XVII AmE 112/17

(48)§ 1 k.p.c. Sądowi Okręgowemu w Warszawie Sądowi Ochrony Konkurencji i Konsumentów przy piśmie z dnia 30 marca 2017 r. znak: (...) (...) – na okoliczność prawidłowości zaskarżonej decyzji, - przeprowadzenie dowodu z pisma powoda z dnia 12 stycznia 2017 r. tj. dokumentu zamieszczonego w aktach sprawy przesłanych Sądowi przy wyżej wskazanym piśmie z 30 marca 2017 r. znak: (...) (...) – na okoliczność braku ujęcia w tym wniosku żądania dokonania przez Prezesa URE zmiany posiadanej przez powoda koncesji na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą, udzielonej decyzją z dnia 16 kwietnia 2015 r. nr (...) z późn. zm., w zakresie dostosowania jej treści w sposób wskazany w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r. poz. 1165 z późn. zm.) i ze skutkiem niezłożenia wniosku o zmianę koncesji w wyżej wskazanym zakresie jest wygaśnięcie tej koncesji zgodnie z art. 16 ust. 4 ww. ustawy, - dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów tj. decyzji Prezesa URE z dnia 16 kwietnia 2015 r. Nr (...) z późn. zm. oraz pisma Prezesa URE z dnia 8 lutego 2017 r. znak: (...) (...)( (...): (...)), załączonych do niniejszej odpowiedzi, na okoliczność posiadania przez powoda koncesji na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą w okresie od 20 kwietnia 2015 r. i jej wygaśnięcia ex lege z dniem 16 stycznia 2017 r., - dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu tj. decyzji Prezesa URE z dnia 20 stycznia 2011 r. nr (...) z późn. zm., załączonej do niniejszej odpowiedzi, na okoliczność posiadania przez powoda koncesji na obrót paliwami ciekłymi na okres od 24 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2030 r., - dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu tj. wniosku powoda o zmianę koncesji na obrót paliwami ciekłymi z dnia 20 stycznia 2011 r. nr (...) z późn. zm., złożonego do Prezesa URE w dniu 17 stycznia 2017 r. (wniosek opatrzony datą „P., 04 stycznia 2016 r.”) na okoliczność wypełnienia przez powoda obowiązku wynikającego z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r. poz. 1165 z późn. zm.) w odniesieniu do ww. koncesji na obrót paliwami ciekłymi. Na rozprawie w dniu 08 lutego 2019 r. pełnomocnik powoda poparł odwołanie, jednakże zmodyfikował wniosek w ten sposób, że wniósł o zmianę decyzji w zaskarżonej części i orzeczenie co do istoty sprawy. Wniósł o wpisanie wnioskodawcy do rejestru podmiotów prowadzących działalność w zakresie obrotu paliwami ciekłymi z zagranicą. Powołał się na wniosek z 12 stycznia 2017 r. o wpisanie do rejestru podmiotów przywożących, który nie został rozpoznany przez Urząd. Pełnomocnik pozwanego wskazał, że powód posiadając koncesję na obrót paliwami ciekłymi oraz koncesję na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą był zobowiązany do złożenia wniosków o dokonanie ich aktualizacji. Podkreślił, że powód próbował przerzucić na Prezes URE odpowiedzialność za własne nieprecyzyjne odniesienie się do komunikatów. Pełnomocnik pozwanego wskazał, że powód zaniedbał obowiązek złożenia wniosku do URE o aktualizację koncesji na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą. Powołał się na art. 32c ustawy Prawo energetyczne. Podkreślił, że nie ma możliwości dokonania wpisu wnioskodawcy do rejestru podmiotów prowadzących działalność w zakresie (...), ponieważ ta działalność jest działalnością koncesjonowaną. Powód z mocy prawa utracił koncesję w zakresie (...) i może ją uzyskać składając nowy wniosek o udzielenie koncesji, natomiast ten zakres koncesjonowany nie podlega wpisowi do rejestru podmiotów przywożących. Działalność w zakresie koncesjonowanym nie może być przedmiotem wpisu do rejestru podmiotów prowadzących działalność w zakresie przywożenia paliw, bo jest to zakres działalności niekoncesjonowanej. Pełnomocnik powoda sprecyzował swój wniosek w ten sposób, że wniósł o zmianę decyzji w zaskarżonej części w ten sposób, aby wpisać wnioskodawcę do rejestru podmiotów przywożących w zakresie obrotu paliwami z zagranicą pod właściwym numerem na dzień 23 stycznia 2017 r. Wskazał, że Urząd tak formalistycznie podszedł do rozpoznania wniosku o wpisanie do rejestru podmiotów przywożących w zakresie obrotu paliwami z zagranicą, że potraktował jakby tego wniosku nie było. Wniosek został sporządzony, jednakże nie na formularzu. Załączono odpowiednie dokumenty do wniosku, a nadto powołano się, aby uwzględnić przy jego rozpatrywaniu dokumenty, jakie złożono przy (...). W ówczesnym czasie (...) posiadała dwie koncesje; (...) i (...). Powód nie został wezwany przez Urząd do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Spółka była pewna że złożone przez nią dokumenty spowodują wydanie decyzji potwierdzającej wykonywanie działalności w dotychczasowym zakresie, a tymczasem tak się nie stało. W międzyczasie przedsiębiorca dokonał kilku transakcji, które mogą zostać uznane za nielegalne i skutkować nałożeniem przez organ kar pieniężnych. Pełnomocnik pozwanego wskazał, że nie ma możliwości dokonania zmiany wpisu w zakresie żądanym przez powoda, ponieważ nie można wpisać do rejestru podmiotów przywożących zakresu działalności, która odnosi się do obowiązku posiadania koncesji. Powód musi posiadać koncesję na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą. Pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie odwołania. Sąd postanowił dopuścić dowody zgromadzone w postępowaniu administracyjnym oraz zgłoszone przez pozwanego w postępowaniu sądowym na okoliczności podane w odwołaniu i w odpowiedzi na odwołanie. Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i zważył, co następuje. W dniu 17 stycznia 2017 r. do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wpłynął wniosek przedsiębiorcy (...) Grupa Sp. z o.o. w P. (pismo z dnia 12 stycznia 2017 r.), w którym zwrócił się o „wpis do rejestru podmiotów przywożących dotyczącą koncesji (...) z dnia 16 kwietnia 2015 r.” Jednocześnie powód zwrócił się o „uwzględnienie do składanego wniosku dokumentów przesłanych do koncesji (...) z dnia 20.01.2011.” (k. 1 akt adm.) oraz załączył pobrany ze strony internetowej (...) wypełniony formularz wniosku o wpis do rejestru podmiotów przywożących (k. 2 – 4 akt adm.), a także szereg dokumentów niezbędnych do uzyskania wpisu do ww. rejestru (k. 5 – 28 akt adm.). Niezależnie od tego do Prezesa Urzędu wpłynął wniosek powoda z dnia 4 stycznia 2016 r. (k. 44 – 48 akt sąd.) o zmianę posiadanej koncesji na obrót paliwami ciekłymi ( (...)) udzielonej w dniu 2 stycznia 2011 r. (k. 36 – 38 akt sąd.). Decyzją z dnia 23 stycznia 2017 r. Nr (...). (...) (...) Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie art. 32a ust. 1 oraz art. 32c ust. 4 i 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U. z 2012r. poz. 1059 ze zm.) dokonał wpisu powoda do rejestru podmiotów przywożących pod numerem: Nr (...). Prezes URE na podstawie art. 107 § 4 k.p.a. odstąpił od uzasadnienia decyzji, bowiem uwzględniła ona w całości żądanie powoda sformułowane w piśmie z dnia 12 stycznia 2017 r., w tym w załączonym formularzu pod nazwą „Wniosek o wpis do rejestru podmiotów przywożących.” Odwołanie jest bezzasadne, a zaskarżona nim decyzja prawidłowa. Według art. 32c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (PE) – Dz.U. z 2012 r. poz. 1059 ze zm. zgodnie z art. 3 pkt 12c PE podmiotem przywożącym jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu dokonuje przewozu paliw ciekłych, z wyłączeniem paliw ciekłych:

1. w ramach wykonywania działalności polegającej na obrocie paliwami ciekłymi z zagranicą wymagającej uzyskania koncesji, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 4 PE lub
2. przeznaczonych do użycia podczas transportu i przywożonych w standardowych zbiornikach, o których mowa w odrębnych przepisach. Z przywołanego przepisu wynika, że do rejestru podmiotów przywożących nie można wpisać podmiotu w zakresie obrotu paliwami z zagranicą czego ostatecznie żądał powód (vide protokół rozprawy 00:26:11). Jednocześnie brak jest innej podstawy prawnej do oceny zasadności żądania odwołania. Rację ma pozwany wskazując, że powód musi posiadać koncesję na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą, aby prowadzić w tym zakresie działalność gospodarczą (vide protokół rozprawy 00:30:31). W niniejszej sprawie chodzi tu o koncesję (...) dopuszczającą powoda do legalnego obrotu paliwami ciekłymi z zagranicą. Uzyskanie koncesji (...) wymaga złożenia przez przedsiębiorcę stosownego wniosku i wydania przez Prezesa URE pozytywnej decyzji administracyjnej. Powyższe wymaga podkreślenia, w celu uzmysłowienia powodowi, że postępowanie, w którym została wydana obecnie zaskarżona decyzja, nie jest postępowaniem koncesyjnym tylko postępowaniem o wpis przedsiębiorcy do rejestru podmiotów przywożących toczącym się w oparciu o przepisy art. 32a – 32c PE. Zasadność i celowość zaskarżonej przez powoda decyzji z dnia 23 stycznia 2017 r. musi być zatem oceniana na podstawie zastosowania przez Prezesa URE prawa materialnego – art. 32a – 32c PE. Prowadzony przez Prezesa Urzędu rejestr podmiotów przywożących zawiera zgodnie z treścią art. 32a pkt 4 PE szczegółowe dane identyfikacyjne podmiotu przywożącego, informacje o rodzajach paliw ciekłych będących przedmiotem przywozu oraz o rodzajach i lokalizacji infrastruktury paliw ciekłych wykorzystywanej przez ten podmiot, wskazanie przeznaczenia przywożonego paliwa ciekłego oraz planowanej daty rozpoczęcia przywozu paliw ciekłych. Wymogom tym odpowiada w pełni formularz wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców przywożących wprowadzony przez pozwanego Prezesa URE. Formularzem tym (k. 2 – 4 akt adm.) posłużył się powód w celu uzyskania decyzji, która została na jego rzecz wydana w dniu 23 stycznia 2017 r. znak (...). W części III wniosku zatytułowanej: „Przeznaczenie przywożonego paliwa ciekłego” powód zakreślił pola „na potrzeby własne” oraz „ w celu rozporządzania nimi poprzez jakąkolwiek czynność prawną lub faktyczną, dla której dokonania nie jest wymagana koncesja, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 4 PE.” Jako planowaną datę rozpoczęcia działalności polegającej na przywozie paliw ciekłych powód podął dzień 17 stycznia 2017 r. Treść wydanej w sprawie decyzji ściśle odpowiada złożonemu w celu jej uzyskania wnioskowi. W szczególności określono w niej, że przedmiotem przywozu jest gaz płynny ( (...)) w wyszczególnionych w pkt 1 kodach, a także w pkt 3 określono przeznaczenie przywożonych paliw ciekłych: na potrzeby własne oraz w celu rozporządzania nimi przez jakąkolwiek czynność prawną lub faktyczną, dla dokonania której nie jest wymagana koncesja, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 4 PE. Jako planowaną datę rozpoczęcia działalności przywozu paliw wpisano w pkt 4 decyzji 17 stycznia 2017 r. W świetle powyższego Sąd zważył, że żądanie zmiany decyzji w części dotyczącej określenia przeznaczenia paliw ciekłych przez wpisanie powoda do rejestru podmiotów przywożących w zakresie obrotu paliwami z zagranicą na dzień 23 stycznia 2017 r., nie tylko nie ma podstawy prawnej, ale wykracza poza zakres złożonego wniosku o wpis do rejestru podmiotów przywożących. Wniosek ten został w decyzji uwzględniony w całości. Zatem, zdaniem Sądu, powód nie może czuć się pokrzywdzonym wydaną w sprawie decyzją. Stwierdzenie przez Sąd braku pokrzywdzenia (gravaminis) wydaną w sprawie decyzją skutkuje a limine uznaniem odwołania za bezzasadne. Jednocześnie Sąd zauważa, że składając odwołanie powód zamierzał zapobiec skutkowi swojego niestarannego działania polegającego na niewyczerpaniu procedury administracyjnej prowadzącej do uzyskania koncesji (...). Z tego względu Sąd uznał, że uwzględnienie odwołania stanowiłoby obejście prawa w tym sensie, że skarżący bez uzyskania niezbędnej koncesji uzyskałby w urzędowym dokumencie swojego rodzaju potwierdzenie faktu, że posiada on ważną koncesję (...), gdy tymczasem nie dysponuje decyzją o zmianie decyzji Prezesa URE z dnia 16 kwietnia 2015 r. nr (...) o udzieleniu koncesji (...) (k. 30 – 34 akt sąd.) w celu dostosowania jej treści do wymogów określonych w ustawie z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r., poz. 1165), która weszła w życie w dniu 2 września 2016 r. – art. 16 ust. 1 i ust. 4 tej ustawy. Niezależnie od powyższego wyroku Sąd ponownie podkreśla, że nie znajduje podstawy prawnej dla wprowadzenia do treści zaskarżonej decyzji zapisu objętego żądaniem odwołania. W tym stanie rzeczy bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu pozostaje zagadnienie czy wraz z wnioskiem o wpis do rejestru podmiotów przywożących powód skutecznie złożył Prezesowi URE wniosek o zmianę koncesji (...) w celu dostosowania jej treści do zmian w Prawie energetycznym czy też koncesja ta wygasłą z mocy prawa. Czyni to bezzasadnymi zarzuty naruszenia przez pozwanego przepisów art. 60 k.c. w zw. z art. 65 § 1 k.c., art. 7 i 8 k.p.a. Z tych wszystkich powodów odwołanie podlegało oddaleniu na podstawie art. 479 53 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 i 99 k.p.c. stosownie do wyniku sporu.