III AUa 1305/13

Sygn. akt III AUa 1305/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2014 r. Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: SSA Aleksandra Urban (spr.) Sędziowie: SSA Małgorzata Węgrzynowska - Czajewska SSA Małgorzata Gerszewska Protokolant: stażysta Katarzyna Pankowska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. w Gdańsku sprawy J. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o prawo do emerytury na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt VII U 148/13 oddala apelację. Sygn. akt III AUa 1305/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 20 grudnia 2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił J. S. prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnym warunkach z uwagi na niespełnienie warunków nabycia tego prawa, przewidzianych przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.), tj. wobec nieudowodnienia 15 – letniego okresu pracy w szczególnych warunkach oraz nie legitymowania się wymaganym wiekiem 60 lat, którego wnioskodawca, nie ukończył na datę wniosku. Organ rentowy wskazał, że nie uwzględnił wnioskodawcy żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych, albowiem uznał brak podstaw do uwzględnienia świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych za okres zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w G. wystawionego przez (...) Ltd w G. . Ubezpieczony J. S. złożył odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o przyznanie prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, nie zgadzając się z ustaleniami faktycznymi zaskarżonej decyzji i wnosząc o zaliczenie do pracy w warunkach szczególnych zakwestionowanego przez organ rentowy okresu zatrudnienia wykonywanego na stanowisku maszynisty koparki. W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie , podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku - VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w pkt. I. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał wnioskodawcy J. S. prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych od dnia 15 stycznia 2013r.; w pkt. II. nie stwierdził odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania zaskarżonej decyzji. Powyższe rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy oparł o następujące ustalenia faktyczne. Ubezpieczony J. S., urodzony dnia (...), w dniu 20 listopada 2012r. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. wniosek o emeryturę z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Wnioskodawca nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i prowadzi działalność gospodarczą. W toku postępowania przed organem rentowym J. S. udowodnił na dzień 01 stycznia 1999r. staż ubezpieczeniowy w wymiarze 26 lat 8 miesięcy i 9 dni okresów składkowych i nieskładkowych oraz żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych. Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dnia 20 grudnia 2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnym warunkach wobec nieudowodnienia 15 –letniego okresu pracy w szczególnych warunkach oraz nie legitymowania się wymaganym wiekiem 60 lat. Ubezpieczony w okresie od 11 września 1973r. do 30 kwietnia 1992r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w G., przy czym w okresie od 23 grudnia 1974r. do 30 kwietnia 1992r. wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace na stanowisku maszynisty koparki. W okresie od 11 września 1973r. do 31 lipca 1974r. ubezpieczony najpierw pracował jako cieśla, potem od 01 sierpnia 1974r. został przeniesiony na stanowisko pomocnika maszynisty, a po skończeniu kursu maszynisty koparki jednonaczyniowej, od 23 grudnia 1974r. pracował już jako samodzielny operator koparki. Były to maszyny samobieżne, pojazdy kołowe o ciężarze całkowitym około 15 ton, którymi ubezpieczony wykonywał prace ziemne w postaci wykopów czy niwelowania terenu przy instalacjach sanitarnych wykonywanych przez przedsiębiorstwo, w którym był zatrudniony. Pracował na bazie sprzętu. Zgodnie z zaświadczeniem kwalifikacyjnym z dnia 07 października 1975r. w zawodzie maszynista koparki został z dniem 01 października 1975r. został zaszeregowany w VI grupie kwalifikacyjnej ze stawką godzinową 10,50 zł. J. C., L. F. oraz S. K. pracowali razem z wnioskodawcą w Przedsiębiorstwie (...) w G.. J. C. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie w okresie od 17 maja 1974r. do 30 kwietnia 1992r. na stanowisku murarza, potem montera instalacji sanitarnych, S. K. od 16 czerwca 1975r. do 30 kwietnia 1992r. na stanowisku kierowcy, zaś L. F. od 05 września 1977r. do 30 kwietnia 1992r. na stanowiskach : mechanika samochodowego, mistrza warsztatu, zastępcy kierownika Bazy sprzętu i transportu a ostatnio kierownika tej Bazy. W okresie od 19 maja 1992r. do 31 grudnia 1992r. ubezpieczony był zatrudniony w PIRPCh (...) K. Zarząd (...) w G. najpierw na stanowisku montera a następnie maszynisty powyżej 16 ton. Od dnia 24 maja 1993r. ubezpieczony rozpoczął działalność gospodarczą – usługi dźwigowe i transportowe – ciągnik + wynajem , bo od 1983r. miał uprawnienia jako operator dźwigu. Ubezpieczony J. S. wiek 60 lat ukończył z dniem (...) Dokumentacja archiwalna po zlikwidowanej (...) Ltd w G. została przejęta przez Archiwum (...) spółkę z o.o w G.. Z informacji tegoż Archiwum wynika, iż w jej zasobach brak akt osobowych i dokumentacji płacowej dotyczącej ubezpieczonego z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w G.. W oparciu o tak ustalony stan faktyczny Sąd Okręgowy zważył, iż odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszego postępowania była kwestia ustalenia prawa J. S. do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Wyniki przeprowadzonego przez Sąd postępowania dowodowego wykazały, że wnioskodawczyni legitymuje się wymaganym 15 – letnim stażem pracy w szczególnych warunkach, co sprawia, iż stanowisko organu emerytalnego odmawiające wnioskodawcy prawa do wcześniejszej emerytury, nie jest słuszne. Sąd Okręgowy przywołał znajdujące zastosowanie przepisy prawa i wskazał, że bezspornym jest, iż na dzień 01 stycznia 1999 r. ubezpieczony udokumentował okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze powyżej 25 lat ( według niespornych wyliczeń organu rentowego 26 lat 8 miesięcy i 9 dni), ponadto nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego oraz na datę złożenia wniosku w dniu 20 listopada 2012r. nie pozostawał w stosunku pracy. Ubezpieczony wiek 60 lat ukończył co prawda już po wydaniu zaskarżonej decyzji tj. z dniem (...)., jednakże zgodnie z utrwalonym już w tej mierze orzecznictwem Sądu Najwyższego spełnienie przez wnioskodawcę warunku legitymowania się wymaganym wiekiem emerytalnym już po wydaniu decyzji przez organ rentowy, jako okoliczność niewątpliwa, nie pozbawia sądu orzekającego - przy uznaniu spełnienia wszystkich pozostałych warunków - możliwości zmiany zaskarżonej decyzji po spełnieniu warunku wieku przez wnioskodawcę. Przedmiotem sporu pozostawało jedynie ustalenie, czy za zatrudnienie w szczególnych warunkach może zostać uznany okres zatrudnienia ubezpieczonego w Przedsiębiorstwie (...) w G. wynikający z świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 13 czerwca 1997r. wystawionego przez (...) Ltd. , gdyż po zaliczeniu tego okresu ubezpieczony legitymowałby się wymaganym okresem 15 lat pracy w warunkach szczególnych , zatem spełniłby wszystkie wymagane prawem przesłanki do uzyskania prawa do emerytury w obniżonym wieku. W ocenie Sądu, fakt wykonywania przez ubezpieczonego od 23 grudnia 1974r. do 30 kwietnia 1990r. pracy maszynisty koparki (sprzętu ciężkiego) jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach i charakterze wymienionej w wykazie A dział VIII poz. 3 stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze , znajduje potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym - niewątpliwie został on potwierdzony i uszczegółowiony zeznaniami ubezpieczonego oraz przesłuchanych świadków, które z uwzględnieniem pozostałego materiału dowodowego tj. danych w aktach emerytalnych ZUS oraz aktach niniejszej sprawy omówionych wyżej daje podstawę do twierdzenia, iż wnioskodawca wykazał co najmniej 15- letni okres pracy jako maszynista koparki . Podkreślenia wymaga nadto, iż wnioskodawca konsekwentnie w kolejnych zakładach pracy wykonywał tę samą pracę, do której miał wymagane kwalifikacje, a od 1993r. rozpoczął działalność gospodarczą również tym samym kierunku, do którego posiadał kwalifikacje zawodowe jako operator sprzętu ciężkiego. W konkluzji, z wyżej przytoczonych względów Sąd Okręgowy na mocy art. 477