wskazał, że istnienie roszczenia podlegającego zabezpieczeniu, opartego o konstrukcję skargi paulińskiej zostało uprawdopodobnione twierdzeniami uprawnionego i dołączonymi do wniosku dokumentami, w szczególności w postaci nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 7 września 2011 roku, sygn. akt I Nc 334/11, wyroku tego Sądu z dnia 2 kwietnia 2012 roku, sygn. akt I C 215/12, wniosku o wszczęcie egzekucji z dnia 7 marca 2012 roku, zawiadomienia o bezskutecznej egzekucji z dnia 1 października 2012 roku i odpisu pełnego z KW nr (...). Sąd zaznaczył, że uprawniony przedstawił szereg okoliczności istotnych z punktu widzenia dochodzonego roszczenia, w szczególności dokonanie przeniesienia udziału we własności nieruchomości z dłużnika na obowiązanych, uprawdopodobnił działanie tych podmiotów ze świadomością pokrzywdzenia uprawnionego. Sąd zauważył, że uprawniony wykazał również istnienie interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Możliwość bowiem przejścia nieruchomości na kolejnego nabywcę może uniemożliwić lub przynajmniej poważnie utrudnić uprawnionemu osiągnięcie celu postępowania, gdyż jest prawdopodobne, że nieruchomość może stać się przedmiotem dalszego obrotu, co zostało uprawdopodobnione również dołączonym do wniosku ogłoszeniem o sprzedaży domu. Sąd zwrócił uwagę, że dokonanie zabezpieczenia poprzez zakaz zbywania nieruchomości w należytym stopniu zapewni ochronę interesów uprawnionego. Zabezpieczenie nie jest uciążliwe dla obowiązanego, nie powoduje uszczuplenia w jego majątku i nie zmierza też do zaspokojenia roszczenia. Uczestnik J. G.
udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Należy podzielić argumentację Sądu I instancji, iż wnioskodawca uprawdopodobnił swoje roszczenie o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną wraz z przywołaniem zobowiązania pieniężnego przysługującego mu względem T. F., co uwiarygodnił dołączonym do wniosku nakazem zapłaty Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 7 września 2011 roku i wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 2 kwietnia 2012 roku. Wnioskodawca wykazał także, iż była prowadzona egzekucja względem T. F., jak również i to, że okazała się ona bezskuteczna, na dowód czego przedłożył wniosek o wszczęcie egzekucji i zawiadomienie o bezskutecznej egzekucji. Ponadto do wniosku dołączył odpis księgi wieczystej nr (...) nieruchomości będącej przedmiotem umowy sprzedaży z dnia 8 marca 2012 roku zawartej między jego dłużnikiem T. F. i obowiązanymi. Wnioskodawca uprawdopodobnił też, że strony tej umowy działały ze świadomością jego pokrzywdzenia podając, że obowiązani są rodzicami jego żony. Bez wątpienia wnioskodawca uprawdopodobnił również interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia. Zbycie bowiem przez obowiązanych nieruchomości położonej w B., czy też jej udziału będącego przedmiotem umowy z dnia 8 marca 2012 roku utrudni osiągniecie celu niniejszego postępowania. Wnioskodawca uprawdopodobnił zamiar dokonania sprzedaży przez obowiązanych tej nieruchomości odpowiednimi dokumentami. Okoliczność ta została zresztą potwierdzona przez obowiązanego w złożonym przez niego zażaleniu. Równocześnie należy zauważyć, iż sposób zabezpieczenia zastosowany przez Sąd I instancji nie obciąża obowiązanych ponad potrzebę. Zakaz zbywania dotyczy 1/5 udziału nieruchomości w B. a wniosek o ustanowienie zakazu zbywania całej nieruchomości został przez Sąd I instancji oddalony. Zabezpieczenie udzielone w takim zakresie jest adekwatne do charakteru czynności, której uznania bezskuteczności domaga się wnioskodawca, jak również odpowiada na realne zagrożenie przeniesienia jej własności przez obowiązanych na kolejną osobę, bowiem dokonanie takiej czynności mogłoby niekorzystnie wpłynąć na sytuację prawną wnioskodawcy. Nie może w związku z tym zostać uznany za uzasadniony zarzut obowiązanego nadmiernej uciążliwości sposobu zabezpieczenia określonego w zaskarżonym postanowieniu. Kwestia możliwości zbycia jedynie udziału w nieruchomości, jak również faktyczna kwota, za jaką dłużnik zbył udział obowiązanym nie wpływa na ocenę prawidłowości udzielonego wnioskodawcy zabezpieczenia. Również wiedza wnioskodawcy na temat sprzedaży udziału w nieruchomości pozyskana od obowiązanych nie podważa zasadności złożonego wniosku o zabezpieczenie. W związku z tym w ocenie Sądu Apelacyjnego w kontekście treści art.
roszczenie wnioskodawcy zasługiwało na jego zabezpieczenie w zakresie, w jakim dokonał tego Sąd I instancji. W konsekwencji Sąd Apelacyjny w Krakowie działając na zasadzie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie obowiązanego.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.