Sygn. akt II K 690/18 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30 lipca 2018 r. około godz. 20.00 oskarżony J. P. zamieszkały w Ł. udał się swoim samochodem m-ki M. nr rej.

§ 1kk.

Wymierzając oskarżonemu karę sąd uwzględnił okoliczności obciążające. Należą do nich niewątpliwie okoliczności popełnionego czynu. J. P. na skutek spożytego alkoholu miał w znacznym stopniu osłabione zdolności psychofizyczne i stanowił zagrożenie dla osób poruszających się na drodze po której jechał . Miejscowości Ł. i S. dzieli odległość około 7 km. Okoliczności te świadczą o nieumiejętności korzystania przez niego z doświadczeń życiowych oraz lekceważeniu obowiązującego porządku prawnego. Niniejsza sprawa wskazuje również na to, że oskarżony ma najwyraźniej problem związany z nadużywaniem alkoholu. Pośród okoliczności popełnionego czynu oraz prezentowanej postawy przed sądem nie dopatrzono się okoliczności działających na korzyść oskarżonego za wyjątkiem jego dotychczasowej niekaralności (k.160). Wprawdzie w zapytaniu o karalność figuruje skazanie J. P. za czyn z art.

§ 1kk przez Sąd Rejonowy w Ełku na mocy wyroku z dnia 18.10.2012 r w sprawie sygn.

II K 908/12 , jednakże z uwagi na wykonanie kar i środków karnych oraz upływ czasu skazanie to uległo zatarciu z mocy prawa. Biorąc pod uwagę wysokość zagrożenia ustawowego za popełnienie przestępstwa z art.

§ 1

kk , okoliczności przedmiotowe i podmiotowe popełnionego czynu oraz znaczny stopień winy sąd orzekł wobec oskarżonego na tej podstawie karę 100 stawek dziennych grzywny przyjmując jedną stawkę za równoważną kwocie 10 zł. W ocenie sądu jest to sprawiedliwa reakcja mając na względzie okoliczności rozpatrywanego czynu. Stosownie do treści art. 42 § 2 kk, sąd orzekł wobec oskarżonego obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem pojazdów kat. T na okres 3 lat. J. P. prowadzi gospodarstwo rolne, które zapewnia mu środki utrzymania w związku z czym zdecydowano aby pozostawić mu możliwość jazdy traktorem. W myśl art. 43a § 2 kk sąd orzekł wobec oskarżonego obligatoryjny środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Na podstawie art. 43 § 3 kk sąd zobowiązał J. P. do niezwłocznego zwrotu Staroście P. posiadanego prawa jazdy. Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach 30.07.2018 r godz. 21.00 - 01.08.2018 r godz. 15.50, przyjmując że jeden dzień pozbawienia wolności równoważny jest dwóm stawkom dziennym grzywny i karę grzywny do kwoty 40 zł uznał za wykonaną. O kosztach sądowych orzeczono w pkt VI wyroku obciążając nimi oskarżonego w całości. ZARZĄDZENIE - (...) -(...) - (...) (...)