II K 262/19

Sygn. akt II K 262/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23/10/2019 r. Sąd Rejonowy w Chełmnie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący - Sędzia Agnieszka Knade - Plaskacz Protokolant - sekr. sądowy K. S. przy udziale Prokuratora - ------- po rozpoznaniu w dniu 23/10/2019 r. sprawy: A. B., syna S. i T. z d. K., ur. (...) w C. oskarżonego o to, że: w okresie do 20 stycznia 2018 roku do 21 sierpnia 2018 roku w C. uchylał się od płacenia rat alimentacyjnych zasądzonych na podstawie wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w (...) z dnia 12 marca 2009 roku w sprawie III RC 38/09 w kwocie 300 zł miesięcznie na rzecz S. B., przez co naraził go na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a powstała wskutek tego zaległość stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, tj. o przestępstwo z art. 209§ 1 a kk orzeka: I. uznaje oskarżonego A. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, to jest występku z art. 209 § 1a k.k., i za to na podstawie art. 209 § 1a k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności, II. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w (...) na rzecz obrońcy adw. Z. Ś. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu III. zwalnia oskarżonego od opłaty sądowej i kosztów postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt II K 262/19 UZASADNIENIE Sąd ograniczył sporządzenie uzasadnienia do rozstrzygnięcia o karze w myśl art. 423 § 1a k.p.k. Sąd uznając oskarżonego A. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, to jest występku z art. 209 § 1a k.k, na mocy art. 209 § 1a kk wymierzył mu karę mając na względzie dyrektywy jej wymiaru określone w art. 53 k.k.. Sąd uwzględnił okoliczności obciążające: w szczególności motywację (zamiar bezpośredni) i sposób życia przed popełnieniem przestępstwa (oskarżony był już karany za przestępstwo niealimentacji). Sąd miał także na względzie okoliczności łagodzące, w tym właściwości i warunki osobiste sprawcy (wykształcenie podstawowe, brak majątku, zobowiązania finansowe wynikające z wcześniejszych orzeczeń – świadczenia na rzecz (...) oraz zadłużenie komornicze związane z niealimentacją) oraz okres niealimentacji, który wynosił 8 miesięcy . Nie bez znaczenia na etapie wymiaru kary było także i to, iż oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Przepis art. 209 § 1a k.k. przewiduje trzy rodzaje kar: grzywny, ograniczenia wolności oraz pozbawienia wolności w wymiarze od 1 miesiąca do 2 lat. Sąd uznał, że karą adekwatną do wagi popełnionego czynu i wysokiego stopnia jego społecznej szkodliwości, będzie kara 1 miesiąca pozbawienia wolności. Wybierając rodzaj orzeczonej kary Sąd miał na uwadze, iż wobec sprawcy przestępstwa niealimentacji zasadniczo należy w pierwszej kolejności rozważyć stosowanie kary wolnościowej, pozwalającej na regulowanie zobowiązań alimentacyjnych. W wypadku oskarżonego nie było jednak celowe orzeczenie takiej kary ze względu na to, że obecnie odbywa on karę pozbawienia wolności. Zwrócić należy też uwagę na to, że w trakcie odbywania tej kary oskarżony wykonuje prace dorywcze pozwalające mu na częściowe regulowanie zobowiązań. Wysokość kary, choć mieści się w dolnych granicach zagrożenia, w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia zawinienia oraz do długości okresu niealimentacji. Należy mieć bowiem na względzie to, że kara pozbawienia wolności jest z katalogu kar przewidzianych w art. 209§1a k.k. najbardziej dolegliwą dla sprawny. Ponadto po opuszczeniu zakładu karnego powinien on jak najszybciej podjąć legalne zatrudnienie i realizować nałożone na niego obowiązki. Mając na względzie, że oskarżony odbywa karę pozbawienia wolności w innej sprawie, nie ma majątku, ma natomiast duże zadłużenie oraz mając na względzie priorytetowy charakter ciążącego na nim obowiązku zapłaty zaległych i bieżących świadczeń alimentacyjnych Sąd na podstawie art. art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. 07.11.2019 r SSR Agnieszka Knade-Plaskacz