oraz art. 931 § 1 k.c. żona i synowie nabyli spadek po spadkodawcy po 1/3 części. Nie złożyli żadnych oświadczeń w przedmiocie przyjęcia bądź odrzucenia spadku, toteż nabycie spadku nastąpiło z dobrodziejstwem inwentarza. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania Sąd Rejonowy uzasadnił art. 520 § 2 k.p.c., zasądzając od uczestników na rzecz wnioskodawców zwrot kosztów postępowania obejmujących opłatę od wniosku i wpisu do rejestru spadkowego, wynagrodzenie pełnomocnika wnioskodawcy, opłaty skarbową od pełnomocnictw i aktów stanu cywilnego. * Apelację od tego postanowienia wniósł uczestnik D. D., zaskarżając postanowienie Sądu Rejonowego w całości. W apelacji uczestnik podniósł, że małżonkowie M. doskonale wiedzieli, jaką nieruchomość kupują i osoby trzecie w tamtym czasie nie rościły sobie do niej żadnych praw. Spadkodawca sprzedał im nieruchomość w dobrej wierze, uznając, że nie ma ona wad prawnych i jest jej jedynym właścicielem. Zdaniem skarżącego zaistniał jedynie oczywisty błąd pisarski co do oznaczenia numeru działki ewidencyjnej. Obecnie wnioskodawcy chcą pozyskać od spadkobierców S. D. pieniądze, mimo, iż nie próbowali tej sprawy wyjaśnić jeszcze za życia S. D.. Uczestnik wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez oddalenie wniosku o stwierdzenie nabycia spadku i uchylenie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Wnioskodawcy wnieśli o oddalenie apelacji i o zasądzenie od skarżącego na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja D. D. nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1025 § 1 k.c. sąd stwierdzi nabycie spadku na wniosek osoby mającej interes prawny. Słusznie Sąd Rejonowy wskazał, że na gruncie postępowania spadkowego interes prawny należy rozumieć szeroko. W szczególności interes prawny ma osoba, która wykaże, że jest zainteresowana ustaleniem kręgu spadkobierców po osobie, przeciwko której zamierzała wystąpić z odpowiednim roszczeniem, np. wytaczając powództwo. Okoliczności, na które wnioskodawcy powołali się we wniosku, świadczą o tym, że mają oni interes prawny w stwierdzeniu nabycia spadku po S. D.. Nabyli bowiem od S. D. nieruchomość, co do której następnie stwierdzono jej nabycie przez zasiedzenie przez osobę trzecią. Wnioskodawcy w związku z powyższym zamierzają wystąpić z roszczeniami przeciwko następcom prawnym zbywcy nieruchomości. Podkreślić należy, że badając interes prawny Sądy w niniejszej sprawie nie rozstrzygają tego, czy istotnie wnioskodawcy mieli jakiekolwiek skuteczne roszczenie wobec zbywcy nieruchomości w związku z wadą prawną nieruchomości objętej umową sprzedaży. Istnienie interesu prawnego nie przesądza tego, jak zdaje się to rozumieć skarżący, że roszczenie wnioskodawców przeciwko spadkobiercom S. D. jest uzasadnione. Stwierdzenie nabycia spadku daje wnioskodawcom jedynie pewność co do kręgu spadkobierców S. D.. Jeżeli wystąpią przeciwko nim z odpowiednim roszczeniem, w odrębnym procesie (w razie sporu) sąd rozstrzygnie, czy wnioskodawcom przysługuje wobec spadkobierców S. D. dochodzone wówczas roszczenie, w szczególności roszczenie pieniężne. Postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, jakie zapadło w niniejszej sprawie, w żaden sposób nie przesądza tej odpowiedzialności spadkodawcy a obecnie jego następców prawnych wobec wnioskodawców. Tym samym, to w ewentualnym przyszłym procesie okoliczności, na jakie powołuje się skarżący w apelacji, mogą być badane przy ocenie zasadności żądania wnioskodawców, natomiast obecnie wnioskodawcy niewątpliwie mają interes prawny w ustaleniu, kto jest spadkobiercą S. D.. Sąd Rejonowy poczynił w sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne i dokonał prawidłowej oceny prawnej ustalonego stanu faktycznego w zakresie dziedziczenia ustawowego po S. D.. Sąd Okręgowy przyjmuje te ustalenia i tę ocenę prawną za własne. Dodać należy, że skarżący w apelacji nie kwestionuje w żaden sposób prawidłowości samego stwierdzenia nabycia spadku po S. D.. Skarżący nie sformułował konkretnych zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, a Sąd Odwoławczy z urzędu uwzględnia tylko naruszenie prawa materialnego oraz nieważność postępowania. Z uwagi na wynik postępowania odwoławczego nie było podstaw do zmiany tego rozstrzygnięcia. Wobec oddalenia apelacji, na podstawie art. 98 §
w zw. z art. 99 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c. należało zasądzić od skarżącego na rzecz wnioskodawców w częściach równych zwrot kosztów postępowania odwoławczego w postaci wynagrodzenia pełnomocnika wnioskodawców – radcy prawnego w stawce minimalnej (§ 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz. U. z 2018 roku, poz. 265). Na podstawie art. 350 §
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy nakazał sprostować oczywiste omyłki w zaskarżonym postanowieniu w pisowni nazwisk wnioskodawców. Z tych względów na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.