– na podstawie art.
kk na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności (zaliczając na jej poczet w oparciu o art. 63 § 1 kk okres zatrzymania skazanego w sprawie od dnia 25 stycznia 2019 roku, godzina 18.10 do dnia 26 stycznia 2019 roku, godzina 11.40), orzekając jednocześnie wobec skazanego na podstawie art. 42 § 3 kk środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w przedmiocie wydania wyroku łącznego
– na podstawie art.
kk na karę 1 roku pozbawienia wolności (zaliczając na jej poczet w oparciu o art. 63 § 1 kk okres zatrzymania skazanego w sprawie od dnia 25 stycznia 2019 roku, godzina 18.10 do dnia 26 stycznia 2019 roku, godzina 11.40), orzekając jednocześnie wobec skazanego na podstawie art. 42 § 3 kk środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. (odpis wyroku k. 21) (dane o karalności skazanego k. 8-12; opinia o skazanym wraz z wykazem wykonywanych kar k. 13-14; informacja o pobytach i orzeczeniach k. 4-5) Zachowanie skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej w ocenie organów penitencjarnych określić można jako poprawne. Od początku pobytu w zakładzie karnym starał się on przestrzegać porządku i dyscypliny. Nie był karany dyscyplinarnie, otrzymał jedną ulgę i jedną nagrodę. W stosunku do przełożonych skazany odnosi się w sposób regulaminowy i zdyscyplinowany. Ze współosadzonymi prowadzi zgodny i bezkonfliktowy tryb życia. A. B. w sposób krytyczny wypowiada się na temat popełnionych przez siebie przestępstw. (opinia o skazanym wraz z wykazem wykonywanych kar k. 13-14) Sąd zważył, co następuje: Na wstępie niniejszej części uzasadnienia Sąd pragnie zwrócić uwagę, iż celowo zastosowana została w przedmiotowym uzasadnieniu nomenklatura zgodna z wynikającą z wyroku łącznego z dnia 9 września 2019 roku, zapadłego w niniejszej sprawie. Z uwagi na wielość orzeczeń skazujących A. B. tego rodzaju rozwiązanie – w ocenie Sądu – czyni uzasadnienie bardziej czytelnym. Przepis art. 85 § 1 i 2 kk (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 roku) stwarza możliwość wydania wyroku łącznego, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, a jednocześnie wymierzone kary podlegają wykonaniu w całości lub w części. Co prawda z dniem 1 lipca 2015 roku nastąpiła istotna zmiana przepisów rozdziału IX Kodeksu karnego (art. 85 kk i n.), niemniej jednak - stosownie do dyspozycji art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 396) – przepisów rozdziału IX Kodeksu karnego (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 roku) nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem 1 lipca 2015 roku, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu 1 lipca 2015 roku. Właśnie z tego rodzaju sytuacją mamy do czynienie na gruncie rozpoznawanej sprawy – wyroki opisane w pierwszej części uzasadnienia w punktach: II, III, IV wydane zostały bowiem po dniu 1 lipca 2015 roku, zaś część wyroków skazujących A. B. (objętych wyrokiem łącznym określonym w punkcie I niniejszego wyroku łącznego) pochodzi sprzed owej daty. W przedmiotowej sprawie wskazane powyżej warunki stwarzające możliwość wydania wyroku łącznego spełnione zostały w odniesieniu do wyroków opisanych w punktach: I, IV (jeśli chodzi o karę łączną pozbawienia wolności, albowiem – jak wynika z akt sprawy – kary pozbawienia wolności wynikające z owych wyroków podlegają wykonaniu), co skutkowało w oparciu o art. 85 § 1 i 2 kk, art. 85a kk, art. 86 § 1 kk wymierzeniem skazanemu z tychże wyroków łącznej kary pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat, na poczet której w oparciu o art. 577 kpk zaliczono skazanemu okres skrócenia kary o 60 dni w sprawie Sądu Rejonowego w Bełchatowie o sygnaturze akt II K 998/13 (objętej wyrokiem łącznym opisanym w punkcie I), jak również okres od dnia 13 lutego 2019 roku, od której to daty skazany odbywa łączną karę pozbawienia wolności wynikającą z wyroku opisanego w punkcie I oraz okres zatrzymania skazanego od dnia 25 stycznia 2019 roku, godzina 18.10 do dnia 26 stycznia 2019 roku, godzina 11.40 w sprawie objętej wyrokiem opisanym w punkcie IV. Mając na uwadze dyspozycję art. 86 § 1 kk Sąd mógł w odniesieniu do wyroków opisanych pod pozycjami I i IV niniejszego wyroku łącznego wymierzyć karę łączną od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa (tj. kary 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bełchatowie, wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 938/17) do sumy kar wymierzonych w łączonych wyrokach (tj. 3 lat i 10 miesięcy - orzeczonej wskazanymi wyrokami). Wymierzając karę łączną pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie Sąd wziął pod uwagę stopień związku między poszczególnymi przestępstwami objętymi wyrokiem łącznym, ich łączność przedmiotową i podmiotową, jak również sposób zachowania skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej. Przestępstwa objęte wyrokiem łącznym opisanym w punkcie I niniejszego wyroku łącznego skierowane zostały zasadniczo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji (dwa czyny), podobnie jak czyn opisany w punkcie IV przedmiotowego wyroku łącznego. Odstęp czasu między datami czynów objętych wskazanymi wyrokami był dość znaczny. Istnienie związku podmiotowo-przedmiotowego między czynami określonymi w punktach: I, IV niniejszego wyroku łącznego (wskazanego powyżej) uzasadniały znaczną absorpcję w wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności. Sąd miał w tym względzie również na uwadze pozytywne funkcjonowanie skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej. Zachowanie A. B. w ocenie organów penitencjarnych określić można bowiem jako poprawne. Od początku pobytu w zakładzie karnym starał się on przestrzegać porządku i dyscypliny. Nie był karany dyscyplinarnie, otrzymał jedną ulgę i jedną nagrodę. Jednocześnie stwierdzono, iż w pozostałych częściach (poza wskazanymi powyżej) wyroki opisane w punktach: I i IV podlegają odrębnemu wykonaniu. Jakkolwiek w wyrokach Sądu Rejonowego w Bełchatowie o sygnaturach akt: II K 373/18 oraz II K 111/19 orzeczono wobec skazanego środki karne zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, to jednak w dniu 20 czerwca 2019 roku wykonano środek karny zakazu prowadzenia pojazdów wynikający z pierwszego spośród owych wyroków. Tym samym stanąć należy na stanowisku, iż w omawianym zakresie brak jest co najmniej dwóch środków karnych podlegających wykonaniu (art. 85 § 2 kk). Zauważyć należy nadto, iż wskazane środki karne orzeczono w odmiennych postaciach. Sąd nie dokonywał łączenia kar pozbawienia wolności wynikających z wyroków opisanych w punktach: I, IV przedmiotowego wyroku łącznego z karą ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawie o sygnaturze akt II K 302/19. Co prawda w Kodeksie karnym w dalszym ciągu znaleźć można przepis art. 87 § 1 kk, niemniej jednak wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 czerwca 2019 roku, P 20/17 (Legalis nr 1939775), uznano, że art. 87 § 1 kk w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Powołane orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego stwarza zatem podstawy do przyjęcia braku automatyzmu w łączeniu dwóch rodzajów kar wskazanych w art. 87 § 1 kk. Mając zaś na względzie z jednej strony pozytywne zachowanie A. B. w warunkach penitencjarnych, zaś z drugiej – okoliczność, iż przedmiotowa kara ograniczenia wolności orzeczona została za przestępstwo niealimentacji (z jednoczesnym orzeczeniem wobec skazanego obowiązku w trybie art. 72 § 1 pkt 3 kk) (k. 20), ze wszech miar zasadnym staje się – w ocenie Sądu - by kara ograniczenia wolności wykonana została po opuszczeniu przez A. B. zakładu karnego (temu celowi miało również służyć orzeczenie (...) Sądu, zawieszające postępowanie wykonawcze w sprawie o sygnaturze II K 302/19 – k. 22). Z uwagi na powyższe umarzono postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym orzeczeń wskazanych w punktach: II, III przedmiotowego wyroku łącznego. Sąd w oparciu o art. 624 § 1 kpk zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, biorąc pod uwagę w tej mierze jego sytuację rodzinną, majątkową i fakt przebywania przezeń aktualnie w zakładzie karnym.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.