Oskarżonego D. B. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art.
z art. 33 § 1 i 3 kk skazuje go na karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych, przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 30 złotych.
Wątpliwości nie budzi także wina oskarżonego. Jest on osobą stosunkowo młodą, sprawną fizycznie i intelektualnie, w przeszłości nie leczony odwykowo ani psychiatrycznie. Miał świadomość, że jego zachowanie jest bezprawne, a jego motywacja wolna była od jakichkolwiek zewnętrznych nacisków, o których mowa w ustawie, a które wyłączają przypisanie mu winy. Można zatem było wymagać od niego zachowania zgodnego z prawem. Wymierzając oskarżonemu D. B. karę w zakresie przypisanego mu czynu sąd miał na uwadze wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu. Wskazują na to czas, miejsce i sposób popełnienia czynu. Podkreślić należy umyślny charakter przestępczego zachowania oskarżonego, powszechną w społeczeństwie naganność tego typów zachowań, wreszcie znaczny stopień nietrzeźwości oskarżonego. Zdaniem Sądu zatem na znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego wpływa stopień stężenia alkoholu. Analiza elementów podmiotowych pozwoliła zdaniem Sądu na przedstawienie osoby oskarżonego w umiarkowanie korzystnym świetle. Wymieniony ma 45 lat. Jest żonaty, posiada troje dzieci, prowadzi ustabilizowany tryb życia, w przeszłości nie był karany ( k. 11), aczkolwiek naruszał przepisy Prawa ruchu drogowego, o czym świadczą zapisy w bazie KSIP ( k.6-6v). W toku postępowania przygotowawczego D. B. wyraził zgodę na dobrowolne poddanie się w trybie art. 335 kpk m.in. karze grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przy przyjęciu wysokości jednej stawki na kwotę 30 zł. Wymierzona zatem oskarżonemu kara grzywny w tej wysokości w ocenie Sądu uwzględnia w szczególności motywację oskarżonego, rodzaj i stopień naruszenia ciążącego na min obowiązku, jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa. Orzeczona kara nie jest nazbyt dolegliwa, nie przekracza stopnia winy oskarżonego, w ocenie Sądu uwzględnia też stopień społecznej szkodliwości czynu. Na podstawie art. 42§2 kk orzeczono wobec oskarżonego obligatoryjnie zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat. Wskazać należy, że w postępowaniu przygotowawczym uzgodniony między Prokuratorem, a oskarżonym został zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres czterech lat (k. 22), zaś wniosek Prokuratora o skazanie w trybie art. 335§2 kpk przewidywał w tym zakresie wymierzenie środka w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres czterech lat. Sąd w tym zakresie orzekł zgodnie z porozumieniem zawartym przez Prokuratora z oskarżonym, bowiem zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przepisy art. 335§2 i art. 343 kpk nie przewidują możliwości skazania oskarżonego na warunkach innych niż te, które zostały uzgodnione w postępowaniu przygotowawczym albo na posiedzeniu Sądu (por. wyroki SN II K 258/07, IV KK 485/16, III KK 111/18; Legalis/el.) Na podstawie art. 63§4 kk zaliczono oskarżonemu na poczet środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od 22 sierpnia 2019r. (k. 8), a w oparciu o przepis art. 43a §2 kk świadczenie pieniężne w wysokości minimalnej 5 000 złotych. O opłacie i kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 3 ust.1 ustawy o opłatach sprawach karnych z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych i art. 627 kpk.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.