IV U 484/18

Sygn. akt IV U 484/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Krzywonos Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Misiuda po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2019 r. sprawy R. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o rentę na skutek odwołania R. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 22 lutego 2018 znak : (...) oddala odwołanie Sygn. akt: IV U 484/18 UZASADNIENIE wyroku z dnia 4 lipca 2019r. Decyzją z dnia 22.II.2016r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. po rozpatrzeniu wniosku R. S. odmówił przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, powołując się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 26.II.2016r., zgodnie z którym wnioskodawca nie został uznany za niezdolnego do pracy. Od powyższej decyzji odwołanie złożył wnioskodawca R. S. , podnosząc, że w dalszym ciągu się leczy i jest niezdolny do pracy . Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: R. S. urodził się w dniu (...) W dniu 27.XI.2017r. złożył wniosek w sprawie ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy przyznawanej na podstawie przepisów ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W dziesięcioleciu przed zgłoszeniem wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy udowodnił staż w wymiarze 5 lat. Orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 30.I.2018r. wnioskodawca został uznany za zdolnego do pracy. Takie samo stanowisko zajęła Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 20.II.2018r. Wnioskodawca jest z zawodu murarzem –tynkarzem .Do dnia 30.XI.2017r pobierał świadczenie rehabilitacyjne. (dowód: dokumentacja w aktach ZUS) W celu ustalenia stanu zdrowia wnioskodawcy, a w szczególności, czy jest on częściowo niezdolny do pracy, zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji i czy niezdolność ta ma charakter trwały czy okresowy, oraz od kiedy powstała niezdolność do pracy czy w okresie zatrudnienia , Sąd dopuścił i przeprowadził dowód z opinii biegłych sądowych : ortopedy, kardiologa, neurologa –specjalisty medycyny pracy. Biegli sądowi z zakresu ortopedii , kardiologii i neurologii –specjalisty medycyny pracy w opiniach zgodnie stwierdzili ,że wnioskodawca z przyczyn ortopedyczno-chirurgicznych , kardiologicznych , neurologicznych oraz specjalista medycyny pracy jest zdolny do pracy . Schorzenia stwierdzone u wnioskodawcy są w takim stadium zaawansowania ,że nie powodują częściowej niezdolności do pracy w zawodzie obecnie wykonującym . Żadna ze stron mimo wezwania o ustosunkowanie się na piśmie do opinii biegłych zarzutów nie złożyła. Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o wskazane dowody z dokumentów, które jako sporządzone w przepisanej formie, przez powołane do tego organy, uznano za w pełni wiarygodne. W ocenie Sądu, walorem wiarygodności można obdarzyć opinie biegłych. Wspomniane opinie zawierają wszystkie konieczne elementy opiniowania, a więc wywiad uzyskany od wnioskodawcy i z zapisu dokumentacji medycznej, rezultaty własnych badań, wskazanie dokumentacji medycznej będącej przedmiotem analizy, rozpoznanie lekarskie i wniosek końcowy dotyczący niezdolności do pracy. Merytoryczna analiza również pozwala na przyznanie opiniom biegłych waloru wiarygodności. Sąd podzielił zatem powyższe opinie i wnioski końcowe przedstawione przez biegłych, uznając je za spójne i logiczne. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie jest nieuzasadnione . Przedmiot sporu w niniejszej sprawie stanowiło ustalenie, czy wnioskodawca spełnił pierwszą przesłankę uprawniającą do nabycia prawa do renty , a to przesłankę niezdolności do pracy , gdyż pozostałe z przesłanek stanowiły okoliczność bezsporną. Stosownie do treści art. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS – renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie warunki: 1) jest niezdolny do pracy; 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy; 3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy emerytalnej, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się z jednej strony stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, z drugiej zaś możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w treści przepisu art. 12 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Sąd w celu ustalenia tych okoliczności dopuścił i przeprowadził dowód z opinii biegłych z zakresu ortopedii, kardiologii , neurologii i medycyny pracy . Biegli w sporządzonych opiniach jednoznacznie wskazali, że obecny stan zdrowia wnioskodawcy nie uzasadnia orzeczenia wobec niego częściowej niezdolności do pracy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c oddalił odwołanie.