnej wyroku), należało ograniczyć orzeczony obowiązek naprawienia szkody na rzecz Domu Dziecka (...)w J.do kwoty 4 680 złotych, stanowiącej sumę wartości przedmiotów popełnionych przestępstw, a opisanych w pkt od 3 do 11 części wstępnej wyroku. Sąd II instancji zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie, jako trafny i prawidłowy utrzymał w mocy. Sąd Okręgowy na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 21 pkt 2a w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych i § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym zasądził od oskarżonego K. D. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w wysokości 350 złotych, na które składają się opłata w kwocie 330 złotych oraz 20 złotych stanowiącej ryczałt za doręczenie wezwań i innych pism w postępowaniu sądowym.