umową pożyczki nr (...), Pożyczkodawca zobowiązał się do udzielenia Pożyczkobiorcy pożyczki w kwocie 256.718,22 zł na okres 20 rat kwartalnych licząc od dnia obciążenia rachunku bankowego Pożyczkodawcy kwotą pożyczki, na warunkach i zasadach określonych w Umowie. Strony Umowy ustaliły, że pożyczka zostanie przeznaczona na sfinansowanie zakupu sprzętu, to jest prasy (...) za kwotę 84.518 zł oraz ciągnika M. F. (...) za kwotę 172.200 zł. nabywanego przez Pożyczkobiorcę od Dostawcy Firmy Usługowo – Handlowej (...).
umową pożyczki nr (...), Pożyczkodawca zobowiązał się do udzielenia Pożyczkobiorcy pożyczki w kwocie 97.539 zł na okres 20 rat kwartalnych licząc od dnia obciążenia rachunku bankowego Pożyczkodawcy kwotą pożyczki, na warunkach i zasadach określonych w Umowie. Strony Umowy ustaliły, że pożyczka zostanie przeznaczona na sfinansowanie zakupu wozu paszowego (...) za kwotę 97.539 zł. nabywanego przez Pożyczkobiorcę od Dostawcy Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.
§(...) Umów, kwota pożyczki zostanie przekazana na wskazany przez Pożyczkobiorcę rachunek bankowy, pod warunkiem zawarcia niniejszych umów, złożenia przez Pożyczkobiorcę wszystkich zabezpieczeń oraz dokumentów wskazanych w Umowie oraz po spełnieniu warunków określonych w Umowie. Strony określiły, że warunkiem wejścia w życie Umów jest ustanowienie zabezpieczeń w postaci weksla in blanco wystawionego przez Pożyczkobiorcę w formie wymaganej przez Pożyczkodawcę oraz przelew wierzytelności to jest oryginał umowy o przelew wierzytelności z tytułu umowy przyznania pomocy (§ (...)Umów).
aś z § (...) Umów, umowa wchodzi w życie po spełnieniu warunków opisanych w § (...)Umów. Strony zgodnie postanowiły, że w przypadku uchybienia terminom zapłaty kwoty pożyczki i/lub odsetek karnych Pożyczkodawca ma prawo wypełnić weksel na sumę odpowiadającą kwocie aktualnego zadłużenia Pożyczkobiorcy z tytułu pożyczki, powiększonej o odsetki, liczone od poszczególnych dni wymagalności. Pożyczkodawca może opatrzeć ten weksel klauzulą „bez protestu” oraz datą i miejscem płatności według swojego uznania (§ (...) Umów). W § (...)Umów strony określiły warunki wypłaty kwoty pożyczki. Wśród tych warunków strony wymieniły m. innymi przedstawienie kopii oryginału faktury sprzedaży sprzętu oraz podpisanie przez Pożyczkobiorcę protokołu odbioru na druku (...).
§ (...)Umów, wypłata pożyczki miała nastąpić w terminie 3 dni roboczych od daty otrzymania przez Pożyczkodawcę dokumentów oraz potwierdzeń spełnienia warunków określonych w Umowach. Wszelkie działania związane ze sprowadzeniem sprzętu do siedziby Pożyczkobiorcy, rejestracją, ewentualnymi opłatami i innymi czynnościami wymaganymi polskim prawem oraz pokrycie ich kosztów leżą wyłącznie po stronie Pożyczkobiorcy (§ (...) Umów). W przypadku opóźnienia w zapłacie w całości lub w części którejkolwiek z rat określonych w harmonogramie, Pożyczkobiorca będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz Pożyczkodawcy karnych odsetek w wysokości dwukrotności stawki odsetek ustawowych. Opóźnienie w zapłacie jednej z rat określonych w harmonogramie lub w Umowie będzie skutkować uprawnieniem Pożyczkodawcy do wypowiedzenia Umowy. Wypowiedzenie Umów nastąpi po bezskutecznym wezwaniu Pożyczkobiorcy do zapłaty zaległych płatności, w tym odsetek (§ (...) Umów). Ponadto
§ (...) Umów, umowa może zostać rozwiązana przez Pożyczkodawcę, z zachowaniem formy pisemnej pod rygorem nieważności w drodze listu poleconego, ze skutkiem natychmiastowym, jeżeli Pożyczkobiorca pozostaje w opóźnieniu z zapłatą co najmniej jednej raty pożyczki lub innej należności wynikającej z Umowy pomimo wcześniejszego wezwania Pożyczkobiorcy na piśmie do zapłaty wraz z wyznaczeniem dodatkowego 7-dniowego terminu . Ciągnik rolniczy M. F. (...) oraz prasa (...) zostały objęte umową ubezpieczenia . Sąd Okręgowy ustalił ponadto, że (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przedstawiła P. S. ostateczny harmonogram spłaty pożyczki dla umowy pożyczki nr (...), wskazując na dziewiętnaście rat płatnych w wysokości 14.578,72 zł oraz jedną ratę płatną w wysokości 48.004,18 zł. Odsetki od rat wymagalnych na dzień 15 listopada 2012 r. określono na 1.155,40 zł, na dzień 15 lutego 2013 r. na 7.039,20 zł, zaś na dzień 15 maja 2013 r. na 5.853,97 zł . (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przedstawiła P. S. ostateczny harmonogram spłaty pożyczki dla umowy pożyczki nr (...), wskazując na dziewiętnaście rat płatnych w wysokości 5.541,68 zł oraz jedną ratę płatną w wysokości 18.239 zł. Odsetki od rat wymagalnych na dzień 10 listopada 2012 r. określono na 439,75 zł, na dzień 10 lutego 2013 r. na 2.679,09 zł, zaś na dzień 10 maja 2013 r. na 2.228,12 zł . W dniu 11 października 2012 r. P. S. podpisał dwa weksle własne in blanco w charakterze wystawcy weksla. Weksle zostały wydane do dyspozycji (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.. P. S. jako zastawca ustanowił na rzecz zastawnika (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. zastaw rejestrowy, na zabezpieczenie zapłaty na rzecz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. kwoty w wysokości 340.000 zł stanowiącej najwyższą sumę zabezpieczenia, na którą składała się wierzytelność wynikająca z umowy pożyczki nr (...), wynikające z niej odsetki oraz ewentualne koszty windykacji. Przedmiotem zastawu był ciągnik M. F. oraz prasa (...).
§ (...) umowy o ustanowienie zastawu rejestrowego, w przypadku braku spłaty całości lub części wierzytelności w terminie wymagalności, zaspokojenie na rzecz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. może nastąpić przez przejęcie przedmiotów zastawu na własność. W takiej sytuacji wartość przedmiotów zostanie ustalona na podstawie średniej ceny rynkowej, właściwej dla przedmiotu zastawu z dnia przejęcia . W dniu 16 października 2012 r. S. D. oświadczył, że wyraża zgodę na rejestrację pojazdu marki M. (...) z faktury nr (...) wystawionej na Gospodarstwo Rolne (...) . P. S. nie odebrał od Dostawcy Firmy Usługowo – Handlowej (...)zakupionego ciągnika rolniczego M. F. (...) oraz prasy (...). P. S. odebrał chwytak o wartości 3.600 zł . W dniu 26 listopada 2012 r. P. S. wpłacił na rzecz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. kwoty: 325 zł z faktury nr (...), 14.578,72 zł z faktury nr (...), 650 zł z faktury nr (...), 5.541,68 zł z faktury nr (...). Suma dokonanych wpłat wyniosła 21.095,40 zł . (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wystawiła wobec P. S.:
treścią § (...) z dnia 22 października 2012 r. o ustanowienie zastawu rejestrowego, zaspokojenie (...) sp. z o.o. może m.in. nastąpić przez przejęcie przedmiotów zastawu na własność i w takim wypadku wartość przedmiotów zastawu ustalona zostanie na podstawie średniej ceny rynkowej właściwej dla przedmiotu zastawu z dnia przejęcia. Podkreślił, że przesłana nota nie odzwierciedla wartości przejętych rzeczy, to jest prasy oraz ciągnika. P. S. stwierdził, że nie doszło do należytego wykonania obowiązków przewidzianych umowami pożyczek, gdyż
§ (...)umów, jednym z warunków wypłaty kwoty pożyczki miało być dostarczenie (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. protokołu odbioru sprzętu na druku (...) podpisanego przez Pożyczkobiorcę. Podkreślił, że taki protokół odbioru nie istnieje, zaś on nie został poinformowany o gotowości wydania sprzętu, nie odebrał go i nie pokwitował odbioru . Pismami z dnia 2 września 2013 r. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wezwała P. S. do wykupu weksli w kwocie 95.834,20 zł oraz 112.340,32 zł z terminem płatności do 13 września 2013 r. Pisma zostały odebrane przez P. S. w dniu 5 września 2013 r. W dniu 10 września 2013 r. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. sprzedała na rzecz Gospodarstwa (...) ciągnik M. F. (...) za kwotę 90.750 zł netto, 111.622,50 zł brutto . Weksle in blanco zostały wypełnione przez (...) sp. z o.o. na kwotę 95.834,20 zł oraz na 112.340,32 zł, ze wskazaną datą płatności na 13 września 2013r . (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. w piśmie z dnia 10 października 2013 r. wskazała, że przedmiotem noty uznaniowej z dnia 9 sierpnia 2013 r. na kwotę 140.250 zł jest ciągnik M. F. (...) z 2011 r. i prasa (...) z 2012 r. Spółka wskazała, że jest w posiadaniu protokołu odbioru prasy i ciągnika podpisanego przez P. S. w dniu 10 października 2012 r . W dniu 30 czerwca 2014 r. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. sprzedała na rzecz Gospodarstwa Rolnego (...) prasę (...) za kwotę 40.000 zł netto, 49.200 zł brutto . Wartość rynkowa przedmiotów umowy pożyczki nr (...), to jest ciągnika M. F. według cen z maja 2013 r. wyniosła 110.813 zł, zaś prasy (...)61.560 zł netto. Wartość wozu paszowego będącego przedmiotem umowy pożyczki nr (...) wyniosła 64.467 zł netto . W celu ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy Sąd I instancji dopuścił z urzędu dowód z opinii biegłego ds. wyceny sprzętu rolniczego na okoliczność wyceny wartości rynkowej ciągnika M. F. i prasy (...)będących przedmiotem umowy pożyczki nr (...) oraz wozu paszowego będącego przedmiotem umowy pożyczki nr (...), przy założeniu, że przedmioty te były w dobrym stanie, nowe, nieużywane, według cen z maja 2013 r. W ocenie Sądu, opinia biegłego została sporządzona w sposób rzetelny, w oparciu o specjalistyczną wiedzę i doświadczenie zawodowe biegłego. Pozwany w piśmie procesowym z dnia 9 lutego 2016 r. wniósł o wpisanie w trybie art. 162 k.p.c. zastrzeżeń do protokołu dotyczących postanowienia o dopuszczeniu z urzędu dowodu z opinii biegłego. Wskazał, że dopuszczenie tego dowodu narusza art. 232 k.p.c. W ocenie Sądu, dopuszczenie z urzędu dowodu z opinii biegłego było uzasadnione.
art. 232 zd. 2 k.p.c., sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę. Sąd I instancji stwierdził, że w sytuacjach szczególnych sąd posiada uprawnienie w zakresie dopuszczenia dowodu niewskazanego przez strony (wyłącznie na stwierdzone przez strony istotne i sporne okoliczności faktyczne), gdy według jego (obiektywnej i weryfikowalnej w toku instancji) oceny zebrany w toku sprawy materiał dowodowy nie wystarcza do jej rozstrzygnięcia. W szczególności sąd powinien dopuścić dowód z urzędu, gdy stanowi to realizację dyspozycji normy kodeksowej lub ma przeciwdziałać naruszeniu porządku prawnego (por. wyrok SN z dnia 5 lutego 1997 r., sygn. I CKU 81/96, LEX nr 50574). W ocenie Sądu, w celu określenia wartości rynkowej rzeczy będących przedmiotem Umów, niezbędne było dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na podstawie art. 232 k.p.c. Sąd Okręgowy wskazał, że (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wywodziła swoje roszczenie ze zobowiązania wekslowego. Powódka złożyła oryginały weksli własnych wystawionych przez P. S. i na ich podstawie domagała się zasądzenia kwot wynikających z weksli.
art. 485 § 2 k.p.c., Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym zasądzając wierzytelność z weksli. Z uwagi na to, że roszczenie powódki wobec pozwanego wynikało z weksli, natomiast weksel ze swej istoty jest abstrakcyjnym i bezwarunkowym zobowiązaniem zapłaty sumy wekslowej, oderwanym od okoliczności, na podstawie których doszło do jego wystawienia, to nie było obowiązkiem powódki wykazywanie istnienia i wysokości pozawekslowego zobowiązania pozwanego oraz causae wystawienia weksla. Pozwany nie kwestionował, że weksle zostały wystawione przez niego w celu zabezpieczenia roszczeń powódki związanych z dwoma umowami pożyczki. Pozwany był k uprawniony do podniesienia wobec powódki zarzutów osobistych ze stosunku podstawowego, będącego podstawą wystawienia weksli, a odnoszących się zarówno co do zasady, jak i co do wysokości dochodzonej przez powódkę wierzytelności. W konsekwencji zarzuty ze stosunku podstawowego, czyli z umów pożyczki, mogły zostać podniesione przez pozwanego, ponieważ ograniczenia w tym zakresie przewidziane w art. 17 ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo wekslowe (Dz.U.1936.37.282 ze zm.) nie znajdują zastosowania w stosunku pomiędzy wystawcą weksla a remitentem. Po wniesieniu zarzutów od nakazu zapłaty pozwany był uprawniony do przeniesienia sporu na płaszczyznę stosunku cywilnoprawnego. Zaprezentowane powyżej stanowisko znajduje uzasadnienie w orzecznictwie Sądu Najwyższego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2000 r., sygn. V CKN 136/00, OSNCP 2001/6/89 i z dnia 27 kwietnia 2001 r., sygn. III CKN 341/00, OSNCP 2002/4/50). Ciężar udowodnienia, że rozliczenie umów pożyczki nie wykreowało po stronie powódki wierzytelności podanej w pozwie spoczywał w niniejszej sprawie na pozwanym, który był zobowiązany do wykazania, że w określonej części albo w całości żądanie oparte na wekslach gwarancyjnych nie zasługiwało na uwzględnienie, a więc że weksle zostały uzupełnione na sumę przewyższającą zobowiązania pozwanego albo też, że rozliczenie umów pożyczki w ogóle nie wykreowało wierzytelności powódki w stosunku do pozwanego. P. S. podnosił, że nie otrzymał przedmiotów z umowy pożyczki nr (...), czyli ciągnika i prasy. Zdaniem pozwanego, przekazanie dostawcy sprzętu przez powódkę kwot pieniężnych przed dostarczeniem sprzętu pozwanemu nie może być traktowane jako wypłacenie kwoty pożyczki ze skutkiem powstania zobowiązania jej zwrotu po stronie pozwanego.
§ (...)Umów, wypłata pożyczki miała nastąpić w terminie 3 dni roboczych od daty otrzymania przez Pożyczkodawcę dokumentów oraz potwierdzeń spełnienia warunków określonych w Umowach. W dniu 20 lipca 2012 r. Firma Usługowo-Handlowa(...) wystawiła na rzecz P. S. dwie faktury VAT z terminem płatności do dnia 24 października 2012 r. na kwotę 172.200 zł w związku ze sprzedażą ciągnika rolniczego M. F. (...) oraz na kwotę 84.518 zł w związku ze sprzedażą prasy (...) . W dniu 10 października 2012 r. P. S. podpisał protokół odbioru od Firmy Usługowo-Handlowej (...)prasy (...), rok produkcji 2012 oraz ciągnika M. F. (...), rok produkcji 2011. P. S. oświadczył, że sprzęt został zbadany i stwierdził, że nie posiada żadnych wad . Pozwany nie kwestionował autentyczności podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia 10 października 2012 r., w swoich zeznaniach wyjaśniał, że podpisał szereg różnych dokumentów przy zawieraniu umów pożyczek, jeszcze przed odebraniem sprzętu i prawdopodobnie podpisał wtedy także protokół odbioru sprzętu, którego jednak w rzeczywistości nie odebrał. W ocenie Sądu I instancji, nawet jeśli rzeczywiście pozwany podpisał protokół zdawczo-odbiorczy sprzętu przed faktycznym jego odbiorem i bez czytania tego dokumentu, to uznać należy, że w tym zakresie nie dochował należytej staranności. Wszelkie działania związane ze sprowadzeniem sprzętu do siedziby Pożyczkobiorcy, rejestracją, ewentualnymi opłatami i innymi czynnościami wymaganymi polskim prawem oraz pokrycie ich kosztów leżą wyłącznie po stronie Pożyczkobiorcy (§ (...) Umów). Mając na uwadze treść Umów, Sąd uznał, że niewątpliwie obowiązek odbioru sprzętu od dostawcy, którego zakup został sfinansowany przez pożyczkę udzieloną przez (...) sp. z o.o., spoczywał na P. S., jako Pożyczkobiorcy. Pomimo znajomości treści Umów w zakresie warunków wypłaty kwot pożyczek, obowiązku odebrania przedmiotów pożyczek, P. S. nie odebrał sprzętu. W ocenie Sądu Okręgowego, powódki nie może obciążać okoliczność, że pozwany nie odebrał sprzętu, skoro (...) sp. z o.o. otrzymała faktury na zakup sprzętu z dnia 20 lipca 2012 r. z terminem płatności do dnia 24 października 2012 r. oraz podpisany przez P. S. protokół zdawczo-odbiorczy sprzętu. W związku z tym, że zostały spełnione warunki do wypłaty kwot pożyczek, (...) sp. z o.o. wypłaciła kwotę pożyczki dostawcom wskazanym w Umowach. W ocenie Sądu, powódka tym samym prawidłowo zrealizowała swoje obowiązki wynikające z zawartych Umów. Mając na uwadze okoliczność, że faktury na zakup sprzętu datowane są na lipiec 2012 r., zaś do zawarcia Umów oraz do podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego doszło z datą 10 października 2012 r., Sąd I instancji uznał, że P. S. mógł odebrać przedmioty pożyczki do dnia zawarcia Umów. W swoich zeznaniach P. S. podkreślił, że producent nie przysłał mu urządzeń, nie znał powodu niedostarczenia sprzętów. Wskazał, że dealer kontaktował się z nim w sprawie określenia daty odbioru sprzętów, jednak potem zmieniał ten termin. Powyższe zeznania świadczą o tym, że jednak pozwany zamierzał odebrać przedmiot Umów. Sąd uznał, że jeżeli P. S. umówił się z dostawcą, że ten dostarczy mu sprzęt do domu, to ewentualne roszczenia związane z brakiem dostawy powinien kierować do dostawcy. P. S., na którym spoczywał obowiązek odebrania sprzętów od dostawcy, nie wywiązał się z umów. Zaprzestanie opłacania wymagalnych rat z tytułu udzielonych pożyczek było podstawą do wypowiedzenia umów przez powódkę pismami z dnia 26 kwietnia 2013 r. Pismami z dnia 27 maja 2013 r. skierowanymi do (...) sp. z o.o. oświadczyła, że w wykonaniu uprawnień wynikających z umów zastawu rejestrowego z dnia 11 października 2012 r. przejmuje na własność przedmiot zastawu, to jest wóz paszowy(...), prasę (...), oraz ciągnik M. F. (...) .
§ (...)umowy o ustanowienie zastawu rejestrowego, w przypadku braku spłaty całości lub części wierzytelności w terminie wymagalności, zaspokojenie na rzecz (...) sp. z o.o. może nastąpić przez przejęcie przedmiotów zastawu na własność. W takiej sytuacji wartość przedmiotów zostanie ustalona na podstawie średniej ceny rynkowej, właściwej dla przedmiotu zastawu z dnia przejęcia . Biegły sądowy z zakresu wyceny ruchomości określił wartość rynkową przedmiotów umowy pożyczki nr (...), to jest ciągnika M. F. według cen z maja 2013 r. na kwotę 110.813 zł, zaś prasy (...)na kwotę 61.560 zł netto. Wartość rynkowa wozu paszowego będącego przedmiotem umowy pożyczki nr (...) wyniosła 64.467 zł netto . W związku z przejęciem przedmiotu zastawu (...) sp. z o.o. w dniu 9 sierpnia 2013 r. wystawiła notę uznaniową w wysokości 140.250 zł dotyczącą umowy nr (...) . Sąd Okręgowy podkreślił, że (...) sp. z o.o. była wprost zobowiązana do wyliczenia na piśmie dochodzonej kwoty, wskazania i uzasadnienia elementów składowych dochodzonej kwoty oraz sposobu rozliczenia wpłat dokonanych przez pozwanego, pod rygorem ujemnych skutków dowodowych . W piśmie procesowym z dnia 2 grudnia 2015 r. powódka wskazała, że w 2012 r. pozwany wpłacił 21.095,40 zł, w 2013 r. nie było wpłat, uznał na poczet długu pozwanego kwotę z tytułu przejęcia przedmiotu zastawu w wysokości 140.250 zł, zaś w 2014 r. nie było wpłat od dłużnika . W ocenie Sądu, powódka nie wskazała, jak zakwalifikowała wpłaty pozwanego, nie przedstawiła czytelnego rozliczenia umów pożyczek oraz nie wskazała źródła poszczególnych kwot. Nie wiadomo zatem, jakich kwot domaga się z tytułu zapłaty kwoty głównej, jakich z tytułu odsetek, kosztów ubezpieczenia sprzętu zakupionego za pożyczone środki pieniężne, względnie z innych jeszcze tytułów. Mając na uwadze treść zawartych Umów oraz fakt przejęcia przedmiotów zastawu, w ocenie Sądu I instancji, zasadny jest zwrot przez P. S. na rzecz (...) sp. z o.o. pożyczonych kwot wraz z odsetkami, pomniejszonych o wartość rynkową przejętych sprzętów. Wobec niewykonania zobowiązania przez powódkę, Sąd dokonał wyliczeń na podstawie treści Umów i ostatecznego harmonogramu spłat. Sąd uznał za zasadne kwoty odsetek wskazane w harmonogramach spłat wymagalne do dnia 27 maja 2013 r., to jest do dnia złożenia oświadczenia przez powódkę o przejęciu przedmiotów zastawu. W ocenie Sądu, nie jest zasadna całość odsetek z uwagi na okoliczność, że przedmioty zastawu zostały przejęte przez powódkę. (...) sp. z o.o. sprzedała przejęte przedmioty, to jest ciągnik M. F. oraz prasę (...), wobec czego w ocenie Sądu brak jest podstaw do kredytowania kwot uzyskanych z przejęcia zastawionych maszyn. Natomiast wóz paszowy nie został faktycznie przejęty przez powódkę, ale powódka złożyła oświadczenie, że przejmuje przedmiot zastawu, czyli wóz paszowy. Dlatego też Sąd uznał, że także wóz paszowy został przez powódkę przejęty. Przy czym to do uznania (...) sp. z o.o. należało, czy i w jaki sposób egzekwować faktyczne objęcie w posiadanie wozu paszowego. Powódce przysługiwały uprawnienia z umowy zastawu rejestrowego, które wykonała składając oświadczenie o przejęciu wozu paszowego. Dlatego również o wartość rynkową tej rzeczy Sąd obniżył zobowiązanie pozwanego. Sąd Okręgowy ustalił, że umowa pożyczki nr (...) została zawarta na kwotę 256.718 zł.
aś z harmonogramem spłat odsetki od rat wymagalnych na dzień 15 listopada 2012 r. określono na 1.155,40 zł, na 15 lutego 2013 r. na 7.039,20 zł zaś na 15 maja 2013 r. na 5.853,97 zł . Suma kwoty pożyczki oraz odsetek wynosi zatem 270.766,57 zł (256.718 zł + 14.048,57 zł). Jeśli chodzi o umowę pożyczki nr (...) to Sąd ustalił, że została zawarta na kwotę 97.539 zł,
aś z harmonogramem spłat odsetki od rat wymagalnych na dzień 10 listopada 2012 r. określono na 439,75 zł, na 10 lutego 2013 r. na 2.679,09 zł zaś na 10 maja 2013 r. na 2.228,12 zł . Suma kwoty pożyczki oraz odsetek wynosi zatem 102.885,96 zł (97.539 zł + 5.346,96 zł). Kwoty pożyczek wraz z odsetkami dają łączną kwotę 373.652,53 zł (270.766,57 zł + 102.885,96 zł). Suma dokonanych wpłat przez P. S. na rzecz rat pożyczek wyniosła 21.095,40 zł . Mając na uwadze okoliczność przejęcia przedmiotów zastawu, kwotę zobowiązań pozwanego należało pomniejszyć o wartość rynkową przejętych przedmiotów zastawu, to jest o kwotę 236.840 zł (110.813 zł + 61.560 zł + 64.467 zł). Łącznie, w ocenie Sądu Okręgowego, zasadne jest roszczenie do kwoty 115.717,13 zł, na którą składa się suma udzielonych pożyczek wraz z odsetkami od pierwszych trzech rat, pomniejszona o wpłaty dokonane przez P. S. oraz o sumę wartości rynkowej przejętych przedmiotów zastawu (373.652,53 zł - 21.095,40 zł - 236.840 zł). Mając na uwadze kwotę zasądzoną w nakazie zapłaty, to jest kwotę 208.174,52 zł (nakaz zapłaty – k. 18), zasadne jest uchylenie nakazu zapłaty co do kwoty 92.457,39 zł. (208.174,52 zł - 115.717,13 zł). Wobec zasadności części z wniesionych przez pozwanego zarzutów od nakazu zapłaty, na podstawie art. 496 k.p.c., Sąd I instancji uchylił w części nakaz zapłaty, to jest co do kwoty 92.457,39 zł i oddalił powództwo w tym zakresie, zaś w pozostałej części utrzymał nakaz zapłaty w mocy. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. i stosunkowo rozdzielił te koszty obciążając nimi w 45% (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., zaś P. S. w 55%. Apelacje od powyższego wyroku wniosły obie strony: Pozwany zaskarżył wyrok w części tj. w punkcie III i zarzucił naruszenie: 1. art. 232 w zw. z art. 227 k.p.c. i w zw. z art. 162 k.p.c. poprzez przyjęcie, że powód należycie wywiązał się z obowiązku wyliczenia wartości sprzętu, mimo, iż tego dokonał Sąd, gdy roszczenie było już sprekludowane w myśl art. 162 k.p.c., a zastrzeżenie do protokołu złożone; 2. art. 233 § 1 i 2 i art. 328 § 2 k.p.c. poprzez dokonanie przez Sąd I Instancji ustaleń faktycznych sprzecznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie oraz dokonanie wybiórczej analizy i oceny przedstawionych dowodów, gdyż pozwany nigdy nie został poinformowany o gotowości wydania sprzętu, a co za tym idzie nie odebrał go i nie potwierdził odbioru. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę orzeczenia w części zasądzającej powództwo i oddalenie żądania pozwu w tym zakresie z uwzględnieniem kosztów postępowania. Powód zaskarżył wyrok w części tj. w zakresie punktu I i II i zarzucił naruszenie: 1. przepisów postępowania cywilnego tj.:
zasadami wiedzy logiki i doświadczenia życiowego i wyciągnął z niego trafne wnioski. Jeśli chodzi o apelację pozwanego prawidłowe jest ustalenie sądu I instancji, że pozwany przekazał powodowi protokół odbioru sprzętu rolniczego, na którego sfinansowanie zawarł umowę pożyczki nr (...). Wypłata pożyczki nastąpić miała po spełnieniu przez pozwanego warunków określonych w par.(...) umowy ( k.32-33). Jednym z tych warunków było otrzymanie przez pożyczkodawcę protokołu odbioru zakupionego sprzętu. Powód dysponuje podpisanym przez pozwanego protokołem odbioru prasy (...)oraz ciągnika M. F. z 10.10.2012r. ( k.45), zatem w świetle umowy pożyczki uprawniony był do wypłaty pożyczki w ciągu 3 dni roboczych od otrzymania tego dokumentu. Kwestia, czy prasa i ciągnik zostały przez sprzedawcę dostarczone do gospodarstwa pozwanego nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia albowiem pożyczkodawca nie miał obowiązku badać tej okoliczności, jak również nie miał obowiązku badać, czy pozwany podpisał protokół odbioru w sposób świadomy.
art.
art. 229 k.p.c. nie musiał przeprowadzać dowodu na okoliczność skutecznego ustanowienia zastawu rejestrowego wozu paszowego, zwłaszcza iż w aktach znajduje się umowa pożyczki nr (...) z której wynika, że formą jej zabezpieczenia jest między innymi zastaw rejestrowy oraz, że warunkiem wypłaty pożyczki było złożenie przez pozwanego oryginału umowy zastawu rejestrowego ( k.123, par. 1 pkt 5 i par. 3 pkt 5 i 8), zaś niesporne jest że pożyczka została wypłacona, a ponadto w aktach znajduje się oświadczenie powoda o przejęciu wozu paszowego na własność w wykonaniu uprawnień z umowy zastawu rejestrowego ( k.42). Powód nie wykazał, że do skutecznego ustanowienia zastawu rejestrowego wozu paszowego nie doszło, a w świetle w/w okoliczności to na nim spoczywał ciężar dowodu w tym zakresie wobec treści zarzutów pozwanego i przedłożonego przez niego dowodu w postaci oświadczenia z k.42. W odpowiedzi na zarzuty powód wywodził jedynie, że „nie przejął przedmiotu zastawu do umowy (...), który znajduje się w posiadaniu pozwanego” ( k.106) i nie wskazywał przyczyn takiego stanu rzeczy, nie udowodnił więc aby istniały jakiekolwiek przeszkody w odebraniu wozu paszowego od pozwanego.
art. 22 ust.2. pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, przejęcie na własność przedmiotu zastawu rejestrowego następuje po upływie terminu wykonania zobowiązania, które zostało zabezpieczone tym zastawem, z dniem złożenia przez zastawnika oświadczenia na piśmie o przejęciu tego przedmiotu na własność - w przypadku gdy przedmiotem zastawu rejestrowego są rzeczy występujące powszechnie w obrocie towarowym. Wóz paszowy należy do rzeczy występujących powszechnie w obrocie towarowym.
wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. IV CSK 62/06, przejęcie na własność przedmiotów zastawu przez zastawnika następuje w drodze jednostronnego oświadczenia woli złożonego przez uprawnionego i z dniem złożenia takiego oświadczenia (por. art. 22 ust. 1 pkt 2 i art. 22 ust. 2 pkt 2 u.z.r.).
aś z wyrokiem Sądu Najwyższego z 10.03.2016r., sygn. III CSK 167/15, zaspokojenie zastawnika przez przejęcie na własność któregokolwiek z przedmiotów zastawu, o ściśle oznaczonej przez strony w umowie wartości albo określonego sposobu ustalenia jego wartości, następuje przez złożenie przez zastawnika na piśmie oświadczenia o przejęciu przedmiotu zastawu na własność i to w przypadku określonym m.in. w art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy z 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów. Powstanie więc skutku rzeczowo-prawnego w postaci przejęcia na własność przez zastawnika przedmiotu zastawu rejestrowego następuje z dniem złożenia w formie pisemnej oświadczenia o przejęciu (art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy) przedmiotu zastawu, ale określonego w umowie zastawniczej i to z zachowaniem wymogów przewidzianych w art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy.
art. 23 ust.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.