Sygn. akt VIII U 1954/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Protokolant: Iwona Sławińska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2017 r. w Gliwicach sprawy K. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. o składki na skutek odwołania K. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 13 września 2016 r. nr (...)/RKS/6/OK oddala odwołanie. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Sygn. akt VIII U 1954/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 13 września 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C., powołując się na art. 83 ust. 1 i art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych stwierdził, że K. B. jest dłużnikiem ZUS z tytułu niepopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy w kwocie 70.380,50 zł, wliczając należne odsetki za zwłokę naliczone na dzień wydania decyzji, w tym: 1) z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okres od 5/2006r. do 3/2014r. w kwocie 15.728,69 zł oraz związanych z nimi: - odsetkami za zwłokę w kwocie 12.368,00 zł, 2) z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od 5/2006r. do 8/2015r. w kwocie 25.906,33 zł oraz związanych z nimi: - odsetkami za zwłokę w kwocie 14.256,00 zł, 3) z tytułu składek na Fundusz Pracy za okres od 5/2006r. do 3/2014r. w kwocie 1.207,48 zł oraz związanych z nimi: - odsetkami za zwłokę w kwocie 914,00 zł. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż płatnik składek nie dopełnił obowiązku określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w związku z tym Zakład określił wysokość zadłużenia z tytułu składek, jak w sentencji decyzji. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący K. B. domagał się cofnięcia decyzji ZUS w sprawie zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek oraz umorzenia powstałego zadłużenia. Odwołujący podniósł, że w wymienionych w decyzji okresach pracował w innych zakładach pracy, które były zobowiązane do opłacania za niego pełnych składek ZUS. Nadto podniósł, że kontaktował się z organem rentowym celem uzyskania informacji w sprawie płatności składek, który poinstruował go, że skoro zakład pracy opłaca pełne składki, to odwołujący jest zwolniony z opłacania składek z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Odwołujący dodał również, że w spornym okresie nie otrzymał od organu rentowego żadnego upomnienia, wezwania do zapłaty, ani monitu, wobec czego nie miał żadnej wiedzy na temat jakichkolwiek zaległości. Jego zdaniem ZUS naruszył w ten sposób zasadę informowania wyrażoną w art. 9 k.p.a. W ocenie odwołującego zadłużenie powstało na skutek niewiedzy, która wynikała ze złej informacji, którą otrzymał w ZUS, a następnie braku jakiejkolwiek informacji na temat zadłużenia. W odpowiedzi organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W uzasadnieniu ZUS wskazał, że bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt prowadzenia przez odwołującego działalności gospodarczej w okresie wskazanym w decyzji. ZUS podkreślił, że odwołujący nie kwestionuje zasadności opłacania składek z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, ani też nie wysuwa zarzutów co do wysokości kwot składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy – odwołujący podnosi jedynie fakt błędnej informacji ze strony pracownika ZUS, co powinno skutkować umorzeniem zadłużenia. ZUS zaznaczył, że odwołujący nie wskazał dokładnie kiedy udzielono mu błędnej informacji, w jakim dniu, ani kto był jej autorem. W związku z tym, zdaniem organu rentowego zarzuty odwołującego co do udzielenia mu takiej informacji przez pracownika ZUS są niczym nie poparte. ZUS wskazał również, że uwzględnił okresy, w których ubezpieczony podlegał ubezpieczeniom społecznym jako pracownik, tj. od 4 stycznia 2008r. do 26 marca 2013r., od 1 kwietnia 2014r. do 17 grudnia 2014r. oraz od 18 grudnia 2014r. do 25 lutego 2015r., i okresy te nie zostały wykazane w zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym nie jest możliwe przyjęcie, że za cały okres prowadzenia przez odwołującego działalności gospodarczej był zwolniony z opłacania składek z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, ponieważ nie był on przez cały okres prowadzenia tej działalności zatrudniony u innego pracodawcy jako pracownik. ZUS zaznaczył, że w następujących okresach: od 1 lipca 2003r. do 31 lipca 2003r., od 1 listopada 2005r. do 3 stycznia 2008r., od 27 marca 2008r. do 31 lipca 2013r., od 1 września 2013r. do 31 października 2013r., od 1 grudnia 2013r. do 31 grudnia 2013r. odwołujący nie posiadał innego tytułu do ubezpieczeń społecznych, bowiem wynagrodzenie z tytułu zawartych umów zlecenia było niższe od obowiązującej go najniższej podstawy wymiaru składek dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Tym samym w ww. okresie odwołujący podlega ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. ZUS dodał, że w piśmie z dnia 20 listopada 2015r. poinformował odwołującego o okresie podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, a także uzasadnił z czego on wynika i poinformował o konieczności sporządzenia prawidłowej dokumentacji zgłoszeniowej i rozliczeniowej. Na rozprawie w dniu 5 maja 2017r. odwołujący podniósł, że jego zarobki w spornym okresie były wyższe od minimalnego wynagrodzenia, w związku z tym nie powinien podlegać obowiązkowi składkowemu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Sąd Okręgowy ustalił: K. B. w okresie od 1 października 1998r. do 31 sierpnia 2015r. prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą pod firmą (...).W. (...).” w zakresie pośrednictwa pieniężnego. W dniu 18 września 2015r. ww. działalność została wykreślona z rejestru. Pismem z dnia 30 maja 2016r. (...) Oddział w C. zawiadomił K. B. o wszczęciu w stosunku do niego postępowania w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, podając jednocześnie szczegółowe kwoty należności i kwoty odsetek. Decyzją z dnia 13 września 2016r. ZUS stwierdził, że K. B. jest dłużnikiem ZUS z tytułu niepopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy w kwocie 70.380,50 zł, wliczając należne odsetki za zwłokę naliczone na dzień wydania decyzji. Sąd ustalił, że K. B. w okresie od 4 stycznia 2008r. do 26 marca 2013r. oraz od 1 kwietnia 2014r. do 31 grudnia 2015r. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w (...) S.A. Ustalono, że odwołujący zawierał umowy zlecenia z (...) S.A., w ramach których świadczył pracę na rzecz tej spółki, na następujące okresy: od 14 marca 2007r. do 3 stycznia 2008r., od 18 lutego 2008r. do 31 marca 2008r., od 17 kwietnia 2013r. do 28 lutego 2014r., od 31 stycznia 2014r. do 28 lutego 2014r., od 18 lutego 2014r. do 1 czerwca 2016r., od 3 marca 2014r. do 31 marca 2014r., od 28 marca 2017r. do nadal. Jednocześnie Sąd ustalił, że za okres od marca 2007r. do stycznia 2008r. wykazano zerowe podstawy wymiaru składek, natomiast w poniższych okresach wykazano następujące podstawy wymiaru składek: - (...) – 1.866,02 zł, - (...) – 2.154,77 zł, - (...) – 2.113,10 zł, - (...) – 2.036,96 zł, - (...) – 1.953,59 zł, - (...) – 2.729,15 zł, - (...) – 1.145,83 zł, - (...) – 902,37 zł, - (...) – 67,50 zł. Nadto ustalono, że w latach 2006 – 2007 ubezpieczony uzyskał przychód z tytułu działalności wykonywanej osobiście (umowy zlecenie), który wyniósł w 2006r. 17.475,47 zł, w 2007r. 6.796.65 zł. Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, świadectwa pracy z dnia 28 marca 2013r. wystawionego przez (...) sp. z o.o. (k.14) i świadectwa pracy z dnia 5 stycznia 2016r. wystawionego przez (...) S.A. (k.15), zeznań podatkowych odwołującego PIT-8B za rok 2006, PIT-36 za rok 2006, PIT-11 za rok 2007, PIT-36 za rok 2007, pisma (...) S.A. z dnia 16 maja 2017r. (k.28). Sąd uznał, iż zgromadzony materiał dowodowy jest wystarczający dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd zaznacza, że zgłoszony przez ubezpieczonego w odwołaniu wniosek o cofnięcie zaskarżonej decyzji jest bezzasadny, gdyż katalog rozstrzygnięć sądu odwoławczego rozpoznającego w pierwszej instancji odwołania od decyzji organów rentowych normuje wyczerpująco art. 477 14 k.p.c., w którym nie wymieniono cofnięcia zaskarżonej decyzji. Zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym, regulują przepisy ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1778 ze zm.), zwanej ustawą systemową. Zgodnie z art. 1 tej ustawy ubezpieczenia społeczne obejmują ubezpieczenie emerytalne, ubezpieczenia rentowe i ubezpieczenie chorobowe i wypadkowe. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 1, 4 i 5 obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są: 1) pracownikami, z wyłączeniem prokuratorów; 4) osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanymi dalej "zleceniobiorcami", oraz osobami z nimi współpracującymi, z zastrzeżeniem ust. 4; 5) osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz osobami z nimi współpracującymi. Po myśli art. 12 ust. 1 ustawy obowiązkowo ubezpieczeniu wypadkowemu podlegają osoby podlegające ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Z kolei zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 ustawy obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne w następujących okresach: 1) pracownicy - od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku; 2) osoby wykonujące pracę nakładczą oraz zleceniobiorcy - od dnia oznaczonego w umowie jako dzień rozpoczęcia jej wykonywania do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia tej umowy; 4) osoby prowadzące pozarolniczą działalność - od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy systemowej osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, 3, 10, 18a, 20 i 21, spełniające jednocześnie warunki do objęcia ich obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z innych tytułów, są obejmowane ubezpieczeniami tylko z tytułu stosunku pracy, umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarły z pracodawcą, z którym pozostają w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonują pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostają w stosunku pracy, członkostwa w spółdzielni, służby, pobierania świadczenia szkoleniowego, świadczenia socjalnego, zasiłku socjalnego albo wynagrodzenia przysługującego w okresie korzystania ze świadczenia górniczego lub w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie. Mogą one dobrowolnie, na swój wniosek, być objęte ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi również z innych tytułów, z zastrzeżeniem ust. 1a. Jak wynika bowiem z ust. 1a ubezpieczeni wymienieni w ust. 1, których podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe z tytułu stosunku pracy, członkostwa w spółdzielni, służby, pobierania świadczenia szkoleniowego, świadczenia socjalnego, zasiłku socjalnego lub wynagrodzenia przysługującego w okresie korzystania ze świadczenia górniczego lub w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie w przeliczeniu na okres miesiąca jest niższa od określonej w art. 18 ust. 4 pkt 5a, podlegają również obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z innych tytułów, z zastrzeżeniem ust. 1b i art. 16 ust. 10a. Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 2a ustawy osoba, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4, prowadząca jednocześnie pozarolniczą działalność, podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu tej działalności, jeżeli z tytułu wykonywania umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, oraz współpracy przy wykonywaniu tych umów podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe jest niższa od najniższej podstawy wymiaru składek dla osób prowadzących pozarolniczą działalność, o której mowa w art. 18 ust.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.