na karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na 4 (trzy) lata próby, której to kary wykonanie nie zostało zarządzone oraz 50 stawek dziennych grzywny po 10 złotych, która to grzywna została wykonana; II. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 15 października 2013 roku r. w sprawie II K 236/13 za czyn z art.
na karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na 5 (pięć) lat próby, której to kary wykonanie zostało zarządzone i kara jest wykonywana od 23 października 2018 roku, a ma być wykonywana do 7 marca 2020 roku z zaliczeniem zatrzymania w dniach od 24 do 26 listopada 2012 roku i od 22 do 24 lutego 2013 roku oraz 50 stawek dziennych grzywny po 20 złotych z czego zostało wykonane 38 stawek dziennych; III. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 9 października 2014 roku uprawomocnionym w dniu 17 października 2014 roku w sprawie II K 499/14 za czyn z art. 207 § 1 k.k. na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na 3 (trzy) lata próby, której to kary wykonanie nie zostało zarządzone; IV. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 27 kwietnia 2018 roku w sprawie II K 1021/17 za czyn z art.
na karę roku pozbawienia wolności, która to kara ma być wykonywana od 7 marca 2020 roku do 1 grudnia 2010 roku z zaliczeniem wykonywania tej kary w formie dozoru elektronicznego od 19 lipca 2018 rou do 23 października 2018 roku; V. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 4 października 2018 r. w sprawie II K 548/18 za czyny z art. 190 § 1 k.k. i z art. 157 § 2 k.k. na karę łączną roku pozbawienia wolności, , która to kara ma być wykonywana od 1 grudnia 2010 roku do 1 grudnia 2021 roku; 1 . na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 85a k.k., art. 86 § 1 k.k. łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach II K 236/13, IIK 1021/17 i IIK 548/18 Sądu Rejonowego w Puławach i wymierza skazanemu karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;
na karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na 4 (trzy) lata próby, której to kary wykonanie nie zostało zarządzone oraz 50 stawek dziennych grzywny po 10 złotych, która to grzywna została wykonana; VII. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 15 października 2013 roku r. w sprawie II K 236/13 za czyn z art.
na karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na 5 (pięć) lat próby, której to kary wykonanie zostało zarządzone i kara jest wykonywana od 23 października 2018 roku, a ma być wykonywana do 7 marca 2020 roku z zaliczeniem zatrzymania w dniach od 24 do 26 listopada 2012 roku i od 22 do 24 lutego 2013 roku oraz 50 stawek dziennych grzywny po 20 złotych z czego zostało wykonane 38 stawek dziennych; VIII. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 9 października 2014 roku uprawomocnionym w dniu 17 października 2014 roku w sprawie II K 499/14 za czyn z art. 207 § 1 k.k. na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na 3 (trzy) lata próby, której to kary wykonanie nie zostało zarządzone; IX. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 27 kwietnia 2018 roku w sprawie II K 1021/17 za czyn z art.
na karę roku pozbawienia wolności, która to kara ma być wykonywana od 7 marca 2020 roku do 1 grudnia 2010 roku z zaliczeniem wykonywania tej kary w formie dozoru elektronicznego od 19 lipca 2018 rou do 23 października 2018 roku; X. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 4 października 2018 r. w sprawie II K 548/18 za czyny z art. 190 § 1 k.k. i z art. 157 § 2 k.k. na karę łączną roku pozbawienia wolności, , która to kara ma być wykonywana od 1 grudnia 2010 roku do 1 grudnia 2021 roku; Zgodnie z art. 85 § 1 kodeksu karnego jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, której podstawą zgodnie z art. 85 § 2 kodeksu karnego są wymierzone i podlegające wykonaniu z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1, jednakże zgodnie z art. 85 § 3 kodeksu karnego podstawą orzeczenia jednej kary łącznej nie może być kara wymierzona za przestępstwo popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania innej kary podlegającej łączeniu z karą wykonywaną w chwili popełnienia przestępstwa lub karą łączną, w skład której wchodzi kara, która była wykonywana w chwili popełnienia czynu. Kierując się powyższymi przepisami sąd ustalił, że łączeniu podlegają zgodnie z treścią art. 85 § 2 k.k. kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach: II K 236/13 Sądu Rejonowego w Puławach, II K 1021/17 Sądu Rejonowego w Puławach i II K 548/18 Sądu rejonowego w Puławach, ponieważ żadna z tych kar nie została wykonana w całości. Nie podlegają łączeniu pozostałe kary, ponieważ kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania orzeczona w sprawie IX K 64/10 Sądu Rejonowego w Lublinie nie została zarządzona i upłynął już termin do jej zarządzenia, a grzywna orzeczona w tej sprawie została wykonana w całości, natomiast kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania orzeczona II K 499/14 Sądu Rejonowego w Puławach nie została zarządzona i upłynął już termin do jej zarządzenia, więc żadna z powyższych kar nie podlega już wykonaniu. Wymierzając karę łączną sąd nie jest związany wnioskiem strony w zakresie wskazania przez nią spraw, które miałyby podlegać łączeniu, ale łączy wszystkie kary, które takiemu łączeniu podlegają zgodnie z treścią art. 85 k.k. Wynika to z kategorycznego stwierdzenia ustawodawcy, że „sąd orzeka”, co oznacza obowiązek sądu wydania rozstrzygnięcia zgodnie z art. 85 k.k. i następnymi bez względu na to, czy sąd rozpoznaje sprawę z urzędu czy na wniosek strony. Wymierzając karę łączną sąd kierował się treścią art. 86 § 1 k.k. i 87 k.k. oraz dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. W szczególności sąd miał na względzie fakt pięciokrotnego skazania I. M., co świadczy o praktycznym odrzuceniu przez niego obowiązujących w społeczeństwie norm oraz niepoprawności, gdyż pomimo kolejnych kar nie zmienił swojego nagannego postępowania. W takiej sytuacji sąd nie widzi możliwości zastosowania pełnej absorpcji kar, gdyż faktyczne ukaranie za jeden tylko czyn przy dwóch zarzucanych stanowiłoby zachętę do popełniania kolejnych przestępstw po dokonaniu pierwszego, gdyż za kolejne przestępstwa nie groziłyby kolejne kary tym bardziej, że przy ostatnim wyroku skazany korzystał już z dobrodziejstwa pełnej absorbcji kar. Jako okoliczność łagodzącą i podstawę dokonania częściowej absorpcji, gdyż przy sumie kar podlegających łączeniu wynoszącej 3 lata i 6 miesięcy orzeczono karę łączną 3 lat miesięcy pozbawienia wolności, sąd wziął pod uwagę pozytywną opinię z zakładu karnego. Na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności sąd zaliczył okresy zatrzymania w połączonej sprawie II K 236/13, okres wykonywanej już kary pozbawienia wolności w połączonych sprawach II K 236/13 i II K 1021/17 oraz wykonaną grzywnę z art. 71 § 1 kodeksu karnego w połączonej sprawie II K 236/13, w której zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności. Sąd zwolnił skazanego z ponoszenia kosztów postępowania, ponieważ ani obecnie ani w najbliższym czasie nie będzie on w stanie ich uiścić z uwagi na brak majątku i pobyt w zakładzie karnym.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.