(1)został prawomocnie uniewinniony od zarzutu z art.

(1)z uwagi na brak skargi uprawnionego oskarżyciela; - VI K 768/12 (SR dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi) – w jej wyniku oskarżony G. P.

(1)został prawomocnie skazany na mocy wyroku za przestępstwo skarbowe z art. 54 §2 k.k.s. i art. 60 §1 k.k.s. w zw. z art. 6 §2 k.k.s.w zw. z art. 7 §1 k.k.s. (uchylanie się od opodatkowania z tytułu sprzedaży wyroków akcyzowych i nieprowadzenie ewidencji VAT), popełnione w okresie od 25 marca 2011 r. do 25 kwietnia 2011 r. na karę grzywy w wysokości 1.500 zł (wyrok – k. 267 IV K 602/12; wyrok z uzasadnieniem – 499, k. 512 – 522 IV K 602/12; wyrok – k. 755 – 756, 759 – 764 IV K 602/12; postanowienie – k. 656 – 659, k. 720 - 723 IV K 602/12) Wkrótce potem podjęto dalsze odkażanie alkoholu na ul. (...) w Ł.. Oskarżony P. G.

(1)wynajął na siebie na rok nieruchomość w dniu 3 marca 2011 r.. Produkcja w niej ruszyła co najmniej od 7 marca 2011 r., przy wydajności rzędu 1000 – 1500 litrów dziennie. Alkohol odkażali osobiście P. G.

(1), K. Z.

(1)i M. C.

(2), dodawali słodzik, następnie przelewali do butelek PET o pojemności 1 litra i pakowali do pudełek. W procederze brał udział również R. G.

(1). W wypadku M. C.

(2), inicjatywa jego zatrudnienia wyszła od G. P.

(1)(wyjaśnienia oskarżonego P. G. – k. 48 – 49, k. 229 v. III K 830/12; wyjaśnienia oskarżonego M. C. – k. 52- 52 v., k. 229 v. III K 830/12, k. 13 VI K 1670/12, k. 3673 V; zeznania świadka M. K. – k. 137 v. – 138, k. 231 III K 830/12; umowa – k. 140 III K 830/12; wyjaśnienia oskarżonego M. C. – k. 52 III K 830/12 ; wyjaśnienia oskarżonego R. G. – k. 230 III K 830/12) Do likwidacji tej oczyszczalni doszło w dniu 18 marca 2011 r.. kiedy na teren posesji wkroczyli funkcjonariusze celni. Na miejscu zatrzymano oskarżonych G. P.

(1)i R. G.

(1), który przyjechał samochodem-ki I. nr rej. (...) oraz pracujących przy rozlewie alkoholu oskarżonych: P. G.

(1), M. C.

(2)i K. Z.

(1). W części ładunkowej pojazdu I. znajdowały się 2 pojemniki typu „mauzer” zawierające 2.000 litrów skażonego alkoholu, przywiezionego na teren posesji. Na miejscu ujawniono doskonale zorganizowaną rozlewnię, obejmującą kompletną i czynną linię produkcyjną, służącą oczyszczaniu skażonego alkoholu i jego rozlewu do butelek. Ponadto w budynku znajdowało się 1360 butelek o pojemności 1 litra, zawierających alkohol etylowy. W budynku ujawniono również zbiornik typu „mauzer” o pojemności 1000 litrów, wypełniony w ok. 970 litrów alkoholem. Na miejscu znaleziono również plastikowy kanister o pojemności 40 litrów z podchlorynem sodu, służącym do wytrącania szkodliwych substancji z alkoholu, 8 opakowań słodziku, a także 15 butelek octu spirytusowego. Łącznie na miejscu ujawniono 4330 litrów alkoholu etylowego bez polskich znaków akcyzy. (zeznania świadka S. B. – k. 76 v. III K 830/12; zeznania świadka R. H. – k. 172 v. – 173, k. 231 III K 830/12; protokół przeszukania – k. 4 – 6 III K 830/12; protokół przeszukania – k. 7 – 9 III K 830/12; protokół zatrzymania – k. 14, 16, 18, 20, 22 III K 830/12; załącznik do pokwitowania – k. 28, 30 III K 830/12; protokół oględzin – k. 32 – 33, k. 34 – 35, k. 39 - 40 III K 830/12; ekspertyza kryminalistyczna – k. 103, k. 104 - 105 III K 830/12; wyjaśnienia oskarżonego P. G. – k. 163 v. III K 830/12) Poza samochodem I. na terenie posesji znajdował się jeszcze należący do G. P.

(1)samochód m-ki O. (...) nr rej. (...) (protokół przeszukania – k. 12 – 13 III K 830/12) Przy zatrzymanym oskarżonym G. P.

(1)znaleziono wówczas telefon komórkowy A. o nr (...) : 531 – 167 – 289 i (...): 531 - 165 – 863, w którym znajdowały się oznaczenia rozmówców i kontaktów: 664 – 872 – 617 ( (...) – należący do K. Z.

(1)), 791 – 620 – 878 ( (...) – należący w owym czasie do żony G. B. W. - P., potem używany przez samego oskarżonego (por. materiały z kontroli operacyjnej (...), (...) 796 – 899 – 075 ( (...)) 796 – 899 – 076 ( (...) – należący do R. G.

(1)) 792 – 947 - 059 ( (...) – należący do P. R.

(1)) 796 – 783 – 932 ( (...) – należący do córki oskarżonego G. P.) 504 – 736 – 297 ( (...) – należący do R. K.

(1)) 530 – 089 – 678 ( (...) – należący do M. C.

(2)) 506 – 608 – 449 ( (...) – należący do M. K.

(1)) (protokół oględzin – k. 36 – 38 III K 830/12) Jedynie w części zabezpieczonych próbek z „mauzerów” ujawniono alkohol etylowy skażony ze skażalnikiem w postaci alkoholu izopropylowego i „bitrexu” w ilościach wystarczających aby uznać go za alkohol skażony. W pozostałych próbkach ujawniono już odkażony alkohol etylowy o mocy ok. 88 % z ilością skażalnika („izopropanolu”) niewystarczającą aby uznać go za alkohol „skażony”. Do tego ujawniono w nich obecność związków chemicznych powstających w wyniku oddziaływania m.in. podchlorynu sodu z benzoesanem denatonium (skażalnikiem ujętym w stosownych rozporządzeniach) (opinia kryminalistyczna – k. 101 – 102 v., k. 106 – 108 v. III K 830/12) W związku z ujawnieniem oczyszczalni na ul. (...), wszczęto postępowania karne i karnoskarbowe. Wyrokiem z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie sygn. III K 830/12 SR dla Łodzi – Widzewa w Łodzi oskarżeni K. Z.

(1), P. G.

(1). M. C.

(2), R. G.

(1)i G. P.

(1)zostali prawomocnie skazani za to, że w dniu 18 marca 2011 r. produkowali wyroby akcyzowe, tj. o czyn z art.

(1). W odkażaniu w tym miejscu brali bezpośrednio udział także M. C.

(2)i K. Z.

(1). Alkohol rozwoził m.in. G. P.

(1)i M. C.

(2). Do likwidacji tej odkażalni doszło w dniu 18 sierpnia 2011 r. Do zatrzymania doszło gdy na miejsce podjechał samochodem (...) nr rej. (...) M. C.

(2), dostarczając w dwóch „mauzerach” 2.000 litrów skażonego alkoholu do oczyszczalni i rozpoczynając przepompowywanie alkoholu. W momencie wejścia na posesję funkcjonariuszy służby celnej trwało przepompowywanie alkoholu z drugiego pojemnika do pojemnika znajdującego się w pomieszczeniu. Po oczyszczeniu poprzez filtry alkohol trafiał wężykami z kranikami do butelek PET o pojemności 1 litra i po zakapslowaniu był dalej pakowany w kartony po 20 sztuk (wyjaśnienia oskarżonego M. C. - k. 60 VI K 1448/12; wyjaśnienia P. K. – k. 2663 XIIIśl, k. 14 VI K 1448/12, k. 32 – 33 v., k. 111 v. - 112 VI K 1007/12; wyjaśnienia P. K. – k. 2663 XIVśl; wyjaśnienia oskarżonego M. C. - k. 1219 - 1224 VII, 60 VI K 1670/12; wyjaśnienia świadka P. K. - k. 14 VI K 1670/12, k. k. 354 – 355 VI K 1007/12; wyjaśnienia oskarżonego K. Z. - k. 101, k. 152 VI K 1448/12; k. k. 355 VI K 1007/12; protokół oględzin – k. 7 – 8 VI K 1448/12; protokół przeszukania – k. 35 – 37 VI K 1448/12 ; wyjaśnienia oskarżonego P. G. – k. 47 – 48 v. III K 830/12; wyjaśnienia oskarżonego M. C. - k. 60 VI K 1670/12; wyjaśnienia P. K. – k. 45 – 47 VI K 1448/12; k. 2663 XIVśl; ujawnione nagrania z podsłuchów z kontroli operacyjnej (...) G., (...) M., poglądowo uzupełnione załączonymi do akt stenogramami i analizami)) Na miejscu zatrzymano oskarżonych M. C.

(2)i K. Z.

(1)oraz P. K.

(1)(wyjaśnienia P. K. – k. 2663 XIIIśl, k. 2500 XIII, k. 4009 – 4009 v. VII; protokół zatrzymania – k. 39, k. 40, k. 41 VI K 1448/12; k. 3, 5, 7, VI K 1007/12; wyjaśnienia oskarżonego M. C. – k. 94 VI K 1448/12; wyjaśnienia oskarżonego K. Z. - k. 1167 v. VI) Faktycznym właścicielem pojazdu (...) był G. P.

(1)(wyjaśnienia oskarżonego M. C. – k. 94 VI K 1448/12) W środku ujawniono ponownie doskonale zorganizowaną oczyszczalnię alkoholu, zlokalizowaną w dwóch pomieszczeniach budynku na ul. (...). W pierwszym pomieszczeniu na betonowej posadzce ulokowano 5 „mauzerów” po 1.000 l każdy. Jeden był pusty, drugi i trzeci wypełnione w całej objętości alkoholem etylowym. Czwarty miał około 470 litrów alkoholu, a piąty – ok. 780 litrów. Obok zbiorników znajdowały się pod ścianą dwie pompy elektryczne jednofazowe, filtry kolumnowe węglowe, filtry celulozowe połączone wężami elastycznymi stanowiące kompletną linię do filtrowania i rozlewu alkoholu w opakowania jednostkowe. W jednym ze zbiorników ze spirytusem zanurzono pompę elektryczną zanurzeniową. Na środku pomieszczenia ulokowano prowizoryczny stół, na którym znajdowały się butelki PET o pojemności 1 litra. Butelki nie posiadały etykiet ani banderol podatkowych. Poza tym znajdowały się w pomieszczeniu butelki PET o pojemności 1 litra spakowane już w tekturowe kartony, ocen spirytusowy 10 % w butelkach z tworzywa sztucznego o pojemności 490 ml z etykietami „Ocet spirytusowy 10 %”, dwa kanistry o pojemności 5 litrów każdy zawierające podchloryn sodu, słodzik w opakowaniach po 1.200 tabletek, poste butelki, korki do ich zamykania, kartonowe pudła oraz pompa spalinowa do przepompowywania spirytusu. Wewnątrz drugiego pomieszczenia zaparkowany był przedmiotowy samochód L., do którego przestrzeni ładunkowej od pompy spalinowej doprowadzony był wąż elastyczny wypompowujący spirytus (protokół oględzin – k. 9 – 11 VI K 1448/12; k. 9 – 11, k. 20 – 21, 22 – 23, 24 – 25, 26 - 28 VI K 1007/12 protokół przeszukania – k. 28 – 31 VI K 1448/12; k. 12 – 15 VI K 1007/12) W zabezpieczonym alkoholu etylowym jedynie w próbkach z samochodu ujawniono alkohol izopropylowy, alkohol tert - butylowy i benzoesan sodu (bitrex) w ilościach pozwalających uznać go za alkohol skażony. W pozostałym zakresie alkohol był już odkażony (o stężeniach rzędu 90 - 93 %), przy czym zabezpieczone próbki zawierały trichlorometan oraz resztę kwasu benzoesowego, które to substancje normalnie nie występują w alkoholu etylowym, a są produktami chemicznego usuwania benzoesanu denatonium. Ujawniono na miejscu też roztwór wodny kwasu octowego (który może mieć zastosowanie np. do zmiany odczynu (pH) roztworu w celu ułatwienia wytrącenia się skażalnika w przypadku dokonywania procederu usuwania benzoesanu denatonium (bitrexu) bądź do zobojętnienia roztworu po dodaniu podchlorynu sodu), a także podchloryn sodu. Znaleziono na miejscu też filtry celulozowe i węglowe mogące służyć do rozdzielania wytrącanych skażalników z alkoholu etylowego oraz słodzik, który może służyć do nadania słodkiego smaku różnym produktom, w tym alkoholowi etylowemu. (ekspertyza kryminalistyczna - k 52 – 56, k. 61 VI K 1448/12) W związku z zatrzymaniami na ul. (...) wszczęto postępowania karne i karnoskarbowe. Wyrokiem SR dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 08 stycznia 2013 r. w sprawie sygn. VI K 1298/12 oskarżony M. C.

(2)został prawomocnie skazany za czyn z art.

(1)został prawomocnie skazany za czyn z art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 w zw. z art. 44 ust. 1 i art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie wyrobów spirytusowych w zw. z art. 11 §2 k.k. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat. Wyrokiem SR dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi z dnia 14 grudnia 2012 r. w sprawie sygn. VI K 1499/12 P. K.

(1)został prawomocnie skazany za czyn z art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 w zw. z art. 44 ust. 1 i art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie wyrobów spirytusowych w zw. z art. 11 §2 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat. Wyrokiem SR dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi z dnia 13 maja 2013 r. w sprawie sygn. VI K 1670/12 oskarżony M. C.

(2)został prawomocnie skazany za czyn z art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 w zw. z art. 44 ust. 1 i art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie wyrobów spirytusowych w zw. z art. 11 §2 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat oraz grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 15 zł. Wyrokiem SR dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 31 sierpnia 2012 r. w sprawie sygn. VI K 1007/12 oskarżony K. Z.

(1)oraz P. K.

(1)zostali prawomocnie skazani za czyn z art.

(1), S. K.

(1)i P. K.

(1)oraz G. P.

(1)jako kierujący grupą i zarządzający całym procesem odkażania Oczyszczalnia alkoholu została zlikwidowana w dniu 16 lutego 2012 r., kiedy to na teren posesji weszli funkcjonariusze Izby Celnej w Ł., zatrzymując na miejscu oskarżonego K. Z.

(1)oraz P. K.

(1)i S. K.

(1). Także w tym przypadku ujawniono doskonale wyposażoną nielegalną oczyszczalnie i rozlewnię alkoholu, składającą się z 3 pojemników „mauzer” o pojemności 1.000 l każdy, przy czym 2 były wypełnione w całości, a trzeci miał ok. 950 litrów. Na miejscu znaleziono też 5 butelek PET o pojemności 1 litra zamkniętych kapslami w kolorze żółtym, worek z żółtymi kapslami do zamykania butelek, puste kartony tekturowe, puste butelki PET o pojemności 1 litra, węgiel aktywny do filtrów, jedną pompę nurkową, dwie pompy jednofazowe, jedną pompę trójfazową, wkłady filtrów celulozowych, ocet spirytusowy, 5 opakowań słodzika w tabletkach po 1200 sztuk, pusty kanister z resztkami podchlorynu sodu. Wewnątrz działała linia technologiczna. Włączone były 2 pompy. Zanurzeniowa mieszała alkohol, natomiast przepływowa transportowała alkohol z jednego zbiornika do drugiego. W skład linii wchodziły też filtry kolumnowe i celulozowe. Linia zakończona była wężem, z którego następował rozlew oczyszczonego alkoholu do butelek PET. (wyjaśnienia oskarżonego M. C. - k. 1222 - 1223 VII śl.; wyjaśnienia oskarżonego K. Z. - k. 23 II Ks 505/12; wyjaśnienia P. K. – k. 2663 XIIIśl, k. 28 II Ks 505/12; wyjaśnienia i zeznania świadka P. K. – k. 4009 – 4009 v. VII, k. 2500 XIIIśl, (...); wyjaśnienia S. K. - k. 33 - 34 II Ks 505/12; wyjaśnienia oskarżonego K. Z. - k. 1167 v. VI; protokół zatrzymania - k. 7, 9, 11 II K 505/12; protokół przeszukania - k. 2 - 4, k. 13 - 14 II K 505/12; załącznik do pokwitowania - k. 16; protokół oględzin - k. 17 - 18 II K 505/12; zeznania świadka Ł. G. - k. 38 v. II K 505/12 ; ujawnione nagrania z podsłuchów z kontroli operacyjnej (...) R., poglądowo uzupełnione załączonymi do akt stenogramami i analizami Na miejscu zatrzymano wyjeżdżający z posesji na oczach funkcjonariuszy celnych samochód m-ki I. nr rej. (...), który zakopał się w śniegu. Samochodem przyjechał K. Z.

(1). Przepompowano alkohol z 3 pełnych „mauzerów” o pojemności 1000 l każdy znajdujących się na samochodzie do tych stojących na ziemi. Gdy mężczyźni próbowali wypchnąć ze śniegu samochód, pojawili się funkcjonariusze celni. Na samochodzie znajdowały się wtedy 3 „mauzery” o pojemności 1000 l każdy, zawierające już tylko śladowe ilości alkoholu etylowego. (wyjaśnienia P. K. - k. 28 - 28 v. II K 505/12; wyjaśnienia S. K. - k. 34 II K 505/12; zeznania świadka Ł. G. - k. 38 v. II K 505/12) W zabezpieczonych na miejscu próbkach ujawniono alkohol etylowy w łącznej ilości 2.955 litrów o stężeniach 89 - 92 %, w którym - poza glikolem propylenowym - zawartość środków skażających (izopropanolu i tert - butanolu) w próbkach pobranych z linii technologicznej była niewystarczająca aby alkohol etylowy występujący w próbce uznać za skażony. Stwierdzono w próbkach obecność związków chemicznych (m.in. trichlorometanu) powstających w wyniku oddziaływania m.in. podchlorynu sodu z benzoesanem denatonium (skażalnikiem ujętym w stosownych rozporządzeniach) (ekspertyza kryminalistyczna - k. 93 - 94, k. 95 - 96 II K 505/12; pismo - k. 1173 VI; ekspertyza kryminalistyczna - k. 1174 - 1177 VI) W związku z ujawnieniem oczyszczalni wszczęto postępowanie karnoskarbowe. Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie sygn. II K 505/12 SR w Łasku oskarżony K. Z.

(1)wraz z P. K. i S. K. zostali skazani za czyn z art.

(1), T. Ł.

(1)i jako kierujący grupą G. P.

(1). Do likwidacji tej oczyszczalni doszło w dniu 6 grudnia 2012 r., kiedy to na teren posesji weszli funkcjonariusze CBŚ KGP. Ponieważ jednak zorientowano się, że posesja jest obserwowana, telefonicznie powiadomeni pracujących (K. Z. i T. Ł.) uciekli i razem udali się na ul. (...) w Ł., gdzie zostali we trzech z G. P. zatrzymani przez funkcjonariuszy CBŚ KGP. (protokół zatrzymania - k. 1062 VIśl, k.1065 VIśl, k. 1101 VIśl, k. 1114 VIśl; ujawnione nagrania z podsłuchów z kontroli operacyjnej (...), poglądowo uzupełnione załączonymi do akt stenogramami i analizami; zeznania świadka M. K. - k. 1056 v. - (...)) Na miejscu ponownie ujawniono świetnie zorganizowaną odkażalnię o dużych możliwościach produkcyjnych. Znaleziono 5 pojemników typu „mauzer”, w tym jeden wypełniony 990 litrami alkoholu, drugi 1010 litrami., a trzeci 360 litrami. W tym ostatnim znajdowała się pompa zanurzeniowa przepływowa. Do tego ujawniono drugą pompę zanurzeniową, filtr przepływowy celulozowy z dołączonymi plastikowymi węzami, filtr kolumnowy węglowy z dołączonymi plastikowymi wężami. W oczyszczalni znaleziono pudełka tekturowe wypełnione butelkami plastikowymi o pojemności 1 litra, wypełnionymi alkoholem. Kartonów było łącznie 23, w każdym po 20 butelek. L. było jeszcze 30 butelek o pojemności 1 litra wypełnionych alkoholem (8 przekazano do badań). Ujawniono ponadto filtr celulozowy przepływowy wykonany z plastiku z dołączonymi plastikowymi wężami, pompę przepływową z dołączonymi wężami plastikowymi, filtr celulozowy połączony wężami z pompą, 16 butelek z octem, pojemnik ze słodzikiem w tabletkach, dwie sztuki kolejarek z taśmą klejącą, 1/3 worka foliowego wypełnionego plastikowymi żółtymi kapslami do butelek 1 litra, cały drugi worek foliowy wypełniony takimi kapslami, 27 opakowań zbiorczych w folii z plastikowymi butelkami o pojemności 1 litra w ilości 3456 sztuk. Do tego była jeszcze pompa ogrodowa z dołączonymi plastikowymi wężami, 33 butelki plastikowe o pojemności 1 litra. Łącznie znaleziono tam 5282 litry spirytusu (protokół przeszukania - k. 1030 - 1038 VI; protokół oględzin - k. 1035 - 1038 VI; dokumentacja fotograficzna - k. 1288 - 1307 VII śl .) W próbkach zabezpieczonych na ul. (...) ujawniono alkohol etylowy, niewielkie ilości alkoholu izopropylowego i alkoholu tert - butylowego o łącznym stężeniu po 93 % - 96 % objętości. Ponadto w składzie chemicznym wszystkich płynów stwierdzono obecność N, N - dietylobenzyloaminy i chlorków. Obecność tych dodatkowych składników wskazuje, że wszystkie dowodowe płyny pochodzą ze spirytusu nie przeznaczonego do celów spożywczych, z którego usunięto benzoesan denatonium poprzez dodanie podchlorynu sodu (opinia kryminalistyczna - k. 1862 - 1867 X) Przy zatrzymanym oskarżonym K. Z.

(1)znaleziono telefon Motorola nr (...) z kartą SIM (protokół przeszukania - k. 1050 - 1052 VI) Przy T. Ł.

(1)ujawniono podczas zatrzymania telefon m-ki N. (...) nr (...) z kartą SIM (protokół przeszukania - k. 1102 - 1104 VI ) W mieszkaniu oskarżonego M. C.

(2)ujawniono telefon komórkowy N. (...) nr (...) - o numerze własnym: 790 - 834 - 841 Wśród kontaktów ujawnionych w tym telefonie znajdowały się m.in.: 791 - 620 - 878 ( (...) - należący do B. P.

(1), żona G. P.), 664 - 872 - 617 ( (...) - należący do K. Z.

(1)), 506 - 608 - 449 ( (...) - należący do M. K.

(1)) 609 - 843 - 204 ( (...) - należący do Z. B.

(1)), 883 - 548 - 835 ( (...) - należący do M. B.

(1)), 505 - 858 - 803 ( (...) - należący do T. Ł.

(1)), 537 - 134 - 763 ( (...) - należący do G. P.

(1)) 604 - 684 - 116 ( (...) - ten sam co u K. Z. figuruje jako (...), a w znalezionych w lokalu telefonach jako (...), (...)) 530 - 890 - 678 ( (...) - należący do P. K.

(1)), 698 - 878 - 703 ( (...) - należący do G. G.), 789 - 085 - 850 ( (...) - należący do R. K.

(1)), 508 - 448 - 443 ( (...) - należący do W. G.

(1)), 42 - (...) ( (...) - firma gdzie kupowano filtry do odkażania), 666 - 562 - 472 ( (...) - należący do A. J.

(1)(...)) 508 - 344 - 066 („tektura” - należący do firmy, gdzie kupowano tekturowe pudełka, w które pakowano butelki z alkoholem) (protokół przeszukania - k. 1117 - 1119 VI ; protokół oględzin - k. 1120 - 1122 VI; wyjaśnienia oskarżonego M. C. - k. 1223 VII) Przy oskarżonym K. Z.

(1)zabezpieczono telefon komórkowy Motorola (...) nr (...) z kartą SIM o przypisanym nr abonenckim: 881 - 012 -

1. W wykazie kontaktów figurowały m.in.: 604 - 684 - 116 (‘J.” - należący do żony K. Z., ale też użytkowany przez K. Z.), 537 - 134 - 763 ( (...) - należący do oskarżonego G. P.), 666 - 562 - 472 ( (...) - należący do A. J. (...)) 694 - 687 395 ( (...) - należący do córki K. Z.) Trzy kolejne telefony znaleziono w lokalu, gdzie doszło do zatrzymania oskarżonych, jak ostatecznie ustalono, należały m.in. do oskarżonego G. P.:
2. telefon komórkowy Samsung GT - (...) z kartą sieci P.,
3. telefon komórkowy Samsung GT - (...) z kartą sieci P.,
4. telefon komórkowy N. (...) z kartą sieci P., (protokół przeszukania - k. 1050 - 1052 VI) Ad.
5. W telefonie Samsung GT - (...) nie ujawniono numeru abonenckiego . Wśród kontaktów były m.in.: 668 - 440 - 263 ( (...) – należący do T. Ł.

(1)), 881 – 012 – 954 ( (...) – należący do K. Z. (...)), 791 - 620 - 878 ( (...) - należący do żony oskarżonego G. P., B. P.

(1)), 604 - 684 - 116 ( (...) - należący do żony K. Z.), 793 - 702 - 657 ( (...) - należący do J. B.) , 794 - 668 - 879 ( (...) - należący do R. G.

(1)), 883 - 564 - 714 ( (...) - należący do R. G.

(1)), 604 -341 - 704 ( (...) - należący do G. G.), 697 - 469 - 174 ( (...) - należący do A. W.

(1)), 698 - 878 - 703 ( (...) - należący do G. G.), 792 - 947 - 059 ( (...) - należący do P. R.

(1)), 534 - 086 - 560 ( (...) - należący do W. G.

(1)), 508 - 448 - 443 ( (...) - należący do W. G.

(1)), 663 - 412 - 879 ( (...) - należący do M. S.

(1)), 695 - 196 - 528 ( (...) - należący do M. S.

(1)), 697 - 131 - 388 ( (...)” - należący do M. S.

(1)), 881 - 731 - 138 ( (...) - należący do M. B.

(1)(...)) 881 - 222 - 880 ( (...) - należący do P. K.

(1)(...)), 536 - 302 - 949 („ (...)” - należący do M. B.

(1)(...)), 609 - 843 - 204 ( (...) - należący do Z. A.

(1)), 666 - 562 - 472 ( (...) - należący do A. J.

(1)(...)), 690 - 544 - 652 („ (...)” - należący do A. J.

(1)(...)), 505 - 858 - 803 ( (...) - należący do T. Ł.

(1)), 790 - 834 - 841 ( (...) - należący do M. C.

(2)), 668 - 440 - 263 ( (...) - należący do żony T. Ł.

(1)). Powyższy telefon użytkowany był przez oskarżonego G. P.

(1). W telefonie Samsung GT - (...) nie ujawniono numeru abonenckiego. Wśród kontaktów nie było w ogóle żadnych osób, a samą kartę aktywowano z telefonem dopiero w dniu 6 grudnia 2012 r. o godz. 12.24.05. Telefon ten prawdopodobnie był użytkowany przez oskarżonego M. K.

(1). W telefonie N. (...) nie ujawniono numeru abonenckiego. Wśród kontaktów ujawniono m.in.: 508 - 344 - 066 ( (...) - należący do firmy, gdzie kupowano tekturowe pudełka, w które pakowano butelki z alkoholem), 792 – 947 - 059 („ok” – należący do P. R.

(1)(...)), 883 - 564 - 714 ( (...) - należący do R. G.

(1)), 508 - 448 - 443 ( (...) - należący do W. G.

(1)(...)), 791 - 620 - 878 ( (...) - należący do B. P.

(1), żona G. P.), 793 - 702 - 657 ( (...) - należący do J. B.) , 790 - 834 - 841 („iwas” - należący do M. C.

(2)) , 604 - 684 - 116 ( (...) - należący do żony K. Z.), 609 - 843 - 204 („Z. i” - należący do Z. B.

(1)z I.), 697 - 469 - 174 ( (...) - należący do A. W.

(1)), 796 - 783 - 932 ( (...) - należący do córki G. P.

(1)), 698 - 878 - 703 ( (...) - należący do G. G. (...)), 666 - 562 - 472 ( (...) - należący do A. J.

(1)(...)), 796 - 899 - 076 ( (...) - należący do P. G.

(1)(...)), 881 - 012 - 954 ( (...) - należący do K. Z.

(1)(...)), 884 - 362 - 061 ( Sm - należący do M. B.

(1)), 794 - 668 - 879 („ (...)” - należący do R. G.

(1)), W wykazie wiadomości SMS była też wiadomość od P. R.

(1)(z nr 789 - 085 - 850), w której podawał w dniu 15 lipca 2011 r. numer do G. G. (698 - 878 - 703), a także wiadomość od P. K.

(1)z nr 536 - 670 - 774. Powyższy telefon użytkowany był przez oskarżonego G. P.

(1). W telefonie znalezionym przy oskarżonym T. Ł.

(1)(N. (...)) nie ujawniono numeru abonenckiego. W liście kontaktów ujawniono m.in.: 533 - 078 - 575 („G. 5 „ - należący do G. P.

(1)), 517 - 219 - 373 ( (...) - należący do P. K.

(1)), 881 - 222 - 880 ( (...) - należący do P. K.

(1)(...)), 790 - 834 - 841 ( (...) - należący do M. C.

(2)), 536 - 967 - 422 („ (...) „ - należący do G. P.

(1)), 537 - 134 - 763 („ (...)” - należący do G. P.

(1)) 668 - 440 - 263 ( (...) - należący do żony T. Ł.

(1)) W wykazie SMS ujawniono SMS o treści: „T., potrzebuję kostkę na jutro. Będziesz miał? M.” i kolejny z tego samego numeru adresowany do posiadacza telefonu ( (...)), wyrażający nadzieję, że ten nie będzie miał problemów i z wulgarnym pytaniem czy ktoś ich zadenuncjował. Wśród wiadomości SMS były i inne, w których do posiadacza telefonu zwracano się per (...) lub (...), a także zamówienia na tytoń - raz 1kg i drugie 0,5 kg (oba z grudnia 2012) Ogólnie w w/w analizowanych telefonach dostrzeżono, że korespondują ze sobą numery telefonów, zawarte w spisach kontaktów oraz spisach połączeń, ujawnionych na poszczególnych kartach SIM oraz telefonach komórkowych, z wyłączeniem numerów serwisowych (sieciowych), ujawniając łącznie 48 powiązań między numerami (szczegóły w treści opinii) (opinia biegłego z zakresu informatyki - k. 1423 - 1493 VIII; ujawnione nagrania z kontroli operacyjnej (...), poglądowo uzupełnione załączonymi do akt stenogramami i analizami; notatka urzędowa - k. 1887 X) W dniu 6 grudnia 2012 r. dokonano także przeszukania w mieszkaniu oskarżonego G. P.

(1)przy ul. (...) w Ł. ujawniając 330 paczek papierosów (A., NZ B. i M. S.) poklejonych taśmą po 10 sztuk i z obcymi znakami akcyzy oraz 7 torebek tytoniu bez polskich znaków akcyzy. Do protokołu przeszukania oskarżony przyznał, że stanowi on jego własność. U oskarżonego zabezpieczono też 12.400 zł. (protokół przeszukania - k. 1068 - 1070 VI; protokół tymczasowego zajęcia mienia - k. 1071 - 1074 VI) W mieszkaniu B. P.

(1)(żony oskarżonego G. P.) na ul. (...) znaleziono dalsze papierosy bez polskich znaków akcyzy: 5 paczek A., 7 paczek NZ B., 1 paczka M., 1 paczka NZ G., które jednak należały do żony oskarżonego (protokół przeszukania - k. 1084 - 1086 VI) W samochodzie V. (...) nr rej. (...) należącym do oskarżonego G. P. znaleziono 500 sztuk etykiet o treści „spirytus” i 498 metalowych zakrętek na butelki koloru zielonego. Do protokołu przeszukania oświadczył, że stanowiły one jego własność (protokół przeszukania - k. 1079 - 1081 VI) Podczas przeszukania mieszkania T. Ł.

(1)znaleziono worek koloru niebieskiego z tworzywa sztucznego o wymiarach: h=100 cm, sz=60 cm, z zawartością krajanki, wypełniony w 1/3 (do 30 cm od podłoża), a także wagę elektroniczną (protokół przeszukania - k. 1109 - 1111 VIśl) W dniu 28 stycznia 2013 r. dokonano przeszukania należącego do oskarżonego M. K.

(1)garażu w S., ul. (...), ujawniając tam należące do oskarżonego ilości alkoholu, tytoniu i paczek papierosów w ilościach: 9 litrów spirytusu w pudełku, 18,5 kg tytoniu w 37 opakowaniach foliowych, 739 paczek papierosów różnych marek, bez polskich znaków akcyzy, o oznaczeniach wskazujących na pochodzenie z przemytu zza wschodniej granicy (m.in. marek: M., Fest) Pozyskane próbki alkoholu zawierały alkohol etylowy z niewielkimi ilościami alkoholu izopropylowego i alkoholu tert - butylowego o łącznym stężeniu 89 % objętości oraz obecność NN - dietobenzyloaminy i chlorków. Obecność w/w składników wskazuje, że płyn pochodził ze spirytusu nie przeznaczonego do celów spożywczych, z którego usunięto benzoesan denatonium poprzez dodanie podchlorynu sodu. (protokół przeszukania – k. 1336 – 1338 VIIśl; protokół z przeprowadzonego ważenia – k. 1367 VII śl. opinia kryminalistyczna - k. 1852 - 1854 X.; zeznania świadka I. G. - k. 1340 v. - (...)) W dniu 16 lipca 2013 r. zatrzymano oskarżonego P. G.

(1)(protokół zatrzymania osoby - k. 1993 X.) W zabezpieczonym podczas przeszukania telefonie H. o nr 516 - 674 - 036 nie ujawniono podejrzanych kontaktów (protokół przeszukania - k. 1984 - 1985 X; protokół oględzin - k. 1986 - 1989 X.) Także w dniu 16 lipca 2013 r. zatrzymano oskarżonego R. G.

(1)(protokół zatrzymania osoby - k. 2006 XIśl) U oskarżonego R. G.

(1)znaleziono 3 telefony komórkowe: LG w pokoju w szafce przy łóżku, telefon B. B550 w spodniach i telefon N.. W telefonie N. ujawniono m.in.: 516 - 674 - 036 ( (...) - ostatni z telefonów należących do oskarżonego P. G.) 531 - 959 - 572 ( (...) - należący do oskarżonego M. B.) 533 - 145 - 862 ( (...) - należący do oskarżonego M. B.) 731 - 126 - 854 ( (...) - należący do oskarżonego M. B.) W telefonie LG ujawniono m.in. kontakt: (...) - 531 - 959 - 572 (należący do M. B.

(1)) Telefonu B. początkowo nie udało się uruchomić. Ostatecznie ujawniono w nim w numerach wychodzących jego numer (601 – 857 – 592), a wśród kontaktów m.in.: 791 – 620 – 878 („B. grzes” – telefon należący do B. P.

(1), żony oskarżonego G. P.), 530 – 901 – 055 („M. grze” – telefon należący do oskarżonego M. C.), 790 – 834 – 841 („M. grze” - drugi telefon należący do oskarżonego M. C. 792 – 947 – 059 ( (...) – należący do P. R.

(1)”Oko”), 884 - 345 – 103 ( (...) – należący do P. R.

(1)(...)), 536 – 302 – 949 ( (...) – należący do oskarżonego M. B.), 531 – 959 – 572 ( (...) – należący do oskarżonego M. B.) (protokół przeszukania - k. 2007 - 2009 XI śl; protokół oględzin - k. 2016 - 2017 XIśl, k. 2018 - 2019 XIśl, k. 2021 - 2024 XIśl) Również w dniu 16 lipca 2013 r. dokonano zatrzymania S. U.

(1). Podczas przeszukań dokonanych w jego mieszkaniu nie znaleziono podejrzanych przedmiotów (protokół zatrzymania - k. 2046 XIśl, protokół przeszukania - k. 2036 - 2037 XIśl) W tym samym dniu zatrzymano ponadto Z. A.

(1), dokonując przeszukania należącej do niego posesji przy ul. (...). W garażu ujawniono 106 litrowych butelek z zawartością alkoholu bez polskich znaków akcyzy (1 luzem, 80 zapakowanych w 4 pudełka po 20 butelek, 25 zapakowanych w jedno pudełko z 25 butelkami) oraz krajankę tytoniową w ilości 18 kg w dwóch workach jutowych (protokół przeszukania - k. 2060 - 2063 XI śl) Głównym składnikiem w zabezpieczonych płynach był alkohol etylowy w stężeniu 90 – 92 %. Dodatkowo w płynach występował alkohol izopropylowy, tert – butylowy, N, N0 dietylobenzyloamina, jony chlorkowe, sodowe, chloranowe oraz związek chemiczny o własnościach utleniających. Obecność tych substancji w badanym płynie oraz procentowa zawartość etanolu świadczy o tym, że przedłożony do badań alkohol to spirytus przemysłowy przeznaczony do celów technicznych z którego usunięto skażalnik (bitreks – benzoesan denatonium) (ekspertyza kryminalistyczna – k. 2307 – 2309 XIIśl) W dniu 16 lipca 2013 r. zatrzymano też oskarżonego P. R.

(1). Przy oskarżonym ujawniono telefon komórkowy S. (...). Jedyny kontakt, który mógł być związany z grupą to 602 - 468 - 345 (Broda K.). Natomiast zarówno w mieszkaniu jak i samochodzie oskarżonego nie znaleziono żadnych podejrzanych przedmiotów (protokół zatrzymania – k. 2108 XIśl; protokół zatrzymania – k. 2109 – 2111 XIśl ; protokół przeszukania – k. 2080 – 2091 XIśl, k. 2094 – 2095, k. 2098 - 2106 XIśl) W dniu 30 lipca 2013 r. zatrzymano oskarżoną A. W.

(1). Zabezpieczono u niej aktualnie posiadany w tym momencie telefon komórkowy N. o nr 794-500-123, na którym nie ujawniono już jednak żadnych podejrzanych kontaktów (protokół zatrzymania – k 2171 XIśl ; protokół przeszukania – k. 2168 – 2170 XIśl; protokół oględzin – k. 2213 – 2217 XIIśl) W dniu 31 lipca 2013 r. dokonano zatrzymania Z. B.

(1). Przy zatrzymaniu podał, że pracuje na kolei jako konduktor. W miejscu zamieszkania oskarżonego niczego nie znaleziono (protokół zatrzymania – k. 2225 XIIśl; protokół przeszukania – k. 2226 – 2227 XIIśl) W dniu 25 marca 2014 r. dokonano zatrzymania M. K.

(2)i R. K.

(1). W mieszkaniu M. K.

(2)i R. K.

(1)na ul. (...) w Ł. nie znaleziono już niczego podejrzanego. Oskarżeni w owym czasie podawali jako miejsce swojego zamieszkania: Z., ul. (...) (protokół zatrzymania – k. 2428 XIIIśl, k. 2444 XIIIśl ; protokół przeszukania – k. 2441 – 2442 XIIIśl ; protokół przesłuchania – k. 2449 XIIIśl - dane ujawnione na k. 3645 V) Przy oskarżonym R. K.

(1)ujawniono telefon komórkowy Samsung GT- (...) o numerze abonenckim: 507 – 866 – 742. W wykazie kontaktów znaleziono m.in.: 791 – 620 – 878 ( (...) – telefon należący do B. P.

(1), żony oskarżonego G. P.), 666 – 562 – 472 ( (...) – należący do A. J.

(1)), 666 – 562 – 472 ( (...) – należący do A. J.

(1)), 662 – 240 – 815 („ (...)” – należący do A. J.

(1)), 504 – 649 – 013 (T.” – należący do A. J.

(1)), (protokół oględzin – k. 2487 – 2488 XIIIśl) W dniu 25 marca 2014 r. dokonano przeszukania w miejscu zamieszkania W. G.

(1)na ul. (...) w Ł.. Ujawniono tam telefon komórkowy N. o numerze (...) z kartą SIM sieci (...), a ponadto w spiżarni 2 słoiki o pojemności 5 litrów każdy, 1 słoik z 3 litrami i 1 słoik o pojemności 1,7 litra wypełnione spirytusem. (protokół przeszukania – k. 2474 – 2477 XIIIśl) W zabezpieczonym telefonie znajdował się m.in. kontakt (...) - 508 - 448 - 443 (numer figurujący u innych jako (...) itp.) (protokół oględzin – k. 2478 – 2479 XIIIśl) W garażu znajdującym się w posesji na ul. (...) ujawniono za to rozlewnię alkoholu i zabezpieczono m.in. 870 butelek 1 l wypełnionych alkoholem etylowego bez polskich znaków akcyzy. Znajdowało się tam również 830 butelek plastikowych w pakietach z folii, (...) żółtych kapsli i 6 butelek wypełnionych spirytusem (protokół oględzin – k. 2481 – 2483 XIIIśl) Ujawniony wówczas alkohol to alkohol etylowy o stężeniu 92 – 94 %. Dodatkowo w płynie występuje alkohol izopropylowy, glikol propylenowy oraz śladowe ilości bitreksu. Obecność tych substancji w badanym płynie oraz procentowa zawartość etanolu świadczy o tym, że przedłożony do badań alkohol to spirytus przemysłowy przeznaczony do celów technicznych, z którego najprawdopodobniej usuwano skażalnik (bitreks – benzoesan donatonium) za pomocą węgla aktywnego lub innego absorbenta (ekspertyza kryminalistyczna – k. 2667 – 2671 XIVśl; k. 2773 – 2777 XIVśl) W dniu 1 kwietnia 2014 r. zatrzymano P. K.

(1). W jego mieszkaniu nie znaleziono niczego podejrzanego (protokół zatrzymania – k. 2490 XIIIśl ; protokół przeszukania – k. 2492 – 2493 XIIIśl) W tym samym dniu 1 kwietnia 2014 r. dokonano zatrzymania M. B.

(1). W jego miejscu zamieszkania nie znaleziono niczego podejrzanego, zabezpieczając jedynie dokumentację księgową firmy (...) (protokół zatrzymania – k. 2593 XIIIśl ; protokół przeszukania – k. 2505 – 2506 XIIIśl, (...)) W dniu 1 kwietnia 2014 r. dokonano przeszukania w miejscu zamieszkania G. G. na ul. (...) – gdzie jednak niczego nie znaleziono (protokół przeszukania – k. 2551 – 2552 XIIIśl) W toku postępowania sądowego przeprowadzono dowód z porównawczej analizy fonoskopijnej biegłego J. G. celem ustalenia, czy z poszczególnych numerów telefonów w odniesieniu do wybranych oskarżonych (posługujących się większą liczbą numerów) korzystała jedna i ta sama osoba. W rezultacie na bazie wybranych rozmów biegły sporządził szereg opinii pisemnych, a następnie przedstawił opinię ustną. W rezultacie zidentyfikował jako tego samego rozmówcę użytkowników danych, łączonych z poszczególnymi oskarżonymi aparatów – w odniesieniu do tych numerów, które były przywoływane dla każdego z oskarżonych w sporządzonych analizach do podsłuchów z kontroli operacyjnej. Przykładowo, co do G. P. - potwierdził, że ta sama osoba korzystała z aparatów: 796 – 195 – 318, 537 – 134 – 763, 796 – 718 – 729, 792 – 084 – 210, 791 – 539 – 247, 531 – 165 – 863, 791 – 620 – 878, 795 – 854 – 569, 794 – 732 - 557; co do K. Z.

(1)– potwierdził, że ta sama osoba korzystała z aparatów: 692 – 089 – 675 , 604 – 684 – 116, 517 – 219 – 373, 881 - 012 – 954, 668 – 060 – 312 itd. Wykluczył tylko, by Z. B. posługiwał się numerem (...). (szczegóły w treści opinii) (szczegóły w poszczególnych opiniach dotyczących każdego z oskarżonych) (opinie pisemne biegłego J. G. – k. 5280 - 5307 XIII, (...), 5400 – 5420 XIV, (...); opinia ustna biegłego J. G. – k. 5620 – 5625 XV) Wnioski biegłego J. G. potwierdziła w 100% w zakresie zleconych jej numerów kojarzonych ze Z. B.

(1), M. S.

(1)i G. P.

(1)biegła A. M.. Co więcej, losowo wytypowała też takie sytuacje, gdy z posiadaczami telefonów przypisywanych Z. B.

(1)(określanym w analizowanych rozmowach nawet niekiedy jako (...)) i przypisywanych M. S.

(1)(określanemu w niektórych rozmowach jako (...)) kontaktował się mężczyzna ustalony jako użytkownik telefonów przypisywanych G. P. (określany zresztą w analizowanych przez biegłą rozmowach jako (...)) (szczegóły w treści opinii) (opinia pisemna biegłej A. M. – k. 5707 – 5765 XV; k. 5818 - 5823 XVI) Wyrokiem Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 13 czerwca 2016 r. prawomocnie skazano członków grupy J. N.

(1)– w wyłączonym „wątku (...)” (odpis wyroku z uzasadnieniem – k. 4813 – 4829 XI; k. 5034 – 5059 XII) Wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 10 listopada 2015 r. prawomocnie skazano P. K.

(1)i G. G. za czyny objęte niniejszym aktem oskarżenia (odpis wyroku - k. 3944 - 3946 VI) Oskarżony G. P.

(1)ma 63 lata. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k. 901 - 902, 1161, k. 3669 akt sprawy (dane osobowe - k. 901 - 902, 1161, k. 3669 V;) Oskarżony G. P.

(1)ma bogatą przeszłość kryminalną. Był 8 razy skazany, w tym za oszustwa, przestępstwa karnoskarbowe, związane z nielegalnym odkażaniem alkoholu W 2010 r. został skazany na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat za czyny z art. 178a §1 k.k. i art. 229 §3 k.k. (szczegóły w treści karty karnej oraz odpisach wyroków) (karta karna - k. 5918 - 5920 XVI; dotyczące oskarżonego odpisy wyroków i akta załączone do akt sprawy; odpis wyroku - k. 4317 VIII) Oskarżony K. Z.

(1)ma 55 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo m.in. na k.3640 V akt sprawy (dane osobowe - k.3640 V) Oskarżony był pięciokrotnie karany w latach 2010 - 2013 r. za przestępstwa karne i karnoskarbowe związane z odkażaniem alkoholu i nielegalnym wyrobem napojów spirytusowych, w tym dwukrotnie na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem (szczegóły w treści karty karnej oraz w odpisach wyroków i właściwych aktach spraw, załączonych do niniejszej sprawy) (karta karna - k. 5879 - 5881 XVI; dotyczące oskarżonego odpisy wyroków i akta załączone do akt sprawy) Od 24 listopada 2014 r. ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności, wymagający pracy w warunkach chronionych (orzeczenie - k. 5827 XVI, k. 5828 XVI; k. 6018 XVII) Biegli nie stwierdzili ograniczeń poczytalności ale ograniczoną zdolność do udziału w czynnościach procesowych (szczegóły w treści opinii) (opinia sądowo - psychiatryczna - k. 3869 VI) Oskarżony T. Ł.

(1)ma 47 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k.3641 V akt sprawy. Oskarżony był trzykrotnie skazany, w tym za czyn z art.

(1)ma 51 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k.3641 V akt sprawy. Był czterokrotnie karany, w tym 2 razy za przestępstwa karnoskarbowe z art. 65 §3 k.k.s. W 2010 r. i 2011 r. uprawomocniły się 2 wyroki za czyny z art. 177 §1 k.k., gdzie orzeczono wobec niego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na odpowiednio 2 i 3 lata próby (szczegóły w treści karty karnej) (dane osobowe - k.3641 V; karta karna - k. 5904 - 5906 XVI) Oskarżony Z. A.

(1)ma 63 lata. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k.3641 V akt sprawy. Nie był dotąd karany. Wyrok z 1 lutego 2013 r. w sprawie IV K 897/12 uległ zatarciu (dane osobowe - k.3641 V; karta karna - k. 5864 XVI; odpis wyroku - k. 5973 XVII) Oskarżony M. B.

(1)ma 38 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k.3641 V akt sprawy. Był raz karany w 2017 r. za czyn z art. 292 §1 k.k. na grzywnę (dane osobowe - k.3641 V; karta karna - k. 5902 - 5903 XVI) Oskarżony Z. B.

(1)ma 58 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k.3641 - 3642 V akt sprawy. Nie był wcześniej karany (dane osobowe - k. 3641 - 3642 V; karta karna - k. 5910 XVI) Biegli nie stwierdzili ograniczeń poczytalności ani zdolności do udziału w czynnościach procesowych (szczegóły w treści opinii) (opinia sądowo - psychiatryczna - k. 3866 VI) Oskarżony W. G.

(1)ma 54 lata. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k. 3642 V akt sprawy. Nie był dotąd karany (dane osobowe - k. 3642 V; karta karna - k. 5867 XVI) Oskarżony P. K.

(1)ma 39 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k. 3642 - 3643 V akt sprawy (dane osobowe - k. 3642 - 3643 V) Oskarżony M. Ł.

(1)ma 41 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k. 3643 V akt sprawy. Nie był dotąd karany (dane osobowe - k. 3643 V; karta karna - k. 5868 XVI) Oskarżony P. G.

(1)ma 41 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k. 3643 V akt sprawy. Był wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa karnoskarbowe oraz na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania (m.in. wyrokiem z 29 listopada 2011 r. (prawomocny od dnia 7 grudnia 2011 r.) w sprawie IV Ks 58/11 oskarżony został skazany za czyn z art.

(1)ma 60 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k. 3643 V akt sprawy. Był raz skazany w 2013 r. za czyn z art.

(1)ma 58 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k. 3643 - 3644 V akt sprawy. Nie był dotąd karany. (dane osobowe - k. 3643 - 3644 V; karta karna - k. 5865 XVI) Biegli nie stwierdzili ograniczeń poczytalności ani zdolności do udziału w czynnościach procesowych (szczegóły w treści opinii) (opinia sądowo - psychiatryczna - k. 3785 - 3787 VI) Oskarżony M. S.

(1)ma 39 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k. 3644 V akt sprawy. Ma bogatą przeszłość kryminalną. Był 7 razy karany, w tym 4 razy za łącznie 7 przestępstw karnoskarbowych i związanych z nielegalnym wyrobem alkoholu oraz raz za czyn z art. 258 §1 k.k. (zorganizowana grupa związana z popełnianiem przestępstwa karnoskarbowych). W 2010 r. został prawomocnie skazany za czyn z art. 178a §1 k.k.s. na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, a w 2011 r. - też na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lata (szczegóły w karcie karnej). Wśród skazań był m.in. wyrok z dnia 21 lutego 2013 r. w sprawie II K 5/13 SR w Zduńskiej Woli za nielegalne produkowanie wyrobów akcyzowych w dniu 11 września 2012 r. w m. S., wspólnie m.in. z bratem Ł. S. i matką I. S. (dane osobowe - k. 3644 V; karta karna - k. 5911 - 5915 XVI; odpis wyroku - k. 3755 - 3756 V) Oskarżony S. U.

(1)ma 70 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k. 3644 V akt sprawy. Nie był dotąd karany (dane osobowe - k. 3644 V; karta karna - k. 5863 XVI) Oskarżona A. W.

(1)ma 39 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k. 3644 V akt sprawy. Nie była dotąd karana (dane osobowe - k. 3644 V; karta karna - k. 5866 XVI) Biegli nie stwierdzili ograniczeń poczytalności ani zdolności do udziału w czynnościach procesowych (szczegóły w treści opinii) (opinia sądowo - psychiatryczna - k. 3867 VI) Oskarżony M. C.

(2)ma 41 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k. 901 - 902, 1161, k. 3668 akt sprawy. Oskarżony był 5 razy karany, w tym za przestępstwa karnoskarbowe i związane z nielegalną produkcją spirytusu (szczegóły w karcie karnej, odnoszących się do oskarżonego odpisach wyroków i załączonych aktach) (dane osobowe - k. 901 - 902, 1161, k. 3668 V ; karta karna - k. 5874 - 5876 XVI; dotyczące oskarżonego odpisy wyroków i akta załączone do akt sprawy) Oskarżony R. K.

(1)ma 45 lat. Posiada dane osobowe, sytuację rodzinną i zawodową, dochody i sytuację materialną, opisane szczegółowo na k. 901 - 902, 1161 akt sprawy. Oskarżony był raz karany w grudniu 2011 r. za czyn z art. 65 §2 k.k.s. na karę grzywny (dane osobowe - k. 901 - 902, 1161) Oskarżony K. Z.

(1)generalnie nie przyznawał się do winy, odmawiając składania wyjaśnień. Jedynie w załączonych wyjaśnieniach ze spraw karnoskarbowych przyznawał się do jednodniowych udziałów w procederze oczyszczania alkoholu i m.in. częściowo wskazywał wtedy osoby, które z nim w danym momencie zatrzymano. Marginalizował przy tym rolę G. P. w procederze. Na posiedzeniu aresztowym z kolei przyznał się „częściowo” ale kwestionując ilość. Konfrontowany z wyjaśnieniami składanymi do innych spraw, ogólnie marginalizował swój udział i negował udział G. P. (szczegóły w protokołach) (szczegóły: k. 3646 - 3647 V i powołane tam karty, k. 6045 - 6046 XVII i powołane tam karty). Oskarżony T. Ł.

(1)generalnie nie przyznawał się do winy, odmawiając składania wyjaśnień. Jedynie w załączonych wyjaśnieniach ze spraw karnoskarbowych przyznawał się do udziału w procederze oczyszczania alkoholu na ul. (...) i m.in. częściowo wskazywał wtedy osoby, które z nim w danym momencie zatrzymano. Rolę G. P. ograniczał wtedy do odbioru alkoholu. Gdy jednak opisywał ją w śledztwie niniejszej sprawy, wskazywał już na znacznie szerszy udział G. P. w działalności tej oczyszczalni, a także na to, że w 2011 r. kupował od G. P. spirytus w małych ilościach (może 1000 l), które odsprzedawał nieżyjącej już T. K. (zmarłej na raka), zaprzeczając jednak temu aby po zatrzymaniu na ul. (...) w 2010 r. brał dalej udział w procederze oczyszczania alkoholu (k. 1130 VI śl.). W ostatnim przesłuchaniu w śledztwie w pełni przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, z których to wyjaśnień też się wycofał na rozprawie, twierdząc, że taka była jego linia obrony. Ogólnie na rozprawie uważał, że został już skazany za czyny objęte niniejszym aktem oskarżenia (szczegóły: k. 3647 V i powołane tam karty; wyjaśnienia w dotyczących oskarżonego aktach sprawy IV K 602/12) Oskarżony M. K.

(1)w śledztwie przyznał się do udziału w dwóch zorganizowanych grupach przestępczych (J. N.

(1)– „ (...)” oraz oskarżonego G. P.), obrotu tytoniem w ramach grupy J. N., obrotu alkoholem (w ramach grupy G. P.). Nie przyznał się tylko do czynu z punktu IV – tj. do nabycia 565 kg tytoniu bez polskich znaków akcyzy. Kwestionował jedynie ilości objęte zarzutami (k. 1536 VIII śl.). Negował aby znaleziony na ul. (...) w dniu 6 grudnia 2012 r. telefon Samsung GT – (...) miałby należeć do niego (k. 2336 XII śl.). Przy trzecim przesłuchaniu w śledztwie przyznawał się już tylko posiadania w dniu 28 stycznia 2013 r. znalezionych przy przeszukaniu papierosów, tytoniu i alkoholu. Przed Sądem odmówił składania wyjaśnień, negując by przyznawał się do czegoś więcej niż to co znaleziono u niego na posesji (szczegóły: k. 3647 – 3648 V i powołane tam karty) Oskarżony Z. A.

(1)przyznał się tylko do posiadania znalezionego u niego tytoniu i spirytusu. W pozostałym zakresie nie przyznał się do winy w śledztwie i przed sądem, odmawiając składania wyjaśnień (szczegóły: k. 3648 V i powołane tam karty) Oskarżony M. B.

(1)nie przyznał się do winy w śledztwie i przed sądem, odmawiając składania wyjaśnień. W śledztwie potwierdził jednak, że jako pełnomocnik żony w latach 2011 – 2012 r. sprzedawał skażony spirytus G. P.

(1), który ten sam odbierał albo mu go zawożono tudzież kierowca G. P. sam odbierał skażony spirytus z N. C.. Twierdził, że tylko słyszał, że G. P. odsprzedawał ten spirytus dalej (szczegóły: k. 3648 – 3649 V i powołane tam karty). Oskarżony Z. B.

(1)nie przyznał się do winy zarówno w śledztwie jak i przed sądem, odmawiając składania wyjaśnień (k. 2243 XII śl, k. 3649 XIII) Oskarżony M. Ł.

(1)nie przyznał się do winy zarówno w śledztwie jak i przed sądem. Przyznał się w śledztwie tylko do tego, że na przełomie 2010 i 2011 r. pracował przy oczyszczaniu spirytusu wraz z T. Ł.

(1), który mu płacił. Pracowali tam 2 – 3 razy w tygodniu. Po ujawnieniu działalności przez funkcjonariuszy UC zaprzestał tam pracy. Przed Sądem początkowo twierdził, że pracował w 2010 r. i 2011 r. w D. przy wykończeniach z kolegą A. M.

(2)(b.d.b.) przy czym nie mieszkał tam na stałe. Nie wykluczał, że w oczyszczalni pracował tydzień - dwa (szczegóły: k. 3651 V i powołane tam karty; wyjaśnienia z akt IV K 602/12). Oskarżony P. G.

(1)jedynie w bardzo ograniczonym zakresie przyznawał się do winy w śledztwie. Przed sądem nie przyznał się do winy i odmówił składania wyjaśnień. W śledztwie przyznał się jeszcze do tego, że w okresie objętym zarzutem z 3 razy przewoził spirytus, jeżdżąc wtedy za Ł. i dostając za każdy kurs po 200 zł. Zaproponowali mu to poznani w fabryce spirytusu na ul. (...). Potwierdził, że zna G. P.

(1), został z nim zatrzymany właśnie w związku z oczyszczalnią na ul. (...). Nie przyznawał się natomiast do przewozu i handlu tytoniem. Przed Sądem częściowo wycofał się z tych twierdzeń (szczegóły: k. 3652 V i powołane tam karty; wyjaśnienia ze sprawy III K 830/12) Oskarżony R. G.

(1)nie przyznał się do winy zarówno w śledztwie jak i przed sądem, odmawiając każdorazowo składania wyjaśnień. Co do swojego udziału w oczyszczalni na ul. (...), nie przyznawał się w sprawie III K 830/12, twierdząc, że tylko przyjechał na polecenie mężczyzny o imieniu E. z dwoma kupionymi mauzerami skażonego alkoholu, co robił na prośbę syna (ale miał nie wiedzieć czym się zajmuje i myślał – raz, że ma firmę, która zajmuje się sprzedażą opakowań, a raz – że chodziło o alkohol do produkcji spryskiwaczy), przy czym z P. był tam umówiony na dostawę kamienia do utwardzenia dojazdu, bo syn mu o tym mówił (k. 2029 XIśl, k. 3652 V; wyjaśnienia ze sprawy III K 830/12) Oskarżony P. R.

(1)nie przyznał się do winy zarówno w śledztwie jak i przed sądem, odmawiając każdorazowo składania wyjaśnień ( k. 2134 XIśl, k. 3653 V) Oskarżony M. S.

(1)nie przyznał się do winy zarówno w śledztwie jak i przed sądem, odmawiając każdorazowo składania wyjaśnień ( k. 2257 XIIśl, k. 3653 V) Oskarżony S. U.

(1)nie przyznał się do winy zarówno w śledztwie jak i przed sądem, przy czym w śledztwie przyznał się do tego, że zdarzyło się na targu, że kupił od nieznanych osób na własne potrzeby spirytus ale nigdy nim nie handlował. Przed Sądem nie przyznał się do winy i odmówił złożenia wyjaśnień (k. 2051 XIśl, k. 3653 V) Oskarżona A. W.

(1)nie przyznała się do winy zarówno w śledztwie jak i przed Sądem, każdorazowo odmawiając składania wyjaśnień (k. 2178 XIśl, k. 3653 V) Oskarżony W. G.

(1)nie przyznał się do winy zarówno w śledztwie jak i przed Sądem, każdorazowo odmawiając składania wyjaśnień (k. 2461 XIIIśl, k. 3653 V) Oskarżony M. C.

(2)w niniejszej sprawie, zarówno w śledztwie jak i przed Sądem, przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, składając wyjaśnienia, z których wynikała znana mu działalność grupy jak i osoby w niej uczestniczące. Opisał m.in. strukturę, sposób działalności, kontakty w telefonie, terminologię itp. Opisywał kierowniczą i organizatorską rolę G. P.. Na rozprawie częściowo rozpoznał kontrahentów grupy, ale np. nie rozpoznał wśród nich S. U.. Wyjaśniał m.in.. że alkohol skażony kupował po 1000 litrów, dostarczał tylko odkażony w butelkach po 1 i 5 litrów. Opisywał też swój udział we wcześniejszym odkażaniu, przy czym w zakresie ul. (...) wskazywał w sprawie III K 830/12, że propozycję zatrudnienia dostał od G. P. i to on przywiózł go na miejsce, przy czym na koniec przyznawał się tam do udziału w odkażaniu. Później wskazywał, że dla niego grupa ograniczona była tylko do niego, K. Z., P. K. i G. P. i twierdził, że nie wie po co kontaktowali się z nim P. G. i R. G.. Z kolei w wypadku oczyszczalni na ul. (...) to raz się nie przyznawał (VI K 1298/12), a w kolejnym postępowaniu – ostatecznie już tak (VI K 1670/12). (szczegóły: np. k. 1139 VI śl, k. 3669 - 3673, 3676 V; k. 4351 VIII; wyjaśnienia ze spraw III K 830/12; VI K 1448/12, VI K 1298/12, VI K 1670/12) Oskarżony G. P.

(1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu zarówno w śledztwie jak i przed Sądem, generalnie sugerując, że to M. C.

(2)przerzuca większość winy na niego, umniejszając swoją. Na rozprawie rozpoznał jako swoich znajomych część kontrahentów grupy. Zaprzeczył aby znał S. K.

(1). Twierdził, że M. K.

(2)znał bo kupował w jej komisie samochód. Nie był w stanie wyjaśnić skąd mógł ją i jej męża znać M. C.

(2). Sugerował, że tylko pośredniczył w obrocie skażonym alkoholem, a M. C.

(2)zostawiał mu go w tzw. komis. W odniesieniu do wcześniejszych wyjaśnień z innych swoich spraw to ogólnie je potwierdzał ale np. minimalizował swoją obecność. W większości przypadków w zakończonych wcześniej sprawach negował jednak swój udział w procederze, tudzież marginalizował go tylko do incydentalnej dostawy czy dostaw (szczegóły: k. 3673 - 3676 V i powołane tam karty; k. 6046 - 6047 XVII i powołane tam karty; wyjaśnienia ze spraw: VI K 602/12, VI K 768/12, III K 830/12, II Ks 83/10) Oskarżony R. K.

(1)w śledztwie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Po ich ujawnieniu, przed Sądem złożył tylko w późniejszym terminie krótkie wyjaśnienia, z których wynikało, że w 2012 r. był zagranicą, ale w okresie gdy nie miał kontraktów, przebywał w Ł. (k. 2449 - 2452 XIV; k. 3858 v. VI) Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie dowodów podanych w części uzasadnienia zawierającej ustalenia faktyczne. Za w pełni przekonujące Sąd uznał kolejne ekspertyzy kryminalistyczne, wskazujące na skład zabezpieczonych próbek alkoholu. Nie było zastrzeżeń do metodologii badań. Ogólnie wskazywały one, że stężenie alkoholu etylowego w ciągu działania grupy ulegało pewnym wahaniom (średnio wynosiło ponad 90 % ale zdarzyła się też próbka z 88 %. Oskarżony M. C. podawał nawet, że odkażany spirytus miał mieć aż 96 % (w okresie gdy go rozwoził). Z rozstrzygnięciem wątpliwości na korzyść oskarżonych na podstawie art. 5 §2 k.p.k. uprawnionym jest pogląd, że, bardzo ostrożnie to licząc, uzyskiwane stężenie po procesie odkażania nie było ono nigdy niższe średnio niż 88 %. W materiałach są informacje, że jednak dbano o to aby produkt nie miał za mało procentów bo straci się nabywców. Wyjątkiem był alkohol znaleziony u Z. A.

(1)- bo treść opinii w odniesieniu do tej próbki wskazywała jasno, że ów alkohol był o stężeniu co najmniej 90 %. Chodziło zaś w tym wypadku o alkohol akurat ujawniony a nie o ustalanie retrospektywne ile miał alkohol produkowany wcześniej w szerszym przedziale czasowym na podstawie aktualnie znalezionych próbek. Biorąc pod uwagę, że prokurator wyliczał akcyzę u wszystkich oskarżonych dla spirytusu o stężeniu 91 %, obniżenie tej wartości było korzystne dla oskarżonych bo prowadziło w ślad za tym do modyfikacji uszczupleń podatkowych, niezależnie od ewentualnych zmian ilościowych. Równie wiarygodne były też inne opinie – np. z zakresu informatyki, badające zawartość poszczególnych telefonów. Także w tym wypadku nie było żadnych zastrzeżeń do wiedzy czy bezstronności biegłego. Kluczowymi dowodami w sprawie były zwłaszcza korespondujące ze sobą wyjaśnienia oskarżonego M. C. i zapisy podsłuchów z kontroli operacyjnej, uzupełniane o fragmenty wyjaśnień niektórych osób zaangażowanych w cały proceder (np. S. K., P. K., G. G.), w tym składane w innych sprawach już prawomocnie zakończonych. Sąd uwzględnił również opinie biegłych, opinie kryminalistyczne i wyniki przeszukań i oględzin. Depozycje M. C. znajdowały potwierdzenie także w wyjaśnieniach oskarżonego T. Ł., złożonych w śledztwie, w których w pewnym momencie w całości przyznał się do winy. Nie miał tu bowiem powodu kłamać. Częściowo wspierały je nawet depozycje samego G. P. – gdyż ten nie negował znajomości z niektórymi ustalonymi osobami (np. Z. B., M. K. czy R. K.), a jednocześnie nie był logicznie wytłumaczyć dla swojej wersji skąd M. C. znałby np. R. i M. K.

(2). Tymczasem ten miał przecież do nich - i nie tylko do nich - numery telefonów, wiedział gdzie mieszkają (np. co do K. - że na ul. (...)). Wreszcie, potwierdzali je przecież też G. G. i P. K., co do zasady przyznając się do winy i dobrowolnie poddając karze - aczkolwiek nieprawdziwie negując przy okazji (dla zminimalizowania własnej odpowiedzialności i pewnie z solidarności z innymi członkami grupy) np. cel i rodzaj kupowanego alkoholu, ilości, obecność G. P. itp. Charakterystyczne były takie fragment jak np. wyjaśnienia G. G. ze śledztwa (k. 2540 XIII), gdzie wskazywał, że kupił alkohol celem dalszej odsprzedaży od „M. lub P.”. Później starał się z tego nieprzekonująco wycofywać, zresztą także z tego po co kupował i sprzedawał (z pewnością nie na spryskiwacze- bazując już tylko na zasadach doświadczenia życiowego). Faktycznie jednak wskazywało to jasno, że dostaw dokonywali i jeden i drugi (świadek już nie pamiętał który), co potwierdzało zarówno relację M. C. jak i udział G. P. w całym procederze. Potwierdzały też pośrednio twierdzenia M. C. te fragmenty, w których w innych postępowaniach niektórzy przesłuchiwani podejrzani i oskarżeni jednak przyznawali się do winy i opisywali udział osób z obecnej grupy. Pomówienia oskarżonego M. C. znajdowały przy tym potwierdzenie także w zawartości zabezpieczonych telefonów - bo porównanie poszczególnych telefonów zabezpieczanych w toku sprawy (i w innych już prawomocnie zakończonych) wskazywało na powtarzanie się tych samych kontaktów, co najwyżej pod różnymi numerami telefonów. Na bazie tych wykazów kontaktów i wykazów rozmów wyraźnie było widać związki między poszczególnymi członkami grupy. Wreszcie, oskarżony wydatnie je wspierał w trakcie eksperymentu z dnia 28 stycznia 2013 r. podając istotne szczegóły miejsc opisywanych przez niego w wyjaśnieniach i rozpoznając je podczas owego eksperymentu. Potwierdzały się np. miejsca gdzie kupował alkohol skażony, miejsce zamieszania rodziców P. R., adres M. i R. K.

(1)itp., dające się logicznie uzasadnić tylko tym, że faktycznie towar był tam dostarczany przez oskarżonego. Zarazem, wzajemnie ze sobą oraz z zapisami z kontroli operacyjnych korespondowały wyjaśnienia składane przez wówczas zatrzymywanych – przy oczyszczaniu tudzież w miejscu oczyszczania. Ogólnie członków grupy we wcześniejszych postępowaniach cechowała chęć uniknięcia odpowiedzialności tudzież zatajania roli G. P.. Widać to było nawet na ujawnionych zapisach z kontroli operacyjnej gdzie zdarzają się nawiązania do toczących się równolegle (obecnie już zakończonych prawomocnie) spraw karnych i karnoskarbowych, związanych z działalnością grupy. Pojawiają się wówczas wyraźne informacje o uzgadnianiu wzajemnych relacji czy chęci ukrywania rzeczywistej roli G. P.. Przykładowo dostrzec należy relację P K. z 45 – 47 VI K 1448/12 i porównać ją z późniejszym jego przyznawaniem się już do winy. Zwracała tu uwagę np. nieumiejętność logicznego wytłumaczenia przez P. K. kto w ogóle zainstalować całą aparaturę na posesji, którą sam wtedy wynajął. W efekcie Sąd dawał im wiarę w tych wypadkach, gdy przedstawiali daną działalność najdłużej i z największą rolą G. P. Najbardziej wiarygodne z tego okresu osobnych postępowań dotyczących poszczególnych rozbitych oczyszczalni były te depozycje, które opisywały najdłużej i najbardziej szeroko daną działalność i nie zatajały roli oskarżonego G. P.. Grupa wyraźnie starała się nie mieszać do toczących się spraw w/w oskarżonego – być może z racji jego uprzedniej karalności i obawy przed nazbyt surowym jego ukaraniem, gdyby rola oskarżonego się ostatecznie wyjaśniła, a możliwie, że z chęci zatajania w owym czasie nazbyt zorganizowanej działalności całej grupy. Tam więc, gdzie takie sytuacje miały miejsce, Sąd odmawiał im wiary, uznając za wiarygodne te twierdzenia, z których wynikał większy czasokres i skala działalności oraz rola G. P. (np. organizatorska). Jedynie w zakresie odkażalni na ul. (...) Sąd uznał, że oskarżony tam nie brał udziału w działalności odkażalnicznej – bo od tego został prawomocnie uniewinniony wyrokiem w sprawie sygn. akt. IV K 141/13. Dawał się jednak dostrzec pozostały związek (...). P. także z tą odkażalnią. Przy ustaleniach faktycznych korespondowały ze sobą wiarygodne depozycje M. C. i zapisy z podsłuchów z kontroli operacyjnej. Gdy chodzi o podsłuchy z kontroli operacyjnej, był to najbardziej obiektywny dowód bo składany spontanicznie, przy braku wiedzy samych kontrolowanych, że jest on wtedy pozyskiwany. Nie był to jedyny dowód w sprawie bo uzupełniały go w szerokim zakresie pozostałe wskazane powyżej dowody. W zakresie, w jakim uzyskano stosowne zgody na te podsłuchy (pierwotne i następcze), było to przy tym w pełni legalne źródło dowodowe. Podkreślenia tu wymaga, że nawet z rozmów osób, co do których zgody były, można było się sporo dowiedzieć także o innych uczestnikach całego procederu. Podnoszone przez obrońców oskarżonych (zwłaszcza G. P.) zastrzeżenia co do ich dopuszczalności oczywiście pomijały zasadniczą kwestię, że przecież objęte aktem oskarżenia czyny w zakresie przestępstw z art. 258 k.k. i z k.k.s. w sposób oczywisty mieściły się w katalogu z art. 19 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Dotyczyło to w szczególności zwłaszcza oskarżonych G. P., K. Z., M. K. i M. B. – a więc tych, gdzie informacji o procederze było faktycznie najwięcej. Zarzuty o odkażanie alkoholu pozostawały zaś w idealnym zbiegu z odnośnymi przestępstwami z art. 258 k.k. i przestępstwami karnoskarbowymi. Był to tak bardzo nierozerwalny związek faktyczny, że – zwłaszcza przy istnieniu dodatkowych dowodów – trudno sobie nawet logicznie wyobrazić jak można by te ustalenia jakoś rozdzielać, aby nie skutkowało to ostatecznie wewnętrzną sprzecznością ustaleń w wydawanym wyroku. Wszak wszystkie rozmowy o transakcjach i odkażaniu alkoholu były też fundamentem dla przypisania odpowiedzialności za udział w grupie oraz za przestępstwa karnoskarbowe, pokazując skalę działalności i sieć powiązań między oskarżonymi. Ostatecznie zatem Sąd zaakceptował całość tych podsłuchów – o ile tylko w wypadku danego oskarżonego było to uprawnione uzyskanymi zgodami na ich wykorzystanie. Z powyższym dowodem korespondowały wyjaśnienia oskarżonego M. C.. Wbrew twierdzeniom G. P., z zabezpieczonych podsłuchów jasno wynikało, że pełnił on w grupie rolę podrzędną, a prawdziwym szefem był właśnie G. P.. Odmienne twierdzenia G. P. były nieprawdziwą próbą zdyskredytowania tego z oskarżonych, który postanowił składać wyjaśnienia. M. C. w sprawie wyjaśniał spójnie, konsekwentnie, wspierając to co wynikało z podsłuchów i co znajdowało też potwierdzenie np. w wykazach kontaktów z zabezpieczonych telefonów. Opisywana przez niego technologia produkcji korespondowała z wynikami oględzin i ekspertyzami kryminalistycznymi zabezpieczonego alkoholu. Opis członków grupy znajdował odzwierciedlenie zarówno w treści podsłuchanych rozmów jak i w zapisach ujawnionych telefonów. Chociaż miał interes w tym aby pomawiać nieprawdziwie inne osoby, pozostałe dowody (w tym zapisy rozmów z kontroli operacyjnej) potwierdzały prawdziwość jego depozycji. Jeśli gdzieś można było dostrzec jakieś zastrzeżenia co do jego wyjaśnień to co najwyżej w zakresie pewnego marginalizowania roli we wcześniejszym okresie czy ukrywania roli G. P. i skali procederu. Znajdowała ona jednak wtedy potwierdzenie w zapisach kontroli operacyjnej (np. we wzmiankach o oskarżonym ze strony G. P.) tudzież w aktach tych spraw, które już zostały prawomocnie zakończone, a dotyczyły rozbijania kolejnych oczyszczalni grupy. Przekonujące były opinie biegłych z zakresu fonoskopii. Co do opinii biegłego J. G. w zakresie przyjętej metodologii to wybór metody należy jednak do biegłego. Metoda organoleptyczna przy odpowiednim wyczuciu akustycznym też może być jednak dostatecznie przekonującą i pewną metodą badawczą. Wobec jednak wątpliwości podnoszonych przez niektórych obrońców oskarżonych, doszło do weryfikacji tej metody w tych przypadkach, w których wnosili o to wprost niektórzy sami obrońcy. Sięgnięcie po metodę diametralnie odmienną, użytą przez biegłą A. M., doprowadziło do 100 % potwierdzenia wniosków biegłego J. G.. Pokazywało to, że opinie biegłego były metodologicznie poprawne, a jego wnioski nie były dowolne czy tym bardziej błędne. W pełni przekonywała opinia biegłej z zakresu fonoskopii A. M.. Biegła opiniowała przekonująco, szczegółowo analizując zlecone jej nagrania i używając odmiennej metody badania. Czynności biegłej nie wzbudzały przy tym zastrzeżeń. Zaznaczyć należy, że oboje biegli z założenia nie mieli możliwości posłużenia się próbkami głosu, bo oskarżeni odmówili zgody na ich pobranie. Nie taka była jednak intencja tej opinii. Istotne było dokonanie analizy porównawczej między poszczególnymi nagraniami przypisywanymi danemu oskarżonemu aby tylko ustalić czy utrwalony tam głos należy do jednej i tej samej osoby. Tego typu analiza porównawcza nie wymagała w ogóle próbek głosu oskarżonych. Jednocześnie była przydatna wszędzie tam, gdzie istniało po kilka telefonów rzekomo używanych przez danego oskarżonego i chodziło o zweryfikowanie, czy rację miał oskarżyciel publiczny, uznając je za prowadzone przez tą samą osobę. Rzecz w tym, że dawało się w toku sprawy wiązać konkretne telefony z konkretnymi oskarżonymi. Rzecz się rozchodziła tylko o to czy da się z nimi – i tym samym z oskarżonymi – powiązać te inne, też wskazywane przez oskarżyciela publicznego jako używane przez danego sprawcę. W tym zakresie przedmiotowe opinie były w pełni uprawnione – i nieocenione dla sprawy. Nie było przy tym potrzeby (pomijając już czasochłonność podobnych czynności i wysokość końcowych kosztów finansowych – skoro chodziło w sprawie łącznie o co najmniej kilkadziesiąt godzin nagrań z podsłuchów) analizować pod tym kątem każdego nagrania jakie było dostępne w sprawie. Z powodzeniem wystarczały tu te badane przez biegłych. Tak uzyskane opinie stwarzały nić łączącą poszczególne telefony przypisywane jednemu oskarżonemu – w sytuacji gdy znane już były (na bazie depozycji M. C., wykazów kontaktów i rozmów w zabezpieczonych telefonach, czy nawet z protokołów przesłuchania podejrzanych w prawomocnie zakończonych sprawach) niektóre konkretne numery telefonów używane przez poszczególnych członków grupy. W sytuacji gdy jej członkowie szeroko korzystali z co najmniej kilku numerów telefonów, w tym głównie nierejestrowanych, na kartę pre paid (celował w tym zwłaszcza oskarżony M. K., który od pewnego momentu wyjątkowo często zmieniał telefony, o czym wspominał zresztą w wyjaśnieniach M. C.), a tylko część dawało się od razu powiązać z danym oskarżonym, właśnie przedmiotowe opinie poprzez porównanie rozmówców pozwalały na precyzyjną identyfikację. Nadmienić należy, że identyfikacja poszczególnych użytkowników konkretnego telefonu lub telefonów była możliwa poprzez: - wyjaśnienia M. C., który opisał wykaz kontaktów swojego telefonu, - analizę nazw kontaktów istniejących w zabezpieczonych do sprawy (i w innych sprawach załączonych) aparatach telefonicznych, które same z siebie ujawniały lub potwierdzały abonenta poprzez jego imię, przydomek, miejsce zamieszkania, podobieństwo do imienia, nazwiska lub przydomka itd. (np. (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) itp), - ewentualnie porównanie występowania tych samych numerów widniejących w telefonach różnych członków grupy i podobnie lub różnie opisywanych, - treść podsłuchanych rozmów, prowadzonych przez danego oskarżonego, wskazującą na konkretną tożsamość danego rozmówcy (np. imiona rozmówców, adres dla doręczeń przesyłki, passus o skierowaniu G. P. na przymusowe badanie po prowadzeniu auta w stanie nietrzeźwości gdzie wprost cytuje w rozmowie treść skierowanego do siebie pisma, korespondującą do tego z wyrokiem za czyn z art. 178a kk.; imiona pojawiających się w rozmowach członków najbliższej rodziny, samochodów; informacja o zatrzymaniu oskarżonego Z. A. za korupcję, znajdująca potwierdzenie w wyroku itp), - porównanie stenogramów podsłuchanych rozmów oraz ich analiz pod względem daty i godziny wykonania połączenia z wykazami rozmów w zabezpieczonych telefonach (np. k. 1439 - 1440 VIII w zakresie rozmów z dnia 6.12.2012 r. z (...), z tym zastrzeżeniem, że oskarżyciel w analizach i stenogramach nie uwzględniał wszystkich prowadzonych rozmów, a tylko te wyselekcjonowane, uznawane za istotne dla sprawy), dzięki czemu z treści rozmowy można było uzyskać potwierdzenie, do kogo należał dany numer, - treść podsłuchanych rozmów, gdzie dwóch rozmówców X i Y mówi o trzecim oskarżonym Z - w kontekście dostaw, ich cech, szczegółów z życia, - numery telefonów zabezpieczonych przy oskarżonych lub podczas przeszukań, - numery telefonów podawanych czasem przez oskarżonych w protokołach przesłuchań (w tym w sprawach załączonych do niniejszej) – jako kontaktowe do nich, - ustalone przez oskarżyciela publicznego abonamentowe numery telefonów rejestrowanych w ramach opisywanego przez świadka A. J. ustalania ich w śledztwie w telekomunikacyjnych bazach danych. W tym miejscu zaznaczyć należy, że dla identyfikacji rozmówców z punktu widzenia co mówili niezbędne było - co Sąd uczynił - zapoznanie się z całością dowodowych rozmów. Niekiedy bowiem istotnych elementów dla identyfikacji danego oskarżonego Z dostarczały też rozmowy podsłuchiwanych osób X i Y (np. o roli A. J. w kontekście jego związków z M. i R. K.

(1)). W efekcie, dla identyfikacji opartej o treść prowadzonych rozmów, nie wystarcza tu ograniczanie się tylko do tych rozmów, które w analizach przypisywano danemu oskarżonemu Z ale po prostu było niezbędne szczegółowe przeanalizowanie całości nagrań nadających się do procesowego wykorzystania. Dopiero tak przeanalizowany materiał dostarcza niezbędnych danych identyfikacyjnych – zarówno w aspekcie personalnym jaki i ilościowym. Przykładowo, w odniesieniu do rozmowy z (...) (należący formalnie do P. K. – sam nawet podał go w śledztwie), treść rozmowy z dnia 15 lipca 2011 r. z godz. 8:28:14 (k. 5455 XIV) wyraźnie wskazuje na to, że abonent przekazał aparat będącemu obok (...) (K. Z.

(1)), a w rozmowie mowa jest o (...) (M. C.

(2)) wysłanym by pojechał do (...) (G. G.), do tego mówi się jeszcze o (...) (M. B.). Ten sam rozmówca, któremu przekazano telefon (czyli: K. Z.

(1)) był też użytkownikiem przekazanego mu również (...) przez (...) (żona K. Z.) do (...), podczas rozmowy z dnia 1 sierpnia 2011 r. godz. 17.50 (k. 5455). Używa też (...) podczas rozmowy z 9 czerwca 2011 r. godz. 06:20:03 gdzie wyraźnie dotyczy ona jakości oczyszczanego alkoholu (uwzględniając też inne podsłuchane rozmowy na te tematy). W rozmowach z 18 lipca 2011 r. godz. 07.44:32 z tego samego telefonu mówi on o zamówieniu przez (...) (M. K.

(1)– co wynika też z innych rozmów) „połówki” , a w rozmowie z 07 sierpnia 2012 r. godz. 9.44.27 z 881 – 012 – 954 o dostawie do „inspektora” (P. R.

(1)- co wynika też z innych rozmów)„trzech pak”(k. 5452 – 5459). Innym przykładem bardzo łatwej identyfikacji była zwłaszcza rozmowa z 24 czerwca 2011 r. z godz. 09.57.26 z numeru 796 – 195 – 318 (k. 5755 – 5757 XV), gdzie G. P. wprost cytuje treść urzędowego pisma wysłanego do niego, a dotyczącego skierowania na badanie psychologiczne w związku z zatrzymaniem go przy prowadzeniu samochodu B. w stanie nietrzeźwości w dniu 29.09.2010 r., w treści rozmowy mowa jest o (...) (córka G. P.), w międzyczasie zwraca się do (...), mówi też o tym, że „siedzi z żoną” (B. P. – żona G. P.), wspomina o zakazie prowadzenia pojazdów. Nadmienić należy, że oskarżony G. P. był rzeczywiście skazany za podobne przestępstwo i miał orzeczony zakaz – w aktach mamy odpis tego wyroku (k. 4317 VIII). Fonoskopijna analiza porównawcza z pozostałymi telefonami mu przypisywanymi wykazała, że także w ich wypadku to on używał owych telefonów (co zresztą też wynikało z treści poszczególnych rozmów – wedle reguł opisanych powyżej). Ciekawa z tego punktu widzenia była np. rozmowa z 23 listopada 2011 r. godz. 11.35.24 ( (...) R.), gdzie G. P. zamawia busa na nazwisko (...) wspominając, że już je zamawiał na Z. i M. C.

(2)(k. 82 v. (...) R.). Jest też np. interesujący fragment, gdy G. P. relacjonuje M. W. - K., że „chłopaki” dostali w dniu dzisiejszym wyrok i opisuje jego treść (rozmowa z 31 sierpnia 2012 r. godz. 21.45.34 (...)). W pełni ten opis odpowiada wyrokowi SR dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z w sprawie VI K 1007/12 (oskarżeni K. Z.

(1)oraz P. K.

(1)), który został wydany właśnie 31 sierpnia 2012 r. Podobnie zresztą, w tym samym dniu o godz. 11.52.01 (...), G. P. informuje K. Z. o dokładnej treści wyroku wydanego wobec niego „w Ł.” „za L.”, o której to treści wie od (...), bo on już go dostał. Informacja jest zaś w pełni zgodna z treścią wyroku z 24 sierpnia 2012 r. w sprawie II K 505/12 SR w Łasku. Wprost pozwala to na identyfikację K Z.. Mowa jest też w tym okresie w (...) R. o tym, że K. Z.

(1)trafił do szpitala - co korespondowało z depozycjami M. C., że w owym okresie musiał zastąpić K. Z. przy rozwożeniu odkażonego spirytusu. Zresztą wprost jest wtedy mowa o tym, że G. P. przyjął do pracy M. C. na miejsce Z. (np. rozmowy z dnia 15 listopada 2011 r. godz. 18.20.09 i godz. 13.11.13 (...) R. - k. 15 v., k. 13 v.), przy okazji potwierdzając wprost, kto w grupie był szefem. Dokumentuje ów pobyt K. Z. w szpitalu w listopadzie 2011 r. złożona do akt karta wypisowa (k. 5797 - 5798 XVI). W podobny sposób – w razie potrzeby z odwołaniem się też do wyjaśnień M. C. i analizą zawartości kontaktów w zabezpieczonych telefonach - wyglądała identyfikacja pozostałych rozmówców. Dzięki owym opiniom biegłych z zakresu fonoskopii łatwo dawało się powiązać te możliwe od razu do identyfikacji numery z tymi dotąd anonimowymi, które jednak też okazywały się używane przez danego oskarżonego. Wyjątkiem był jeden z numerów Z. B. (603- 224-000) gdzie oboje biegli zgodnie zanegowali, że jest on tożsamy z innymi przypisywanymi temu oskarżonemu W pozostałych wypadkach ostateczne ustalenia Sądu wskazywały, że w zakresie przyjętym w wyroku, żadna z dających się zweryfikować analiz dokonanych w śledztwie nie wiązała się z błędną identyfikacją rozmówców. Podkreślenia tu wymaga, że jeszcze w toku działania grupy widać w miarę upływu czasu coraz większe sięganie przez jej członków po nowe telefony, karty prepaid. Dodatkowo, po rozbiciu grupy w dniu 6 grudnia 2013 r. część członków grupy pozostawała na wolności. Zwłaszcza możliwym dowiedzeniem się o tym fakcie tłumaczyć należy fakt, że gdy doszło do ich aresztowania mieli już czasem zupełnie inne telefony, tudzież brak w nich jakichkolwiek kontaktów wskazujących na przeszły udział w grupie, a w wypadku części oskarżonych nie ujawniono żadnych wyrobów akcyzowych. Nie był to żaden dowód wskazujący na brak udziału owych oskarżonych w procederze przestępczym. W efekcie Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego M. C.

(2), a odmówił wiary odmiennym depozycjom pozostałych oskarżonych (i byłych oskarżonych G. G. oraz P. K. - w tym zakresie, w jakim nie mówili w pełni prawdy, uznając je za próbę uniknięcie odpowiedzialności karnej za faktycznie popełnione przestępstwa i przestępstwa skarbowe tudzież chociaż zminimalizowania własnej odpowiedzialności prawnej. Co do oskarżonego M. C., zastrzeżenia budził tylko ten fragment, w których na późniejszym etapie niesłusznie ograniczał skład osobowy, najwyraźniej za takowy uznając tylko twarde jądro, zajmujące się oczyszczaniem alkoholu. Patrząc od strony prawnej z perspektywy zwłaszcza skali transakcji, ich liczby, wiedzy samych zainteresowanych, zorganizowana grupa była szersza – generalnie taka jak ją przyjmował prokurator. Skądinąd, dostrzec należało, że jego ocena dotyczyła okresu, gdy jeszcze sam działał w grupie. W efekcie z założenia nie miał nic do powiedzenia np. na temat struktury grupy w 2012 r. i wzajemnych powiązań z tego okresu. Z kolei we wcześniejszych sprawach ukrywał niekiedy szczegóły działalności, swojej roli i roli G. P.. Gdy bowiem np. twierdził w sprawie III K 830/12, że na ul (...) był pierwszy dzień i przywiózł go tam wujek, zwracało uwagę, jak bardzo różniły się tam relacje G. P., K. Z. i R. G.. Zostali oni bowiem przesłuchani tam od razu – w efekcie nie mogli uzgodnić relacji. Akurat tu najbardziej szczere były depozycje P. G. (k. 48 – 49), aczkolwiek też z zastrzeżeniami co do możliwej roli G. P. i długości okresu samego odkażania. W szczególności zwracało uwagę, że słuchany równocześnie K. Z. twierdził, że M. C. zabrali po drodze, a G. P. nawet nie wspominał o swoim siostrzeńcu. Ogólnie, w owym okresie – jak pokazują zabezpieczone podsłuchane rozmowy z kontroli operacyjnej – oskarżeni starali się jednak ograniczać własną odpowiedzialność oraz nie mieszać w całą sprawę zwłaszcza samego G. P.. Ta lojalność też skądinąd pokazuje skalę więzi łączonych członków. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom poszczególnych oskarżonych odnośnie tego, że nie brali udziału w zorganizowanej grupie przestępczej. Samo istnienie grupy dostatecznie wynikało już tylko z podsłuchów z kontroli operacyjnej oraz depozycji zwłaszcza M. C., ale także innych uczestniczących w odkażaniu czy nabywaniu alkoholu odkażonego – nie tylko w samym postępowaniu ale też w tej części, w której szczerze przyznawali się do odpowiedzialności w sprawach karnych i karnoskarbowych, prawomocnie zakończonych, których akta załączono do niniejszej sprawy. Potwierdzały to wyniki oględzin przy kolejnych ujawnionych odkażalniach. Cechował je stale bardzo wysoki poziom organizacji, przy czym w sferze technologicznej były do siebie zarazem bardzo podobne. Grupę od strony personalnej też cechował stabilny trzon personalny, do którego dochodziły i odchodziły osoby. Sama struktura miała niezbędny poziom trwałości, organizacji i pewnej specjalizacji członków. Na bazie dowodów dawało się wyodrębnić przywództwo w osobie G. P. (co najmniej od daty przyjętej w wyroku), zaufanego bliskiego współpracownika (K. Z.) oraz szeregowych członków, zarówno pracowników oczyszczalni, jak i stałych odbiorców i dostawców. Kierownicza rola oskarżonego G. P. dostatecznie wynikała zwłaszcza z podsłuchów z kontroli operacyjnej oraz depozycji M. C.. Pewne fragmenty podobnych działań już na etapie wcześniejszym widać np. w relacjach o tym, jak oskarżony G. P. dostarczył środki do organizacji , Dostrzec należało, że oskarżony przewijał się też przy wcześniejszych sprawach dotyczących ujawnionych oczyszczalni. W jej ramach było m.in.: decydowanie o procesie produkcji, jej skali, zabezpieczanie środków potrzebnych do produkcji, szukanie nowych miejsc na oczyszczalnie, finansowanie działalności, przyjmowanie płatności, uzgadnianie cen i zamówień, przydział obowiązków dla poszczególnych itd. To on był w istocie tą osią, wokół której koncentrowała się cała działalność przestępcza grupy. Odnośnie oskarżonego K. Z., Sąd ostatecznie przyjął, w ślad za aktem oskarżenia, że nie kierował on w jakimś zakresie grupą, aczkolwiek, w świetle zwłaszcza podsłuchanych rozmów, dawało się ustalić, że był on prawą ręką G. P., najbardziej zaufanym jego pracownikiem, skądinąd blisko zaprzyjaźnionym. Zapisy poszczególnych rozmów oraz częstotliwość transakcji wskazywały na dostatecznie pogłębioną wiedzę stałych kontrahentów grupy o tym, że grono sprzedające alkohol odkażony i wyroby tytoniowe ma jednak pewną trwałą strukturę organizacyjną (z występującymi tam innymi osobami poza G. P. i kierowcą), w części – wprost też na ich wiedzę o samym procederze oczyszczania alkoholu (w tych zakresach Sąd odmówił wiary ich wyjaśnieniom, w których negowali swoją odpowiedzialność). Przy ustalonej w świetle zabezpieczonych podsłuchów i wyjaśnień np. M. C. stałej współpracy polegającej na nabywaniu wyroków akcyzowych celem ich dalszej odsprzedaży tudzież na dostarczaniu alkoholu skażonego (M. B.) było to wystarczające do uznania, że też wchodzili w jej struktury – w charakterze dystrybutorów hurt