← Polska

VIII Pz 109/18

Sygn. akt VIII Pz 109/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Kalinka ( spr.) Sędziowie: SSO Patrycja Bogacińska – Piątek SSO Grzegorz Tyrka po rozpoznaniu sprawy 5 grudnia 2018 w G. na posiedzeniu niejawnym w sprawie J. G.

(1)przeciwko Syndykowi Masy Upadłości (...) sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w Z. o odprawę na skutek zażalenia pozwanego od postanowienia Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 18 lipca 2018 sygn. akt IV P 683/17 p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie. (-) SSO Grzegorz Tyrka (-) SSO Teresa Kalinka ( spr.) (-) SSO Patrycja Bogacińska – Piątek Sędzia Przewodniczący Sędzia Sygn. VIII Pz 109 / 18 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 lipca 2018 roku Sąd Rejonowy odrzucił apelację pozwanego w zakresie zaskarżenia punktu 2 wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 26 kwietnia 2018 roku . W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pełnomocnik pozwanej mimo wezwania nie przedłożył w zakreślonym terminie pełnomocnictwa do reprezentowania strony w sprawie o zapłatę odprawy. Zdaniem Sądu I instancji pojęcie zawarte w pełnomocnictwie „ odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę” nie obejmuje odprawy. W związku z tym na podstawie art. 370 k.p.c. apelację odrzucono. W zażaleniu pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego od powoda według norm przepisanych. Przytoczył stanowisko zawarte w uchwale siedmiu sędziów z dnia 23 stycznia 2009 roku w sprawie III CZP 118/08. Wezwanie do usunięcia braków formalnych musi być sformułowane starannie i precyzyjnie określać braki, które maja być usunięte i sposób ich usunięcia, . Zdaniem żalącego Sąd winien wezwać ponownie pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych i przedstawienia umocowania , a dopiero na skutek uchybienia temu terminowi przez pełnomocnika , wezwać stronę do potwierdzenie dokonanej przez niego czynności. w sprawie o zapłatę odprawy . W dniu 30 sierpnia 2018 roku pełnomocnik pozwanej złożył pismo przewodnie, do którego załączono pełnomocnictwo z dnia 22 sierpnia 2018 roku obejmujące reprezentację strony również z zakresie żądania odprawy wraz oświadczeniem Syndyka, że pełnomocnictwo z dnia 13 listopada 2017 roku obejmowało również reprezentację w zakresie roszczenia o odprawę, ponieważ prawo do jej uzyskania jest ściśle związane z trybem, w jaki nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy. Sąd II instancji ustalił, co następuje: Powód domagał się zasądzenia odszkodowania za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę, odprawy i wynagrodzenia za skrócony okres wypowiedzenia. Pozwany do odpowiedzi na pozew załączył pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania strony „ w sprawie przeciwko J. G.
(2)w przedmiocie odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę”. Wyrok zapadł w dniu 26 kwietnia 2018 roku. Został zaskarżony przez obydwie strony. Po wniesieniu apelacji przez pełnomocnika pozwanego Sąd wezwał go do „złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania pozwanego w sprawie o zapłatę odprawy w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji”. W zakreślonym terminie pełnomocnik przesłał potwierdzone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo z dnia 13 listopada 2017 roku . Zaskarżonym postanowieniem Sąd odrzucił apelację pozwanego w zakresie zaskarżenia punktu 2 wyroku. Sąd zważył, co następuje: Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem pozwanego, że pojęcie „ odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę” obejmuje również odprawę. Z tytułu rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem przysługują roszczenia przewidziane w Rozdziale II Oddziale 4 k.p., , a bez wypowiedzenia w Oddziale VI k.p., natomiast odprawa , której dochodził powód - w ustawie z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników . Odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę oraz odprawa są dwoma różnymi świadczeniami, opartymi na innych podstawach prawnych. Zdaniem Sądu II instancji pełnomocnictwo z dnia 13 listopada 2017 roku nie obejmowało umocowania do reprezentowania strony w sprawie o odprawę. Dlatego zasadnie Sąd I instancji wezwał do uzupełnienia braku pełnomocnictwa. Wezwanie było sformułowane starannie i precyzyjnie określało brak, który ma być usunięty i sposób jego usunięcia. Bezsporne jest, że pełnomocnik strony pozwanej w zakreślonym terminie braku nie usunął. Rację ma żalący, że wydanie postanowienia o odrzuceniu apelacji było przedwczesne, bowiem nie wezwano strony do uzupełnienia braków formalnych pełnomocnictwa. Sąd Najwyższy w uchwale w dnia 23 stycznia 2009 roku w sprawie III CPZ 118/08 wskazał, że „Stwierdziwszy, że pełnomocnik strony jest nienależycie umocowany, sąd powinien wezwać stronę do potwierdzenia czynności procesowych dokonanych przez niego, wyznaczając jej termin, a w razie jego bezskutecznego upływu, ocenić brak umocowania pełnomocnika stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego. …Uzasadnione zatem jest stwierdzenie, że brak formalny pisma procesowego w postaci nienależytego umocowania pełnomocnika może być usunięty potwierdzeniem strony dokonanych przez niego czynności. W tym celu sąd powinien wyznaczyć stronie odpowiedni termin.” Brak formalny pisma został uzupełniony na etapie postępowania zażaleniowego w dniu 30 sierpnia 2018 roku, kiedy zostało złożone pełnomocnictwo do reprezentowania strony w sprawie o odprawę. Tym samym zaszła potrzeba uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 397 § 1 i 2 k.p.c w związku z art.386 § 1k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd orzeknie w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji. (-) SSO Grzegorz Tyrka (-) SSO Teresa Kalinka ( spr.) (-) SSO Patrycja Bogacińska – Piątek Sędzia Przewodniczący Sędzia

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.