k.p.c., który obliguje Sąd do uchylenia decyzji i przekazania sprawy do rozpoznania organowi rentowemu w przypadku ujawnienia się nowej okoliczności dotyczącej stanu zdrowia ubezpieczonego, wpływającej na możność przyznania określonego świadczenia, po wydaniu decyzji przez ZUS, a przed zakończeniem postępowania sądowego. Przywołać w tym miejscy należy pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w wyroku z dnia 12 stycznia 2012 r, z którym sąd orzekający w pełni się utożsamia, stwierdzający, iż „nowe okoliczności” to schorzenia istniejące przed wydaniem decyzji, lecz wykazane przez ubezpieczonego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego i których nie oceniał ani lekarz orzecznik, ani komisja lekarska organu rentowego. Jeśli ujawnią się one w postępowaniu przed sądem I instancji, sprawa „wraca” na etap postępowania przed organem rentowym po to zasadniczo, aby organy orzecznicze ZUS mogły dokonać ponownej oceny stanu zdrowia z ich uwzględnieniem. W przypadku zaś, gdy z przeprowadzonych w postępowaniu sądowym dowodów (opinii biegłych), wynika, iż niezdolność do pracy powstała dopiero po wniesieniu odwołania do sądu, należy uznać, że zaskarżona decyzja, a wcześniej - orzeczenie komisji lekarskiej, nie były wadliwe, a zatem nie ma racjonalnego powodu, aby niewadliwa decyzja miała podlegać uchyleniu na podstawie art.
W ocenie Sądu Najwyższego stan zdrowia jest wartością zmienną. Przyjęcie koncepcji, że „nowe okoliczności”, które zobowiązują Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji, przekazania sprawy do rozpoznania organowi rentowemu i umorzenie postępowania (a więc zakończenia sprawy przed sądem), to także okoliczności dotyczące pogorszenia stanu zdrowia po wniesieniu odwołania, spowodowałoby brak możliwości zakończenia sprawy o rentę. Pojawienie się po każdorazowej negatywnej decyzji organu rentowego tak rozumianych „nowych okoliczności” prowadziłoby do konieczności jej uchylenia i w efekcie do trwającego w nieskończoność stanu „niezałatwienia wniosku o rentę” (por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 12 stycznia 2012 roku, II UK 79/11, opubl. MoPr 2012 nr 5, str. 261). Reasumując, nowa okoliczność w rozumieniu art.
to tego rodzaju zdarzenia prawne, które choć powstałe po wniesieniu odwołania, mają znaczenie dla oceny stanu zdrowia do dnia decyzji. Jako przykłady wskazuje się schorzenia wykazane przez ubezpieczonego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego i których nie oceniał ani lekarz orzecznik, ani komisja lekarska organu rentowego. Przepis art.
k.p.c., zobowiązuje zatem sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania nie w każdej sytuacji, kiedy ubezpieczony przedstawia nowe, nieznane wcześniej lekarzowi orzecznikowi czy komisji lekarskiej dokumenty medyczne, ale tylko wtedy gdy w jego ocenie mogą one stanowić o odmiennej ocenie stanu jego zdrowia. Jednocześnie zwrócić należy uwagę na brzmienie tego przepisu. Na mocy art.
4 kpc w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji albo stwierdzenia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, jeżeli podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenie komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie od decyzji opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, sąd nie orzeka co do istoty sprawy na podstawie nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji albo stwierdzenia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, które powstały po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. W tym przypadku sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. Interpretacja tego przepisu prowadzi do jeszcze dalszego wniosku. Sąd nie może orzekać – czyt. przyznać prawa do świadczenia, na podstawie nowych okoliczności. Nie ma jednak przeszkód do merytorycznego orzekania w sprawie, jeśli pozostały materiał dowodowy daje do tego podstawę. Innymi słowy jeśli niezależnie nawet od pojawienia się tzw. „nowej okoliczności” w rozumieniu cytowanego przepisu, stan zdrowia ubezpieczonego daje podstawę do zmiany decyzji, to nie ma przeszkód do merytorycznego rozpoznania odwołania. Sąd nie ma bowiem jedynie prawa orzekać w oparciu o nowe okoliczności. Takie rozumienie cytowanego przepisu jest nie tylko logiczne ale także uzasadnione względami ekonomii procesowej i interesem ubezpieczonego, który, o czym warto pamiętać często przez bardzo długi okres pozostaje bez środków utrzymania. Sąd Okręgowy uważa, że w niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom organu rentowego nie zaszła nowa okoliczność, mogąca mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Organ rentowy, już na etapie postępowania rentowego dysponował wszelkimi danymi, niezbędnymi do prawidłowego ustalenia stanu klinicznego ubezpieczonego i wydania odpowiedniej decyzji, gdyż z opinii biegłego pulmonologa wynika, że wykrycie w badaniu tomografii komputerowej klatki piersiowej z 16.01.2019 r. nowego guzka o wielkości 8 mm w szczycie płuca lewego, nie jest to jedyną przyczyną zakwalifikowania wnioskodawcy do dalszej niezdolności do pracy, ponieważ należy również uwzględnić usunięcie płata płuca prawego z powodu raka gruczołowego oraz przewlekłą obturacyjną chorobę płuc o umiarkowanym przebiegu klinicznym, co potwierdzają badania spirometryczne – wymagającą stałego przyjmowania leków rozszerzających oskrzela, tym bardziej jeżeli uwzględni się rozpoznania i dotychczasowy przebieg choroby nowotworowej u wnioskodawcy, a zatem samo wykrycie w/w guzka nie świadczy o pogorszeniu stanu zdrowia odwołującego, ani też o wystąpieniu nowego schorzenia. Rozpoznane przez biegłego pulmonologa schorzenia u wnioskodawcy, które zadecydowały o uznaniu przez tego biegłego z punktu widzenia jego specjalizacji medycznej ubezpieczonego za osobę nadal częściowo okresowo niezdolną do pracy odnoszą się zatem w istocie do schorzeń, które były udokumentowane w aktach organu rentowego i były oceniane zarówno przez lekarza orzecznika ZUS, jak i komisję lekarską ZUS, a więc schorzeń znanych organowi na etapie wydawania decyzji. Z tych też przyczyn należało uznać, że stan zdrowia ubezpieczonego nie uległ poprawie wbrew twierdzeniom organu rentowego. Sąd uznał opinię biegłego pulmonologa za kategoryczną i przekonującą oraz wystarczająco wyjaśniającą wszystkie zagadnienia wymagające wiadomości specjalnych. Organ rentowy nie kwestionował, że wnioskodawca dysponuje wymaganym okresem składkowym i nieskładkowym. Mając na względzie wszystkie powyższe rozważania, Sąd Okręgowy opierając się na opinii biegłego pulmonologa przyznał ubezpieczonemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1.11.2018 r. do 31.07.2020 r. Wobec zaistnienia podstaw do uwzględnienia odwołania Sąd Okręgowy na podstawie art.
orzekł, jak w sentencji wyroku. ZARZĄDZENIE Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi organu rentowego z aktami rentowymi. 10 X 2019 roku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.